<<Ανεργία, ο πρώτος παράγοντας αύξησης του ποσοστού των αυτοκτονιών στην Ελλάδα>>

Σύμφωνα με μελέτη που εκπονήθηκε στη Θεσσαλονίκη

Οι αυτοκτονίες παρουσίασαν ραγδαία αύξηση στα χρόνια της κρίσης και σε τέτοιο βαθμό που δεν μπορεί να εκτιμηθεί με ακρίβεια ο αριθμός τους.
Η βασική αιτία που τις προκαλεί είναι, πάντως, η ανεργία.
Αυτό προκύπτει από έρευνα που έγινε στη Θεσσαλονίκη σύμφωνα με την οποία η ανεργία είναι ο πρώτος παράγοντας αύξησης του ποσοστού των αυτοκτονιών στην Ελλάδα.
Και από τη στιγμή που με την κρίση η ανεργία εκτοξεύτηκε, ανάλογη πορεία ακολούθησαν δυστυχώς και οι αυτοκτονίες.
Σύμφωνα με στοιχεία από το Τμήμα Πρόληψης και Προαγωγής Υγείας της Γενικής Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, με αφορμή την παγκόσμια ημέρα πρόληψης της αυτοκτονίας (10/9) για το 2014 αποτράπηκαν 261 περιπτώσεις πρόθεσης αυτοκτονίας.Επίσης, η ΕΛΣΤΑΤ αναφέρει ότι ο αριθμός των θανάτων στην Ελλάδα από αυτοκτονίες όπως αυτές χαρακτηρίστηκαν από τις Ιατροδικαστικές και Ανακριτικές Αρχές ανήλθε σε 508 για το έτος 2012, έναντι των 477 το 2011 (αύξηση 7%) ενώ οι αυτοκτονίες των αντρών υπερτερούν των γυναικών.
Σε παγκόσμιο επίπεδο ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.) επισημαίνει ότι πάνω από 800.000 άνθρωποι πεθαίνουν από αυτοκτονία κάθε χρόνο. Παράλληλα, το 75% των αυτοκτονιών αφορούν μεσαίου και χαμηλού εισοδήματος χώρες.
Ο δείκτης «παγκόσμιας» θνητότητας είναι 16 ανά 100.000 άτομα και αυτό αντιστοιχεί περίπου σε ένα θάνατο κάθε 40 δευτερόλεπτα.
Τέλος οι πιο κοινές μέθοδοι αυτοκτονίας σε παγκόσμιο επίπεδο είναι η κατάποση φυτοφαρμάκων, ο απαγχονισμός και τα πυροβόλα όπλα.

 

<<Οι αιτίες που οδήγησαν στην κρίση της Ευρωζώνης και....η Ελλάδα - Το πρόβλημα δεν έχει επιλυθεί>>

Η ανάλυση επιχειρεί να εντοπίσει τις αιτίες που προκάλεσαν την κρίση, σημειώνοντας ο δανεισμός είναι ο λόγος για τον οποίο το έλλειμμα της Ελλάδας οδήγησε σε τόσο αρνητικά αποτελέσματα το 2009

Η κρίση στην Ευρωζώνη απέχει πολύ από τη λήξη της, σημειώνει σε ανάλυσή του το Vox, την οποία υπογράφουν οι Richard Baldwin, Francesco Giavazzi.
Η ανάλυση επιχειρεί να εντοπίσει τις αιτίες που προκάλεσαν την κρίση, σημειώνοντας ο δανεισμός είναι ο λόγος για τον οποίο το έλλειμμα της Ελλάδας οδήγησε σε τόσο αρνητικά αποτελέσματα το 2009.
Η κρίση της Ευρωζώνης, η οποία ξέσπασε τον Μάιο του 2010, είναι παλιά – τουλάχιστον δεκαετίας – σημειώνει στην ανάλυσή του το Vox και συμπληρώνει ότι απέχει πολύ από τη λήξη της.
Οι επικρατούσες προβλέψεις εκτιμούν ότι εκατοντάδες εκατομμύρια Ευρωπαίοι θα χάσουν τις ευκαιρίες που είχαν οι προηγούμενες γενιές, οι οποίες θεωρούνταν δεδομένες, με το βάρος να πέφτει κυρίως στους νέους.
Ωστόσο η κρίση πλέον δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά έχει πυροδοτήσει τον λαϊκισμό και τον πολιτικό εξτρεμισμό.
Το χειρότερο, σύμφωνα με το Vox, είναι η διάχυτη εντύπωση ότι οι ανισορροπίες και οι αδυναμίες, εξακολουθούν να είναι παρούσες.
Τι είναι αυτό όμως που προκάλεσε την κρίση στην Ευρωζώνη;
Δομικά, πρόκειται για μια κλασική «sudden stop» κρίση, δηλαδή για μια απότομη μείωση των καθαρών κεφαλαιακών ροών σε μια οικονομία και όχι για μία κρίση δημοσίου χρέους.
Μέρος του δανεισμού τη δεκαετία του 2000 κατέληξε σε ιδιώτες (κυρίως σε Ιρλανδία και Ισπανία), ενώ ένα άλλο μέρος στο δημόσιο (κυρίως σε Ελλάδα και Πορτογαλία).
Όταν κλονίστηκε η εμπιστοσύνη το 2010 και το 2011, το μεγαλύτερο μέρος του χρέους κατέληξε σε κρατικά χέρια.
Καθώς οι κυβερνήσεις Eυρωζώνης δεν μπορούν να υποτιμήσουν ή να αναγκάσουν την κεντρική τους τράπεζα να χρηματοδοτήσει το δημόσιο χρέος, τα μέλη που βασίστηκαν σε μεγάλο βαθμό σε ξένο δανεισμό, έπρεπε να διασωθούν, εξηγεί το Vox.
Οι κύριες αιτίες λοιπόν που προκάλεσαν την κρίση στην Ευρωζώνη είναι:
- Η αποτυχία των πολιτικών που επέτρεψαν τη γιγάντωση των ανισορροπιών
- Η έλλειψη θεσμών για την απορρόφηση του σοκ σε επίπεδο Ευρωζώνης
- Η κακή διαχείριση της κρίσης

 

<<Η Ελλάδα, η Δημοκρατία και ο Άθλος του Ηρακλή>>

Αν η όποια ελληνική κυβέρνηση δεν κάνει μεταρρυθμιστική προσπάθεια, ο κίνδυνος του Grexit είναι θανάσιμα σοβαρός

Καλές και οι εκλογές, αλλά η χώρα έχει ανάγκη για μία ειλικρινή μεταρρυθμιστική προσπάθεια.
Έτσι ανοίγουν το άρθρο τους οι αμερικανικοί Financial Times, στο οποίο τονίζουν ότι η Ελλάδα, ο πάντα αμελής μαθητής της ευρωζώνης, είναι «πρώτη στην τάξη» όταν πρόκειται για να συμβουλευτεί τη βούληση του λαού.
Οι βουλευτικές εκλογές που έχουν προγραμματιστεί για τις 20 Σεπτεμβρίου σηματοδοτούν την πέμπτη φορά από τον Οκτώβριο του 2009, που ζητείται από τους ψηφοφόρους να επιλέξουν νέα κυβέρνηση, ενώ αν προσθέσει κανείς και το δημοψήφισμα του Ιουλίου για την τρίτη έκτακτη οικονομική διάσωση, μετράμε έξι φορές που το έθνος άσκησε τη δημοκρατία σε ισάριθμα χρόνια, σημειώνουν οι FT για να παραθέσουν ότι καμία χώρα στον κόσμο δεν πιάνει αυτό το ρεκόρ.
Οι Ευρωπαίοι πιστωτές της Ελλάδας κάνουν πως δεν ανησυχούν για τις εκλογές, υπονοώντας ότι αυτές θα παραγάγουν μία σαφή εντολή για την επόμενη κυβέρνηση ώστε να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται για τη διάσωση των 86 δισ.
Πίσω στον πραγματικό κόσμο, τα πράγματα φαίνονται κάπως διαφορετικά, σημειώνουν οι FT.
Αναφερόμενη στην προεκλογική εκστρατεία, η αμερικανική εφημερίδα επισημαίνει ότι αυτή συνθέτει την εικόνα ενός έθνους κονιορτοποιημένου από την οικονομική δυστυχία και δύσπιστου, απέναντι και στις ανίκανες πολιτικές ελίτ που δημιούργησαν τη συμφορά της Ελλάδας, αλλά και στην κουρελιασμένη ριζοσπαστική εναλλακτική που αντιπροσωπεύει ο ΣΥΡΙΖΑ, το αριστερό κόμμα του οποίου ηγείται ο Αλέξης Τσίπρας, ο πρώην πρωθυπουργός.
Οι ψηφοφόροι έχουν κάθε δικαίωμα να είναι καχύποπτοι, εκτιμούν οι FT.
Στον κ. Τσίπρα βλέπουν έναν ηγέτη που ανέβηκε στην εξουσία τον Ιανουάριο με την υπόσχεση να δώσει τέλος στη λιτότητα και να πετσοκόψει την ξένη επίβλεψη της ελληνικής οικονομικής πολιτικής.
Τους ζήτησε να επαναβεβαιώσουν αυτή τη στάση στο δημοψήφισμα και κέρδισε μια εμφατική νίκη. Μετά εκτέλεσε μία χαζή κωλοτούμπα και συμφώνησε στο είδος προγράμματος αρωγής έναντι μεταρρυθμίσεων που είχε καταγγείλει με τόσο πάθος στο δρόμο του για την εξουσία.
Παράλληλα οι Financial Times τονίζουν ότι δεν αποτελεί έκπληξη το ότι τόσοι πολλοί Έλληνες, ιδιαίτερα οι νέοι ψηφοφόροι, χάνουν την πίστη τους σε έναν πολιτικό που τους ζητά να υποστηρίξουν πολιτικές που αποτελούν το πολικό αντίθετο αυτών που αντιπροσώπευε οκτώ μήνες πριν.
Όσο για την Νέα Δημοκρατία, το συντηρητικό κόμμα που αποτελεί το μοναδικό σοβαρό διεκδικητή έναντι του ΣΥΡΙΖΑ, δρα και ακούγεται ως πολιτική δύναμη ακόμη εξαντλημένη από τα δυόμισι χρόνια της στην εξουσία μεταξύ του Ιουνίου του 2012 και του Ιανουαρίου φέτος, ενώ παράλληλα το κόμμα δεν έχει ακόμη εκλέξει μόνιμο ηγέτη.
Οι FT εκτιμούν ότι ο νικητής των εκλογών, είτε είναι ο ΣΥΡΙΖΑ είτε η Νέα Δημοκρατία, δε θα έχει κοινοβουλευτική αυτοδυναμία και ως εκ τούτου θα χρειαστεί να κυβερνήσει με τουλάχιστον έναν κυβερνητικό εταίρο.
Το αν μια τέτοια έκβαση θα αποδώσει μία κυβέρνηση σταθερή, επιδέξια και αρκετά σίγουρη για τον εαυτό της ώστε να ικανοποιήσει τους όρους που έχουν θέσει οι Ευρωπαίοι πιστωτές της Ελλάδας, μένει να το δούμε.
Όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις από το 2009 – κεντροαριστεροί, τεχνοκράτες, κεντροδεξιοί και ριζοσπάστες αριστεροί- έχουν αγωνιστεί για να εξαλείψουν τη διαφθορά, να εκσυγχρονίσουν τη δημόσια διοίκηση και να χαλαρώσουν τον κλοιό της ολιγαρχίας στην οικονομία.
Θα είναι άθλος του Ηρακλή αλλά η επόμενη κυβέρνηση πρέπει να κάνει μία προσπάθεια τονίζουν οι FT και εξηγούν:
Ένας λόγος είναι ότι αυτό θα πείσει τους πιστωτές να χορηγήσουν έγκαιρη, ουσιαστική ελάφρυνση χρέους, που είναι ουσιώδης για τη μακροπρόθεσμη οικονομική ανάκαμψη.
Ένας άλλος είναι ότι η πρόσφατη διάσωση θα είναι σίγουρα η τελευταία της Ελλάδας.
Πριν από δύο μήνες, η απειλή να την πετάξουν έξω από την ευρωζώνη αποτελούσε πραγματική πιθανότητα.
Την επόμενη φορά, με την απουσία μίας ειλικρινούς μεταρρυθμιστικής προσπάθειας, αυτή η απειλή θα είναι θανάσιμα σοβαρή προειδοποιεί η αμερικανική εφημερίδα.

 

<<Πώς η Ευρώπη εκμεταλλεύτηκε την Ελλάδα και τη βύθισε στο χρέος - Ο ρόλος της Goldman Sachs>>

Όλοι γνώριζαν ότι η Ελλάδα δεν ήταν οικονομικά αρκετά ισχυρή για να συμμετάσχει στο ευρώ, αλλά η Ευρώπη χρειάζεται την Ελλάδα στο ευρώ για γεωπολιτικούς λόγους

Όλα είχαν ξεκινήσει πολύ καλά.
Η Ελλάδα εισήλθε στη ζώνη του ευρώ την 1η Ιανουαρίου 2001 με τους Ευρωπαίους να την επαινούν , αν και η χώρα είχε όντως δει το δημόσιο έλλειμμά της να γίνεται από 10% το 1995 σε 1,6% το 1999.
Βεβαίως, το δημόσιο χρέος υπερέβη το 100% του ΑΕΠ, αλλά ποιος νοιάζεται, στην Ευρωζώνη.
Αυτά αναφέρει η γαλλική εφημερίδα Le Figaro στο άρθρο της με το οποίο εξηγεί πώς «πνίγηκε» η Ελλάδα στο δημόσιο χρέος της.
Τον Μάρτιο του 2004, την εξουσία ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ το οποίο ξεκίνησε εσκεμμένα τον έλεγχο των δημόσιων λογαριασμών της χώρας, γράφει η Le Figaro.
Στα τέλη του καλοκαιριού του 2004, ο Jean-Claude Trichet - ο επικεφαλής της ΕΚΤ κατά εκείνο το έτος - είχε τονίσει ότι στην πραγματικότητα, το ελληνικό δημόσιο έλλειμμα - λαμβάνοντας υπόψη τις στρατιωτικές και κοινωνικές δαπάνες - έφθασε το 4,1% το 2000, 3,7% το 2001 και το 2002, 4,6% το 2003 και πήγε στο 5,3% το 2004, τονίζει η εφημερίδα.
Έτσι, η Ελλάδα ποτέ δεν είχε εκπληρώσει τα κριτήρια της ΕΕ...
Στην πραγματικότητα, «όλοι γνώριζαν ότι η Ελλάδα δεν ήταν οικονομικά αρκετά ισχυρή για να συμμετάσχει στο ευρώ. Αλλά η Ευρώπη χρειάζεται την Ελλάδα στο ευρώ για γεωπολιτικούς λόγους».
Όσο τα χρόνια περνούσαν, η κατάσταση των ελληνικών δημόσιων οικονομικών επιδεινωνόταν αναπόφευκτα.
Στο τέλος του 2009, η σοσιαλιστική κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου είναι έτοιμη να παρουσιάσει ένα δημόσιο έλλειμμα 12,7% και χρέος 112%.
Η συμφωνία με την Goldman Sachs, που έχει μετατραπεί σε εφιάλτη
Για να καταλάβετε τι συνέβη, πρέπει να πάμε πίσω στις αρχές της δεκαετίας του 2000 όταν η Ελλάδα ανέθεσε στη Goldman Sachs - τράπεζα σύμβουλο - να βοηθήσει να μειώσει το χρέος, εξηγεί η εφημερίδα.
Στα τέλη του 2001, φτάνουν σε μια συμφωνία: να μετατρέψει το εξωτερικό χρέος της Ελλάδας σε Ευρώ, μέσω μιας «ανταλλαγής νομισμάτων».
Αυτός ο χρηματοδοτικός μηχανισμός δεν είναι παράνομος - έχει επίσης χρησιμοποιηθεί από άλλες ευρωπαϊκές χώρες (πχ. Ιταλία) με άλλες μεγάλες τράπεζες (πχ. JP Morgan).
Η τεχνητή συναλλαγματική ισοτιμία επέτρεψε στην Ελλάδα να λάβει ακόμη περισσότερα νέα χρήματα, που αναγκαστικά θα την οδηγούσαν να πληρώσει ακόμα περισσότερα αργότερα.
Για τις συμβουλευτικές υπηρεσίες της, η Goldman Sachs έχει συγκεντρώσει περίπου 600 εκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με το Bloomberg.
Εν τω μεταξύ, η Goldman Sachs έχει επενδύσει σε «μακροπρόθεσμες συμβάσεις ανταλλαγής επιτοκίου» ή «κρατικών CDS.
Μετάφραση: η τράπεζα αγοράζει τα παράγωγα προϊόντα που βασίζονται σε ελληνικά ομόλογα, τα οποία είναι ένα είδος ασφάλισης έναντι πιθανής αποτυχίας της Ελλάδας.
Στο τέλος, η τράπεζα είχε συγκεντρώσει 5.1 εκατ. ευρώ, ποσό σχεδόν διπλάσιο του αρχικού δανείου.

 

<<Επί τέλους και στην Μπανανία μας η περίφημη λίστα Λαγκάρτ>>

Επιτέλους απόκτησε και η Κυπριακή Μπανανιά την περίφημη λίστα Λαγκάρτ που παρουσιάζει τις καταθέσεις που οι κύπριοι είχαν για δεκαετίες στην Ελβετία. Όπως αναφέρει το πιο κάτω δημοσίευμα ο Υπουργός Οικονομικών Χάρης Γεωργιάδης δήλωσε ότι η λίστα είναι σε ακατέργαστη μορφή…..και θα την κατεργαστεί για να δει αν αυτοί οι καταθέτες είναι και φοροφυγάδες. Προφανώς η ‘’κατεργασία’’….. επιβάλλεται γιατί στην λίστα υπάρχουν ονόματα του διεφθαρμένου πολιτικοοικονομικού κατεστημένου που κατέστρεψε την Κύπρο. Εύχομαι κατά την ‘’κατεργασία’’ να μην αφαιρεθούν κάποια ονόματα ημετέρων και μη που διέφευγαν φορολογικά για δεκαετίες όπως έκανε και ο πρώην υπουργός οικονομικών της Ελλάδας Γιώργος Παπακωνσταντίνου και ο οποίος παραμένει ελεύθερος και απολαμβάνει τα κλεμμένα γιατί οι υπόλοιποι φοβούνται να ….μην ανοίξει το στόμα του

Όμηρος Αλεξάνδρου


<<Μετά από νέες προσπάθειες η Κύπρος κατάφερε και εξασφάλισε από τις γαλλικές αρχές τα στοιχεία της περιβόητης λίστας Λαγκάρντ με κυπριακό άρωμα, τα οποία αφορούν φορολογουμένους της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Προκειμένου μάλιστα να εξασφαλιστεί η λίστα ο έφορος Φορολογίας Γιαννάκης Λαζάρου μετέβη πρόσφατα στο Παρίσι όπου του επιδόθηκαν τα εν λόγω στοιχεία τα οποία εδώ και λίγες ημέρες οι φορολογικές αρχές του κράτους άρχισαν να ξεσκονίζουν.

Για την απόκτηση της λίστας Λαγκάρντ ενημερώθηκε χθες και η Βουλή με επιστολή που απέστειλε ο υπουργός Οικονομικών Χάρης Γεωργιάδης προς τον πρόεδρο του σώματος Γιαννάκη Ομήρου την οποία εξασφάλισε ο «Π».
Σε αυτήν ο υπουργός Οικονομικών αναφέρει μεταξύ άλλων πως για την ώρα ο έφορος Φορολογίας επεξεργάζεται τα εν λόγω στοιχεία τα οποία, όπως σημειώνει, ούτε ο ίδιος δεν γνωρίζει λόγω της φύσης του εν λόγω θέματος.
Ως εκ τούτου, προσθέτει ο κ. Γεωργιάδης, δεν μπορεί για την ώρα να προβεί σε εκτίμηση για ενδεχόμενο όφελος από την αξιοποίηση των συγκεκριμένων στοιχείων.

Στα χέρια του εφόρου
Η Κύπρος επιχείρησε και στο παρελθόν να αποκτήσει τη λίστα Λαγκάρντ χωρίς όμως να τα καταφέρει. Συγκεκριμένα, μετά από συνεννόηση μεταξύ των υπουργείων Εξωτερικών και Οικονομικών, ο πρέσβης της Δημοκρατίας στο Παρίσι είχε τον Φεβρουάριο του 2013 συνάντηση με αρμοδίους του γαλλικού υπουργείου Οικονομικών και έθεσε επίσημα αίτημα για παραλαβή της λίστας που τυχόν περιελάμβανε ονόματα Κυπρίων πολιτών, ωστόσο η όλη προσπάθεια στην οποία ενεπλάκη και ο υπουργός Οικονομικών δεν στέφθηκε με επιτυχία.

Οι προσπάθειες για απόκτηση της λίστας εντάθηκαν τον Φεβρουάριο φέτος, όπως είχε υποσχεθεί ο υπουργός Οικονομικών όταν το θέμα επανήλθε στη δημοσιότητα μετά από έντονες πιέσεις της Βουλής. Τελικά, όπως προκύπτει από τη χθεσινή επιστολή του κ. Γεωργιάδη προς τον κ. Ομήρου, η σχετική λίστα εξασφαλίστηκε και βρίσκεται ήδη στα χέρια του εφόρου Φορολογίας.

Σύμφωνα με την επιστολή του υπ. Οικονομικών, «ο Έφορος Φορολογίας στο πλαίσιο της Οδηγίας 2011/16/ΕΕ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 15ης Φεβρουαρίου 2011, σχετικά με τη διοικητική συνεργασία στον τομέα της φορολογίας, προέβη σε διαβουλεύσεις με τις φορολογικές αρχές της Γαλλίας, με στόχο την απόκτηση στοιχείων της λίστας Λαγκάρντ που αφορούν φορολογούμενους της Δημοκρατίας». Με την ολοκλήρωση των εν λόγω διαβουλεύσεων, συνεχίζει ο υπουργός, «ο έφορος Φορολογίας μετά από πρόσκληση των φορολογικών αρχών της Γαλλίας, μετέβη πρόσφατα στο Παρίσι, όπου και του επιδόθηκαν στοιχεία της λίστας Λαγκάρντ που αφορούν πρόσωπα με δηλωθείσα διεύθυνση στη Δημοκρατία ή/και σε πρόσωπα που δήλωσαν ’Κύπριοι’».

Σε ακατέργαστη μορφή

Τα στοιχεία που αποκτήθηκαν, συνεχίζει ο κ. Γεωργιάδης, βρίσκονται σε ακατέργαστη μορφή και φυλάσσονται υπό πλήρη εμπιστευτικότητα από τον έφορο Φορολογίας. Ως εκ τούτου, προσθέτει ο κ. Γεωργιάδης, «στο παρόν στάδιο δεν δύναται να γίνει οποιαδήποτε εκτίμηση ως προς το όφελος το οποίο ενδέχεται να αποκομίσει η Δημοκρατία από την αξιοποίηση των συγκεκριμένων στοιχείων».

Προκειμένου εξάλλου να «προλάβει» αίτημα των βουλευτών για κατάθεση των στοιχείων που εξασφαλίστηκαν ενώπιον της Βουλής ο υπουργός Οικονομικών σημειώνει στην επιστολή του και τα εξής: «Ως γνωρίζετε, λόγω της φύσης των συγκεκριμένων στοιχείων, η μετάδοση ή η κοινοποίησή τους προσκρούει στο υπηρεσιακό απόρρητο με το οποίο δεσμεύεται ο έφορος Φορολογίας βάσει των φορολογικών νόμων, ενώ η διασφάλιση της εμπιστευτικότητας τους θεωρείται κρίσιμης σημασίας και στη διατήρηση του κύρους και της αξιοπιστίας της Κύπρου ως χρηματοπιστωτικού και επιχειρηματικού κέντρου. Ενδεικτικά αναφέρω ότι ούτε και ενώπιόν μου έχουν τεθεί τα συγκεκριμένα στοιχεία», συμπληρώνει ο κ. Γεωργιάδης. Καταλήγοντας ο υπουργός διαβεβαιώνει, πάντως, τη Βουλή ότι τα στοιχεία που αποκτήθηκαν θα τύχουν της κατάλληλης επεξεργασίας, σύμφωνα με τις πρόνοιες της νομοθεσίας, ούτως ώστε να καταστούν αξιοποιήσιμα για σκοπούς επιβολής φορολογίας.

Άρχισε το ξεσκόνισμα 
Στο μεταξύ, όπως αναφέρουν πληροφορίες του «Π», η επεξεργασία των συγκεκριμένων στοιχείων έχει ήδη αρχίσει και όπως προκύπτει, στην κυπριακή λίστα Λαγκάρντ περιλαμβάνονται τόσο νομικά όσο και φυσικά πρόσωπα.

Στόχος της επεξεργασίας που γίνεται από το τμήμα Φορολογίας είναι να διαφανεί εάν προκύπτουν από τα στοιχεία που εξασφαλίστηκαν και θέματα φοροδιαφυγής. Μεταξύ άλλων το τμήμα θα εξετάσει εάν υπήρξε παρακράτηση φόρου επί των τόκων των καταθέσεων που περιλαμβάνει η «κυπριακή λίστα» αφού η διατήρηση τραπεζικών λογαριασμών στο εξωτερικό δεν είναι παράνομη. Δεν αποκλείεται, εξάλλου, στο πλαίσιο της επεξεργασίας να ζητηθούν και συμπληρωματικά στοιχεία από τις φορολογικές αρχές της Γαλλίας.
Σημειώνεται ότι η λίστα Λαγκάρντ, που πήρε το όνομά της από την πρώην υπουργό Οικονομικών της Γαλλίας Κριστίν Λαγκάρντ, ή λίστα Φαλτσιάνι όπως είναι περισσότερο γνωστή στο εξωτερικό, αποκτήθηκε από τις γαλλικές μυστικές υπηρεσίες το 2009 και σε αυτήν περιλαμβάνονται χιλιάδες άτομα από διάφορες χώρες που διατηρούσαν καταθέσεις στην τράπεζα HSBC της Ελβετίας.

Τη λίστα Λαγκάρντ και στοιχεία που υπάρχουν σε αυτήν ζήτησαν και πήραν φορολογικές αρχές από πολλές χώρες μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.>>

 

<<Ο νέος πολιτικός κίνδυνος στην Ευρώπη, ονομάζεται δεξιός εθνικισμός>>

Mια λαϊκή αντίδραση κατά της μετανάστευσης είναι πιθανόν περισσότερο επικίνδυνη στην Ευρώπη έναντι των ΗΠΑ, σημειώνει η Berenberg

Στον κίνδυνο του δεξιού εθνικισμού που απειλεί την Ευρώπη αναφέρεται σε άρθρο του το Business Insider, με τίτλο «Ένας νέος πολιτικός κίνδυνος ξεπροβάλλει στην Ευρώπη».
Όπως αναφέρεται, κατά τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων, η εισροή προσφύγων στην Ευρώπη, κυρίως από τη Συρία, έχει βρεθεί στο επίκεντρο του διεθνούς Τύπου, ενώ έχει καταστεί μείζον θέμα για τους ευρωπαίους ηγέτες, συμπεριλαμβανομένης της γερμανίδας καγκελάριου, Angela Merkel, που βλέπει τη δημοτικότητά της να καταγράφει κάθετη πτώση λόγω των χειρισμών της στην κρίση αυτή.
Οι ευρωπαίοι ηγέτες δεν έχουν ανταποκριθεί ομοιόμορφα σε αυτή την κρίση, σημειώνει η Berenberg, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με το σχέδιο της Ε.Ε., που είναι η διασφάλιση της πολιτικής συνεργασίας και της ελεύθερης διακίνησης αγαθών, υπηρεσιών, κεφαλαίου και εργασίας μεταξύ των μελών της.
Ενώ η Berenberg σημειώνει ότι αυτό απέχει από την πρώτη κρίση που η Ευρώπη αντιμετώπισε, ο κίνδυνος ενός αντι-προσφυγικού αισθήματος που θα προκαλέσει ρήξη στην Ε.Ε. είναι πολύ μεγαλύτερος απ' ό,τι στις ΗΠΑ, όπου η μετανάστευση έχει καταστεί επίσης μείζον ζήτημα εν όψει των προεδρικών εκλογών του 2016.
Στην Ευρώπη, αναφέρει η Berenberg, «μια λαϊκή αντίδραση κατά της μετανάστευσης είναι πιθανόν περισσότερο επικίνδυνη έναντι των ΗΠΑ.
»Η Αϊόβα, για παράδειγμα, δεν θα αποχωρήσει από τις ΗΠΑ αν ο Donald Trump κερδίσει τις προκριματικές εκλογές για την προεδρία, με διατριβές εναντίον των μεταναστών και των πολιτικών της Ουάσιγκτον.
»Στην Ευρώπη, ωστόσο, μια δεξιά λαϊκίστικη αντίδραση έναντι της μετανάστευσης σχεδόν αναπόφευκτα λαμβάνει μια αντιευρωπαϊκή χροιά», σημειώνεται.
Αν ένα δεξιό λαϊκίστικο κόμμα κερδίσει τις εθνικές εκλογές σε ένα μεγάλο κράτος της Ε.Ε., με την απαίτηση της ανάκτησης του ελέγχου των εθνικών συνόρων και να αγνοήσει τους ευρωπαϊκούς κανόνες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αυτός ή αυτή θα μπορούσε θεωρητικά να βγάλει τη χώρα από την Ε.Ε., επισημαίνει η Berenberg.
Αν και η Berenberg δεν θεωρεί πιθανό να συμβεί κάτι τέτοιο, ωστόσο σημειώνει ότι σε αντίθετη περίπτωση θα είχε σημαντικές συνέπειες.
Η Berenberg σημειώνει ότι «το Εθνικό Μέτωπο της Marine Le Pen είναι μακριά από το να αναλάβει τα ηνία της Γαλλίας, ο νέος της ιταλός μιμητής της είναι απίθανο να κερδίσει μια σοβαρή εθνική εκλογική αναμέτρηση και το γερμανικό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία κατακερματίζεται».

 

<<Ποιος αποδομεί την Κυπριακή Δημοκρατία;>>

 Με τον Σάββα Ιακωβίδη

Ο Ακιντζί ετάχθη από την Τουρκία για να φέρει σε πέρας την επιχείρηση επανάκτησης της Κύπρου και κατάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο Ν. Αναστασιάδης γιατί συνεργεί; Θέλει να μας εκδικηθεί, επειδή το 2004 απέτυχε να μας μπήξει το μόρφωμα Ανάν;

Κόμματα και πολιτικοί εξανέστησαν, επειδή ο εγκάθετος της τουρκικής κατοχής Ακιντζί αναφέρθηκε σε νέα δομή, που θα έχει το πιθανό, μελλοντικό διζωνικό μόρφωμα. Προέβησαν σε δηλώσεις και εξέδωσαν ανακοινώσεις, κατακεραυνώνοντας τον πολιτικό εκπρόσωπο του Αττίλα, επειδή υποβάθμισε την Κυπριακή Δημοκρατία σε «δομή» και, πιστός στη γραμμή της Τουρκίας, ισχυρίστηκε και αυτός πως από μακρού χρόνου αυτή εξέλιπε. Τον κατηγόρησαν ότι αποδομεί την Κυπριακή Δημοκρατία. Θεωρούμε πως οι αντιδράσεις πολιτικών και κομμάτων είναι υποκριτικές και φαρισαϊκές για πολλούς λόγους. Πρώτα απ’ όλα η δική μας ηγεσία, διαχρονικά, έσπειρε τον σπόρο της αποδόμησης της Κυπριακής Δημοκρατίας, διά της αποδοχής της τουρκοφρενούς διζωνικής. Ύστερα, οι κατά καιρούς συμφωνίες, δείκτες, σχέδια, κτλ. επέτρεψαν στην κατοχική Τουρκία να απεγκλωβιστεί και να αποενοχοποιηθεί από τα εγκλήματα και την κατοχή και ταυτόχρονα, διά των Τ/κ εγκαθέτων της, να προωθήσει τους μέγιστους στόχους της, που είναι η επανάκτηση της Κύπρου και τουρκοποίησή της, και η κατάλυση-εξαφάνιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, διά της υπογραφής μας.

Η κατοχική χώρα βρίσκεται στο τελικό στάδιο της επίτευξης των στόχων της, αφού διά των συγκλίσεων Χριστόφια-κατοχικού Ταλάτ και της Κοινής Δήλωσης Αναστασιάδη-κατοχικού Έρογλου πέτυχε όσα δεν ονειρευόταν. Ιδιαίτερα με τον σημερινό Πρόεδρο Ν. Αναστασιάδη, οι Τούρκοι, χωρίς να δώσουν κανένα δείγμα γραφής, όπως ομολογεί και ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ, εισπράττουν και στο περιουσιακό και στη διακυβέρνηση. Από τις 11/2/2014 οι Τούρκοι περιφέρουν διεθνώς την Κοινή Δήλωση ως τρόπαιο, επειδή δι’ αυτής συγκεκριμενοποιείται η κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μπορεί ο Ν. Αναστασιάδης και ο Ι. Κασουλίδης να υποστηρίζουν ότι η νέα «Ενωμένη Κυπριακή Ομοσπονδία» θα είναι μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά ΠΟΥΘΕΝΑ στην Κοινή Δήλωση ή αλλού αναφέρεται κάτι τέτοιο.

Ο Υπουργός Εξωτερικών, για να κατασιγάσει έκδηλες ανησυχίες, παρέθεσε ένα μαχητό επιχείρημα: Ισχυρίστηκε ότι με τη λύση του Κυπριακού και τη δημιουργία του ομόσπονδου κράτους, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν πρόκειται να καταργηθεί. Ως παράδειγμα, μάλιστα, ανέφερε τις περιπτώσεις της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και των πέντε δημοκρατιών στη Γαλλία. Ποια σχέση μπορεί να έχουν οι πέντε γαλλικές δημοκρατίες και η ρωσική αυτοκρατορία με το διζωνικό τερατούργημα, που όμοιό του δεν υπάρχει στη διεθνή πολιτική και νομολογία, μόνον ο Ι. Κασουλίδης γνωρίζει. Τούτων λεχθέντων, εκείνος που συστηματικά αποδομεί την Κυπριακή Δημοκρατία είναι ο Ν. Αναστασιάδης, διά του σχεδίου Ανάν, πασπαλισμένου με τις συγκλίσεις Χριστόφια-Ταλάτ, ναι, αυτές που προεκλογικά αναθεμάτιζε και σήμερα χρησιμοποιεί ως εργαλείο ικανοποίησης των τουρκικών αξιώσεων.

Να το ξαναπούμε δυνατά και καθαρά: Ο Ν. Αναστασιάδης μία και μόνη δέσμευση τηρεί και εφαρμόζει με ακραία θρησκευτική ευλάβεια: Να μας μπήξει το σχέδιο Ανάν. Το είπε σε κυστημένη συνέντευξή του στα «Νέα» της Αθήνας, μίαν εβδομάδα μετά το σωτήριο ΟΧΙ στο τερατούργημα Ανάν, που ο Ν. Αναστασιάδης ήταν και είναι από τους πρωθιερείς της προώθησης και επιβολής του. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο δεν αντέδρασε, όταν στις 23/6/2014, μέσα στο σπίτι μας, στην Ευρώπη, η Τουρκία, διά του 125σέλιδου εγγράφου Τσαβούσογλου-Νταβούτογλου, χαρακτήρισε επίσημα και για πρώτη φορά την Κυπριακή Δημοκρατία ως «εκλιπούσα».

Όταν η ευρωβουλευτής του ΔΗΣΥ Ε. Θεοχάρους διερωτήθηκε γνήσια, ποια είναι η αντίδραση τής τότε προεδρεύουσας της ΕΕ Ελλάδας, η Λευκωσία εισέπραξε από τον Ε. Βενιζέλο ρηματική διακοίνωση! Ο Ι. Κασουλίδης, κατά τρόπον αναξιοπρεπή και προσβλητικό για τον κυπριακό Ελληνισμό, απολογήθηκε στον υβριστή Βενιζέλο.

Η Τουρκία επανήλθε δύο μήνες αργότερα περί της «εκλιπούσας» Κυπριακής Δημοκρατίας. Η αντίδραση, και πάλι, της Κυβέρνησης ήταν χλιαρή. Προηγήθηκε η εισβολή του «Βάρβαρου» στην κυπριακή ΑΟΖ, με τη συνοδεία τουρκικών πολεμικών. Παρά τις δήθεν ανένδοτες αντιστάσεις του, ο Ν. Αναστασιάδης σύρθηκε σε συνομιλίες, αφού προηγουμένως έθεσε σε αυτές, ως μη όφειλε, το θέμα των υδρογονανθράκων. Η ανάδειξη του Ακιντζί ως του νέου υποτελούς της Τουρκίας προκάλεσε ρίγη τουρκολιγουρισμού και Ακιντζολιγουρισμού σε αρκετούς στην ελληνική πλευρά. Προεδρικό, ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ, ακόμα και ο Πρόεδρος της Βουλής και άλλοι κομματικοί επαναπροσεγγιστικοί παρατρεχάμενοι έκτισαν ένα ωραιοποιημένο, γλοιώδες πορτρέτο του υποτελούς της Τουρκίας. Ο Ν. Αναστασιάδης επιδόθηκε σε περιπάτους με τον εγκάθετο, ήπιαν ζιβανία, παρακολούθησαν θεατρική παράσταση στη Λεμεσό, όλα διανθισμένα με καλλιέργεια υπερβολικών προσδοκιών και ψευδαισθήσεων στους πολίτες ότι, με το οργανάκι της Τουρκίας θα βρούμε λύση, επειδή… θέλει λύση.

Δεν τόλμησαν ποτέ να εξηγήσουν ότι ο Ακιντζί είναι, πρώτον, ο ιδεωδέστερος Δούρειος Ίππος του Αττίλα, επειδή διαφέρει στην επικοινωνιακή προσέγγιση από τους προκατόχους του. Δεύτερον, όπως και ο αδελφός του Αναστασιάδης, είναι ένθερμος υποστηρικτής του σχεδίου Ανάν. Τρίτον, οι θέσεις του, πίσω από το χαμογελάκι και τη δήθεν μετριοπάθειά του, είναι ακριβώς εκείνες που υπαγορεύει και επιβάλλει η Τουρκία. Αν χρειαζόταν μια βροντερή απόδειξη, πέραν των όσων σχεδόν καθημερινά δηλώνει, είναι το τ/κ έγγραφο που κυκλοφόρησε στον ΟΗΕ, την ίδια μέρα που ο Ν. Αναστασιάδης, ως απλός τουρίστας, μετέβη στην κατεχόμενη Αμ/στο και, χαριεντιζόμενος με τον εγκάθετο της Τουρκίας, παρακολούθησε θεατρική παράσταση. Ο Ν. Αναστασιάδης μετέβη στα κατεχόμενα με ιδιωτικό αυτοκίνητο και, φυσικά, την όποια ασφάλειά του ανέλαβε το κατοχικό καθεστώς!

Προχθές, σε δηλώσεις του μετά τη συνάντησή του με τον Αναστασιάδη, ο υποτελής της κατοχής, ως πειθήνιο όργανο της Άγκυρας, ισχυρίστηκε πως η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μια… «δομή», που με την άλλη «δομή», το κατοχικό ψευδοκράτος, θα συμπήξουν τη νέα ομοσπονδία. Ο Ακιντζί, ως πιστός υπηρέτης της τουρκικής στοχοθεσίας, την προωθεί εχθρικά σε βάρος της Κυπριακής Δημοκορατίας και του λαού. Και όμως: Το ΑΚΕΛ θεωρεί σοβαρό λάθος να αρχίσει από τώρα μια προσπάθεια αποδόμησης του κατοχικού Ακιντζί, αφού, όπως είπε ο Α. Κυπριανού, είναι ο ηγέτης της τ/κ κοινότητας που, όπως και ο Ταλάτ, έχει αποδείξει ότι διαθέτει βούλησή για λύση του Κυπριακού. «Θα πρέπει, λοιπόν, να τον στηρίζουμε και όχι να τον αποδομούμε». Κάθε νούσιμος και πατριώτης Έλληνας ας διερωτηθεί με οργή και απόγνωση: Ποιος αποδομεί, πραγματικά και συστηματικά, την Κυπριακή Δημοκρατία. Ο Ακιντζί ετάχθη από την Τουρκία για να φέρει σε πέρας την επιχείρηση επανάκτησης της Κύπρου και κατάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο Ν. Αναστασιάδης γιατί συνεργεί; Θέλει να μας εκδικηθεί, επειδή το 2004 απέτυχε να μας μπήξει το μόρφωμα Ανάν