Δεν Έχουμε να Φοβηθούμε Τίποτα από την Κρίση.

Συνέντευξη Τόνωσης

 Συνέντευξη με τον Ρόμπερτ Ηλία Νατζέμυ

 http://www.armonikizoi.com/2013/7392 

Δεν πιστεύω ότι επηρεαζόμαστε από μαζικές καταστροφές. Η μοίρα του καθένα θα είναι ατομική, κι ακριβώς αυτό που έχει επιλέξει που χρειάζεται για την εξέλιξή του. Δεν έχουμε επομένως να φοβηθούμε τίποτα. 

Αλλαγή Πλεύσης

1. -Έχω τη χαρά και την τιμή να έχω δίπλα μου σήμερα το δάσκαλο προσωπικής ανάπτυξης  και γνωστό συγγραφέα Ρόμπερτ Ηλία Νάτζεμι. Γειά σου Ρόμπερτ. Θα ήθελα να ξεκινήσω τη συζήτησή μας με μια ερώτηση, που έχω σκεφτεί αρκετές φορές. Τι σε έκανε να αφήσεις την καριέρα του χημικού μηχανικού και να μπεις στο χώρο της προσωπικής ανάπτυξης και αυτοβελτίωσης;

  -Ήταν μια ερώτηση μέσα μου για το λόγο της ύπαρξής μας, παρόλο που ήμουνα χημικός μηχανικός και είχα καλή δουλειά, καλή θέση και χρήματα, δεν είδα ότι υπήρχε νόημα. Το επάγγελμα αυτό μπορεί κάποιος να το αγαπάει, ήταν ενδιαφέρον. Δεν υπήρχε όμως  το νόημα της ζωής σ’ αυτό, για ποιο λόγο υπάρχουμε εδώ, τι θα έπρεπε να κάνουμε με τη ζωή μας, κι αποφάσισα να δώσω χρόνο στον εαυτό μου να το ερευνήσω αυτό.

Παραιτήθηκα λοιπόν και πήρα χρόνο για να βρω ένα νόημα μέσα στη ζωή. Για ποιο λόγο ζούμε, τι είμαστε εδώ να κάνουμε μέσα από την εμπειρία της ψυχής.  Kαι βρήκα τέσσερα πράγματα:

Πρώτον: Το νόημα της εξέλιξης. Δεν είχα καταλάβει προηγουμένως  ότι μπορούσα να βελτιώσω τον εαυτό μου, να γίνω άνθρωπος με πιο πολλή ηρεμία, αγάπη, ανιδιοτέλεια. Κι αυτό ήταν ένα ενδιαφέρον θέμα, είχε νόημα, μου φαινόταν σημαντικό.

Δεύτερον: Η δημιουργικότητα. Όποτε δημιουργώ, είτε ένα βιβλίο, ένα κερί, ένα φαγητό, έναν κήπο, υπάρχει μία ευχαρίστηση μέσα μου από αυτήν την δημιουργία.

Τρίτον: H προσφορά. Η ικανοποίηση που νιώθω όταν μπορώ να προσφέρω κάτι σε έναν συνάνθρωπο.

Και τέταρτον: Οι σχέσεις. Η πρόκληση του να μπορώ να δημιουργώ αρμονικές και αγαπημένες σχέσεις μέσα στη ζωή. Κι άρχισα να αφοσιώνομαι σ’ αυτά.

Η Ωφέλιμη Κρίση

2. -Πιστεύεις ότι στην περίοδο που ζούμε αυτή τη στιγμή ως ανθρωπότητα περνάμε μια κρίσιμη καμπή; Κι αν ναι σε τι συνίσταται αυτή;

 -Ναι, βεβαίως. Υπάρχουν πολλές προφητείες κι από τους Ινδιάνους, κι από τους Ινδούς κι από το Νοστράδαμο, κι από διάφορες άλλες πηγές. Είναι μια κρίση ωφέλιμη ώστε να συνειδητοποιήσουμε άλλες αξίες. Έχοντας περάσει από το να δίνουμε αξία στην ύλη, στη γνώμη των άλλων, στην εμφάνισή μας, στην επιτυχία  καλούμαστε να δούμε άλλες αξίες, πιο εσωτερικές: όπως το να είμαστε τίμιοι,  να εστιαζόμαστε λιγότερο στην ύλη και περισσότερο στην πνευματική μας ανάπτυξη, αλλά και στην πρόκληση να δούμε την πιθανότητα να δημιουργήσουμε ευημερία ακόμα και μέσα σε αυτές τις συνθήκες…

Ελεύθερη Βούληση

 3. –Στο εγχειρίδιο επιβίωσης, εξέλιξης και ευτυχίας στη σημερινή κρίση” λες ότι η πλειονότητα των ανθρώπων ζει με ελάχιστα, κι όμως αυτοί οι άνθρωποι που έχουν ελάχιστα μπορεί να  είναι πιο ευτυχισμένοι από άλλους που έχουν περισσότερα. Ειλικρινά πιστεύεις ότι μπορεί κάποιος που έχει απλά ελάχιστα για να επιβιώσει μπορεί να είναι πιο ευτυχισμένος από κάποιον άλλο που έχει όλα τα στοιχεία της επιβίωσης;

Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποια αναλογία στο πόσα πράγματα ή ανέσεις έχουμε και στην ευτυχία.  Πάντα θα σκεφτούμε κάτι άλλο για να θέλουμε ή αν έχουμε θα φοβόμαστε μήπως το χάσουμε, και θα χάσουμε την ηρεμία και την ευτυχία μας με το φόβο μήπως χάσουμε την άνεσή μας, μήπως χάσουμε  το αγαπημένο μας. Άρα η εξάρτηση είναι το πρόβλημα. Αν δεν έχω εξάρτηση είμαι μια χαρά, είτε έχω, είτε δεν έχω. Αν έχω εξάρτηση, είτε δεν έχω, είτε έχω δεν νιώθω καλά. -Aν δεν συγκρίνει τον εαυτό του, αν έχει φαγητό του, στέγη, αγαπημένους ανθρώπους γύρω του και δεν έχει μάθει να είναι εξαρτημένος νομίζω ναι, επειδή έχω δει σε ταξίδια μου στον κόσμο ανθρώπους που δεν έχουν τίποτα και δεν μπορώ να πω ότι έχουν λιγότερα χαμόγελα. Μάλλον βλέπω περισσότερα χαμόγελα και εσωτερική ελευθερία και επαφή.

 4. Στο ίδιο εγχειρίδιο αναφέρεις ότι η ζωή μάς δίνει μόνο αυτά που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε, να φέρουμε εις πέρας. Όμως βλέπουμε περιπτώσεις ανθρώπων που καταρρέουν μετά από κάποια απώλεια προσώπου ή κάποια σημαντική απώλεια στη ζωή τους. Τι έχεις να πεις γι’ αυτές τις περιπτώσεις.


Ο τρόπος που αντιδρούμε προς αυτά τα γεγονότα σχετίζεται με την ελεύθερη βούληση και παρόλο που καθένας έχει τη δύναμη πολλοί θέλουν να είναι στο ρόλο του θύματος, του αδικημένου, του στενοχωρημένου και έχουν μπει μέσα σε αυτόν. -Επαναλαμβάνω αυτό που γράφω κι αυτό που λέω συνέχεια στις ομιλίες που δίνω, ότι ενώ έχουμε τη δύναμη, βλέπουμε να μην αξιοποιούμε την ελεύθερη βούληση. Γιατί τα γεγονότα για μένα είναι δεδομένα. Τουλάχιστον ότι έχει γίνει. Ότι θα γίνει εξαρτάται  πάνω στο τι επιλογές θα κάνουμε ατομικά, οικογενειακά,  κοινωνικά.

Και ίσως παίρνουν και αξία μέσα από αυτόν το ρόλο, πιστεύοντας ότι είναι αυτό το σωστό, ή ότι είναι η θεία κατάσταση και το πιστεύουν ότι πρέπει να είναι έτσι, και υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι που βιώνουν την ίδια κατάσταση και πολύ χειρότερη που προχωράνε στη ζωή τους, και συνέρχονται και δημιουργούν μια άλλη ζωή. Η δυνατότητα υπάρχει, αν την αξιοποιούμε ή όχι είναι η ελεύθερη βούληση.

 5. Ποια είναι η αξία τελικά των υλικών αγαθών στη ζωή μας;


Να ξέρω βεβαίως ότι απολαμβάνω τα μηχανήματα, ότι έχω το σπίτι μου, το αυτοκινητό μου, τις απολαύσεις τις οποίες έχω, αλλά να μην είμαι εξαρτημένος από αυτά. -Tα υλικά αγαθά είναι το σενάριο για τηνεξέλιξή μας. Όπως ο υλικός κόσμος είναι ένα σενάριο για την εξέλιξη της ψυχής. Στο βαθμό που μπορούμε να απολαύσουμε τα υλικά αγαθά ας το κάνουμε. Αρκεί να μη γινόμασε εξαρτημένοι σε αυτά. 

Το πρόβλημα είναι η εξάρτηση, ότι φοβάμαι ότι δεν θα μπορώ να είμαι καλά, αν δεν τα έχω αυτά. Έτσι αγνοώ την πηγή της πληρότητας και της ευτυχίας που υπάρχει μέσα μου κι αυτό με εμποδίζει στην εξέλιξή μου.

Απελευθέρωση από την απληστία

 6. Πολλές οικονομίες βιώνουμε αυτήν την περίοδο να υφίστανται μια κρίση και μια ύφεση. Οι άνθρωποι δοκιμάζονται. Πώς πιστεύεις ότι κάποιος που ζεί μέσα σε αυτές τις οικονομίες και αυτές τις κρίσεις πρέπει να αντιμετωπίσει αυτές τις προκλήσεις,


Ότι και να γίνει σε μας, και αναφέρομαι στην Ελλάδα, στην Κύπρο, και στην Ευρώπη νομίζω είναι λίγο δύσκολο να φτάσουμε ως εκεί. -Νομίζω ότι η πρώτη απάντηση είναι να μη φοβόμαστε. Δεν νομίζω ότι θα φτάσουμε στο επίπεδο που ήδη βιώνουν τα τρία τέταρτα της γης, δηλαδή που ζουν με λιγότερα από 40 ευρώ – και λιγότερο- το μήνα και δεν έχουν τρεχούμενο νερό.

Η δεύτερη απάντηση είναι ενότητα, μέσα στην ενότητα μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα πάντα. Όταν υπάρχει αγάπη και ενωμένοι άνθρωποι, είτε είναι οικογένεια, είτε κοινόβιο ανθρώπων τα έξοδα είναι πολύ λιγότερα.

Αυτή τη στιγμή ο καθένας μας, οι γονείς, το κάθε παιδί έχει το σπίτι του, το αυτοκίνητό του. Μάλλον θα πρέπει να ενωθούμε περισσότερο και να εξοικονομήσουμε μέσα από την ενότητα.

Επίσης είναι μια πρόκληση για το νου,  να σκεφτόμαστε με νέους, εναλλακτικούς τρόπους ώστε να κερδίσουμε και τα χρήματα που θέλουμε, αλλά επίσης να συνειδητοποιήσουμε ότι μπορούμε να έχουμε πολλά πράγματα χωρίς χρήματα. Με αντάλλαγμα.

Μπορούμε να ανταλλάξουμε υπηρεσίες, γνώσεις, προϊόντα, κάτι που γινόταν περισσότερο παλιά. Ερχόσουν στο γιατρό με μια κότα στα χέρια, γιατί δεν είχες κάτι άλλο να του δώσεις,  και δεν είναι άσχημο κι αυτό. Δηλαδή η ανταλλαγή υπηρεσιών, προϊόντων, αντικειμένων μεταξύ μας.  Μέσα στην ενότητα, στην αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια θα είμαστε πολύ ασφαλείς.

Και κάτι άλλο. Μπορεί να φαίνεται περίεργο, αλλά το δηλώνουν οι περισσότεροι δάσκαλοι της δημιουργίας της αφθονίας, ότι όσο πιο πολύ δίνεις τόσο περισσότερο έλκεις. Παρόλο που μπορεί να φαίνεται παράλογο “θα έχω λιγότερο και θα δώσω”; Κι όμως, ναι, δίνοντας ευθυγραμμίζομαι με την πηγή της αφθονίας του σύμπαντος και μου έρχονται περισσότερα.

Κι αυτό είναι λίγο πρόκληση ώστε να απελευθερωθώ από το φόβο, την απληστία, την ιδιοτέλεια και να βιώσω ενότητα.

 7. -Kάποιοι πνευματικοί δάσκαλοι θεωρούν ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει οικονομική κρίση, είναι μόνο στο μυαλό μας.  Αυτό πώς το σχολιάζετε εσείς;


Σίγουρα μια αλλαγή στον τρόπο που σκεπτόμστε θα βοηθήσει. Ο φόβος δεν βοηθάει. Όσο πιο πολύ φοβάμαι, ή θυμώνω με αυτούς που θεωρώ αιτία των προβλημάτων διαιωνίζω την κατάσταση και  την διατηρώ.-Όλα είναι στο μυαλό μας. Tα πάντα. Ότι υπάρχει στον πλανήτη είναι δημιουργία του νου μας. Όμως η οικονομική κρίση είναι ένα γεγονός. Ένας άνθρωπος δεν έχει τα λεφτά που χρειάζεται για το παιδί του ή για τον εαυτό του. Κι αυτό είναι ένα γεγονός που βλέπω καθημερινά. Με πλησιάζουν άνθρωποι και μου λένε τις ιστορίες τους και ναι, συμβαίνουν τέτοια γεγονότα.

Όταν έχουμε αρνητικά συναισθήματα προς κάτι το ενεργοποιούμε και το σταθεροποιούμε να μείνει έτσι. Άρα θα πρέπει να μη φοβόμαστε, να μη θυμώνουμε, να το πάρουμε ότι είναι μια συνδημιουργία. Δεν είμαστε άσχετοι εμείς, δεν είμαστε αθώοι. Ο τρόπος που ζήσαμε, πιστέψαμε,  λειτουργήσαμε, έχει σχέση με αυτό που συμβαίνει.

Να νιώθουμε ήρεμοι και να λέμε τώρα, τι μπορώ να μάθω εγώ από αυτό, τι μπορώ να αποκομίσω. Να νιώθουμε ασφάλεια στην πρόνοια του σύμπαντος. Ότι “αυτό που χρειάζομαι πάντα θα έρθει”. Ότι “μπορώ να είμαι καλά και ευτυχισμένος με λιγότερα”. Μπορώ να έχω τώρα χρόνο να είμαι με τα παιδιά μου χωρίς να δουλεύω όλη την ημέρα. Μπορώ να έχω άλλες πηγές ευτυχίας. Όπως η απόλαυση της φύσης, η απόλαυση του γέλιου, του χορού, του παιχνιδιού με τους ανθρώπους γύρω μου. Είναι μια ευκαιρία για εξέλιξη.

Δημιουργικότητα   

 8. – Eίπαμε προηγουμένως ότι σ’ αυτή την εποχή καλούμαστε να είμαστε δημιουργικοί.  Σε ποιες περιπτώσεις πρέπει ο άνθρωπος να αναπτύξει τη δημιουργικότητά του;


Και δημόσιος υπάλληλος να είμαι, και να κάνω μια μηχανική εργασία, πρέπει να βρω τον τρόπο να την κάνω δημιουργικά. Να την εμπλουτίζω με τη δική μου, συγκεκριμένη μοναδική προσωπικότητα και δημιουργικότητα. Κι αυτό είναι μια μεγάλη ευχαρίστηση και νόημα ζωής.  Είμαστε συνδημιουργοί με το Θείο. Άρα αν δεχτούμε ότι δημιουργούμε αυτήν την κρίση το ερώτημα είναι πώς πρέπει να σκεπτόμαστε αλλιώς για να δημιουργήσουμε την αφθονία. -Eγώ πιστεύω ότι η δημιουργικότητα είναι σκοπός ζωής από μόνος του. Τη θεωρώ απαραίτητο μέρος της ευτυχίας και πληρότητας και ολοκλήρωση του σκοπού του ανθρώπου, για ότι κάνουμε.

Το πρώτο βήμα σ’ αυτό, όπως ξέρουν οι περισσότεροι,  είναι να την οραματιστούμε, αλλά, πολύ σημαντικό, όχι μόνο για τον εαυτό μας,  για όλους. Κι εγώ μαζί της. Για να μπορώ να πάρω το μάθημα της εποχής πρέπει να ενδιαφέρομαι για το σύνολο. Η κρίση δημιουργήθηκε από το ενδιαφέρον μόνο για μένα, ο καθένας για τον εαυτό του.

Να συνεχίζω με αυτήν την πορεία και να κάθομαι και να κάνω θετικό οραματισμό μόνο για μένα δεν αλλάζει τίποτα. Μπορεί να έχω μια πνευματική προσέγγιση αλλά είναι της παλιάς σχολής. Άρα αυτή τη στιγμή πρέπει να οραματιστώ ευημερία για όλους.

Και δεύτερο να ζητήσω καθοδήγηση γύρω από το συγκεκριμένο τρόπο που θα συνδυάσω  τη δική μου μοναδική δημιουργικότητα και την ικανότητα με την εμπειρία. Με την δημιουργικότητα μπορώ να έλκω τα χρήματα και από αυτά που χρειάζομαι μέσα από το έργο που θα κάνω. 

Και πώς μπορώ επίσης να βοηθήσω τους άλλους σ’ αυτήν την διαδικασία. Αρχίζω να δέχομαι καθοδήγηση, να καλλιεργώ την εσωτερική καθοδήγηση που δέχομαι στο διαλογισμό, στα όνειρα, την ώρα που ξυπνάω το πρωί , να έχω θέσει το ερώτημα, στο Θεό, στο σύμπαν. “Βοήθησέ με να καταλάβω τις ενέργειες που  χρειάζομαι να κάνω αυτή τη στιγμή. Με ποιο τρόπο θα προσφέρω και θα δημιουργήσω την ευημερία που χρειάζομαι”. Να ακούσω αυτά και να προσέχω τις “συμπτώσεις” που συμβαίνουν στη ζωή, άνθρωποι που εμφανίζονται , μηνύματα, βιβλία, ευκαιρίες.

Πολύ σημαντικό στην εποχή μας είναι να είμαστε απελευθερωμένοι από ρόλους.  Είμαι για παράδειγμα χημικός μηχανικός και άρα δεν μπορώ να οδηγήσω ταξί, κι όμως οδηγούσα ταξί για μήνες, δούλευα σαν μάγειρας, σερβιτόρος, έκανα ότι δεν είχε υπερηφάνεια, εγωισμό. Τάχα επειδή έχω αυτό το δίπλωμα δεν μπορώ να κάνω κάτι κάτω από εμένα.

Οι άνθρωποι παραπονιούνται που δεν έχουν επιβίωσης  και υπάρχουν θέσεις που δεν βρίσκουν ανθρώπους να εργαστούν.  

-Nαι, αυτό είναι ένα οξύμωρο σχήμα.

Κι ένα ακόμη είναι να συμμερίζομαι ότι για μένα είναι δεδομένο ότι η ευκαιρία υπάρχει, είναι δεδομένο ότι η κάθε ψυχή έχει τη δυνατότητα να βρει αυτό που αγαπάει και να επιβιώσει μια χαρά. Μπορεί να μην έχει τις ανέσεις που έχει συνηθίσει αλλά θα έχει μια πολύ όμορφη ζωή. -Άρα που σημαίνει ότι πρέπει λίγο να αφήσω την υπερηφάνεια μου και να δεχτώ ότι όλες αυτές είναι εμπειρίες, εμπειρίες στην εξέλιξη, μέχρι να βρω τον τρόπο που πραγματικά αγαπώ να κάνω και δεν έχει σχέση με την θέση μου ή την αξία μου αλλά με την αγάπη μου να κάνω κάτι που μου αρέσει . 

Συνδημιουργοί

9 -Λέμε είμαστε συνδημιουργοί, τι ακριβώς σημαίνει αυτό;

Αλλά ας δούμε, στην εξήγηση της παρομοίωσης αυτής ότι το φως είναι ο Θεός, εμείς σαν προσωπικότητα είμαστε το φιλμ πριν από το φως, υπάρχουν τέτοια δισεκατομμύρια φιλμάκια, όλα συνδημιουργούν μια κατάσταση, το φως περνάει μέσα από το φιλμ, πριν περάσει μέσα από το φιλμ δεν είχε ιδιότητες, δεν υπάρχει μορφοποίηση, και μέσα από το φιλμ αποκτάει ιδιότητες πρώτα μόνο σαν φως, δεν έχει φτάσει στην οθόνη, είναι το λεγόμενο ενεργειακό ή αιθερικό ή νοητικό πεδίο και κάποια στιγμή φτάνει στην οθόνη σαν μια απτή πραγματικότητα.  Αυτό που είναι στην οθόνη είναι η συνεργασία του φωτός με το φιλμ. -Θα μπορούσα να το παρομοιάσω με τον προβολέα στο σινεμά. Υπάρχει το φως πριν από φιλμ κι αυτό το φως είναι ο Θεός. Είμαστε κι εμείς αυτό, το ανώτερο μέρος του εαυτού μας είναι ένα με το Θεό. 

Άρα το Θείο που είμαστε περνώντας μέσα από το φιλμ που είναι ο νους μας συνδημιουργούν την πραγματικότητα. Σε συνεργασία δηλαδή με το Θείο. Επίσης σε συνεργασία με όλες τις άλλες ψυχές.

Υπάρχει ένα πεδίο στο οποίο είμαστε ενωμένοι και συνδημιουργούμε. Υπάρχει το συλλογικό υποσυνείδητο, όπου το δικό μου υποσυνείδητο είναι ενωμένο με το υποσυνείδητο του καθενός, άρα ότι έχω μέσα μου είναι μέσα σε όλους.

Κι αλλάζοντας το περιεχόμενο του δικού μου υποσυνείδητου αλλάζω τη σύσταση του οικουμενικού, συλλογικού υποσυνείδητου.  Υπάρχει το μορφογενετικό πεδίο για το οποίο μιλάει ο Ρουπερτ Σελντρέικ, ο βιολογός, όπου το δικό μου μορφογενετικό πεδίο είναι μέρος του γενικού, του ανθρώπινου, ή του πλανητικού και η κάθε μου τάση συνεισφέρει στο να έχουν και οι άλλοι τις ίδιες τάσεις. Και κάθε φορά που εγώ απελευθερώνομαι από μια τάση, αυτή η τάση είναι λιγότερη στην ανθρωπότητα. Και οι άλλοι απελευθερώνονται σε κάποιο βαθμό.  Κάθε φορά που λειτουργώ με μια τάση, αυτή η τάση αυξάνεται και το ίδιο ισχύει και για τα θετικά και για τα αρνητικά.

Και υπάρχει και η ωραία μέθοδος  Ho opono pono (αυτοσυγχώρησης και αγάπης) όπου ζητώ την αφαίρεση από εμένα από ότι μπορεί να συνδημιουργεί πραγματικότητες που βλέπω, που θεωρώ όχι αρμονικές, όχι σωστές.  Και παρά να κρίνω αυτά και να νιώθω αρνητικά προς αυτά, δέχομαι ότι είναι μια συνδημιουργία, ζητώ συγνώμη για ότι υπάρχει μέσα μου που μπορεί να συνεισφέρει σε αυτό, βιώνω αγάπη γι αυτό που υπάρχει, που πάει να πει ότι το δέχομαι, βιώνω αγάπη για μένα, ελευθερώνω αυτό από την ανάγκη να νιώθω … και ευχαριστώ το Θείο που διαλύει από μένα ότι μπορεί να συνεισφέρει και να συνδημιουργεί.

Άρα όποτε έχουμε συνδημουργία το Ho οponopono είναι κατάλληλo για τέτοια θέματα.

Θεραπευτικές αρετές

10. –Τελικά εν, κατακλείδι μπορούμε να πούμε ότι η αγάπη είναι το μόνο θεραπευτικό εργαλείο;

 - Η αγάπη είναι το πιο σημαντικό θεραπευτικό εργαλείο, η ειρήνη, η ευτυχία, είναι σημαντικά, όλα αυτά που συνδυάζονται με την αγάπη, η αλήθεια, η ειλικρίνεια, όλες οι αρετές είναι θεραπευτικές.

11. Και μια τελευταία ερώτηση, κάποιες αλλαγές που βλέπουμε να γίνονται στον πλανήτη και σε οικονομικό επίπεδο και σε γεωφυσικό, τα επόμενα συστήματα διαβίωσης, οικονομίας κλπ πιστεύετε ότι θα είναι διαφορετικά από αυτά που μέχρι τώρα βιώσαμε;

Σίγουρα θα πρέπει να μάθουμε να είμαστε ευτυχισμένοι με λιγότερα για κάποιο χρόνο, θα χρειαστούμε να αλλάξουμε αξίες, μπορεί κάποια συστήματα να χαλάσουν για μερικά χρόνια. Συστήματα παιδείας ή υγείας ή κυκλοφορίας και σιγά σιγά με νέες βάσεις όπως έχω πει επανειλημένως θα τα ξαναχτίσουμε αυτά, η ελπίδα είναι ότι αυτή τη φορά με σωστές βάσεις, με δικαιοσύνη, χωρίς διαφθορά, με πραγματική ενότητα και το ενδιαφέρον να είναι καλά για όλους. Αν δεν γίνει αυτό πάλι θα πρέπει να χαλάσουν  ξανά και ξανά μέχρι να φτάσουμε σε αυτό το σημείο    -Αναγκαστικά θα είναι διαφορετικά. Δεν ξέρω πως θα εξελιχθεί αλλά έγκειται σε μας, μην παίρνεις δεδομένο τον τρόπο που θα εξελιχθεί, εμείς θα τον δημιουργήσουμε με τις αντιδράσεις μας, για αυτό γράψαμε το “Εγχειρίδιο”  για να ενθαρρύνουμε τον καθένα να δει θετικά τα πράγματα και να συμβάλλει θετικά στην αλλαγή.

Αντιμετώπιση των σεναρίων

-12. Θάθελα ακόμη μια ερώτηση. Ακούμε πολλές φορές για εσχατολογικά σενάρια, φόβους για πράγματα που δείχνουν ότι φτάνουμε στο τέλος, θα πρέπει κάποιος να δίνει σημασία σε αυτά τα πράγματα;

Εννοώντας, όπως το  ερμηνεύω εγώ, ότι σε μια ομαδική κατάσταση πάντα αυτό που θα συμβεί στον καθένα δεν θα είναι το μαζικό, θα είναι το ατομικό.  Κι αν γίνει σεισμός αυτή τη στιγμή μπορεί εσύ να έχεις τη μοίρα να ζήσεις κι εγώ τη μοίρα να φύγω.  Δεν θα φύγουμε επειδή είμασταν εδώ.  Θα φύγουμε επειδή η προσωπική μας μοίρα ήταν απόφασή μας στην πορεία της ζωής μου ήταν το ένα ή το άλλο.  Αλλά δεν πιστεύω ότι επηρεαζόμαστε από μαζικές καταστροφές.  Η μοίρα του καθένα θα είναι ατομική, κι ακριβώς αυτό που έχει επιλέξει που χρειάζεται για την εξέλιξή του.  Δεν έχουμε επομένως να φοβηθούμε τίποτα.  -Εγώ δεν δίνω καμία σημασία σε αυτά τα πράγματα. Θεωρώ κρίμα που οι άνθρωποι τα λένε αυτά.  Βέβαια τα λένε χιλιάδες χρόνια τώρα.  Όχι δεν πιστεύω ότι τελειώνει ο κόσμος καθόλου, και να τελειώσει εμείς σαν πνεύματα δεν παθαίνουμε και τίποτα, είμαστε πνεύματα αθάνατα. Δεν νομίζω ότι μας βοηθάει ο φόβος.  Και πιστεύω κάτι άλλο, ότι ο Χριστός όταν μίλαγε για τις καταστροφές πριν από τη Δεύτερη Παρουσία, έλεγε ότι θα υπάρχουν δύο άντρες στον αγρό, ο ένας θα φύγει, ο άλλος θα μείνει.  Θα υπάρχουν δύο γυναίκες στο μύλο, η μια θα φύγει η άλλη θα μείνει. 

13. -Θέλω να σε ευχαριστήσω γι αυτή τη συνομιλία. Εύχομαι καλή επιτυχία στο έργο σου


-Eυχαριστώ πολύ, μου χρειάζεται.

…Kαι πιστεύω ότι θα τα ξαναπούμε.


ΤΕΛΟΣ -Nα είσαι καλά.

 

Αποκαλύψεις της Wikileaks για πετρέλαια στην Ελλάδα

 

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ > 

ΟΛΟΙ ΡΩΤΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΕΙ 

ΓΙΑΤΙ ΚΑΘΥΣΤΕΡΟΥΝ ΔΕΚΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ 

ΤΩΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔA

http://www.youtube.com/watch?v=DPN-XUO0V5U

=============================================

Από την Γενεύη THE ELG

Dr Nicolas Kaloy, Ph.D. (Uni de Genève)

Έχω να προσθέσω τα εξής άλλα κομμάτια του παζλ τα οποία δικαιολογούν οριοσμένα προηγούμεν'α μου άρθρα και βιβλία

1ον    Κάνουμε λάθος να ξεχνάμε την σημασία του ΕΣΑΕΙ  παρόντος Ανατολικού Ζητήματος:

2ον.  Το 1853 συζητά ο Τσάρος Νικόλαος με τον Άγγλο Πρέσβυ Sir Hamilton Seymour, Περιεχόμενο της συζητήσεως:

<<ποτέ δεν θα επιτρέψουμε ανασύσταση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ή η Ελλάς να γίνει μεγάλη δύναμις>> ((I never will permit an attempt at the reconstruction of a Byzantine Empire, or such an extension of Greece as would render her a powerful State, p. 230) Βλ. J.A.R. Marriott The Eastern Question, p.220 ff)

3oν    Έχω σε βιβλία μου ήδη από το 1984, υποστηρίξει ότι η έλευσις από την Αμερική του Ανδρέα Παπανδρέου συνεπάγετο οδηγίες <<να σταματήσει η απίθανη οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδος>>.  Επί μίαν20ετίαν (1953-1973) η Ελλάς ανεπτύσσετο με ρυθμόν ΑΕΠ 7-8%, Ιδιωτ Επενδ. 10% (επί Χούντας έφθασαν και 15 και 20%) με ισχυρό ρεύμα και βούληση επαναπατρισμού του εφοπλιστικού κεφαλαίου (Ωνάσης, Νιάρχος, Χανδρής, Λάτσης κλπ) έβαινε δηλ. ασφαλώς να καταστει μεγάλη οικονομική δύναμις.

4ον    Σημειώσατε την μανία των συνθημάτων του Ανδρέα Παπανδρέου <<ενάντια στο μεγάλο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο που πίνει το αίμα του λαού>>, μύδρους εναντίον των εφοπλιστών, επικουρούμενα από την Αριστερά (την ΕΔΑ και μετά το ΚΚΕ).

5ον    Η επικράτηση των συνθημάτων αυτών από το 1974 επηρέασαν τον μίμον Κωνστ. Καραμανλήν του οποίου οι  πρώτες πράξεις όταν ανέλαβε την αρχήν ήταν (α) να διώξει Νιάρχον και Ανδρεάδην, (β) να γράψει το άρθρο 106 παράγραφος 3 του Συντάγματος (σκιάχτρο εναντίον των επενδυτών το οποίον ουδείς μέχρι σήμερα επεχείρησε ή τόλμησε να αλλάξει)

6ον    Αμέσως το αποτέλεσμα αυτών των δύο εγκληματικών πράξεων του νεοσοσιαλιστή Κ. Καραμανλή ήταν ότι ΑΜΕΣΩΣ το ΑΕΠ έπεσε στο 3,5% (1974-1980) ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΣΤΟ 0,6% (μηδέν έξη) τότε δε ακριβώς (1975) γνωστός μου επενδυτής μου τηλεφώνησε στην Γενεύη από την Ζυρίχη  με τις εξής λέξεις: <<ούτε δραχμή πλέον στην Ελλάδα>> (αυτό προς δόξαν του ...Εθνάρχη)!

7ον.   Όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου ανέλαβε την εξουσίαν (και επεκράτησε με την ευφυά τακτική του ΔΑΝΕΙΣΟΥ ΚΑΙ ΜΟΙΡΑΖΕ ΠΑΡΟΧΕΣ) προέβη σε ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΟ ΞΥΛΩΜΑ των κυρίων ελληνικών βιομηχανιών (ΙΖΟΛΑ- η οποία εξήγαγε ψυγεία και στην ...Γερμανία!-  ΧΡΩΠΕΙ, ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΠΑΤΡΑΙΚΗ κλπ. κλπ), ενώ ταυτοχρόνως με την αύξηση των παροχών για καταναλωτικούς σκοπούς με σειρά δανεισμών (παρέλαβε το χρέος στο 28% το 1981 και μέχρι το 1989 το έφτασε στο 90% του ΑΕΠ) οι εξαγωγές μειώθησαν και οι εισαγωγές (μέχρις ακόμη και σκόρδων αρχίζοντας από πολυτελή αυτοκίνητα) έφθασαν σε σημείο που έπρεπε να συνεχίζεται ο τρελός δανεισμός μέχρι του σημερινού σημείου.

ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΔΥΝΑΤΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΟΙ <ΕΛΛΗΝΕΣ> ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΜΥΑΛΟ ΝΑ ΣΚΕΦΘΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΗΓΩΝ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΑΦΟΎ ΕΠΡΟΚΕΙΤΟ ΠΕΡΙ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΒΑΣΕΙ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ΤΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΦΡΟΥΡΟΣ ΗΤΑΝ ΑΡΧΙΚΩΣ Η ΑΓΓΛΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟΝ Β΄ΠΠ Η ΑΜΕΡΙΚΗ?

Με την ανωτέρω λογικήν διαγράφεται και σήμερα το μέλλον των Ελλήνων, της Ελλάδος και των παιδιών και εγγόνων μας.  Εάν η Ελλάς παρεκκλινει αυτής της γραμμής οι ...<<Σύμμαχοι>> ειναι ικανοί να φθάσουν μέχρι δολοφονίας (βλ. τα σχέδια δολοφονίας του Κώστα Καραμανλή ) με παράλληλη χρήση της Τουρκίας η οποία εξοπλίζεται και έχει περικυκλώσει την Ελλάδα από Αλβανίας μέχρι Ν. Αιγαίου.  Μέσα στο ίδιο σχέδιο που εξεφράσθη από το 1853 (βλ. άνω) περιλαμβάνεται και η ενίσχυση της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο με την συνεργία του ΝΑΤΟ (έχω αντίγραφο εγγράφου με υπογραφή του Luns που το βεβαιώνει, το έχω στείλει στο Στρατηγείο του ΝΑΤΟ με 6 διαδοχικά συστημένα γράμματα ερωτών αν είναι γνήσιο και σε κανένα από αυτά δεν πήρα απάντηση!! ο.ε.δ.).

Όλα αυτά αναφέρω ήδη αρχής γενομένης από το 1984 στα βιβλία μου Ο Μαρξιστικός Μύθος, Ποιοί εδολοφόνησαν την Ελλάδα, Η Ανατομία ενός Εγκλήματος, η Διαμόρφωσις του ΕυρωπαΪκού Πνεύματος 2ος Τόμος κ.α.

ΕΛΠΙΖΩ ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΠΑΖΛ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ (ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ) ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.  Δεν χρειάζεται βέβαια να πω περισσότερα δακτυλοδείχνοντας τους ενόχους προδοσίας διότι όλα τα ανωτέρω σχετικά είναι αυτονόητα (σημειώσατε επίσης και τον αποκλεισμό μου από  εκπομπές TV κατόπιν άνωθεν επεμβάσεως ΔΙΟΤΙ ΕΧΩ ΤΟ ΚΟΥΣΟΥΡΙ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΧΩ ΣΤΗΝ ΑΝΙΟΥΣΑ ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ (δηλ αυτό που λένε οι ...ενδιαφερόμενοι <<παρελθοντολογία>>!) ή το βάναυσο κλείσιμο της ΕΡΤ την οποίαν πλέον δεν βλέπουμε οι Έλληνες του εξωτερικού σκοπίμως <για να ξεχάσουμε τα εν Ελλάδι>)

ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΑΔΩΝΕ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ

Όταν ο Ανδρέας Βγενόπουλος αποφάσιζε να βάλει στο χέρι του την Λαϊκή Τράπεζα το 2006 με 2007, ήξερε πολύ καλά ότι για να το πετύχει έπρεπε να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη και να λαδώσει όσους είχαν εξουσία να τον σταματήσουν, όπως κεντρικούς τραπεζίτες, πολιτικούς και κόμματα ακόμα και δημοσιογράφους και αυτό ακριβώς έκανε.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Όπως έγραψα σε προηγούμενο άρθρο μου τον Απρίλιο του 2013 και το οποίο έχω αναρτημένο στο Μπλοκ μου, ο τραπεζικός κολοσσός HSBC που κατείχε μέχρι τότε το 25% στην Λαϊκή Τράπεζα εκδήλωσε ενδιαφέρον από το 2004 να αποκτήσει 51% και πλέον ποσοστό, να την εκσυγχρονίσει και να την καταστήσει τράπεζα παγκόσμιας εμβέλειας, αλλά δυστυχώς ο τότε Πρόεδρος Τάσος Παπαδόπουλος μαζί με τον φίλο του και Διευθύνοντα Σύμβουλο της Λαϊκής Κίκη Λαζαρίδη, προκειμένου να καλύψουν τις βρωμιές τους που άρχισαν με το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος του Σλόποταν Μιλόσεβιτς δεν το επέτρεψαν. Μετά από αυτήν την εξέλιξη η HSBC αποφάσισε να πουλήσει το ποσοστό που κατείχε στην Λαϊκή και ν’ αποχωρήσει από την Κύπρο. Εκεί λοιπόν καραδοκούσε ο Βγενόπουλος και μέσω της τράπεζας του της Μαρφίν Εγνατίας και του Tosca Fund, που εκ των υστέρων αποδείχθηκε ότι ενεργούσαν σε συνεννόηση, και με την βοήθεια των δικών μας Δούριων Ίππων, αγόρασε το ποσοστό της HSBC και έγινε ο μεγαλομέτοχος  του συγκροτήματος.

Νέα στοιχεία είδαν χθες το φως της δημοσιότητας σε σχέση με τον διαβολικό τρόπο που μετήλθε ο Βγενόπουλος για να πετύχει τον έλεγχο του συγκροτήματος της Λαϊκής. Πιο συγκεκριμένα ίδρυσε με τον φίλο και συνεργάτη του Μιχάλη Ζολώτα την εταιρεία FOCUS MARITIME CORPORATION που είχε το καθεστώς αλλοδαπής εταιρείας, με έδρα τα Marshall Islands και δραστηριότητες, με βάση το καταστατικό της, την παροχή υπηρεσιών. Η εταιρεία αυτή αποδείχθηκε ότι ο ρόλος της ήταν αποκλειστικά και μόνο το λάδωμα για να πετύχει τους άνομους σκοπούς του ο Βγενόπουλος. Τον Ιούλιο του 2007 έμβασε 1 εκ. στην νεοϊδρυθείσα εταιρεία της θυγατέρας του τότε Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας Χριστόδουλου Χριστοδούλου A.C. CHRISTODOULOU CONSULTANTS LTD. Ο Βγενόπουλος όμως δεν έμεινε μέχρις εκεί, μέσω της εταιρείας αυτής η οποία διατηρούσε λογαριασμό με την Λαϊκή με αριθμό 0129948420, προχώρησε σε εμβάσματα περίπου 2 εκ. που κατέληξαν μέσω ύποπτων διαδρομών στα ταμεία των κυπριακών κομμάτων ως ακολούθως: Στις 19/9/2007 δύο εμβάσματα εκ 500 χιλιάδων έκαστον, στις 25/1/2008 δέκα εμβάσματα των 50 χιλιάδων και στις 26/6/2008 άλλα δύο εμβάσματα εκ 200 και 250 χιλιάδων έκαστο.

Τα πιο πάνω στοιχεία είναι εις γνώση της ΜΟΚΑΣ (Μονάδας Καταπολέμησης Αδικημάτων Συγκάλυψης) η προϊστάμενη της οποίας δήλωσε αναρμόδια να τα διερευνήσει και τα παρέπεμψε στην Γενική Εισαγγελία για να τα ‘’διερευνήσει’’......καλά τώρα.... Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Γενικός και Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας επιφυλάχθηκαν να τα διερευνήσουν αλλά σε κατοπινό στάδιο λόγω φόρτου εργασίας,....Τουτέστιν μεθερμηνευόμενο  ΚΟΥ ΚΟΥ ΛΕΙΣΙΟΝ. Σιγά που οι διορισθέντες από τον ‘’αδιάφθορο’’ Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη,  με παχυλούς μισθούς, Γενικός και Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας, θα πειράξουν το Κόμμα του Προέδρου η οποιονδήποτε άλλο κόμμα. Στη μπανανία Κύπρο ζούμε και τέτοια πράγματα δεν γίνονται. Το μεγάλο δούλεμα όμως παίζεται με τις βαρύγδουπες δηλώσεις πολιτικών και Εισαγγελέων, ότι δηλαδή θα οδηγήσουν τον Ανδρέα Βγενόπουλο στην δικαιοσύνη για να πληρώσει δήθεν μαζί με άλλους αξιωματούχος της Λαϊκής τράπεζας για την χρεοκοπία της τράπεζας και της κυπριακής οικονομίας. Λες και ο Βγενόπουλος ήταν τόσο παλαβός, που όταν λάδωνε αυτά τα ελεεινά ρεμάλια για να πετύχει τα ανομολόγητα και διαβολικά του σχέδια, δεν θα φρόντιζε να τους κρατάει όλους από τα αρ......δια.     

Ας το εμπεδώσουμε επιτέλους. Αυτό το ελεεινό κομματικό κατεστημένο που μας οδήγησε σε αυτή την θλιβερή κατάσταση δεν μπορεί να αναμένουμε ότι θα μας σώσει. Αν και αυτή την φορά μείνει αλώβητο δεν μπορεί να αναμένουμε ότι αυτός ο τόπος θα έχει μέλλον. Η μόνη λύση που απομένει είναι ο θάνατος του συστήματος, αυτό το μήνυμα εισπράττω καθημερινά μιλώντας με τους πολίτες.

Δύο τρόποι υπάρχουν για να πεθάνει το κομματικό κατεστημένο:

 Πρώτον ο αποτελεσματικός έλεγχος της εξουσίας από μια Βουλή στην οποία θα συμμετέχουν πέραν του 50% μη κομματικοί βουλευτές. Για να επιτευχθεί όμως αυτό πρέπει να εισαχθεί στις επόμενες βουλευτικές εκλογές το μέτρο της οριζόντιας ψηφοφορίας. Ο αποτελεσματικός έλεγχος της εξουσίας θα καταστεί με αυτό τον τρόπο πιο εφικτός καθ’ ότι η άσκηση πολιτικής από έμπειρους κομματικούς βουλευτές θα είναι ελεγχόμενη σε ένα μεγάλο βαθμό από μη κομματικούς βουλευτές.

Ένας δεύτερος τρόπος που δεν αναιρεί αλλά βοηθά τον πρώτον, είναι η δημιουργία ενός νέου κομματικού σχηματισμού το καταστατικό του οποίου να περιέχει σύγχρονες δημοκρατικές και ηθικές αρχές και αυστηρές πρόνοιες και ποινές για όσους τις παραβιάζουν. Του κομματικού αυτού σχηματισμού θα πρέπει να ηγούνται μη κομματικά πολιτικά πρόσωπα ψηλού μορφωτικού επιπέδου που να τα χαρακτηρίζει η φιλοπατρία και το ήθος. Για να επιβιώσει όμως ένας τέτοιος κομματικός σχηματισμός χρειάζεται δυστυχώς μια οικονομική ενίσχυση για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τον αναμενόμενο πόλεμο που θα έχει να αντιμετωπίσει από το υπάρχον πανίσχυρο οικονομικά κομματικό κατεστημένο και τα ΜΜΕ. Αυτή η οικονομική ενίσχυση θα μπορούσε να προέλθει από απλούς πολίτες που αγαπούν πραγματικά τον τόπο τους καθώς επίσης και από γνήσιους πατριώτες, επιφανείς οικονομικούς παράγοντες που θα δώσουν αυτή την οικονομική ενίσχυση χωρίς τα προσδοκώμενα οικονομικά ανταλλάγματα που προσέφερε μέχρι τώρα το υπάρχον κομματικό κατεστημένο.     

Τα πιο πάνω ας προβληματίσουν κάποιους από εμάς και ας γίνει κάτι το συντομότερο πριν η ελεεινή κομματοκρατία μας δώσει την χαριστική βολή. Προσωπικά δεν έχω κάποια προσωπική φιλοδοξία να ηγηθώ μιας τέτοιας κίνησης, σας διαβεβαιώ δε ότι θα παραμείνω ένας απλός, σεμνός και ανιδιοτελής στρατιώτης με μόνο μου κίνητρο και φιλοδοξία το καλό της Κύπρου μας.

Όμηρος Αλεξάνδρου  

 

Ο εικονιζόμενος ειδικός απεσταλμένος του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Αλεξάντερ Ντάουνερ που συνομιλεί στο προεδρικό με τον Πρόεδρο κ Αναστασιάδη, υπό το άγρυπνο βλέμμα του ‘’Λίο’’…. (το σκυλάκι του προέδρου), άλλο και αυτό…, πριν από 3 περίπου μήνες αμφισβητήθηκε έντονα και ευθέως από τον Πρόεδρο λόγω του ότι έπαιζε και παίζει το ‘’παιχνίδι’’ της τουρκικής πλευράς. Μάλιστα δε με επιστολή του τότε στο Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ ο Πρόεδρος ζήτησε επιτακτικά την αντικατάσταση του, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ όμως ούτε καν απάντησε στον πρόεδρο δείχνοντας του ξεκάθαρά πόσο τον υπολογίζει. Αντί ο Πρόεδρος τότε να επιμείνει στην αντικατάσταση του, όχι μόνο για λόγους αξιοπρέπειας αλλά και για να κερδίσει με αυτό τον τρόπο χρόνο για να ασχοληθεί με την διαλυμένη οικονομία, καθώς επίσης και για να κάνει καλύτερο σχεδιασμό στο κυπριακό, δεδομένων μάλιστα και των ευρύτερων γεωπολιτικών συνθηκών που δημιουργήθηκαν λόγω της ανεύρεσης φυσικού αερίου, πήρε πρωτοβουλία για επανέναρξη των συνομιλιών για το κυπριακό με πρωταγωνιστή τον τουρκόφιλο Ντάουνερ. Ακόμη και ο σκύλος του ο Λίο δεν θα έβαζε την ουρά του στα σκέλια με τόση ευκολία όπως έκανε ο Πρόεδρος. Χθες ο  Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών μετά από συνάντηση που είχε με τον Ειδικό Αντιπρόσωπο του στην Νέα Υόρκη για το κυπριακό Αλεξάντερ Ντάουνερ, Πρόεδρο Αναστασιάδη τελεσίγραφο τεσσάρων ημερών, αν είναι δυνατόν!! για να αποδεχθεί την έναρξη νέου γύρου συνομιλιών χωρίς προηγουμένως να ξεκαθαρίσει η βάση πάνω στην οποία οι συνομιλίες θα διεξάγονται και που ήταν το προαπαιτούμενο της δικής μας πλευράς.  

Ενώ ο κ. Αναστασιάδης δήλωνε προεκλογικά, και πολύ σωστά, ότι οι προτεραιότητα του σε περίπτωση εκλογής του δεν θα ήταν η επανέναρξη συνομιλιών αλλά η επανόρθωση πρώτα της οικονομίας για να μην αποτελεί η ελληνοκυπριακή πλευρά το απελπιστικά αδύναμο μέρος στις συνομιλίες, έκαμε στροφή 180 μοιρών και πήρε μάλιστα και πρωτοβουλία για επανέναρξη τους.  Και ενώ ο Πρόεδρος το τελευταίο διάστημα ανάλωνε τις δυνάμεις του στο εσωτερικό μέτωπο, προς τέρψιν και των πολιτικών του εταίρων, με τις γνωστές του πατριωτικές κορόνες, δεσμεύσεις  και πύρινες δηλώσεις, ότι η βάση των συνομιλιών θα πρέπει να ξεκαθαρίσει πριν την έναρξη διαλόγου με κοινή δήλωση στην οποία θα δεσμευόταν και η τουρκική πλευρά, καθώς επίσης και για εμπλοκή και της Ε.Ε στις συνομιλίες, στη Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΟΗΕ εξελισσόταν ένα οργιώδες παρασκήνιο, πίσω από το οποίο βρισκόταν η ομάδα Ντάουνερ και διπλωμάτες από την Βρετανία, προκειμένου να παρακαμφθεί η απαίτηση της δικής μας.

Ακόμη και η ‘’κουτσή Μαρία’’ γνώριζε εδώ και χρόνια ότι ο κ. Ντάουνερ είχε ατζέντα και σαφείς ανθελληνικούς στόχους στο κυπριακό από τότε που διορίστηκε. Αντί λοιπόν ο Πρόεδρος να επιλέξει  να συγκρουστεί μαζί του με τρόπο που να μην αφήνει άλλη επιλογή στον Γενικό Γραμματέα του Ο.Η.Ε, παρά την αντικατάστασή του για να δοθεί χρόνος στην πλευρά μας για καλύτερη προετοιμασία, επέλεξε με την ομάδα των Νενέκων και Ανανιστών που τον περιστοιχίζουν, να παίξει το παιχνίδι Ντάουνερ.  

Στο ίδιο έργο θεατές. Η πολυδιαφηζόμενη, από κάποια ΜΜΕ και πολιτικών δυνάμεων που τον στήριξαν, ικανότητα και ευελιξία του κ. Αναστασιάδη προεκλογικά, ότι μπορεί να πετύχει κάτι καλό στο κυπριακό και η δική του άστοχη πρωτοβουλία μετεκλογικά για επανέναρξη των συνομιλιών τείνει να εξελιχθεί σε κατάρα και μπούμερανκ για την δική μας πλευρά. Να δείτε που πάλιν θα μας μιλά για πιστόλι στο κρόταφο όπως έγινε και στο Ευροκρουπ στο θέμα του κουρέματος των καταθέσεων. Πώς τα καταφέρνει τελικά ο Πρόεδρος να αυτοπαγιδεύετε σε όλα, είναι ένα θέμα με το οποίο θα πρέπει να ασχοληθούν πολιτικοί και όχι μόνο επιστήμονες. Άκουσον, άκουσον, θράσος ο Γ.Γ. του Ο.Η.Ε να μας δηλώνει τηλεγραφικά  «Έχεις τέσσερις ημέρες να αποφασίσεις». Αν είναι δυνατόν! Θέλω να πιστεύω ότι, δεν είναι ο ίδιος ο Πρόεδρος που επιδίωξε κάτι τέτοιο προκειμένου να διευκολυνθεί και να προωθήσει τις ενδόμυχες προθέσεις του στο πλαίσιο ενός σκηνικού απειλών και διλημμάτων όπως έπραξε και το 2004 με το σχέδιο Ανάν. Από την άλλη και αν ακόμη, αυτό το αυτοκαταστροφικό σενάριο επέλεξε, δυστυχώς για τον ίδιο, ήρθε ενωρίτερα απ’ ότι αυτός περίμενε. Μακάρι να μην είναι έτσι τα πράγματα και να είχε άλλο επικοινωνιακό σχέδιο που μα μην του βγήκε. Ο  κ. Αναστασιάδης, όπως και ο κ. Χριστόφιας την προηγούμενη πενταετία, φαίνεται να έπεσε θύμα του αυτοσχεδιασμού και του  ιδεαλισμού του. Αυτής της επικίνδυνης τακτικής και της αλπακόλα πολιτικής των τελευταίων δεκαετιών που μας έχει φέρει ένα βήμα πριν την διχοτόμηση.

Ο κ. Αναστασιάδης δεν απέτυχε μόνο στην εσωτερική διακυβέρνηση και κυρίως στην οικονομία, για την οποία δεν φαίνεται να έχει σχέδιο εξόδου από την κρίση, αλλά φαίνεται να φλερτάρει και με αποτυχία και στο κυπριακό, εκεί δηλαδή που κάποιοι, πονηρά και υστερόβουλα του απέδιδαν ικανότητες που αποδείχθηκε δυστυχώς ότι δεν διαθέτει. Με την τακτική και τους χειρισμούς του, έχει υποστεί τον απόλυτο εξευτελισμό. Με το τελεσίγραφο των τεσσάρων ημερών που έστειλε ο Γ.Γ του Ο.Η.Ε, καθ’ υπόδειξη Ντάουνερ, ένα είναι το συμπέρασμα που βγαίνει ότι, όχι μόνο δεν έχει λόγο στη διαδικασία, αλλά θα πρέπει να κάνει ακριβώς ότι του ζητούνε,  όπως συμβαίνει και στο θέμα της οικονομίας με την Τρόικα. Αν ακόμη του έχει απομείνει ίχνος αξιοπιστίας και πολιτικής αξιοπρέπειας, θα πρέπει το συντομότερο να διαολοστείλει τον Αλεξάντερ Ντάουνερ, να μετακαλέσει ειδικούς για να βοηθήσουν στην επανόρθωση της οικονομίας, γιατί μια δυνατή οικονομία σε συνδυασμό και με την ανεύρεση φυσικού αερίου αλλάζουν τις γεωπολιτικές ισορροπίες και πολιτικούς συσχετισμούς και μας εξασφαλίζουν τεράστια διαπραγματευτικά χαρτιά για να πετύχουμε μια ανεχτή λύση στο πολιτικό μας πρόβλημα

Όμηρος Αλεξάνδρου

http://omirosalexandrou.blogspot.com.

Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΤΡΙΓΥΡΝΑΕΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ

Σε συνέχεια του άρθρου μου ‘’Ιδού το ποιόν των Προεδρικών συνεργατών και κουμπάρων’’ (είναι αναρτημένο στο Μπλοκ μου), που σας είχα στείλει αρχές Ιουλίου και αναφέρετο στον διορισμό από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Νίκο Χρύσανθου* Αναστασιάδη (ΝΧΑ) του κύριου Τώνη Αντωνίου ως προέδρου του ΔΣ των Κυπριακών Αερογραμμών, έχω να παρατηρήσω τα ακόλουθα:

Ο πρόεδρος ΝΧΑ υπέπεσε σε νέο ολίσθημα, διορίζοντας τον κ. Μιχάλη Πολυδωρίδη στο Διοικητικό Συμβούλιο της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου. Με βάση το Πόρισμα της Ερευνητικής Επιτροπής για το Χρηματιστήριο σε σχέση με τη δημόσια εταιρεία Interfund Investments Ltd. Ο κύριος Μιχάλης Πολυδωρίδης (Γραμματέας) και ο κύριος Τώνης Αντωνίου Πρόεδρος τότε της εταιρείας Interfund Investments Ltd έκαναν πράγματα και θαύματα προκειμένου να εξαπατήσουν το επενδυτικό κοινό, όπως ψευδορκίες, παραπλανητικές και ψευδείς δηλώσεις στο ενημερωτικό δελτίο της εταιρείας κ.λ.π. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το πόρισμα υπήρχαν ψευδείς και παραπλανητικές δηλώσεις στο ενημερωτικό δελτίο της εταιρείας, καθώς επίσης και εσκεμμένα λάθη στην πρόσθεση με αποτέλεσμα να υπερεκτιμηθεί η αξία της εταιρείας κατά Λ.Κ 2.686.577 λίρες. (€4.590.285).

Πιο συγκεκριμένα στο Ενημερωτικό ∆ελτίο της εταιρείας ηµεροµηνίας 29/9/2000 περιλαµβάνονται οι πιο κάτω παραπλανητικές και ψευδείς δηλώσεις: Η αναφορά στις σελίδες 4 και 8 όσο και στην ανακοίνωση ηµεροµηνίας 19 Οκτωβρίου 2000, που έκδωσε η εταιρεία µε βάση το Κανονισµό 73, ότι το  ΧΑΚ έχει αποδεχθεί προς εισαγωγή στο ΧΑΚ 157.650.450  µετοχές ονοµαστικής αξίας 10 σεντ στην τιµή έκδοσης 30 σεντ ανά µμετοχή ήταν λανθασμένη.

Σε μια περίοδο που οι συντάξεις πείνας μειώνονται και οι άνεργοι πολίτες ψάχνουν τροφή στα σκουπίδια, ο ΝΧΑ αυξάνει την ετήσια αντιμισθία των συμβούλων της Κεντρικής Τράπεζας κατά 18 περίπου φορές ( από €1.700 σε €30.000). Σαν γνήσιος εκπρόσωπος της κομματοκρατίας διατηρεί την κυβερνητική χορηγία στα κόμματα ανέπαφη στα €6.8 εκ, και ας έχουν τα κόμματα κύριους χρηματοδότες τον υπόκοσμο και εταιρείες και οργανισμούς του εξωτερικού. Τα πράγματα φυσικά δεν σταματούν εδώ. Ο κουμπάρος και φίλος του Προέδρου Αναστασιάδη (ο Πρόεδρος έχει τους περισσότερους κουμπάρους από οιονδήποτε άλλον στην Κύπρο), Τώνης Αντωνίου είχε διοριστεί, εκτός από πρόεδρος των Κυπριακών Αερογραμμών, οι οποίες βρίσκονται ένα βήμα πριν το οριστικό κλείσιμο, και στο ΔΣ του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου (ΤΕ.ΠΑ.Κ). Από πληροφορίες που έχω  ο Πρόεδρος ΝΧΑ πρόκειται να τον προωθήσει στην κενωθείσα πρόσφατα θέση του προέδρου του ΤΕ.ΠΑ.Κ

Ο κύριος Αντωνίου, όπως και πολλοί άλλοι, του ΝΧΑ μη εξαιρουμένου, για τα εκατομμύρια που οικειοποιήθηκε με ψευδείς και παραπλανητικές παραστάσεις αντί να καταλήξει στην φυλακή και να υποχρεωθεί να τα επιστρέψει, τα επένδυσε σε ακίνητα  επ’ ονόματι της οικογενειακής του εταιρείας Micrologic Ltd. Πιο συγκεκριμένα είχε αγοράσει, μεταξύ άλλων, το 2000 γη 1900 τ.μ. με κτίρια 3500 τ.μ. επί της οδού Λεκορπουζιέ 31, 3075 Λεμεσός για το ποσό των ΛΚ 675.000 ( €1.154.000), τα ανακαίνισε το 2003 και στην συνέχεια τα ενοικίασε μέσω του ΤΕ.ΠΑ.Κ στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Κύπρου, παράρτημα  του Υπουργείου Παιδείας. Αν δεν κάνω λάθος το ακίνητο αυτό είναι το μόνο απ’ όλα τα ενοικιαζόμενα κτήρια του ΤΕ.ΠΑ.Κ που βρίσκεται εκτός πανεπιστημιακού δακτυλίου. Από πληροφορίες που κυκλοφορούν, μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου με τα απίστευτα ψηλά ενοίκια του ΤΕ.ΠΑ.Κ, όλα ‘’από σύμπτωση’’ ιδιοκτησία ημετέρων, το ενοίκιο του κουμπάρου από €18200 μηνιαίως, μέσα στα πλαίσια του ‘’εκσυγχρονισμού’’ και της ‘’περισυλλογής’’ που επιχειρεί ο ΝΧΑ έχει αυξηθεί στα €20000 μηνιαίως, η άλλως €15 το τ.μ. Αν κάπου υπάρχει λάθος στα όσα αναφέρω ας τα διαψεύσει ο κουμπάρος του προέδρου. Αν και προεδρικός κουμπάρος, ας ψάξει καλύτερα το Γραφείο Φόρου Εισοδήματος για να διαπιστωθεί αν o κουμπάρος πλήρωσε φόρους πάνω στα τεράστια ποσά που έχει αποκομίσει από το 2000 μέχρι σήμερα.

Θα μου πει κάποιος, αμάν βρέ αδελφέ, σταμάτα επιτέλους την κριτική σου στο σύστημα και ιδιαίτερα στον πρόεδρο Αναστασιάδη, στο κάτω, κάτω αυτόν επέλεξε ο λαός για να το κυβερνήσει, άσε τον ήσυχο να κάνει την δουλειά. Μα, ακριβώς για αυτό του ασκώ κριτική, γιατί απλά δεν κάνει την δουλειά του και ούτε κυβερνά. Σαν γνήσιος διάδοχος του ανεκδιήγητου Χριστόφια και προστάτης του αρρωστημένου και αμαρτωλού κατεστημένου συνεχίζει να εφαρμόζει με γηνάτι το ξερόλικο δόγμα του, ‘’εγώ είμαι ο πρόεδρος και ότι θέλω κάνω’’. Συνεχίζει προκλητικά να βολεύει ημετέρους, διεφθαρμένους και ανίκανους και να παραγκωνίζει τους άξιους και τίμιους. Σ’ ότι αφορά την επιλογή του κυπριακού λαού να το εκλέξει πρόεδρο, σεβαστή μεν άστοχη κατά τη άποψη μου δε. Όχι τόσο γιατί δεν είχε κρίση ο λαός, αλλά γιατί εγκλωβίστηκε και παραπλανήθηκε από τις ψεύτικες υποσχέσεις του.

Ο Πρόεδρο ΝΧΑ ας πάψει ‘’να τριγυρνά σαν δολοφόνος στο χώρο του εγκλήματος’’, και να προκαλεί βάναυσα το δημόσιο αίσθημα με τις επιλογές του να διορίζει σε καίρια πόστα φίλους και κουμπάρους και γενικά όμοιους του που έδρασαν από κοινού το 1999-2000 στο ΧΑΚ και κατασπάραξαν τις οικονομίες 200.000 περίπου κυπριών. Ο  ΝΧΑ, σαν γνήσιος εκφραστής του αμαρτωλού κατεστημένου, με τις άστοχες επιλογές  υπουργών και συνεργατών του, καθώς επίσης και με τις όποιες εξαρτήσεις των ταλαιπωρούν, δυστυχώς δεν είναι σε θέση να κυβερνήσει, και αυτό είναι πασιφανές 7 μήνες μετά την εκλογή του.  Επιβάλλεται εδώ και τώρα να σοβαρευτεί και να κάνει κάποιο ξεσκαρτάρισμα των συνεργατών του, να αλλάξει νοοτροπία και να σταματήσει να μας προκαλεί ανασφάλεια και απόγνωση με την συμπεριφορά του. Ας μην εφησυχάζει ο πρόεδρος και ο περίγυρος του, γιατί η ανεργία, η φτώχεια και η εξαθλίωση θα κάνει τους πολίτες απρόβλεπτους και βίαιους και οι επιπτώσεις για την Κύπρο μας θα είναι ολέθριες.

Όμηρος Αλεξάνδρου

http://omirosalexandrou.blogspot.com.

  

* Το Χρυσάνθου παραπέμπει στο ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσε ο ‘’αδιάφθορος’’ Νίκος Αναστασιάδης στις χρηματιστηριακές του συναλλαγές κατά την διάρκεια της χρηματιστηριακής απάτης του 1999-2000 για να εξαπατά τους ανυποψίαστους επενδυτές, να θησαυρίζει σε βάρος τους και να μην γίνεται αντιληπτός

Η ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ 

ΜΕΙΝΕΤΕ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΙ!  ΜΕΙΝΕΤΕ ΤΡΕΛΟΙ!

Οι μόνοι γνήσιοι έλληνες που υπάρχουν για μένα είναι οι ‘’τρελοί έλληνες’’, αυτοί που είναι τρελοί για ζωή, τρελοί για κουβέντα, τρελοί να σωθούν και να σώσουν την πατρίδα τους, που θέλουν να τα χαρούν όλα μέσα σε μια και μόνη στιγμή. Αυτοί που ποτέ δεν χασμουριούνται ή λένε ένα κοινότυπο πράγμα, αλλά που καίγονται, καίγονται, όμοιοι με τις κίτρινες μυθικές φωτιές των πυρσών, εκπυρσοκροτώντας σαν πυροτεχνήματα ανάμεσα στ’ άστρα και στη μέση, βλέπουμε το ελληνικότατο μπλε φως του πυρήνα τους να σκάει και ο καθένας κάνει “ααααα!”!

Μέσα στην σημερινή κατάντια του ελληνισμού, δεν έχω παρά να χαιρετίζω τους τρελούς, τους απροσάρμοστους, τους επαναστάτες, τους ταραχοποιούς. Τους στρογγυλούς πασσάλους σε τετράγωνες τρύπες. Αυτούς που βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά. Δεν αγαπούν τους κανόνες και κυρίως δεν σέβονται το ελεεινό κατεστημένο. Μπορείς να επαναλάβεις τα λεγόμενά τους, να διαφωνήσεις μαζί τους, να τους δοξάσεις ή να τους δαιμονοποιήσεις, αλλά το μόνο πράγμα που δεν μπορείς να κάνεις είναι να τους αγνοήσεις. Γιατί αυτοί αλλάζουν τα πράγματα, σπρώχνουν μπροστά το ελληνικό γένος. Ενώ κάποιοι τους βλέπουν σαν τρελούς, εμείς τους βλέπουμε ιδιοφυΐες. Γιατί οι άνθρωποι που είναι αρκετά τρελοί ώστε να πιστεύουν ότι μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο, είναι αυτοί που τελικά το κατορθώνουν. 

Ο Steve Jobs (Στηβ Τζομπς) ήταν ένας γνήσιος ‘’τρελός’’ αμερικανός που γεννήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1955. Το 1976 ίδρυσε την Apple, την μεγαλύτερη εταιρεία ηλεκτρονικών υπολογιστών στον κόσμο, μαζί με τον Στήβεν Βόζνιακ. Το 1986 εκδιώχθηκε από την Apple, ίδρυσε την NeXT και αγόρασε την Pixar. To 1997 το τότε το Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρίας επανέφερε τον Στηβ Τζομπς, που το 1986  είχε διώξει, για να προσπαθήσει να την σώσει από την χρεοκοπία. Η τιμή της μετοχής της στο NASDAQ ήταν στα 5 δολάρια και σήμερα αποτιμάται περίπου στα 600 δολάρια

Στις 24 Αυγούστου του 2011 ο Στήβ Τζομπς  παραιτήθηκε από την Apple λόγω προβλημάτων υγείας και πέθανε στις 5 Οκτωβρίου 2011 από καρκίνο στο πάγκρεας . Στις 12 Ιουνίου του 2005, ο Τζομπς 50 τότε χρονών, εκφώνησε την παρακάτω συγκλονιστική ομιλία κατά την τελετή αποφοίτησης του Πανεπιστήμιου Στάνφορντ των ΗΠΑ: Παραθέτω πιο κάτω το κείμενο της μετάφρασης της ομιλίας που χρησιμοποιήθηκε για τον υποτιτλισμό «Η Νοημοσύνη της καρδιάς». ‘’Τρελοί’’ όπως ο Τζομπς μου δίνουν σήμερα την δυνατότητα να στέλλω ηλεκτρονικά τα μηνύματα μου μέσω του υπολογιστή μου σε δεκάδες χιλιάδες έλληνες σε όλο τον κόσμο και τον ευχαριστώ πολύ για αυτό. Κάνετε τον κόπο να την διαβάσετε μέχρι τέλους, θα αντλήσετε φοβερά διδάγματα ζωής. Σας παρακαλώ κοινοποιήστε το μήνυμα αυτό σε όσους περισσότερους μπορείτε και κυρίως στους νέους. Σας ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων

Να είχαμε και εμείς  τον δικό μας  Στηβ Τζομπς  αντί  όλους αυτούς τους ξερόλες,  ημιμαθείς και  διεφθαρμένους τραπεζίτες και πολιτικούς. Ας εμπνευστούμε λοιπόν από την ‘’νοημοσύνη της δικιάς μας καρδιάς’’, μιας καρδιάς που σίγουρα ηχεί σε κυπριακούς ρυθμούς, και ας αγωνιστούμε με πάθος και με τρέλα για να απαλλαγούμε από το ελεεινό κομματικό και οικονομικό κατεστημένο που οδήγησε αυτόν τον επίγειο παράδεισο που μας χάρισε ο θεός σε αυτό το απίστευτο χάλι.

Όμηρος Αλεξάνδρου

http://omirosalexandrou.blogspot.com.

Η ΟΜΙΛΙΑ

«Είναι τιμή μου να βρίσκομαι σήμερα μαζί σας στην τελετή αποφοίτησής σας από ένα απ' τα καλύτερα Πανεπιστήμια του κόσμου. Η αλήθεια να λέγεται, ποτέ δεν αποφοίτησα από Πανεπιστήμιο και αυτή εδώ είναι η πλησιέστερη προσέγγισή μου σε τελετή αποφοίτησης. Σήμερα, θέλω να σας πω 3 ιστορίες από τη ζωή μου. Μόνο αυτό. Τίποτα σπουδαίο. Απλώς ΤΡΕΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ.

Η πρώτη ιστορία έχει να κάνει με το πώς ΝΑ ΕΝΩΝΕΙΣ ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ.

Παράτησα τις σπουδές μου στο Πανεπιστήμιο Reed μετά τους πρώτους 6 μήνες, αλλά παρέμεινα εκεί ως «ακροατής» για άλλους 18 μήνες, μέχρι να τα παρατήσω οριστικά. Οπότε, γιατί τα παράτησα;

Η ιστορία ξεκινάει προτού γεννηθώ! Η βιολογική μου μητέρα ήταν νεαρή, ανύπαντρη, μεταπτυχιακή φοιτήτρια, και αποφάσισε να με δώσει για υιοθεσία. Ένοιωθε βαθειά μέσα της ότι θα έπρεπε να υιοθετηθώ από απόφοιτους Πανεπιστημίου! Έτσι όλα είχαν κανονιστεί ώστε μόλις γεννηθώ να με υιοθετήσουν ένας δικηγόρος και η γυναίκα του. Μόνο που, μόλις βγήκα από τη κοιλιά της μητέρας μου, αυτοί οι δύο την τελευταία στιγμή αποφάσισαν ότι ήθελαν κορίτσι. Έτσι, οι γονείς μου, που ήταν σε λίστα αναμονής, δέχτηκαν ένα τηλεφώνημα τα μεσάνυχτα κι άκουσαν κάποιον να τους ρωτάει: «Έχουμε, αναπάντεχα, ένα νεογέννητο αγοράκι, το θέλετε;». Και απάντησαν: «Φυσικά»! Η βιολογική μου μητέρα ανακάλυψε αργότερα ότι η μητέρα μου δεν είχε τελειώσει Πανεπιστήμιο, κι ότι ο πατέρας μου δεν είχε τελειώσει ούτε καν Γυμνάσιο. Αρνήθηκε να υπογράψει τα τελικά έγγραφα για την υιοθεσία μου. Υποχώρησε, λίγους μήνες αργότερα, μόνο όταν οι γονείς μου υποσχέθηκαν ότι κάποια μέρα θα με έστελναν σε Πανεπιστήμιο.

Αυτό ήταν το ξεκίνημα της ζωής μου. Και 17 χρόνια αργότερα πράγματι πήγα σε Πανεπιστήμιο. Αλλά αφελώς, επέλεξα ένα Πανεπιστήμιο που ήταν σχεδόν ακριβό σαν το Stanford, κι έτσι όλες οι οικονομίες των γονιών μου που ήσαν απλοί εργάτες ξοδεύονταν για τα δίδακτρά μου. Μετά από 6 μήνες, είδα ότι δεν άξιζε τον κόπο. Δεν είχα ιδέα τι ήθελα να κάνω στη ζωή μου και δεν μπορούσα να καταλάβω πώς το Πανεπιστήμιο θα με βοηθούσε να βρω μια απάντηση. Κι εγώ ήμουν εκεί, ξοδεύοντας όλα τα χρήματα που οι γονείς μου είχαν εξοικονομήσει σε όλη τους τη ζωή. Έτσι, αποφάσισα να εγκαταλείψω τις σπουδές μου, πιστεύοντας ότι όλα θα πάνε καλά. Ήταν πολύ τρομακτικό αυτό που έκανα τότε, αλλά κοιτάζοντας τώρα πίσω, ήταν μία από τις καλύτερες αποφάσεις που πήρα ποτέ. Τη στιγμή που εγκατέλειψα το κανονικό πρόγραμμα σπουδών, σταμάτησα να παρακολουθώ τα υποχρεωτικά μαθήματα που δεν με ενδιέφεραν, κι άρχισα να παρακολουθώ εκείνα που μου φαίνονταν ενδιαφέροντα.

Δεν ήταν όλα ωραία και ρομαντικά. Δεν είχα δικό μου δωμάτιο στην Εστία, οπότε κοιμόμουν στο πάτωμα, σε δωμάτια φίλων. Επέστρεφα γυάλινα μπουκάλια Coca-Cola για 5 σεντς το ένα και αγόραζα κάτι για να φάω. Περπατούσα 7 μίλια μέχρι την άλλη άκρη της πόλης κάθε Κυριακή βράδυ για να πάρω δωρεάν ένα πιάτο καλό φαγητό την εβδομάδα που μοίραζαν σε κάποιο ναό των «Χάρε Κρίσνα». Το απολάμβανα όλο αυτό! Και όσα πράγματα ανακάλυψα τυχαία, ακολουθώντας την περιέργεια και τη διαίσθησή μου, αργότερα αποδείχτηκαν ανεκτίμητα. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα:  Το Πανεπιστήμιο Reed, εκείνο τον καιρό, διέθετε την πιο καλή σχολή καλλιγραφίας σε όλη τη χώρα. Σε όλη τη Πανεπιστημιούπολη, κάθε αφίσα, κάθε ετικέτα σε κάθε συρτάρι, ήταν γραμμένη με το χέρι, πανέμορφα καλλιγραφημένη. Επειδή τα είχα παρατήσει και δεν ήμουν αναγκασμένος να παρακολουθώ τα υποχρεωτικά μαθήματα, αποφάσισα να πάρω το μάθημα της καλλιγραφίας για να μάθω να γράφω καλλιγραφικά. Έμαθα, για τις γραμματοσειρές serif και san serif, έμαθα να τροποποιώ το διάστημα μεταξύ των γραμμάτων σε διάφορους συνδυασμούς, έμαθα τι είναι αυτό που κάνει την σπουδαία τυπογραφία, να είναι πραγματικά σπουδαία. Ήταν όμορφη, πρακτικά, καλλιτεχνικά ευφυής με έναν τρόπο που η επιστήμη δεν μπορεί να συλλάβει, και την βρήκα συναρπαστική!

Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν υπήρχε καμιά ελπίδα να έχει κάποια πρακτική εφαρμογή στη ζωή μου.

Όμως, 10 χρόνια αργότερα, όταν σχεδιάζαμε τον πρώτο υπολογιστή Macintosh, τα ξαναθυμήθηκα όλα αυτά. Και τα ενσωματώσαμε όλα στον Mac. Ήταν ο πρώτος υπολογιστής με όμορφη τυπογραφία. Εάν δεν είχα παρακολουθήσει εκείνα τα απλά μαθήματα καλλιγραφίας στο Πανεπιστήμιο, ο Mac δεν θα είχε ποτέ, ούτε τις πολλαπλές γραμματοσειρές, ούτε τις γραμματοσειρές με αναλογικά διαστήματα. Και, δεδομένου ότι τα Windows απλώς αντέγραψαν τον Mac, είναι πολύ πιθανό, ότι σήμερα που σας μιλάω, κανένας προσωπικός υπολογιστής δεν θα τις είχε. Εάν δεν τα είχα παρατήσει ποτέ, δεν θα είχα βρεθεί ποτέ σε εκείνο το μάθημα καλλιγραφίας, και οι προσωπικοί υπολογιστές πιθανόν να μην είχαν την υπέροχη τυπογραφία που έχουν. Φυσικά, ήταν αδύνατον ΝΑ ΕΝΩΣΩ ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ εκ των προτέρων όλα αυτά, τότε, όταν σπούδαζα στο Πανεπιστήμιο. Αλλά ήταν πάρα πολύ σαφές κοιτώντας εκ των υστέρων 10 χρόνια αργότερα.

Επαναλαμβάνω, δεν μπορείτε ΝΑ ΕΝΩΣΕΤΕ ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ εκ των προτέρων. Μπορείτε ΝΑ ΤΑ ΕΝΩΣΕΤΕ μόνο εκ των υστέρων. Έτσι, πρέπει να έχετε εμπιστοσύνη, ότι ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΘΑ ΕΝΩΘΟΥΝ με κάποιον τρόπο στο μέλλον σας. Πρέπει να έχετε ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΕ ΚΑΤΙ, στα κότσια σας, στο πεπρωμένο, στη ζωή, στο κάρμα, σ' οτιδήποτε. Γιατί, το να πιστεύετε ότι ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΘΑ ΕΝΩΘΟΥΝ κάπου στη πορεία, θα σας δώσει το κουράγιο ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΑΣ, ακόμα κι όταν θα σας οδηγεί εκτός πεπατημένης, και αυτό ΘΑ ΚΑΝΕΙ όλη ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ!

Η δεύτερη ιστορία μου είναι για ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ και ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ.

Ήμουν τυχερός. Βρήκα πολύ νωρίς αυτό που μου άρεσε να κάνω στη ζωή. Ο Woz κι εγώ ξεκινήσαμε την Apple στο γκαράζ των γονιών μου, όταν ήμουν 20 χρονών. Δουλέψαμε σκληρά, και σε 10 χρόνια η Apple είχε εξελιχθεί από κάτι που αφορούσε μόνο εμάς τους δύο σ' ένα γκαράζ, σε μία εταιρεία αξίας 2.000.000.000 δολαρίων με πάνω από 4.000 εργαζόμενους. Είχαμε μόλις κυκλοφορήσει την καλύτερή μας δημιουργία –τον Macintosh- ένα χρόνο νωρίτερα, κι εγώ είχα μόλις κλείσει τα 30. Και μετά απολύθηκα!!! Πως γίνεται να απολυθείς από μία εταιρεία που εσύ έχεις ιδρύσει; Λοιπόν, καθώς η Apple μεγάλωνε, προσλάβαμε κάποιον που πίστευα ότι ήταν ταλαντούχος, να διευθύνει την εταιρεία μαζί μου, και για τον πρώτο περίπου χρόνο τα πράγματα πήγαιναν καλά. Στη συνέχεια όμως τα οράματα μας για το μέλλον άρχισαν να αποκλίνουν, και τελικά αποτύχαμε. Όταν συνέβη αυτό το Διοικητικό μας Συμβούλιο τάχθηκε μαζί του. Έτσι, στα 30 ήμουν εκτός! Με πολύ επίσημο τρόπο, εκτός. Ό,τι ήταν στο επίκεντρο ολόκληρης της ενήλικης ζωής μου είχε χαθεί. Κι αυτό ήταν καταστροφικό!

Πραγματικά, δεν ήξερα τί να κάνω για μερικούς μήνες. Ένιωθα ότι είχα απογοητεύσει τη προηγούμενη γενιά επιχειρηματιών, ότι μου έπεσε η σκυτάλη τη στιγμή που μου την έδιναν. Συναντήθηκα με τον David Packard και τον Bob Noyce, και προσπάθησα να ζητήσω συγνώμη που τα θαλάσσωσα τόσο άσχημα. Έγινα δημόσια ρεζίλι και σκέφτηκα ακόμη και να φύγω μακριά από τη Silicon Valley. Αλλά σιγά-σιγά κάτι άρχισε να φωτίζει μέσα μου - Αγαπούσα ακόμα αυτό που έκαμνα. Η ανατροπή των δεδομένων στην Apple, δεν είχαν αλλάξει ούτε ένα bit. Με είχαν απορρίψει, αλλά ήμουν ακόμα ερωτευμένος! Κι έτσι, αποφάσισα να ξεκινήσω από την αρχή.

Δεν το έβλεπα τότε, αλλά μετά αποδείχτηκε ότι η απόλυσή μου από την Apple ήταν το καλύτερο πράγμα που θα μπορούσε να μου είχε ποτέ συμβεί! Το βάρος της επιτυχίας, αντικαταστάθηκε από την ελαφράδα του να είσαι και πάλι πρωτάρης, λιγότερο σίγουρος για το καθετί! Η απόλυση με απελευθέρωσε για να μπω σε μία από τις πιο δημιουργικές περιόδους της ζωής μου.

Κατά τη διάρκεια της επόμενης πενταετίας, ίδρυσα μια εταιρεία με το όνομα NeXT, μια άλλη εταιρεία με το όνομα Pixar, και ερωτεύτηκα με μια εκπληκτική γυναίκα που έμελλε να γίνει η σύζυγός μου. Η Pixar προχώρησε στη δημιουργία της πρώτης παγκοσμίως μεγάλου μήκους ταινίας κινουμένων σχεδίων σε υπολογιστή, το toy Story, και είναι σήμερα το πιο επιτυχημένο Animation Studio στον κόσμο! Σε μια συγκλονιστική ανατροπή των γεγονότων, η Apple αγόρασε τη NeXT, εγώ επέστρεψα στην Apple, και η τεχνολογία που αναπτύξαμε στη NeXT έγινε η καρδιά της τρέχουσας αναγέννησης της Apple. Και μαζί με την Laurene έχουμε μια υπέροχη οικογένεια.

Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχε συμβεί αν δεν είχα απολυθεί από την Apple. Ήταν ένα απαίσιο στη γεύση φάρμακο, αλλά νομίζω ότι ο ασθενής το είχε ανάγκη! Μερικές φορές, η ζωή σε χτυπά στο κεφάλι με ένα τούβλο! ΜΗΝ ΧΑΝΕΤΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ! Είμαι πεπεισμένος πως το μόνο πράγμα που με κράτησε όρθιο, ήταν ότι αγαπούσα αυτό που έκαμνα. Πρέπει να βρείτε τί είναι αυτό που αγαπάτε. Κι αυτό ισχύει τόσο για την εργασία σας όσο και για τους συντρόφους σας. Η εργασία σας θα καλύψει ένα μεγάλο μέρος της ζωής σας, και ο μόνος τρόπος για να είστε πραγματικά ικανοποιημένοι, είναι να κάνετε κάτι που θα πιστεύετε ότι είναι σπουδαίο. Και ο μόνος τρόπος για να κάνετε κάτι σπουδαίο είναι να αγαπάτε αυτό που κάμνετε! Αν δεν το έχετε βρει ακόμα, συνεχίστε να ψάχνετε. Μην επαναπαύεστε. Όπως με όλα τα θέματα της καρδιάς, θα είστε σίγουροι ότι είναι αυτό, όταν το βρείτε. Και όπως κάθε σπουδαία σχέση, θα γίνεται όλο και καλύτερο, καθώς θα περνούν τα χρόνια. Οπότε, συνεχίστε να ψάχνετε. Μην επαναπαύεστε.

Η τρίτη ιστορία μου, έχει να κάνει ΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ.

Όταν ήμουν 17 ετών, διάβασα ένα ρητό που έλεγε: «Εάν ζεις την κάθε ημέρα σαν να είναι η τελευταία σου, κάποια μέρα σχεδόν σίγουρα θα δικαιωθείς»! Μου έκανε εντύπωση, και από τότε, εδώ και 33 χρόνια, κοιτάζω στον καθρέφτη κάθε πρωί και ρωτάω τον εαυτό μου: «Αν η σημερινή μέρα ήταν η τελευταία της ζωής μου, θα ήθελα να κάνω αυτό που έχω σκοπό να κάνω σήμερα;» Και κάθε φορά που η απάντηση είναι «Όχι» για πάρα πολλές μέρες στη σειρά, ξέρω ότι κάτι πρέπει να αλλάξει.

Η υπενθύμιση ότι θα είμαι νεκρός σύντομα, είναι το πιο σημαντικό εργαλείο που έχω συναντήσει για να με βοηθάει να κάμνω τις μεγάλες επιλογές στη ζωή. Επειδή σχεδόν τα πάντα, όλες οι έξωθεν προσδοκίες, όλοι οι εγωισμοί, όλες οι φοβίες της αμηχανίας ή της αποτυχίας, όλα καταρρέουν μπροστά στο θάνατο, αφήνοντας μόνο ό,τι είναι πραγματικά σημαντικό. Το να θυμάσαι ότι πρόκειται να πεθάνεις, είναι ο καλύτερος τρόπος που ξέρω για να αποφύγεις την παγίδα της σκέψης ότι τάχα έχεις κάτι να χάσεις. Είσαι ήδη γυμνός! Δεν υπάρχει κανένας λόγος, να μην ακολουθήσεις την καρδιά σου!

Περίπου πριν από ένα χρόνο μου διέγνωσαν καρκίνο. Έκανα μαγνητική τομογραφία στις 7.30 το πρωί, κι έδειξε ξεκάθαρα ανάπτυξη όγκων στο πάγκρεας μου. Εγώ δεν ήξερα καν τι είναι το πάγκρεας. Οι γιατροί μου είπαν πως ήταν σχεδόν σίγουρα ένας τύπος καρκίνου που είναι ανίατος, και ότι δεν ήταν αναμενόμενο να ζήσω πάνω από 3 έως 6 μήνες. Ο γιατρός μου με συμβούλευσε να πάω σπίτι και «να τακτοποιήσω τις προσωπικές μου υποθέσεις», μία φράση που χρησιμοποιούν οι γιατροί αντί να σου πουν «προετοιμάσου να πεθάνεις». Σημαίνει να προσπαθήσεις, σε ελάχιστους μήνες να πεις στα παιδιά σου αυτά για τα οποία νόμιζες ότι είχες τα επόμενα 10 χρόνια, για να τους τα πεις. Σημαίνει να βεβαιωθείς ότι, πεθαίνοντας δεν αφήνεις πίσω σου εκκρεμότητες που θα ταλαιπωρήσουν την οικογένειά σου. Σημαίνει να πεις τα αντίο σου.

Έζησα με εκείνη την διάγνωση όλη τη μέρα. Αργότερα εκείνο το βράδυ έκανα μια βιοψία. Μου κάρφωσαν ένα ενδοσκόπιο, (από το στόμα) στο λαιμό μου, μέσα από το στομάχι και από εκεί στο έντερο και πέρασαν μια βελόνα στο πάγκρεας από όπου πήραν μερικά καρκινικά κύτταρα. Ήμουν ναρκωμένος, αλλά η γυναίκα μου, που ήταν εκεί μου είπε ότι όταν είδαν στο μικροσκόπιο τα κύτταρα, οι γιατροί άρχισαν να κλαίνε, διότι αποδείχτηκε ότι είχα μια πολύ σπάνια μορφή καρκίνου του παγκρέατος που θεραπεύεται χειρουργικά. Έκανα την εγχείρηση και ευτυχώς είμαι καλά τώρα.

Αυτό ήταν το κοντινότερο σημείο που έχω βρεθεί αντιμέτωπος με το θάνατο. Και ελπίζω να παραμείνει για μερικές δεκαετίες ακόμα. Έχοντας ζήσει αυτήν την εμπειρία, νομίζω μπορώ, με μεγαλύτερη σιγουριά απ’ ότι όταν ο θάνατος ήταν για μένα απλώς μια αφηρημένη έννοια, να σας πω ότι:

Κανείς δεν θέλει να πεθάνει. Ακόμα και οι άνθρωποι που θέλουν να πάνε στον Παράδεισο, δεν θέλουν να πεθάνουν για να φτάσουν εκεί! Κι όμως, ο θάνατος είναι ο προορισμός που όλοι μοιραζόμαστε. Ποτέ, κανείς δεν του έχει ξεφύγει! Κι αυτό είναι όπως θα έπρεπε, γιατί ο θάνατος είναι, ίσως, η καλύτερη εφεύρεση της Ζωής! Ο Θάνατος είναι παράγοντας αλλαγής της ζωής. «Καθαρίζει» το παλιό κι ανοίγει το δρόμο για το καινούργιο. Τώρα το καινούργιο είστε εσείς. Αλλά κάποια μέρα, όχι πολύ μακριά από τώρα, σιγά-σιγά θα γίνεται το παλιό, και θα σας «καθαρίσει»! Συγγνώμη που γίνομαι τόσο δραματικός, αλλά αυτή είναι η αλήθεια.

Ο χρόνος σας είναι περιορισμένος γι' αυτό μην τον σπαταλάτε ζώντας τη ζωή κάποιου άλλου! Μην παγιδεύεστε στο δόγμα, που σημαίνει να ζείτε από τα συμπεράσματα ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΑΛΛΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ. Μην αφήνετε το θόρυβο των απόψεων των άλλων να πνίγει τη δική σας εσωτερική φωνή. Και, το πιο σημαντικό, να έχετε πάντα το θάρρος ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ και τη διαίσθησή σας. Αυτές, με κάποιο τρόπο, ήδη γνωρίζουν τί πραγματικά θέλετε να γίνετε. Όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα.

Όταν ήμουν νέος, υπήρχε ένα εκπληκτικό έντυπο με τίτλο «The Whole Earth Catalog» - «Ο Κατάλογος Όλης της Γης» το οποίο ήταν μία από τις βίβλους της γενιάς μου. Δημιουργήθηκε από έναν συνάδελφο που ονομάζεται Stewart Brand, όχι πολύ μακριά από εδώ, στο Menlo Park, και το έφερε στη ζωή με το ποιητικό του άγγιγμα. Αυτό συνέβη στα τέλη της δεκαετίας του 1960, πριν από τους προσωπικούς υπολογιστές και τις ηλεκτρονικές εκδόσεις, οπότε όλα φτιάχνονταν με γραφομηχανές, ψαλίδια και φωτογραφικές μηχανές Polaroid. Ήταν, περίπου, σαν νάχαμε το Google σε έντυπη μορφή, 35 χρόνια πριν έρθει το Google. Ήταν ιδεαλιστικό, και ξεχείλιζε από έξυπνα εργαλεία και σημαντικές ιδέες.

Ο Stewart και η ομάδα του έβγαλαν πολλά τεύχη του «The Whole Earth Catalog», και στη συνέχεια, όταν είχε κάνει τον κύκλο του, έβγαλαν και ένα τελευταίο τεύχος. Ήταν τα μέσα της δεκαετίας του 1970, και εγώ ήμουν στην ηλικία σας. Στο οπισθόφυλλο αυτού του τελευταίου τεύχους, υπήρχε η φωτογραφία ενός επαρχιακού δρόμου νωρίς τα ξημερώματα, ενός δρόμου που μπορεί να βρεθείτε κι εσείς κάποια στιγμή, αν είστε αρκετά τολμηροί να κάνετε ωτοστόπ. Και από κάτω της υπήρχαν τα λόγια: «Μείνε πεινασμένος. Μείνε τρελός». Ήταν το αποχαιρετιστήριο μήνυμα κατά το κλείσιμό τους: ΜΕΙΝΕ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΣ! ΜΕΙΝΕ ΤΡΕΛΟΣ! Αυτό ευχόμουν πάντοτε στον εαυτό μου. Και τώρα, καθώς αποφοιτάτε και ξεκινάτε μια καινούργια ζωή, αυτό εύχομαι και σε σας:

ΜΕΙΝΕΤΕ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΙ!

ΜΕΙΝΕΤΕ ΤΡΕΛΟΙ!

Σας ευχαριστώ όλους πάρα πολύ!»