<<Στις 11 Μαΐου θα μάθουμε αν η Ελλάδα μένει ή φεύγει από το ευρώ>>

Το Eurogroup της 11ης Μαΐου θα είναι απόλυτα καθοριστικό για το μέλλον της Ελλάδας εντός της Ευρωζώνης.
Αυτό υποστηρίζει ο αρθρογράφος του BBC, Ρόμπερτ Πέστον, σε άρθρο του σημειώνοντας ότι αυτή είναι η άποψη που εκφράζουν αρκετοί υπουργού της βρετανικής κυβέρνησης, αλλά και κορυφαίοι αξιωματούχοι.
Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει ο Πέστον κορυφαίοι αξιωματούχοι του ανέφεραν ότι η Γερμανία έχει χάσει την υπομονή της, ακόμη, και την όποια καλή θέληση είχε για την Ελλάδα.
Στην Ευρωζώνη, σημειώνει ο αρθρογράφος, έχει εμφανιστεί μια περίεργη συμμαχία μεταξύ μινιμαλιστών και μαξιμαλιστών αναφορικά με το ελληνικό ζήτημα Οι μινιμαλιστές θεωρούν ότι η ζώνη του ευρώ διαθέτει τα κατάλληλα «μαξιλάρια» και έχει λάβει τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να περιορίσει τις επιπτώσεις ενός Grexit. Από την άλλη πλευρά οι μαξιμαλιστές ευελπιστούν ότι, για να διασφαλιστούν οι δημοσιονομικοί κανόνες της Ευρωζώνης θα εφαρμόζονται, επιθυμούν μέσω Grexit να δημιουργήσουν  ένα «φόβητρο» που μπορεί να τρομάξει πολιτικούς και πολίτες.
Σημειώνεται, ακόμη, ότι καμία από τις δύο πλευρές δεν επιθυμεί να δοθεί η εντύπωση σε λαϊκίστικα κόμματα (Podemos, Λε Πεν) πως μπορεί κάποιος να μη συμβαδίσει με τους κανόνες της Ευρωζώνης και να έχει αποτελέσματα.
«Πότε θα μαθαίναμε εάν ήταν η Ελλάδα να φύγει από το ευρώ; Την επόμενη Δευτέρα στη Σύνοδο του Eurogroup εάν φυσικά η ελληνική κυβέρνηση δεν ξεμείνει από χρήματα μέχρι τότε» καταλήγει ο Πέστον.

<<Γιατί δεν θα συμβεί Grexit>>

Τους λόγους για τους οποίους πιστεύει ότι η Ελλάδα δε θα βγει από την Ευρωζώνη αναλύει η Διεύθυνση Οικονομικής Ανάλυσης και Έρευνας Διεθνών Κεφαλαιαγορών της Eurobank, σε νέα έκδοση του περιοδικού της δελτίου Greece Macro Monitor με τίτλο «Grexit: γιατί δεν θα συμβεί».

Η ανάλυση στηρίζεται σε αμιγώς οικονομικά επιχειρήματα και εξηγεί για ποιους λόγους η αθέτηση πληρωμών προς τους κατόχους ελληνικού δημόσιου χρέους ή ακόμη και έξοδος από τη ζώνη του ευρώ θα ήταν καταστροφική για τη χώρα, αλλά και αποσταθεροποιητική για το οικοδόμημα της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ΟΝΕ).

Μεταξύ άλλων, σημειώνει ότι άνω του 95% του ελληνικού χρέους είναι σήμερα σε ευρώ και το μεγαλύτερο μέρος του (άνω το 80%) έχει συναφθεί σε ξένο δίκαιο. Αυτό σημαίνει ουσιαστικά ότι μια χρεοκοπία θα εξέθετε τη χώρα σε τεράστια νομική αβεβαιότητα και τον κίνδυνο δαπανηρών και χρονοβόρων διαδικασιών για την επίλυση μεγάλων νομικών διαφορών με τους διεθνείς πιστωτές. Επιπλέον, σε περίπτωση εξόδου από την ΟΝΕ, η μετατροπή των εγχώριων συμβάσεων και συμβατικών απαιτήσεων (πχ. τραπεζικά δάνεια και καταθέσεις) στο νέο εθνικό νόμισμα θα ήταν ιδιαιτέρως αποσταθεροποιητική.

Επιπλέον, η μελέτη υποστηρίζει ότι μια εξωτερική υποτίμηση (δηλαδή μέσω εξόδου από την Ευρωζώνη και υιοθέτησης νέου νομίσματος) δεν θα επέλυε μακροπρόθεσμα ούτε τα προβλήματα της χαμηλής ανταγωνιστικότητας, που -όπως σημειώνεται- πρέπει να αντιμετωπισθούν με σαρωτικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, των οποίων όμως η ορμή σε περίπτωση εξόδου από το ευρώ θα μειωνόταν δραματικά.

Προς επίρρωση των όσων υποστηρίζει η μελέτη παρουσιάζει σύντομη αναδρομή σε σειρά σημαντικών υποτιμήσεων της δραχμής που έλαβαν χώρα τη μεταπολεμική περίοδο και εξηγεί, γιατί αυτές απέτυχαν σε μεγάλο βαθμό να τονώσουν την ανταγωνιστικότητα και τον εξαγωγικό προσανατολισμό της ελληνικής οικονομίας σε μακροχρόνια βάση.
 Τη συγγραφή της έκθεσης επιμελήθηκαν οι οικονομολόγοι της Τράπεζας κ.κ. Δρ. Πλάτων Μονοκρούσος, Επικεφαλής Οικονομολόγος του Ομίλου Eurobank, Δρ. Θεόδωρος Σταματίου, Ανώτερος Οικονομολόγος, και Στυλιανός Γ. Γώγος, Οικονομικός Αναλυτής.

Η έκθεση

 Ειδικότερα, με αφορμή τη διοχέτευση σειράς σεναρίων στο διεθνή τύπο για το ενδεχόμενο ενός σοβαρού «ατυχήματος» ('Graccident') στην Ελλάδα το επόμενο διάστημα - κυρίως λόγω των αυξημένων υποχρεώσεων της χώρας για την αποπληρωμή τόκων και χρεολυσίων και την έως σήμερα μη επίτευξη συμφωνίας με τους επίσημους δανειστές για την υλοποίηση των αποφάσεων του EUROGROUP της 20ης Φεβρουαρίου -, η μελέτη επιχειρεί να αξιολογήσει τις πιθανότητες πραγματοποίησης κάποιων εκ των σεναρίων αυτών καθώς και τις δυνητικές τους επιπτώσεις.

Η μελέτη απέχει από την ανάλυση των νομικών και τεχνικών επιπλοκών που ενδεχομένως σχετίζονται με κάποια από τα υπό εξέταση σενάρια.
Αντ' αυτού, στηρίζεται σε αμιγώς οικονομικά επιχειρήματα και εξηγεί για ποιους λόγους η αθέτηση πληρωμών προς τους κατόχους ελληνικού δημόσιου χρέους ή ακόμη και έξοδος από την ζώνη του ευρώ θα ήταν καταστροφική για την χώρα αλλά και αποσταθεροποιητική για το οικοδόμημα της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ΟΝΕ).

Πιο αναλυτικά, η έκθεση ρίχνει μια σύντομη ματιά στη διαχρονική εξέλιξη σειράς νομισματικών ενώσεων στη σύγχρονη ιστορία (καθώς και σε προηγούμενα επεισόδια διάλυσης ή μονομερούς εξόδου κάποιων εκ των κρατών-μελών τους) με στόχο την εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων. Κατόπιν αναλύει το δυνητικό κόστος και τα οφέλη που εκπορεύονται από τη συμμετοχή στη ζώνη του ευρώ και εξηγεί για ποιο λόγο δεν υπάρχει σαφές ιστορικό προηγούμενο για την ΟΝΕ, η οποία, πάνω απ' όλα, αποτελεί πολιτικό οικοδόμημα.

Στη συνέχεια, αξιολογεί εν συντομία τα προγράμματα προσαρμογής που εφαρμόστηκαν την τελευταία 5ετία σε οικονομίες της λεγόμενης περιφέρειας της Ευρωζώνης και εξηγεί γιατί τα προγράμματα αυτά δεν έχουν εξαλείψει πλήρως τις βαθύτερες αιτίες που οδήγησαν στην κρίση χρέους της ΟΝΕ.

Στην τρέχουσα συγκυρία, η αποκατάσταση θετικών και βιώσιμων ρυθμών οικονομικής ανάπτυξης αποτελεί το κύριο ζητούμενο όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για τα υπόλοιπα κράτη-μέλη της περιφέρειας της Ευρωζώνης με στόχο τη δημιουργία θέσεων εργασίας, τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών, την ενίσχυση των φορολογικών εσόδων και την αύξηση της ποσότητας (και ποιότητας) των τραπεζικών στοιχείων ενεργητικού και ενεχύρων.

Ωστόσο, ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν οι οικονομίες αυτές είναι η χαμηλή ανταγωνιστικότητα σε σχέση με τους εμπορικούς εταίρους του ευρωπαϊκού Βορρά.

Επιπλέον, οι περισσότερες από αυτές έχουν συσσωρεύσει υψηλά επίπεδα δημόσιου (ή / και ιδιωτικού) χρέους τα οποία, ελλείψει δραστικών αναδιαρθρώσεων, συνεχίζουν να δυσχεραίνουν τις προσπάθειες εξόδου από το φαύλο κύκλο χαμηλής ανάπτυξης και υψηλού δανεισμού.

Δε συμφέρει η έξοδος

Λαμβάνοντας υπ' όψιν τα ανωτέρω, η μελέτη ρίχνει μια προσεκτική ματιά στα προβλήματα υψηλού δημοσίου χρέους και χαμηλής ανταγωνιστικότητας της Ελλάδας και εξηγεί γιατί μια στάση πληρωμών ή/και έξοδος από τη ζώνη του ευρώ θα ήταν μια εξαιρετικά αντιπαραγωγική (και, στην πραγματικότητα, άκρως επικίνδυνη) στρατηγική για την αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών.

Μεταξύ άλλων, η μελέτη σημειώνει ότι άνω του 95% του ελληνικού δημόσιου χρέους είναι σήμερα σε ευρώ και το μεγαλύτερο μέρος του (άνω το 80%) έχει συναφθεί σε ξένο δίκαιο. Αυτό σημαίνει ουσιαστικά ότι μια χρεοκοπία θα εξέθετε τη χώρα σε τεράστια νομική αβεβαιότητα και τον κίνδυνο δαπανηρών και χρονοβόρων διαδικασιών για την επίλυση μεγάλων νομικών διαφορών με τους διεθνείς πιστωτές.

Επιπλέον, σε περίπτωση εξόδου από την ΟΝΕ, η μετατροπή των εγχώριων συμβάσεων και συμβατικών απαιτήσεων (πχ. τραπεζικά δάνεια και καταθέσεις) στο νέο εθνικό νόμισμα θα ήταν ιδιαιτέρως αποσταθεροποιητική για τους καταθέτες, το τραπεζικό σύστημα, το εγχώριο επιχειρηματικό περιβάλλον και, ιδιαίτερα, τις οικονομικά ασθενέστερες ομάδες του πληθυσμού.

Η μελέτη υποστηρίζει ότι η χαμηλή ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας δεν αποτελεί κατά κύριο λόγο πρόβλημα υψηλότερου σχετικού μισθολογικού κόστους σε σχέση με τους κύριους εμπορικούς εταίρους. Αντ' αυτού, αντανακλά κυρίως σειρά άλλων παραγόντων που που συνεχίζουν να παρεμποδίζουν τον εξαγωγικό προσανατολισμό της οικονομίας.

Οι στρεβλώσεις αυτές πρέπει να αντιμετωπισθούν με σαρωτικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών, καθώς και στο εσωτερικό κανονιστικό και θεσμικό πλαίσιο.

Συμπερασματικά, μια εξωτερική υποτίμηση (δηλ. μέσω εξόδου από την Ευρωζώνη και υιοθέτησης νέου νομίσματος) δεν θα επέλυε τα ανωτέρω προβλήματα μακροπρόθεσμα, ιδιαίτερα καθώς θα υπονόμευε τη σταθερότητα και την ποιότητα του εγχώριου θεσμικού περιβάλλοντος, θα αποσταθεροποιούσε την εγχώρια παραγωγική βάση (η οποία εξακολουθεί να παρουσιάζει μεγάλο εισαγωγικό περιεχόμενο) και θα αποδυνάμωνε την όποια ορμή και διάθεση για δομικές μεταρρυθμίσεις.

Με στόχο την στήριξη των ανωτέρω απόψεων, η έκθεση παρουσιάζει μια σύντομη αναδρομή σε σειρά σημαντικών υποτιμήσεων της δραχμής που έλαβαν χώρα τη μεταπολεμική περίοδο και εξηγεί γιατί αυτές απέτυχαν σε μεγάλο βαθμό να τονώσουν την ανταγωνιστικότητα και τον εξαγωγικό προσανατολισμό της ελληνικής οικονομίας σε μακροχρόνια βάση.

Το κύριο συμπέρασμα που εξάγεται είναι ότι οι εν λόγω υποτιμήσεις δεν συνοδεύτηκαν από ένα αξιόπιστο μείγμα οικονομικής πολιτικής και συνεπώς δε διασφάλισαν μακροχρόνια οφέλη για την πραγματική οικονομία.

Η σωστή συνταγή

Τέλος, αν και οι βασικοί άξονες μιας νέας μακρόπνοης στρατηγικής για τη βιώσιμη ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας δεν αποτελούν θέμα ανάλυσης της παρούσας μελέτης, τονίζονται επιγραμματικά τα ακόλουθα.

Μια βιώσιμη μακροπρόθεσμη στρατηγική ανάπτυξης για την ελληνική οικονομία πρέπει να στοχεύει σε:

- Άμεση τόνωση της εγχώριας επενδυτικής δραστηριότητας (κυρίως στον ιδιωτικό τομέα, αλλά και μέσω του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων) με στόχο τη σταδιακή αναστροφή της τεράστιας αποεπένδυσης που έλαβε χώρα την τελευταία εξαετία.
 Τονίζεται ότι, ως ποσοστό του ΑΕΠ, η συνολική επενδυτική δαπάνη στην Ελλάδα ανέρχεται σήμερα σε μόλις 11,5% έναντι σχετικού μέσου όρου 18% περίπου στην Ευρωζώνη. Η τόνωση του εγχώριου επενδυτικού περιβάλλοντος και η προσέλκυση άμεσων ξένων επενδύσεων κρίνεται απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη βιώσιμων ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης και τη σταδιακή μείωση του ιδιαίτερα υψηλού ποσοστού ανεργίας.

- Βελτίωση του εξαγωγικού προσανατολισμού της Ελλάδας, που παρά τη μεγάλη προσαρμογή που έχει ήδη επιτελεσθεί σε όρους σχετικού μισθολογικού κόστους, παραμένει μια μικρή και κλειστή οικονομία. Σημειώνεται ότι, ως ποσοστό του ΑΕΠ το σύνολο των εξαγωγών αγαθών και υπηρεσιών της χώρας παραμένει σε σχετικά χαμηλά επίπεδα (ελαφρώς υψηλότερο του 30% έναντι 45% στην Ευρωζώνη).

- Περαιτέρω τόνωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, κυρίως σε τομείς και κατευθύνσεις που δε σχετίζονται αμιγώς με την εξέλιξη του σχετικού μισθολογικού κόστους (non-cost competitiveness). Η αναγκαιότητα αυτή έχει επανειλημμένα τονισθεί και αναλυθεί σε προγενέστερες μελέτες μας και σχετίζεται με ένα πλέγμα στρατηγικών και θεσμικών παρεμβάσεων για την αντιμετώπιση των διαρθρωτικών αδυναμιών και αγκυλώσεων που συνεχίζουν να παρεμποδίζουν τον εξαγωγικό προσανατολισμό την ελληνικής οικονομίας.

Συνοπτικά, αναφέρεται στην ανάλυση, κάποιες από τις προαναφερθείσες στρατηγικές και παρεμβάσεις πρέπει να στοχεύουν σε: περαιτέρω διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στις αγορές προϊόντων & υπηρεσιών, βελτίωση και απλοποίηση του φορολογικού συστήματος και εξυγίανση του καθεστώτος επιστροφής ΦΠΑ, κίνητρα για R&D, άρση διοικητικών & γραφειοκρατικών εμποδίων, απλοποίηση μεταφορικών διαδικασιών, απλοποίηση διαδικασιών απόκτησης πιστοποιητικών & διενέργειας ελέγχων, βελτίωση υφιστάμενων εκτελωνιστικών & τελωνειακών διαδικασιών, ενίσχυση τεχνολογικού περιεχομένου εξαγωγών, κίνητρα και προώθηση στρατηγικών συνεργασιών και αύξηση του βαθμού συγκέντρωσης σε κρίσιμους τομείς με στόχο την επίτευξη οικονομιών κλίμακας και την ευκολότερη πρόσβαση στις παγκόσμιες αλυσίδες αξίας.

<<Το ΑΚΕΛ μιλά για «διαπλοκές» και...κομματικές παρεμβάσεις...>>

Tο ΑΚΕΛ, «προστάτης» και χορηγός της Ομόνοιας, Αλκής και άλλων ομάδων εδώ και δεκαετίες, μέσω ελεγχόμενων συμβουλίων, τσεκκουθκιών και κομματικών παρεμβάσεων, έρχεται με δηλώσεις στελεχών του αλλά και του ίδιου του ΓΓ του κόμματος να μιλήσει για «διαπλοκές» και κομματικές παρεμβάσεις στο ποδόσφαιρο... Η μπόχα της Δρομολαξιάς, των επιταγών, των «εγγυητών»-μελών του δ.σ. του σωματείου της Αλκής ακόμα βρομάει. Οι κομματικές παρεμβάσεις σε όλες τις ομάδες (ΑΠΟΕΛ, Ομόνοια, ΑΕΛ, Απόλλωνα κ.λπ.) αλλά και το σκάνδαλο Ocean Tankers - Μιλτή - Χριστόφια άφησαν εποχή. Σε αυτή τη χώρα, όπου ο νυν Πρόεδρος μιλά για «δεσμεύσεις» του ακόμη και μετά το φιάσκο με το κούρεμα, για παραιτήσεις που δεν ήρθαν ποτέ μετά τις πλαστοπροσωπίες δικηγόρων του γραφείου του στην υπόθεση Ryanair, ο Αρχιεπίσκοπος δεν καταλαβαίνει πού είναι το λάθος να αγοράζει Jacuzzi «επειδή έχει κινητικά προβλήματα» και το ΑΚΕΛ μιλά για...κομματικές παρεμβάσεις στο ποδόσφαιρο ωσεί μια αθώα περιστερά, η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Δεν ξέρουμε τι έχει μείνει να ακούσουμε πια οι έρμοι οι πολίτες. Τώρα, από τα πιο πάνω ανέκδοτα (παρθενογένεση ΑΚΕΛ στο ποδόσφαιρο, Jacuzzi Αρχιεπίσκοπου, Ryanair γραφείου Αναατασιάδη, Μιλτής - Ομόνοια και Ocean Tankers) δυσκολευόμαστε να διαλέξουμε το καλύτερο. Εσείς; Σχολιάστε πιο κάτω.

Γράφει ο Ο Πίκρης

 

<<Η κρίση ώθησε τις Ελληνίδες στην πορνεία>>

Στα ύψη βρίσκεται ο τζίρος από την πορνεία στην Ελλάδα που φτάνει τα 600 εκατ. ευρώ ετησίως, σύμφωνα με έρευνα του καθηγητή Κοινωνιολογίας στο Πάντειο Γρηγόρη Λάζου, ο οποίος μελετά διαχρονικά το φαινόμενο της πορνείας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, κατά μέσο όρο υπάρχουν 6.500 "πόστα" στην Αθήνα, όπου εκδίδονται 12.000 γυναίκες, ενώ άλλες 6.500 εκδίδονται στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Οι ερευνητές παρατηρούν ότι από το Μνημόνιο και μετά στην πορνεία εισήλθαν και Ελληνίδες γεγονός που πριν το 2009 δεν παρατηρούνταν. Σχετικά με τις αμοιβές, μετά την κρίση, μπορεί κάποιος ακόμα και με 5 ευρώ να πάει με μια κοπέλα στον δρόμο για 15 λεπτά. Συνήθως οι τιμές κινούνται στα 20 ευρώ.

«Έχουμε φτάσει στο σημείο οι γυναίκες να εκδίδονται ακόμα και για μια τυρόπιτα. Όταν η άλλη έχει να φάει δυο μέρες, τι θα κάνει; Συνήθως το μεροκάματό τους είναι στα 15 ευρώ και, για να το βγάλουν, χρειάζεται να περάσουν από πάνω τους 6-8 πελάτες στο πεζοδρόμιο ή 20 στο μπορντέλο», τονίζει ο κ. Λάζος στην «Εφημερίδα των Συντακτών».

Στην Αθήνα σήμερα υπάρχουν περίπου 525 οίκοι ανοχής, εκ των οποίων νόμιμα λειτουργούν τουλάχιστον 10 και μέχρι στιγμής, έχουν χαρτογραφηθεί 91 στούντιο στην ευρύτερη περιοχή του κέντρου.

Γυναίκες εκδίδονται και μέσω μικρών αγγελιών και σε ξενοδοχεία, ενώ ένας πολύ μικρός αριθμός κινείται μέσω Διαδικτύου. Υπάρχουν επίσης περίπου 700 πόρνες πολυτελείας. Ο κύριος όγκος των γυναικών δουλεύει στους δρόμους: πλατεία Κολιάτσου, Αμερικής, Βάθη, Κουμουνδούρου, Βουκουρεστίου, Πειραιώς.

«Την περίοδο 1997–2000 η πορνική αγορά έπιασε τις κορυφαίες της τιμές και σε γυναίκες και σε τιμές», εξηγεί ο Λάζος.

«Σταδιακά άρχισε να πέφτει όσο οι πελάτες έχαναν εισοδήματα κι αυξανόταν η χρήση πορνογραφικού υλικού μέσω Διαδικτύου. Το 2006-2008 έπεσε στα ελάχιστα: 6.000 πόρνες στην Αθήνα. Από το Καστελόριζο, που ο Παπανδρέου μάς ανακοίνωσε ότι μπαίνουμε στα μνημόνια, η πορνεία άρχισε να αυξάνεται με έναν αργό, χλομό ρυθμό», προσθέτει.

Από τις 17.000 εκδιδόμενες το 2012 σήμερα βρισκόμαστε στις 18.500. Αυτό που έχει αλλάξει είναι ότι πια οι μισές πόρνες είναι Ελληνίδες, ενώ κάποτε είχαν εξαφανιστεί από τον δρόμο, διαπιστώνουν οι ερευνητές. Σήμερα το 35%-40% των εκδιδομένων στην Αθήνα -7.350 γυναίκες- είναι ντόπιες: περίπου 6.900 είναι κόρες μεταναστών που έχουν γεννηθεί και μεγαλώσει στην Ελλάδα.

Τιμές και προφίλ

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ακόμα και με 5 ευρώ μπορεί κάποιος να πάει με μια κοπέλα στον δρόμο για 15 λεπτά, μετά τα μεσάνυχτα, όταν οι νταβατζήδες αποσύρουν τα «καλά χαρτιά» και ρίχνουν στον δρόμο τις «δεύτερες επιλογές» -συνήθως οι τιμές κινούνται στα 20 ευρώ.

Στα μπορντέλα οι τιμές ανεβαίνουν κι ο χρόνος χρήσης της κοπέλας μειώνεται: ο πελάτης πληρώνει 30 ευρώ για τρία λεπτά. Στα στούντιο ο χρόνος είναι μεγαλύτερος: για 50-100 ευρώ ο πελάτης -ή το ζευγάρι- μπορεί να έχει την κοπέλα για μια ώρα. Οταν αναφερόμαστε σε πόρνες πολυτελείας, οι τιμές ανεβαίνουν ιλιγγιωδώς: για να συνοδεύσει απλώς τον πελάτη σε κοινωνική έξοδο η πόρνη θα χρεώσει 100-200 ευρώ και για να κάνει σεξ μαζί του 500.

Αποκαλυπτικά για το προφίλ του πελάτη είναι τα στοιχεία που παρουσίασε την περασμένη Τετάρτη η δικαστική ψυχολόγος Μαρία Μουδάτσου, επιστημονική υπεύθυνη της έρευνας της PRAKSIS για την πορνεία και το τράφικινγκ.

Η έρευνα διεξήχθη επί έξι μήνες σε επτά πόλεις και συμμετείχαν με συνεντεύξεις τους 70 εκδιδόμενες και 30 πελάτες. Οι 29 άντρες είναι Ελληνες και μορφωμένοι (αρκετοί με ανώτατη εκπαίδευση). Η συντριπτική πλειονότητα είναι 26-35 ετών. Είναι κυρίως ιδιωτικοί υπάλληλοι και ελεύθεροι επαγγελματίες με ετήσια εισοδήματα από 5.000 έως 15.000 ευρώ. Επτά δηλώνουν ανύπαντροι, επτά παντρεμένοι, πέντε σε σταθερή σχέση.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, συνευρίσκονται με πόρνες από δύο μέχρι τέσσερις φορές τον μήνα και τις επιλέγουν με κριτήριο την ηλικία κι όχι τη χώρα προέλευσης.

Ακόμη, 26 στους 30 δηλώνουν ότι ξέρουν τι είναι το τράφικινγκ, 29 στους 30 ξέρουν τι είναι σεξουαλική εκμετάλλευση και σχεδόν όλοι δηλώνουν ότι δεν θα ήθελαν να συνευρεθούν με γυναίκα που να εξαναγκάζεται στην πορνεία.

<<ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΘΑ ΕΠΙΛΕΓΟΝΤΑΙ ΟΙ ΔΗΜΟΠΡΑΤΕΣ>>


Ηλεκτρονικό σύστημα στο Υπουργείο Εσωτερικών θα επιλέγει τυχαία τον δημοπράτη που θα αναλαμβάνει τον πλειστηριασμό ενυπόθηκου ακινήτου, βάσει των κανονισμών που συμπληρώνουν τον νόμο των εκποιήσεων.

Οι κανονισμοί συζητήθηκαν σήμερα σε κοινή συνεδρία των Κοινοβουλευτικών Επιτροπών Οικονομικών και Εσωτερικών.

Εκπρόσωπος του Κτηματολογίου ανέφερε ότι ο δημοπράτης θα διορίζεται από τον Διευθυντή του Κτηματολογίου. Hλεκτρονικό σύστημα του Υπουργείου Εσωτερικών θα επιλέγει τυχαία τον δημοπράτη, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα ότι όλοι οι δημοπράτες θα προβαίνουν σε πλειστηριασμούς.

«Το σύστημα θα επιλέγει τυχαία και το σύστημα θα επιτρέπει ώστε να αφαιρεί δημοπράτες που ήδη έχουν προβεί σε δημοπρασία» ανέφερε.

Είπε επίσης ότι σήμερα υπάρχουν 10 -15 δημοπράτες, ενώ αναμένεται να προσληφθούν άλλοι 25.

Παράλληλα ανέφερε ότι το επάγγελμα των δημοπρατών δεν είναι θεσμοθετημένο, κάτι το οποίο θα φροντίσει η κυβέρνηση.

Σύμφωνα με τον ίδιο θα δημιουργηθούν πέντε χώροι που θα γίνονται οι δημοπρασίες, ένας χώρος για κάθε πόλη και η διαδικασία των πλειστηριασμών θα γίνεται από τους ενυπόθηκους δανειστές δηλαδή τις τράπεζες.

Είπε ακόμα ότι οι εγγυητές θα περιλαμβάνονται στα ενδιαφερόμενα μέρη και θα ειδοποιούνται.

Ο εκπρόσωπος του Κτηματολογίου είπε πως εφόσον αρχίσει, η διαδικασία του πλειστηριασμού δεν θα μπορεί να σταματήσει εκτός και εάν η τράπεζα θεωρεί πολύ χαμηλή την τιμή του ακινήτου.

Η διαδικασία, ανέφερε, θα καλύπτει το δημόσιο πλειστηριασμό, ενώ σημείωσε πως ο ιδιοκτήτης του ακίνητου δεν θα μπορεί να παρέμβει στη διαδικασία πλειστηριασμού και να πλειοδοτήσει.

Υπουργείο Οικονομικών και Νομική Υπηρεσία εξέφρασαν από πλευράς τους τη σύμφωνη γνώμη τους με τους κανονισμούς και ζήτησαν όπως εγκριθούν από τη Βουλή.

Η αναπληρωτής πρόεδρος της Επιτροπής Εσωτερικών και βουλευτής του ΑΚΕΛ Στέλλα Μισιαούλη σημείωσε πως επείγει η θεσμοθέτηση του επαγγέλματος του δημοπράτη για να μην ευνοούνται κάποια άτομα.

Ανέφερε ακόμα πως η Επιτροπή θα συζητήσει το θέμα της διεξαγωγής ηλεκτρονικών δημοπρασιών και πιθανόν να υπάρξει πρόταση νόμου.

“Μας ενδιαφέρει όντως η πλήρης διαφάνεια αλλά και να μην πωλούνται σε τιμές εξευτελιστικές” τα ενυπόθηκα ακίνητα, είπε.

Ο βουλευτής του ΔΗΣΥ Πρόδρομος Προδρόμου δήλωσε η συζήτηση επί της πρότασης νόμου του ΑΚΕΛ σύμφωνα με την οποία στις περιπτώσεις εκποιήσεων να δίνεται δυνατότητα στον ιδιοκτήτη να συμμετάσχει στον πλειστηριασμό, θα πρέπει να συνεχιστεί.

Είπε πως πρέπει να εξεταστεί σοβαρά, τώρα, το ενδεχόμενο να διεξάγεται ο πλειστηριασμός ηλεκτρονικά.

“Αυτό είναι σίγουρα απαραίτητο γιατί θα έχουμε καλύτερες συνθήκες διαφάνειας” σημείωσε.

Η πολιτεία πρέπει να διασφαλίσει ότι δεν θα υπάρξουν κενά ή οποιεσδήποτε σκιές στη διαδικασία, συμπλήρωσε.

“Η προσθήκη της ηλεκτρονικής διαδικασίας και η ρύθμιση του επαγγέλματος του δημοπράτη είναι πράγματα τα οποία θα πρέπει να δούμε αμέσως” κατέληξε.

 

<<ΣΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΟΙ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΕΣ>>

Σε αναμμένα κάρβουνα βρίσκονται χιλιάδες δανειολήπτες, αφού είναι Θέμα χρόνου η πακετοποίηση και πώληση μη εξυπηρετούμενων δανείων σε μεγάλα επενδυτικά ταμεία. Κάτι που αποτελεί άλλωστε, μνημονιακή δέσμευση.

Σε πανικό βρίσκονται οι μικρομεσαίοι δανειολήπτες, αφού ανησυχούν μήπως σε κάποια πακέτα προστεθούν κατοικίες και μικρές επιχειρήσεις. Οι ειδικοί πάντως είναι καθησυχαστικοί.

Οι τράπεζες, μετά τη ψήφιση της νομοθεσίας για τις εκποιήσεις επιθυμούν να προσθέσουν στο οπλοστάσιό τους και το εργαλείο της πώλησης δανείων, αφού θα τις γλίτωνε από την ωρολογιακή βόμβα των μη εξυπηρετούμενων δανείων, που αγγίζουν τα 30 δις Ευρώ.

Ο πρόεδρος του συνδέσμου Τραπεζών τονίζει, ωστόσο, την ανάγκη ύπαρξης θεσμικού πλαισίου, που θα θέτει κριτήρια στους υποψήφιους αγοραστές έτσι ώστε τα δάνεια να μην πέσουν στα χέρια "επιθετικών" επενδυτικών δανείων.

Ο πρόεδρος του οργανισμού προώθησης επενδυτικών ταμείων, σημείωσε ότι είναι σημαντικό να δανειοδοτούνται στην Κύπρο τα επενδυτικά ταμεία, έτσι ώστε να γίνεται καλύτερα ο έλεγχός τους.

 

<<BBC: Πραγματικότητα η αδήλωτη εσωτερική στάση πληρωμών στην Ελλάδα>>

 

Αναλυτές προειδοποιούν ότι τα χρήματα που χρειάζεται η Ελλάδα δεν μπορούν να υπάρξουν χωρίς νέα δάνεια

Το βασικό ερώτημα που απασχολεί τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και τις αγορές εδώ και μήνες, καθώς συνεχίζεται η αντιπαράθεση μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και των ευρωπαίων πιστωτών, είναι πότε η Ελλάδα θα μείνει από ρευστότητα.
Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του βρετανικού ειδησεογραφικού δικτύου BBC, μέχρι τώρα η Ελλάδα έχει καταφέρει να εξυπηρετήσει τόσο τα χρέη της προς το εξωτερικό όσο και να πληρώσει τους μισθούς και τις συντάξεις στο εσωτερικό της χώρας.
Ωστόσο, αποτελεί κοινό μυστικό στη χώρα ότι για χιλιάδες κόσμο, επιχειρήσεις και οργανισμούς που βασίζονται σε κυβερνητικές αμοιβές, η Ελλάδα έχει ήδη ξεμείνει από χρήματα.
Η Ελλάδα δεν έχει λάβει καμία οικονομική βοήθεια από τη Ευρωζώνη ή το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο από τον Αύγουστο του 2014, ενώ η τελευταία δόση που εκκρεμεί από το τρέχον πρόγραμμα διάσωσης και η οποία ανέρχεται σε 7,2 δισ. ευρώ, δεν την απελευθερώνουν οι πιστωτές πριν ικανοποιηθούν από την Αθήνα οι απαιτήσεις τους για περαιτέρω μεταρρυθμίσεις, περικοπές δαπανών και αυξήσεις φόρων.
Χωρίς την οικονομική βοήθεια των πιστωτών και χωρίς πρόσβαση στις διεθνείς αγορές ομολόγων, η Ελλάδα μέχρι τώρα έχει καλύψει τις χρηματοδοτικές της ανάγκες προχωρώντας σε έκτακτα και αμφιλεγόμενα μέσα, στα οποία περιλαμβάνεται η μεταφορά των ταμειακών διαθεσίμων φορέων του δημοσίου στα κεντρικά κυβερνητικά ταμεία.
Στο άρθρο γίνεται επίσης αναφορά στις καθυστερήσεις που καταγράφηκαν στην παροχή των συντάξεων, που η κυβέρνηση απέδωσε σε τεχνικά προβλήματα, ενώ ο ελληνικός Τύπος και η Financial Times τις απέδωσε στον αγώνα δρόμου τις κυβέρνησης να βρει την τελευταία στιγμή αρκετά χρήματα για να καλύψει τις συντάξεις.
Παράλληλα, γίνεται αναφορά στις καθυστερήσεις πληρωμών σε προμηθευτές νοσοκομείων, αλλά και σε τομείς από τους εκδοτικούς οίκους ακαδημαϊκών βιβλίων μέχρι τους προμηθευτές τροφίμων στον στρατό.
Όπως σημειώνει ο Θεόδωρος Φέσσας, επικεφαλής του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων, «η αβεβαιότητα είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα σήμερα» και προσθέτει ότι «πλέον απειλεί ακόμη και τις πιο υγιείς επιχειρήσεις, εκείνες που κατάφεραν, παρά την κρίση, να πληρώνουν μισθούς και φόρους εγκαίρως και να εκπληρώνουν όλες τις υποχρεώσεις τους».
Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης φαίνεται να έχει μικρό αντίκτυπο τόσο στην ελληνική κυβέρνηση όσο και στην Ε.Ε.
Η ελληνική κυβέρνηση την περασμένη εβδομάδα απέτυχε να εγκρίνει νέες μεταρρυθμίσεις και αυξήσεις φόρων που απαιτούνται προκειμένου να πείσει τους υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης να ξεκλειδώσουν περαιτέρω οικονομική βοήθεια στην επόμενη προγραμματισμένη συνεδρίασή τους την 11η Μαΐου.
Αναλυτές πάντως προειδοποιούν ότι όλα αυτά τα χρήματα που χρειάζεται η Ελλάδα δεν μπορούν να υπάρξουν χωρίς νέα δάνεια.
Από την άλλη πλευρά, οι αξιωματούχοι της Ευρωζώνης εκτιμούν ότι ο χρόνος πιέζει την Ελλάδα και όχι την Ευρώπη και έχουν παραδεχθεί ανοικτά ότι έχουν έτοιμα σχέδια για να αποτρέψουν τη μετάδοση της κρίσης αν η Ελλάδα κηρύξει στάση πληρωμών ή εξέλθει της ζώνης του ευρώ.