H ΕΥΡΩΠΗ ΕΧΕΙ ΠΙΑ ΠΕΘΑΝΕΙ

Μέχρι πριν από λίγους μήνες προσωπικά ήμουν ένας από τους θερμότερους υποστηρικτές της Ενωμένης Ευρώπης (Ε.Ε). Η ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον για τα κράτη μέλη και τους λαούς της ήταν για μένα ο κύριος λόγος ύπαρξης της και ισχυρής νομιμοποίηση της.  

Δυστυχώς η προσδοκία και το όνειρο για ειρήνη, ασφάλεια, δικαιοσύνη, αλληλεγγύη και ευημερία μετατράπηκε σε κρίση, φτώχεια, ανεργία... μετατράπηκε σε ένα μεγάλο εφιάλτη για εκατομμύρια ανθρώπους, κυρίως του Νότου μετά την οικονομική κατάρρευση. Ποιοι είναι όμως οι λόγοι και ποιος μπορεί να είναι ο δρόμος από εδώ και πέρα; Πόσο πιθανός είναι ο διχασμός και η επιστροφή στους εθνικισμούς; «Το μόνο βέβαιο είναι ότι η ΕΕ δεν υπάρχει πια τουλάχιστον όπως την ξέραμε για 60 χρόνια τώρα. Οι πολιτικοί της ηγέτες δυστυχώς δεν έχουν βρει ακόμη το θάρρος να το ομολογήσουν, ούτε μπορούν ακόμη να παρουσιάσουν στους πολίτες της ένα νέο όραμα που θα τους εμπνεύσει

Το ερώτημα που τίθεται κατά τη γνώμη μου, δεν είναι τόσο ποια θα είναι η μορφή της νέας ΕΕ, αλλά γιατί αυτή η Ευρώπη, που ήταν το επίκεντρο για τόσα πολλά από τα όνειρά μας, έχει καταρρεύσει. Η απάντηση είναι απλή: σήμερα όλοι οι πυλώνες που χρησιμοποιήθηκαν για να κατασκευαστεί και για να δικαιολογήσει την ύπαρξή της έχουν γκρεμιστεί.

Πρώτος και κύριος πυλώνας ήταν η υπόσχεση για ειρήνη μετά την αιματοχυσία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Σήμερα η πλειοψηφία των νέων ανθρώπων, η δεν γνωρίζει η δεν θέλει να γνωρίζει γιατί και πώς έγινε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, γιατί απλά θεωρεί σήμερα την ειρήνη δεδομένη. Σήμερα η πεποίθηση ότι η ΕΕ εξακολουθεί να αντλεί νομιμοποίηση από τις ρίζες της στον πόλεμο είναι μια ψευδαίσθηση. Το δεύτερο στοιχείο που διευκόλυνε τη γεωπολιτική ανάδειξη της ΕΕ ήταν ο Ψυχρός Πόλεμος - για άλλη μία φορά ένα φαινόμενο που δεν υπάρχει πια.

Ένας άλλος πυλώνας, ο βασικότερος ίσως, στον οποίο στήριζε την ύπαρξη της η ΕΕ, ήταν η υπόσχεση για ευημερία και αυτός δυστυχώς έχει γκρεμιστεί. Η ΕΕ εξακολουθεί να είναι πολύ πλούσια στο σύνολό της - ακόμη και αν η παρατήρηση αυτή δεν ισχύει για χώρες του Νότου όπως η Κύπρος και Ελλάδα. Αλλά ακόμη και στον πλούσιο Βορρά το 60% περίπου των Ευρωπαίων πιστεύουν ότι τα παιδιά τους δεν θα ζήσουν τόσο καλά όσο έζησαν οι ίδιοι. Με αυτό κατά νου, το ερώτημα είναι τι είδους ζωή μπορούμε να περιμένουμε από εδώ και πέρα. Η ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον, η οποία ήταν μια ισχυρή πηγή νομιμοποίησης, έχει επίσης εξαφανιστεί.

Τελευταίος αλλά όχι λιγότερο σημαντικός πυλώνας είναι το κράτος πρόνοιας. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η ύπαρξη ενός ισχυρού συστήματος κοινωνικής δικαιοσύνης είναι αναπόσπαστο μέρος της ταυτότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οπως έχουν τα πράγματα, όμως, δεν είναι καθόλου βέβαιον ότι μπορεί να συνεχίσει να είναι βιώσιμο σε ένα πλαίσιο που χαρακτηρίζεται όχι μόνο από τον παγκόσμιο ανταγωνισμό αλλά και από μεγάλες δημογραφικές αλλαγές στην Ευρώπη. Έρευνες καταδεικνύουν πώς ως το 2060 το 12% του πληθυσμού της ΕΕ θα είναι άνω των 80 ετών. Η Ευρώπη γερνάει.

Μια άλλη πηγή νομιμοποίησης της ΕΕ ήταν η πίστη στη σύγκλιση, η οποία οδήγησε φτωχές χώρες που έμπαιναν στην ΕΕ να αναμένουν ότι θα αποκτήσουν σταδιακά πλεονεκτήματα από τη συμμετοχή στη λέσχη των πλουσίων. Αυτό είχε ακόμη κάποια βάση στην πραγματικότητα πριν από μερικά χρόνια. Αλλά σήμερα, αν πιστέψουμε τις οικονομικές προβλέψεις για τα επόμενα χρόνια, χώρες όπως η  Κύπρος και Ελλάδα είναι πιθανόν να παραμείνουν φτωχές σε σύγκριση με τη Γερμανία και άλλες χώρες του βορρά όσο ήσαν την ημέρα που εντάχθηκαν στην ΕΕ.

Μια άλλη συνέπεια της κρίσης ήταν η εμφάνιση νέων διχασμών στην ήπειρο. Εντός της ΕΕ δεν υπάρχει πλέον κανένας διαχωρισμός ανάμεσα στη Δύση και στην Ανατολή αλλά άλλες, πιο κρίσιμες διακρίσεις έχουν πάρει τη θέση του: διχασμός, έλλειψη αλληλεγγύης, άνοδος των λαϊκίστικων εθνικιστικών άκρων. Με δεδομένη την τρέχουσα κατάσταση στην ΕΕ, η αναθέρμανση της αλληλεγγύης εξαντλείται σε ευχολόγια, γιατί η φυσική αλληλεγγύη που υπάρχει στα εθνικά κράτη δεν υπάρχει ακόμη στο επίπεδο της Ενωσης. Αντίθετα, είδαμε να εμφανίζονται διχαστικά στερεότυπα (οι "τεμπέληδες" του Νότου κτλ.). Δεν είναι ασυνήθιστο να μιλάμε για το "εμείς" σε σχέση με την Ευρώπη, αλλά τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Αν η ΕΕ επιθυμεί να υπάρξει στο μέλλον, είναι απόλυτη ανάγκη να ορίσουμε τι εννοούμε με αυτό το "εμείς" στις αρχές του 21ου αιώνα.

Για την ιδιαίτερη μου πατρίδα την Κύπρο, η Ευρώπη μετατράπηκε από όνειρο σε εφιάλτη. Ο κυριότερος λόγος της ένταξης της μικρής και ημικατεχόμενης Κύπρου δεν ήταν τόσο οικονομικός όσο κυρίως πολιτικός. Η Κύπρος είχε ανάγκη από ασφάλεια λόγω της τουρκικής απειλής και προσδοκούσε στην αλληλεγγύη της ΕΕ. Αντί ασφάλειας και αλληλεγγύης από τους εταίρους μας δυστυχώς εισπράττουμε μέχρι σήμερα μια προκλητική αδιαφορία από μέρους τους στις παράλογες απαιτήσεις της Τουρκίας η οποία παραβιάζει προκλητικά κάθε έννοια δικαίου. Και σαν να μην έφτανε μόνο αυτό, Οι ταγοί της ΕΕ άρπαξαν την ευκαιρία που τους έδωσαν οι εσωτερικοί εχθροί της Κύπρου, πολιτικοί και τραπεζίτες, και εξαντλώντας όλη τους την αυστηρότητα, μας μετέτρεψαν (κούρεμα καταθέσεων) σε πειραματόζωο οδηγώντας τους πολίτες της στην εξαθλίωση.   

Η Ευρώπη για να έχει λόγο ύπαρξης θα πρέπει να γκρεμιστεί και να ξανακτιστεί σε στέρεες βάσεις. Τον πρώτο λόγο για την επανίδρυση της θα πρέπει να τον έχουν οι αντιπρόσωποι των λαών της, οι Ευρωβουλευτές. Δυστυχώς οι Ευρωβουλευτές δεν έδειξαν να έχουν όραμα και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να συνεχίζουν να κάνουν διακοπές, να παίρνουν τις παχουλές αμοιβές τους… και να κόβουν και κανένα υπνάκο.. και όχι μόνον, στα έδρανα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Οι πιο κάτω εικόνες.. αδιάψευστος μάρτυρας ότι η Ευρώπη ‘’κοιμάται τον ύπνο του δικαίου’’… ότι έχει πια πεθάνει.

Όμηρος Αλεξάνδρου

http://omirosalexandrou.blogspot.com.

  

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ (ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ)  

European Union on… working time Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο… επί το έργω. Μέσος μηνιαίος μισθός (προσοχή μισθός και όχι μηνιαία έσοδα) €12.000,00+ European MPs at work in Brussels Που είναι οι υπόλοιποι;     12.000 ευρώ το μήνα, 12000 Euros per month 12.000 ευρω το μηνα 12.000 ευρω το μηνα 12.000 ευρω το μηνα 12.000 ευρω το μηνα 12.000 ευρω το μηνα 12.000 ευρω το μηνα 12.000 ευρω το μηνα 12.000 ευρω το μηνα

 

ΑΣΘΕΝΕΙΣ  ΗΓΕΤΕΣ  ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

Ο λόρδος David Owen γεννήθηκε το 1938, σπούδασε Ιατρική, κάτι που ήταν σαν παράδοση στην οικογένειά του, ξεκίνησε την ιατρική του καριέρα από το νοσοκομείο Saint Thomas, ειδικεύτηκε στην νευρολογία, ενώ οι κοινωνικές του ανησυχίες δεν άργησαν να τον εμπλέξουν και στην πολιτική σκηνή.
Δεν εγκατέλειψε την ιατρική, δεν αντιμετώπισε την πολιτική ως επάγγελμα, μολονότι πριν κλείσει τα 40 του χρόνια βρέθηκε επικεφαλής της βρετανικής εξωτερικής πολιτικής επί πρωθυπουργίας James Callaghan.
Με τι διττή του ιδιότητα, του νευρολόγου ιατρού και του πολιτικού, του δόθηκε η ευκαιρία να προσεγγίσει θέματα, προβλήματα, ανθρώπους με τρόπους ξεχωριστούς.
Προφανώς ανήσυχο πνεύμα, εργατικός και δημιουργικός, φλερτάρει και με τη συγγραφική ιδιότητα, καθώς έχει εκδώσει την «Βαλκανική Οδύσσεια», το αυτοβιογραφικό «Επτά Εποχές», μια ποιητική ανθολογία καθώς και το «Σύνδρομο της Ύβρεως».
Το 2008 κυκλοφόρησε το: «In Sickness and in Power. ΙΙlnes in heads of government during the last 100 years» το οποίο ένα χρόνο αργότερα εκδόθηκε και στην Ελλάδα με τίτλο: «Ασθενείς ηγέτες στην εξουσία. Πόσο οι αρρώστιες επηρέασαν τους πολιτικούς τα τελευταία 100 χρόνια.»
Είναι μια εξαιρετική προσπάθεια όχι μόνον διότι είναι καλογραμμένο, αλλά διότι παραθέτει μεγάλο πλήθος στοιχείων, αντίστοιχα βαθιές αναλύσεις, σοβαρή προσέγγιση, μετριοπαθές ύφος.
Να μην λησμονούμε, ότι ως υπουργός εξωτερικών κάποιες από τις πολιτικές προσωπικότητες στις οποίες αναφέρεται, τις συνάντησε, τις συναναστράφηκε. Δεν ήταν όμως τόσο επιφανειακή η προσέγγιση του. Ο συγγραφέας καταδύθηκε σε αρχεία, μίλησε, έψαξε, ενδιαφέρθηκε, κόπιασε.
Παράλληλα με το κείμενο, παρέχονται συμπληρωματικές πληροφορίες με τρόπο κατανοητό για τις ασθένειες που περιγράφονται ώστε να αντιληφθεί ο αναγνώστης τη σοβαρότητα των περιπτώσεων.
Το βιβλίο είναι μια σειρά από αποκαλύψεις, συχνά φρικώδης αν αναλογιστεί κανείς την κατάσταση της ψυχικής υγείας ηγετών που διαχειρίστηκαν όχι μόνον τις τύχες των λαών τους αλλά και το μέλλον της οικουμένης. Δεν έχει να κάνει όμως μόνο με το κομμάτι της ψυχικής υγείας, τη ροπή τους στον αλκοολισμό, τα ψυχοφάρμακα, τα ναρκωτικά, αλλά και με την ευρύτερη υγεία τους τη φυσική τους κατάσταση καθώς και με τον τρόπο που αποκάλυψαν, ή αποσιώπησαν το πρόβλημά τους.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η άποψη του συγγραφέα για συγκεκριμένες αποφάσεις ηγετών αλλά και για κάποια κριτήρια ιστορικά σημεία και πως θα είχαν διαμορφωθεί αν η υγεία των ανθρώπων που κλήθηκαν να λάβουν αποφάσεις ήταν διαφορετική.
Ως γιατρός, προχωρεί λίγο περισσότερο και προτείνει τρόπους αντιμετώπισης, θεσμοθέτησης και προστασίας των λαών και της ανθρωπότητας από μοιραίες αποφάσεις ηγετών με προβληματική υγεία.
Τούς προβληματισμούς του συγγραφέα David Owen πραγματεύεται άρθρο μου που σας είχα στείλει προηγουμένως με τίτλο ''Κύπριοι Πρόεδροι φέρτε τους ζουρλομανδύες'' το οποίο επισυνάπτω πιο κάτω.
Όμηρος Αλεξάνδρου
http://omirosalexandrou.blogspot.com
ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ
Μετά την αποστολή σε εσάς του πρόσφατου άρθρου μου '' Αυτός που δεν οργίζετε για αυτά που πρέπει είναι ηλίθιος'' στο οποίο αναφέρομαι μεταξύ άλλων και στην εισήγηση μου ότι κάθε υποψήφιος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας προτού καταθέσει την υποψηφιότητα του θα πρέπει να προσκομίζει πιστοποιητικό ψυχικής υγείας από 5μελή ομάδα ψυχιάτρων του εξωτερικού, πήρα αρκετά σχόλια από πολλούς λήπτες των μηνυμάτων μου, πολλά από τα οποία ήταν θετικά και μερικά ήταν αρνητικά. Αντί όποιας απάντησης σε αυτούς που διαφωνούν, παραθέτω πιο κάτω παλαιότερο άρθρο μου με τίτλο '' ΚΥΠΡΙΟΙ ΠΡΟΕΔΡΟΙ – ΦΕΡΤΕ ΤΟΥΣ ΖΟΥΡΛΟΜΑΝΔΙΕΣ''. Σας παροτρύνω όλους να το διαβάσετε μέχρι τέλους....Είμαι σίγουρος ότι αν δεν τρελαθείτε....σίγουρα θα ντραπείτε για την κατάντια μας.
Όμηρος Αλεξάνδρου
Στις 11/3/2012 η εφημερίδα ''Πολίτης'' στην σελίδα αρ.10, γράφει τα πιο κάτω απίστευτα τα οποία σας τα μεταφέρω αυτούσια μαζί με δικά μου σχόλια
ΚΥΠΡΙΟΙ ΠΡΟΕΔΡΟΙ – ΦΕΡΤΕ ΤΟΥΣ ΖΟΥΡΛΟΜΑΝΔΥΕΣ
<<Χθες ήταν το μνημόσυνο του Σπύρου Κυπριανού. Έχει 10 χρόνια που χάσαμε τον ιστορικό ηγέτη του ΔΗΚΟ και Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας για περισσότερο από μια δεκαετία Με αφορμή το γεγονός αυτό η στήλη (''Ο Κοριός'') θα του κάνει σήμερα το μνημόσυνο, τουτέστιν μας υπενθυμίζει τα έργα και τις ημέρες του ανδρός .
Λοιπόν αντί για όλες τις υπερβολές και τα ψέματα που λέγονται στα μνημόσυνα στις εκκλησιές με μάρτυρα τον Θεό, που και αυτός θα φρίττει από τις τόσες συσσωρευμένες μαλακίες που ακούγονται στον Οίκο Του, εγώ θα σας διηγηθώ μιαν ιστορία αληθινή. Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι δεν πρόκειται για πλάκα. Την ιστορία την έχω ακούσει με διάφορες παραλλαγές από τρεις διαφορετικούς υπουργούς του Σπύρου που είναι ακόμη εν ζωή.
Όταν πέθανε λοιπόν ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, πρώτος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στις 3/8/1977, ο Σπύρος Κυπριανού που ήταν τότε Πρόεδρος της Κυπριακής Βουλής δεν ήταν στα καλά του . Λίγες εβδομάδες πριν αποδημήσει είς Κύριον ο Μακάριος είχε συμφωνήσει με τον Σπύρο να φύγει ο τελευταίος από την Κύπρο και να πάει μόνιμος αντιπρόσωπος της Κύπρου στο ΟΗΕ. Ο Μακάριος του έδωσε και μια επιταγή για να πληρώσει τα χρέη του κόμματος του ΔΗΚΟ (ήταν πριν μάθει την τέχνη και γίνει αυτάρκες το ''κόμμα των αρχών'')
Τσούμ, πεθαίνει ο Μακάριος, και ο Σπύρος γίνεται προεδρεύων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οπόταν άλλαξαν τα δεδομένα . Τα Kόμματα δεν είχαν έτοιμες λύσεις , σου λένε, δεν αφήνουμε τον Σπύρο έξι μήνες, μέχρι τις Προεδρικές του 1978; Και τι δεν έγινε σε έξι μήνες. Το περιβάλλον του λέγει: '' μας έλαχε τέτοιο λαχείο, να το αφήσουμε να χαθεί''; Κι αν δεν είναι καλά ο Σπύρος , τι μ' αυτό, θα τον προσέχουμε εμείς. Και τι δεν έγινε μέχρι τις εκλογές. ''Απήγαγαν'' τον γιό του Αχιλλέα – άλλη ιστορία αυτή- ο Σπύρος έγινε λαικός ήρωας , το ΑΚΕΛ τον πρόκρινε για οριστικό διάδοχο του Μακαρίου, ο Αστάβιν έφερε το ''ναι'' της Μόσχας, ο Κληρίδης είχε ακόμη το στίγμα του προδότη, οπόταν ο Σπύρος εξελέγη Πρόεδρος χωρίς αντίπαλο. Κυπριακή Δημοκρατία, όνομα τζαι πράμαν.
Τέλος πάντων, ο Πρόεδρος εξακολουθούσε και δεν ήταν καλά, με χειρότερο σημείο επιδείνωσης της κατάστασης του τον Ιούλιο του 1978, όταν αποκάλυψε τη Μεγάλη Συνομωσία και αναφώνησε το ιστορικό: ''Θα τα αποκαλύψω όλα και ας θυσιαστώ''
Το καλοκαίρι του 1978 οι Αμερικανοί πάσκιζαν να βρουν μια άκρη με το Κυπριακό για να αρθεί το εμπάρκο όπλων εναντίον της Τουρκίας, ο Σπύρος ήταν μια μέρα στο γραφείο και τρεις στο κρεβάτι. Το Υπουργικό συνεδρίαζε και στο σπίτι του, με τους υπουργούς να ψιθυρίζουν ο ένας στον άλλον '' εν πελλός''. Ο ψυχολόγος του Υπουργικού , υπουργός Υγείας Α. Μικελλίδης ( ψυχίατρος στο επάγγελμα) είπε στους συναδέλφους του: ''Κάποιος πρέπει να του φορέσει ζουρλομανδύα, τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνω εγώ'' Δεν το αποτόλμησε κανείς.
Τελικά τον έπεισαν και πήγε σε ''ειδικό κέντρο'' στο Λονδίνο, αλλά εξέδιδαν ανακοινώσεις ότι έκανε επαφές για το Κυπριακό ( η συτζιά του μαύρου). Όταν επέστρεψε ήταν αρκετά καλός. Είχε κάποιες μεταπτώσεις, αλλά καμιά σχέση με την κρίση της εποχής της μεγάλης συνωμοσίας.
Στο μεταξύ, χάθηκε και η συγκυρία της λύσης με το αμερικανοκαναδικό σχέδιο (φρόντισε για αυτό και η Μόσχα) και ο Σπύρος έκανε όχι μιά, αλλά δύο θητείες. Οι Υπουργοί του συνέχισαν να ψιθυρίζουν: ''εν πελλός''. Αλλά μέχρις εκεί, είπαμε, στο κάτω – κάτω, πελλότοπος, πελλόκοσμος, τον νούσιμο τι να τον κάμει.
Άλμα στο σήμερα: Ο Δημήτρης Χριστόφιας δεν είναι στην κατάσταση του Σπύρου ( θέλω να πιστεύω), ούτε άκουσα κανένα υπουργό του να ζητά από τους άλλους να του φορέσουν ζουρλομανδύα. Όμως, απ' όσα βλέπω και απ' όσα ακούω δεν νομίζω να είναι εντελώς καλά. Είναι σπάνιο πλεον να το συγκρατήσει κανείς. Φοβούνται να του μιλήσουν. Δεν δέχεται κουβέντα, μήτε αμφισβήτηση καμιά. Κι άμα τον κολακεύουν ζει στον κόσμο των ονείρων του. Δεν θα βγει ποτέ κανένας να πει, ''ο Πρόεδρος δεν είναι καλά'' Να σας πω εγώ που έβγαλα όνομα ότι είμαι κακός και μηδενιστής: ''Εν Πελλός''
Η τελευταία συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου για συζήτηση του κυπριακού νομίζω ότι πρέπει να ήταν το κύκνειο άσμα του. Ο Χριστόφιας άρχισε να διαβάζει ένα κείμενο για να απαντήσει σε αυτά που του είπαν την προηγούμενη εβδομάδα – να μέν μείνει που κάτω- αλλά δεν πρόλαβε να το ολοκληρώσει , διότι είπε κάτι για το μακαρίτη τον Τάσο Παπαδόπουλο, θύμωσε ο υιός του Τάσου Νικόλας, μπηκτή στην μπηχτή, ατάκα στην ατάκα, πέρασαν από τα εθνικά στα προσωπικά και έφτασαν στα εσώψυχα τους. Σηκώθηκε πάνω ο Χριστόφιας κούνησε το δείκτη του χεριού του προς τα δύο άλλα σκέλη της πρώην τριμερούς συνεργασίας(ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ) και έριξε τον κεραυνό του. '' Ούτε εσύ, Μάριε ούτε εσύ, Γιαννάκη ήρθατε μια φορά στο αεροδρόμιο να με παραλάβετε!' Αμάν καημόν που το έχεις σύντροφε, να σε υποδέχονται στο αεροδρόμιο! Αν εν τούτο το πρόβλημα σου, να σου στέλνουμε τη φιλαρμονική της Εθνικής Φρουράς και άγημα των ΛΟΚ, να ηρεμήσεις
''Βλέπω τον εαυτό μου στο καθρεύτη και διερωτώμαι αν είμαι ο ίδιος άνθρωπος, ο Δημήτρης Χριστόφιας'' (το είπε προχθές στις γυναίκες της οργάνωσης ΠΟΓΟ). Καλά το σκέφτηκες, δεν είσαι ο ίδιος άνθρωπος. Τελικά, όλα θέλουν μιαν εξελικτική διαδικασία. Ναι και ο καφετζής μπορεί να γίνει Πρόεδρος, όμως την ώρα που αναλαμβάνει το αξίωμα θα πρέπει να έχει ήδη κάνει το άλμα προς τα εμπρός. Ο δικός μας ήταν ακόμα καφετζής. Οπόταν, ναι, παραζαλίστηκε μέθυσε, έχασε τον έλεγχο και την επαφή με την πραγματικότητα. Άλλαξε ο άνθρωπος σιόρ!
Πόσο Θράσος – να πάει στις Βρυξέλλες και να κάνει διάλεξη στο Κολέγιο των Επιτρόπων για την οικονομική κρίση. Και μετά να παει στο Συμβούλιο να τους πει ξανά, για την ανθρωποκεντρική προσέγγιση και το κοινωνικό κράτος. Μα ποιο κοινωνικό κράτος, σιορ, που είμαστε η μόνη χώρα στη Ευρώπη που δεν έχει σχέδιο υγείας, που ξοδεύει τα περισσότερα στην παιδεία με το χειρότερο αποτέλεσμα, που όλο το σύστημα εξυπηρετεί την νομενκλατούρα και που ο ''απλός άνθρωπος'' εξευτελίζεται;
Τέλος πάντων μην απελπίζεστε. Θα μας σώσουν οι κινέζοι. Χάσαμε τους Καταρινούς, βρέχει Κινέζους επενδυτές. Ελπίζω να είναι βάσιμες όλες αυτές οι πληροφορίες και να μην μείνουμε στα ''θα''. Και προπάντων όχι μακέτες. Όπως την άλλη φορά που γέμισε το Προεδρικό σείχηδες και στην μέση μια μακέτα, που αποδείχθηκε πως ήταν από άλλο πρότζεκτ και την έφεραν για επικοινωνιακούς λόγους. Για την επένδυση έναντι του ξενοδοχείου Χίλτον άρχισαν με 300 εκ. επένδυση ( Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος πρότεινε να τους δώσουμε και την Τεχνική Σχολή) ύστερα έπεσαν στα 150 εκ., τελικά στα 50 εκ. και μετά στο τίποτα....>> ΕΔΩ ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ.
Ακολουθεί σχόλιο Όμηρου Αλεξάνδρου:
--Από την δημοσίευση του πιο πάνω άρθρου μέχρι και σήμερα που σας το μεταφέρω, προέκυψαν ακόμη μερικά μαργαριτάρια του Προέδρου Χριστόφια, δύο από τα οποία σας μεταφέρω πιο κάτω:
Το ένα είναι η επίσκεψη στην Κύπρο του Προέδρου του Αμερικοκαναδικού επενδυτικού ομίλου ''Triple Five'' και η ''καυτή'' φωτογραφία που είδε το φως της δημοσιότητας, όπου ο Πρόεδρος του ομίλου δίνει ένα βυζακτό, ρουφικτό φιλί στα μαγουλάκια του Προέδρου και η σαγηνευτική έκφραση του Χριστόφια όταν το δέχεται. Μία φωτογραφία...χίλιες λέξεις, τέτοια κάντε του και θα είστε ο καλύτερος του φίλος. Τελικά όποιος έρθει στην Κύπρο ξέρει εκ των προτέρων τι αρέσει στον Πρόεδρο μας και τον χειρίζεται ανάλογα.
Το άλλο αφορά την δήλωση του Προέδρου Χριστόφια ότι θα βάλει ξανά υποψηφιότητα για τις επερχόμενες Προεδρικές εκλογές δηλώνοντας: ''Δεν μπορεί να με αμφισβητείτε τόσο στο εσωτερικό την στιγμή που ξένοι ηγέτες πιστεύουν στις ικανότητες μου και με παροτρύνουν να θέσω ξανά υποψηφιότητα''.(Σε θέλουν για να σπάνε πλάκα μαζί σου ανόητε. Σε θέλουν και για ακόμη ένα λόγο, γιατί γνωρίζουν ότι μόνο με την δική σου υποψηφιότητα θα αναδειχθεί Πρόεδρος η άλλη προβληματική και βολικότερη για αυτούς προσωπικότητα, που ακούει στο όνομα Νίκος Αναστασιάδης.)
Αν κάποιος από εμάς έχει κάποια ψυχολογικά προβλήματα το κόστος περιορίζεται σε αυτόν που έχει το πρόβλημα, καθώς επίσης και στη οικογένεια του και στον στενό του περίγυρο. Αν όμως κάποιος ηγέτης κράτους έχει ψυχολογικά προβλήματα, τότε θα πρέπει να πεισθεί από το οικογενειακό του περιβάλλον και κυρίως από όσους νούσιμους απέμειναν στο Κόμμα του να εγκαταλείψει την εξουσία γιατί τα ψυχολογικά του προβλήματα μπορεί να καταστρέφουν ένα ολόκληρο Λαό.
Θα πρέπει να επισημάνω ότι η εφημερίδα ''ΠΟΛΙΤΗΣ'' ορθώς αναδεικνύει τα ψυχολογικά προβλήματα των Προέδρων της Κυπριακής Δημοκρατίας και τούτο γιατί ο Λαός οφείλει και δικαιούται να τα γνωρίζει. Από την άλλη όμως αν η εφημερίδα αυτή, που δυστυχώς αποτελεί το εκφραστικό όργανο του υποψήφιου για την προεδρία Νίκου Αναστασιάδη, θέλει πραγματικά το καλό του τόπου, δεν πρέπει να περιορίζεται στην διαπόμπευση πρώην και νυν Προέδρων, αλλά πρώτιστα πρέπει να φροντίζει να μας προστατεύει από ανάλογες καταστάσεις στο μέλλον. H εφημερίδα αυτή ούκ ολίγες φορές αναφέρθηκε ειρωνικά στο πείσμα και το γινάτι του Προέδρου Χριστόφια, από την άλλη κύριοι του ''ΠΟΛΙΤΗ', το πείσμα, το γινάτι και ο αφύσικος θυμός που χαρακτηρίζει τον Νίκο Αναστασιάδη δεν σας προβληματίζει; Μετά το πρόσφατο Εκλογικό Συνέδριο του ΔΗΣΥ, σε πρωτοσέλιδο της γράφει για τον Νίκο Αναστασιάδη ''είχε πείσμα πήρε το χρίσμα'' Το πείσμα, το γινάτι, ο αδικαιολόγητος θυμός και η έπαρση, τα οποία χαρακτηρίζουν τους πλείστους κύπριους πολιτικούς είναι κόμπλεξ που έχουν την βάση τους σε ψυχικές ανωμαλίες
Τα πιο πάνω προς γνώση και συμμόρφωση κύριοι του 'Πολίτη' και των υπόλοιπων ΜΜΕ. Σταματήστε να προωθείτε συμφέροντα ξένα προς τα συμφέροντα αυτού του ταλαιπωρημένου τόπου. Η Κύπρος δεν αντέχει άλλους τρελούς Προέδρους....
Όμηρος Αλεξάνδρου
 

Σύγχρονη εργασιακή σκλαβιά και εργασιακοί δυνάστες

Χρήστος Ιακώβου

Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών

Οι μεγάλες προσδοκίες στη ζωή μας μπορεί να είναι και μεγάλες ψευδαισθήσεις ή μεγάλες ματαιοδοξίες αφού ενίοτε η σκληρή πραγματικότητα μας υποχρεώνει να δούμε τη ζωή μας με άλλη ματιά, απαλλαγμένη από τους φακούς της ονειροπόλησης που προκαλούσε η ευημερία και η ευμάρεια. Από τα υπόγεια της κοινωνίας μέχρι την απαστράπτουσα επιχρυσωμένη επιφάνειά της, η επικοινωνία μέσα από τη σημερινή οικονομική κρίση αποκαλύπτει σχέσεις και νοοτροπίες που ξαφνιάζουν, λες και ήταν θαμμένες στα σκοτεινά βάθη του κοινωνικού ασυνειδήτου.

Πάντοτε στη ζωή μία δοκιμασία αποτελεί αφορμή για να έρθουν στην επιφάνεια πράγματα και καταστάσεις τα οποία προηγουμένως είτε δεν βλέπαμε είτε δεν θέλαμε να δούμε. Σήμερα, η πρωτόγνωρη κρίση που κυρίευσε τον καθημερινό μας βίο και το συνεπακόλουθο «τσουνάμι» που πλήττει τις εργασιακές σχέσεις με καθυστερήσεις πληρωμών, μειώσεις μισθών, απεργίες, απολύσεις -όλα αυτά- έχουν αναδείξει μία άλλη πραγματικότητα, αυτή της λουστραρισμένης εργασιακής σκλαβιάς και της έξαρσης του φαινομένου των εργασιακών δυναστών. Πόσοι άλλωστε δεν έχουν βιώσει ή ακούσει εργασιακές ιστορίες τον τελευταίο καιρό που καταλήγουν στη μόνιμη επωδό: «αν σας αρέσει αν δεν σας αρέσει...δρόμο!» Πρόκειται για μία επιδημία που εξαπλώνεται, υπονομεύοντας την εργασιακή απόδοση, την επαγγελματική εξέλιξη, μα πάνω από όλα την ψυχική υγεία των εργαζομένων καθώς επίσης και την οικογενειακή τους ζωή. 

Η κρίση έκανε τους χρόνιους εργασιακούς δυνάστες χειρότερους, ταυτόχρονα όμως, απεκάλυψε τους παροδικούς εργασιακούς δυνάστες. Αυτούς που ήξεραν να κρύβονται τόσο καιρό. Αυτούς που εξαντλούν την ευφυΐα τους στο να προσαρμόζονται στην ηδονή απόκτησης εξουσίας και επαγγελματικής ανόδου. Αυτούς που μεταμορφώνονται εν μία νυκτί από καλοσυνάτους συναδέλφους σε εργασιακούς δικτάτορες με έλλειψη ευαισθησίας, αν αυτό είναι προς το συμφέρον τους. Άλλο φιλία και άλλο δουλειά! Λες και ο άνθρωπος είναι κατασκευασμένος για να κάνει αναστολές στα συναισθήματά του. Μόνιμή τους επιδίωξη είναι να ανέλθουν ιεραρχικά αδιαφορώντας αν πατούν επί πτωμάτων. Οσφυοκάμπτες, οι οποίοι μεταμορφώνονται με την ίδια ευκολία που σκύβουν το κεφάλι, ξετυλίγοντας τη γλώσσα τους προς την εξουσία και σε ό,τι τους κάνει πιο δυνατούς, σε δυνάστες που δεν διστάζουν να εξουδετερώσουν οιονδήποτε θεωρούν αντίπαλο, έστω και αν ο άλλος μπορεί να τους θεωρεί φίλους. Αυτή η κατηγορία δυστυχώς αυξάνεται και είναι δύσκολο να αντιμετωπισθεί.

Αμφότερες οι περιπτώσεις αποκαλύπτουν άτομα ανασφαλή και ναρκισσιστικά, με τα πόδια μονίμως μερικά εκατοστά πιο πάνω από το έδαφος, ερωτευμένοι με τη φωνή τους και τον καθρέφτη τους και με εκ βάθους αντιπάθεια προς τους γύρω τους. Η συμπεριφορά τους στον εργασιακό χώρο είναι τυποποιημένη: μεταξύ αγένειας και επιθετικότητας, αλλά σταθερά αλαζονικοί (εγώ είμαι ο σωστός και οι άλλοι λάθος). Άλλοτε φωνάζουν, άλλοτε βρίζουν και άλλοτε μιλούν υποτιμητικά για τους άλλους. Όταν όμως συναντήσουν κάποιον απέναντί τους με αξιοπρέπεια και τους τρίξει τα δόντια, βάζουν με περισσή ευκολία την ουρά στα σκέλια. Παρουσιάζονται επικριτικοί για τα πάντα και σπανίως ή ουδέποτε επαινούν, εκτός και εάν έχουν να αποκομίσουν κάποιο εργασιακό όφελος. Το κουτσομπολιό αποτελεί επικοινωνιακό τους «χάρισμα», μέσω του οποίου διαδίδουν κακεντρεχείς φήμες για όσους αντιπαθούν ή θεωρούν απειλή για την άνοδό τους στην ιεραρχία. Γι' αυτούς η εξουσία δεν ασκείται στη βάση δεοντολογίας και ηθικής αλλά απολαμβάνεται ως μία άλλη μορφή αυτοϊκανοποίησης. Άνθρωποι που αποδίδουν πάντοτε στους άλλους τις αποτυχίες τους αλλά ποτέ στους άλλους τις επιτυχίες τους έστω και αν χρειάζεται να εξιδανικεύσουν τα μειονεκτήματά τους, όπως ο σαλίγκαρος ερωτηθείς από τον αγέρωχο αετό όταν ο δεύτερος επιστρέφοντας τον βρήκε να κάθεται στην υψηλά απόκρημνη φωλιά του: «Πώς έφθασες εσύ εδώ πάνω;» για να λάβει την μνημειώδη απάντηση, χαρακτηριστική της σημερινής περιρρέουσας πραγματικότητας: «Πολύ απλά. Έρποντας, γλείφοντας και με τα κέρατά μου!»

Επειδή όλοι μας τείνουμε να υποτιμάμε το αριθμητικό εύρος των ναρκίσσων, των δυναστών, των εργασιακών θυτών που κυκλοφορούν ανάμεσά μας και κάθε τόσο μιας πιάνουν εξ απήνης πρόσωπα υπεράνω υποψίας, θα πρέπει μάλλον μετά το πέρας της κρίσης να ξανασυστηθούμε.

Σ' αυτό τον κόσμο δεν ήρθαμε για να πάρουμε αξιώματα και δεν χρειαζόμαστε αξιώματα και τίτλους για να έχουμε τιμή και αξιοπρέπεια. Ακόμη περισσότερο, δεν ήρθαμε σ' αυτό τον κόσμο για να πάρουμε ό,τι υπάρχει στη ζωή για τον εαυτό μας παρά μόνο για να κάνουμε τη ζωή μας και των άλλων πιο ευτυχισμένη και, αν μπορούμε, αυτόν τον κόσμο λίγο καλύτερο.

 

ΕΤΣΙ ΤΟΥΡΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ

 

Πτώχευσε την Κύπρο και τους πολίτες της η άθλια και ελεεινή κομματοκρατία και την μετέτρεψε σε ψευδοκράτος του Νότου και τώρα προσπαθεί δήθεν να βρει τρόπους για να αποτρέψει την πλήρη τουρκοποίηση των κατεχομένων εδαφών.

Διαβάστε πιο κάτω συγκλονιστικά στοιχεία για να αντιληφθείτε γιατί για τόσα χρόνια πολεμώ με τόσο πάθος τους μεγαλύτερους εχθρούς της Κύπρου μας.

Όμηρος Αλεξάνδρου

<<Συνταρακτικά είναι τα στοιχεία που περισυνέλεξε και παρουσίασε στον Πρόεδρο Αναστασιάδη, η Διακομματική Επιτροπή που μελέτησε το ζήτημα των προσφυγών ελληνοκυπρίων στη λεγόμενη επιτροπή αποζημιώσεων. 5,200 πρόσφυγες αποτάθηκαν στη λεγόμενη επιτροπή ενώ η αποζημίωση ανέρχεται μόνο στο 9% της πραγματικής αξίας των περιουσιών. Στόχος της Τουρκίας, επισημαίνει η Διακομματική, είναι η πλήρης τουρκοποίηση των κατεχομένων. Σημειώνεται ότι ελλοχεύει ο κίνδυνος ανατροπής της ισχύουσας ιδιοκτησιακής ισορροπίας. Επιπλέον, σε περίπτωση λύσης, οι ε/κ περιουσίες στα κατεχόμενα ενδέχεται να υπολογιστούν στη βάση του 9% ενώ οι τ/κ περιουσίες στις ελεύθερες περιοχές θα εκτιμηθούν στη βάση των πολλαπλάσια υψηλότερων τιμών που ισχύουν στις ελεύθερες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η έκθεση συντάχθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2013.

Χαρακτηριστικό αποτρεπτικό μέτρο που μελετάται, αφορά στην καταβολή φόρου, υπολογισμένου στην εκτιμημένη αξία και όχι στην τιμή ξεπουλήματος.

Η  Διακομματική Επιτροπή η οποία μελέτησε το πιο πάνω ζήτημα, τονίζει στην έκθεση της προς τον Πρόεδρο Αναστασιάδη την αδήριτη ανάγκη λήψης μέτρων προς αποφυγή μαζικών προσφυγών ελληνοκυπρίων στην «Επιτροπή Ακίνητης Περιουσίας»- ΕΑΠ (Λεγόμενη Επιτροπή Αποζημιώσεων).

Επισημαίνεται παράλληλα ότι επιβάλλεται να εξαγγελθούν άμεσα μέτρα προς ανακούφιση των οικονομικά δυσπραγούντων προσφύγων ώστε να αρθούν οι λόγοι που τους οδηγούν στη λεγόμενη επιτροπή.

5,200 πρόσφυγες στη λεγόμενη επιτροπή

Τα στοιχεία της έκθεσης είναι συνταρακτικά και δείχνουν ότι μέχρι το τέλος Ιουλίου προσέφυγαν στην επιτροπή 5,200 πρόσφυγες. Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με την κοινοποιηθείσα στον Πρόεδρο έκθεση, το φαινόμενο του μεγάλου αριθμού προσφύγων στην ΕΑΠ παρουσιάστηκε μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) για αναγνώριση της ΕΑΠ, ως νόμιμου εσωτερικού ένδικου μέσου της κατοχικής Τουρκίας , κατόπιν παραδοχής της ίδιας της Τουρκίας ότι ελέγχει πλήρως και από κάθε άποψη το κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου.

Σύμφωνα με την Διακομματική Επιτροπή, η σοβαρότητα της κατάστασης επιβάλλει άμεσες ενέργειες για να καταστεί εφικτή η ανακοπή του ήδη μεγάλου αριθμού προσφύγων με εμφανείς πλέον τους κινδύνους εκ του αποτελέσματος.

Πρακτορείο ξεπουλήματος σε εξευτελιστικές τιμές

Το όργανο αυτό (ΕΑΠ), έχει μεν θεωρητικά δικαιοδοσία αποζημίωσης, ανταλλαγής και αποκατάστασης ακίνητης ιδιοκτησίας των προσφευγόντων ε/κ, αλλά ενεργεί στην πραγματικότητα, ως πρακτορείο ξεπουλήματος σε εξευτελιστικές τιμές της ακίνητης περιουσίας των ε/κ στα κατεχόμενα.

Κίνδυνος ανατροπής της ισχύουσας ιδιοκτησιακής ισορροπίας

Φαίνεται έκδηλα, σύμφωνα με τη Διακομματική Επιτροπή, ότι στόχος της κατοχικής Τουρκίας είναι η περιουσιακή εθνοκάθαρση και πλήρης περιουσιακή τουρκοποίηση του κατεχόμενου τμήματος της Κύπρου, ώστε σταδιακά η de facto διχοτόμηση να τείνει να καταστεί de jure με επίκληση της νέας ιδιοκτησιακής κατάστασης. Τονίζεται ότι η εκποίηση ε/κ περιουσιών δύναται να επιφέρει σταδιακά στα προσεχή δύο με τρία χρόνια ανατροπή της ισχύουσας ιδιοκτησιακής ισορροπίας.

Αποζημίωση στο 9% της πραγματικής αξίας

Παράλληλα, η αυξανόμενη τάση προσφυγών στην ΕΑΠ και το ξεπούλημα ε/κ περιουσιών θα έχει στο μέλλον δυσμενέστατες επιπτώσεις στις διαπραγματεύσεις για επίλυση του κυπριακού . Επιπλέον, σε περίπτωση λύσης, όσον αφορά την περιουσιακή και εδαφική πτυχή, η εκτίμηση των ε/κ περιουσιών στα κατεχόμενα εδάφη δυνατόν να ζητηθεί να υπολογιστεί συγκριτικά στη βάση των εξευτελιστικών αποζημιώσεων της ΕΑΠ. Σημειώνεται ότι οι αποζημιώσεις ανέρχονται περίπου στο 9% της πραγματικής αξίας. Από την άλλη, οι τ/κ περιουσίες στις ελεύθερες περιοχές θα εκτιμηθούν στη βάση των πολλαπλάσια υψηλότερων τιμών που ισχύουν στις ελεύθερες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Συνεπώς, είναι αδήριτη ανάγκη, παρατηρεί η Διακομματική, να αντιμετωπιστεί χωρίς καθυστέρηση η επικίνδυνη κατάσταση των αυξανόμενων προσφυγών, με τη άμεση λήψη πολιτικών αποφάσεων και συνεπακόλουθα τη λήψη νομικών, οικονομικών και κοινωνικών μέτρων.

Τα μέτρα που προκρίνει η διακομματική επιτροπή πρέπει να απαντούν στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό στους λόγους και στις ανάγκες που ωθούν τους ε/κ στο ξεπούλημα των περιουσιών τους.

Οι βασικοί λόγοι που ωθούν τους πρόσφυγες στη λεγόμενη επιτροπή:

·              Οι συσσωρευμένες οικονομικές ανάγκες

·              Η μη εφαρμογή από την κυπριακή πολιτεία επαρκούς και αποτελεσματικής προσφυγικής πολιτικής ίσης κατανομής βαρών προς πραγματική ανακούφιση και ουσιαστική στήριξη των προσφύγων

·              Η συνεχιζόμενη στασιμότητα του κυπριακού και η αποδυνάμωση της προσδοκίας των ε/κ που έχουν περιουσίες στα κατεχόμενα, για αποκατάσταση των περιουσιακών τους δικαιωμάτων.

Όσον αφορά τις προτάσεις για νομοθετική απαγόρευση ή και ποινικοποίηση της προσφυγής στη λεγόμενη επιτροπή αποζημιώσεων, επισημαίνεται ότι επικρατεί η νομική άποψη ότι εκ πρώτης όψεως μια τέτοια ρύθμιση προσκρούει στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και στο Πρωτόκολλο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων  καθώς και στο άρθρο 17 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων τξε ΕΕ που προστατεύουν το δικαίωμα της ιδιοκτησίας.

Σύμφωνα με τη Διακομματική Επιτροπή , ακόμη και στην περίπτωση που μια τέτοια ρύθμιση στηριχτεί στο Δίκαιο της Ανάγκης, πρέπει να σταθμιστούν και οι προβλεπόμενες αντιδράσεις στο χώρο του ΕΔΑΔ, το οποίο οδήγησε, δυστυχώς, τους ε/κ πρόσφυγες στην ΕΑΠ.

Σχετικά με την επαναφορά του θέματος στο ΕΔΑΔ, στόχος πρέπει να είναι η απόδειξη του γεγονότος ότι τα σχετικά «δικαιοδοτικά» όργανα της «ΤΔΒΚ» δεν απονέμουν δικαιοσύνη, αλλά, αντιθέτως υπηρετούν κυνικά άδικες πολιτικές σκοπιμότητες.

Επιπλέον, η διαδικασία επαναφοράς του θέματος χρήζει από όλους πολλής προσοχής, σοβαρότητας και υπευθυνότητας προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος δυσμενέστερης δικαστικής εξέλιξης ή ισχυροποίησης των αποφάσεων Δημόπουλος και Μελεάγρου. Στόχος καθίσταται η επαναφορά του πνεύματος των αποφάσεων Τιτίνας Λοιζούδου VS Τουρκία και 4^ης Διακρατικής.

Επισημαίνεται ότι είναι κοινή θέση όλων των μελών της Διακομματικής Επιτροπής ότι θα πρέπει να γίνει το παν για να κρατηθούν οι ε/κ περιουσίες στα κατεχόμενα από τους ε/κ ιδιοκτήτες τους. Ταυτόχρονα, πρέπει να εξαγγελθούν αμέσως μέτρα που να ανακουφίζουν οικονομικά τους δυσπραγούντες πρόσφυγες.>>

ΤΟ ‘’ΚΥΠΡΙΣΤΑΝ-ΤΡΟΙΚΙΣΤΑΝ’’ ΓΙΑ ΤΟ 2014 ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΖΕΙ

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΖΟΥΜΕ:

 ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ 2014, ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ  ‘’ΚΥΠΡΙΣΤΑΝ – ΤΡΟΙΚΙΣΤΑΝ’’ ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ

ΟΙ ΠΙΟ ΚΑΤΩ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ  ΛΑΟΠΡΟΒΛΗΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ...ΝΙΚΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ.

Όσοι αυτοκτονούν το κάνουν από ερωτική απογοήτευση και όχι γιατί έχασαν την δουλειά τους, το σπίτι τους και τις καταθέσεις τους . Περισσότερη  έρευνα απαγορεύεται. Πιθανά σημειώματα των αυτόχειρων καταστρέφονται.

Η απαγόρευση μετάδοσης θλιβερών ειδήσεων από τα Μέσα Μαζικής…Εξαπάτησης (Μ.Μ.Ε) παραμένει σε ισχύ και για το νέο έτος.

Οι αποφάσεις της κυβέρνησης θα θεωρούνται στις συνειδήσεις των πολιτών ως θετικότατες. Τα Μ.Μ.Ε θα αναλάβουν να ενημερώνουν όπως πάντα σωστά και αμερόληπτα τους πολίτες.

Η 17η Ιουλίου, ημέρα γέννησης της Καγκελαρίου Άνγκελας Μέρκελ, ορίζεται από φέτος ως εθνική εορτή σε αντικατάσταση της 1^ης Οκτωβρίου, επέτειο της ανακήρυξης της κυπριακής ανεξαρτησίας.

Οι φτωχοί να θεωρούνται αναγκαίο καλό για την ανάπτυξη. Οποιαδήποτε άλλη προσπάθεια ανάλυσης θεωρείται εξτρεμιστική πράξη και τιμωρείται.

Όσοι πρόσφυγες πωλούν τις κατεχόμενες περιουσίες τους στην Τουρκία υποχρεούνται να δηλώνουν γραπτώς ότι δεν το κάνουν από οικονομική ανάγκη, αλλά σαν μια κίνηση καλής θέλησης προς τους Τούρκους για επίτευξη δίκαιης λύσης του κυπριακού.

Τα πολυτελή αυτοκίνητα και σκάφη αναψυχής των πολιτικών απαλλάσσονται από οποιαδήποτε φορολόγηση.

Η κυβερνητική χορηγία στα κόμματα όχι μόνο δεν θα μειωθεί αλλά θα διπλασιασθεί, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα αντιπολιτεύονται την κυβέρνηση, το ανάλογο ποσό που θα χρειασθεί θα προέλθει από μείωση της κατώτατης σύνταξης.

Οι όποιες μίζες προκύψουν από την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου, εξοπλιστικά προγράμματα και συμβόλαια του δημοσίου, 50% θα πηγαίνει στον Πρόεδρο και στελέχη της κυβέρνησης και το υπόλοιπο 50% στα Κόμματα, ανάλογα με την εκλογική τους δύναμη.

Τα κρούσματα αλληλεγγύης θα παρακολουθούνται αυστηρά από τις Αρχές. Στην περίπτωση που υπερβαίνουν τα όρια ανθρωπιάς που έχουν οριστεί από τον Πρόεδρο, θα αντιμετωπίζονται ως πράξεις ανατροπής του καθεστώτος.

Οι έχοντες αμφιβολίες για το πολιτικό και όχι μόνο ήθος του Προέδρου και της αξίας της πολιτικής τάξης θα εκλαμβάνονται ως τρομοκράτες και θα απομονώνονται σε ειδικούς θαλάμους ώστε να αποφευχθεί η διασπορά της νόσου.
Στα καταστήματα επιδιόρθωσης υποδημάτων, το χτύπημα στα καρφιά θα είναι συνεχές. Σε άλλη περίπτωση θα εκλαμβάνεται ως κώδικας μετάδοσης μηνυμάτων και θα κατάσχεται ο εξοπλισμός.

Όλοι οι πολίτες έχουν πρόσβαση στην Υγεία και την Παιδεία, υπό την προϋπόθεση ότι μπορούν να πληρώνουν το κόστος των υπηρεσιών που τους παρέχεται.
Το «ωράριο εργασίας» καταργείται και αντικαθίσταται με το «μέχρι εξαντλήσεως».

Όποιος συλλαμβάνεται σκεπτόμενος θα πυροβολείται επί τόπου, οι διαμαρτυρόμενοι επίσης θα εκτελούνται.

Ο όρος «αστυνομική βία» καταργείται και αντικαθίσταται από τον όρο «σωτήρια επέμβαση».

Οι Αρχές της Κυπριακές Δημοκρατίας έχουν μόνο δικαιώματα.

 Όσοι  πολίτες θεωρούν πως αδικούνται, έχουν το δικαίωμα να εγκαταλείψουν τη χώρα και μόνο αυτό.

http://omirosalexandrou.blogspot.com.

 

ΟΤΑΝ ΤΟ ΦΩΣ ΑΝΤΙΠΑΛΕΥΕΙ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ.

 

Όταν αυτοί που κυβερνούν τον ελληνισμό αποκαλύφθηκαν πλέον να είναι άσπονδοι εχθροί του και ο λαός δεν μπόρεσε να επέμβει... σημαίνει ότι η φυσική επιβίωση των Ελλήνων είναι σε τρομερό κίνδυνο.  Η καταστροφή φαίνεται να έχει σχεδιαστεί να γίνει ολοκληρωτική σε όλα τα επίπεδα (αν και διαπιστώνω με θαυμασμό ότι μερικές άτρωτες Ελληνικές καρδιές μένουν ανέπαφες).  

Αυτές τις ανθελληνικές εγκληματικές διαθέσεις τις αναγνώρισα από την αρχή..., πόνεσα για ένα άξιο λαό και γι’ αυτό επιδόθηκα στη μελέτη και την επικοινωνία.  Στο πολιτικό επίπεδο ίσως κατάφερα να κάνω μια τρύπα στο νερό, αλλά κάτι κατάφερα σε προσωπικό επίπεδο.  Όχι μόνο ξαναθυμήθηκα τα Ελληνικά (μόνο που μου άλλαξαν τους ορθογραφικούς κανόνες…), αλλά αντελήφθηκα και το μεγαλείο της Ελληνικής Γλώσσας και του Ελληνικού πνεύματος σε πολύ μεγαλύτερο βάθος. 

Και με κατάπληξη, έχω ανακαλύψει ότι η Αρχαία Ελλάδα ακόμα ζει, με όλη της την οξυδέρκεια και μεγαλοπρέπεια, σε πολλά μυαλά και καρδιές. Τέτοια Ελληνικά μυαλά τα έχω συναντήσει αλλά βέβαια δεν έχουν την αναγκαία κοινωνική υποστήριξη…  Δηλαδή μου έγινε φανερό ότι τα Ελληνικά γονίδια είναι ακόμα αρτιμελή και ζωντανά, αν και σε “δυνητική” κατάσταση (λόγω χρονίων πολιτικών και οικονομικών αρνητικών παραγόντων).  Και επιπλέον, δεν υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος να μην υπάρχουν μέχρι τώρα λειτουργικά γονίδια από τον Σωκράτη, Πλάτωνα και άλλων σπουδαίων (και κάποιων κακών φυσικά…) όταν είναι επιστημονικά παραδεκτό ότι το DNA αντέχει σε δείγματα εκατομμυρίων χρόνων… (Το μάρμαρο του Παρθενώνα φθείρεται, το DNA όχι και τόσο!)

Τέτοια δύναμη πνεύματος είναι τόσο δυνητικά εκρηκτική, που, χωρίς τη συνεχή ξένη υπόσκαψη και δολιοφθορά αιώνων, θα επικρατούσε.  Επαναλαμβάνω ότι, από απλή παρατήρηση, έχω πεισθεί ότι στην Ελλάδα, μια πλουσιοπάροχη και καταπληκτική γεωγραφικά περιοχή, υπάρχουν τα ποιό οξυδερκή και δημιουργικά μυαλά στο κόσμο.  Είναι ένα τέτοιο πολυδιάστατο κάλλος να μην φθονείται και να εμποδίζεται να αξιοποιηθεί; 

Παρατηρώ ότι πρόσφατα, μεγάλη απειλή για τα βόρεια λιμάνια της “Ευρώπης” έγινε το λιμάνι του Πειραιά που είναι ένας φυσικός σταθμός του νέου (θαλάσσιου) εμπορικού “δρόμου του μεταξιού” (μέσω της διώρυγας του Σουεζ) από την Κίνα στην αγορά της Ευρώπης.  Έτσι όλοι οι παλιοί και σύγχρονοι εχθροί σε συνεργασία, πέσανε να εξαλείψουν μια και καλή κάθε Ελληνική υπόσταση (και επίσης, κάθε Βαλκανική συνοχή…)

Εδώ υπεισέρχεται η ιδέα να έρθει ο Ελληνισμός σε επείγουσα και στενή επαφή με τους άλλους αδελφούς Μεσογειακούς λαούς και τους άλλους δύο μεγάλους αρχαίους πολιτισμούς (Κίνα, Ινδία), να εκφράσει τις ανησυχίες του για τον πανανθρώπινο κίνδυνο και να εισηγηθεί περισσότερη συνοχή και αλληλεγγύη, και όχι μόνο πολιτιστικά.  Να προειδοποιηθούν ότι η φύση του μεγάλου κινδύνου δεν είναι τοπική η περιορισμένη. Ο κίνδυνος είναι κοινός.  Όταν η δύση χάσει κάθε ελευθερία, το αδηφάγο τέρας εναντίον του ανθρώπινου πνεύματος δεν θα κορεστεί αλλά θα γίνει ποιο δυνατό και απαιτητικό.   

Κατάληξα να δώ τον Ελληνισμό αυτό που πάντα ήταν: Ένας λαμπρός και διανεκής πολιτισμός που μαζί με τον Κινέζικο και Ινδικό, σε ένα σύμπλεγμα αλληλοσυμπλήρωσης, ανήκει σε όλη την ανθρωπότητα.  Χωρίς τη σημαντική βιολογική παρουσία του Ελληνικού DNA (που είναι ο σπινθήρας του λαμπρού Ελληνικού πνευματικού πλούτου), σε πιά ποιοτική στάθμη θα βρεθεί, σε μερικές δεκαετίες, η ανθρώπινη πολιτιστική παρουσία;  Αν αφεθούν ανεξέλεγκτες τέτοιου είδους σφοδρές διαβολικές δυνάμεις, που σκοπεύουν να καταστρέψουν τον Ελληνισμό (και όχι μόνον…), δεν νομίζω ότι αυτό το μοναδικό λαμπρό σαν τον Ήλιο πνευματικό φως θα είναι υπαρκτό σε αρκετό βαθμό για τουλάχιστον τους επόμενους ένα - δύο αιώνες.

Είναι πιά φανερό ότι στους καιρούς μας διεξάγεται, χωρίς υπερβολή, ένας φοβερός πόλεμος μεταξύ της Αλήθειας και του Ψέματος, του Φωτός και του Σκοταδιού, του Πνεύματος και της Ύλης, του Καλού και του Κακού.  Με σύνθημα την “ασφάλεια”, τη “βολικότητα” και την “εξέλιξη”, αυτή η λαίλαπα πάει να ρίξει την ανθρωπότητα σε ένα πρωτοφανή σκοτεινό και ατέλειωτο "Μεσαίωνα".

Οι Έλληνες, σαν θεματοφύλακες αυτού του "Απολλώνιου φωτεινού άρματος" ολιγωρήσαμε και θάψαμε τέτοιο πανανθρώπινο αγαθό σε μια σκοτεινή αποθήκη.... σαν ένα ελεύθερο πουλί που μαραζώνει στη κλουβί και μόνο ευδοκιμεί στο πλάτος και το φώς τ’ουρανού.  Δυστυχώς πολλοί (θύματα διαφθοράς και πλεονεξίας) διαλέξαμε την παροδική απόλαυση της καλοπέρασης και την ετερόφωτη λάμψη του χρυσαφιού.  Ναί μεν οι χρόνιες ξενοκίνητες παρεμβάσεις και πειρασμοί ήταν υπερδιεισδυτικές. Αλλά δεν θα μπορούσαν να βλάψουν χωρίς την προσωπική μας συναίνεση.

Άρα, αν υπάρχει κάποια ελπίδα για τους Ελληνες είναι να αναγνωρίσουν και να παραδεκτούν τον μηχανισμό των λαθών, τις επιπτώσεις της άγνοιας και της επίδρασης του κακού.  Και βάσει των ευρημάτων, να διορθώσουν τη συμπεριφορά τους αφού πρώτα ξεσκονίσουν τον πλούτο της ιστορίας και να επιστρέψουν πίσω στον σοφό κόσμο των πνευματικών αξιών και ιδεών των προγόνων. 

Πρόσφατα έτυχε να ξαναδιαβάσω τις επιγραφές (147 παραγγέλματα) επτά σοφών γραμμένες στους Δελφούς. Αυτή η πλούσια προγονική παρακαταθήκη μου φαίνεται μια άριστη βάση αναφοράς για πνευματική σοφία με σκοπό την έναρξη μιας ποθητής Αναγέννησης.*

Πολλοί (αντί να γυρεύουν Αιτίες) ρωτούν απεγνωσμένα: “Ποιά είναι η Λύση;”  Δεν υπάρχει οποιαδήποτε εύκολη και άμεση λύση.  Ο δρόμος για ποθητή “λύση” (δηλαδή τελική ικανοποίηση) περνά μέσα από μια ειλικρινή Μετανόηση καί μιαν επιμένουσα Αναμόρφωση, που να καταλήγει σε ριζική Αναθεώρηση.  Ο δρόμος περνά επίσης μέσα από τα βουνά της Ηθικής υπόστασης**.  Και όσο αναβάλλεται ο σωστός αγώνας “δρόμου της ανηφοριάς”, τόσο αίμα θα χρειαστεί να χυθεί για το δικαίωμα να έχει ο Ελληνας πατρίδα και να ζει ελεύθερος.  

 http://omirosalexandrou.blogspot.com.

·      *Μέσα στη πληθώρα αυτών των 147 παραγγελμάτων σοφίας δεν βρίσκω ούτε ίχνος αντι-Χριστιανικής ιδέας.  Γι’ αυτό και η Θρησκεία μας (“ούσα εκπορευόμενη εξ Αληθείας”) έτυχε μιας φοβερής αρνητικής προπαγάνδας.

·      ** Αναδοχή και υποταγή στην ιδέα: “Πρώτο: το καλό της ομάδας”.

όσα υλικά αγαθά αποκτούμε χωρίς τον ανάλογο μόχθο, με τόσο πόνο θα τα πληρώσουμε σε “ηθικό φόρο” (Απαράβατος νόμος της Ζωής).