‘’Ο Μεχμέτ και η μειονότητα εις την Θράκη’’

 Η πιθανολογούμενη αναγνώριση τουρκικής μειονότητας εις την Θράκη έχει δημιουργήσει ανησυχίες και εκτός της περιφέρειας μας. Ο λόγος της ανησυχίας αυτής δεν είναι η ξενοφοβία. Εις την Ελλάδα ζούνε και εργάζονται σήμερον ομάδες ανθρώπων από όλες σχεδόν τις χώρες του κόσμου. Κάποια προβλήματα υπάρχουν με τους Αλβανούς, διότι η εγκληματικότητα των είναι μεγάλη. Τούτο οφείλεται εις το παρανοϊκό κομμουνιστικό καθεστώς του Χότζα, το οποίον απέκοψε επί 40 έτη τον Αλβανικό Λαό από τον κόσμο και την εξέλιξη. Όταν κατέρρευσε το καθεστώς αυτό οι Αλβανοί ευρέθησαν ξένοι εις ένα, σε αυτούς, ξένο κόσμο, που τον αντελήφθησαν ως ζούγκλα. Αναλόγως συμπεριφέρθηκαν. Με την πάροδο του χρόνου συνέρχονται. Αλλά το κακό είχε γίνει. Δεν φταίνε οι Έλληνες σε αυτό.

Ούτε με τους Τούρκους έχομε προβλήματα συμβιώσεως.  Εις την Γερμανία Έλληνες και Τούρκοι συνεργάζονται, ο ένας είναι πελάτης του άλλου, γίνονται φίλοι. Ο Γιάννης δεν έχει προβλήματα με τον Μεχμέτ. Αν όμως  ο Μεχμέτ ερωτηθεί, θα απαντήσει, ότι μάλιστα, έχει προβλήματα με τον Γιάννη. Κάνει λάθος και θα του εξηγήσουμε γιατί. Εξαιρέθηκε ο Μεχμέτ από την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1924, όπως εξαιρέθηκε και ο Γιάννης της Κωνσταντινουπόλεως. Αυτό έγινε βάσει της Συνθήκης της Λωζάνης. Η Συνθήκη αυτή αποτελεί την βάση κάποιας ισορροπίας μεταξύ των δύο χωρών και συνεπώς την βάση της ειρηνικής γειτονίας των. Το αργότερο από το 1970 όμως η Άγκυρα είτε ζητεί την «αναθεώρηση» της Συνθήκης αυτής, είτε επιδιώκει δια διαφόρων μέσων να την υπονομεύσει,  π.χ. δια της αποστολής σμηνών οπλισμένων αεροπλάνων, όχι εις τα διεθνή, αλλά εις τον εθνικό εναέριο χώρο του Αιγαίου.  Δεν είναι υπόθεση ούτε της Ελλάδος ούτε των Ελλήνων αν δια μία έξοδο ενός πανάκριβου τουρκικού, και ελληνικού, πολεμικού αεροπλάνου εις το Αιγαίο απαιτούνται άνω των 10.000 Ευρώ.

Αν όμως ο Μεχμέτ θέλει να είναι καλός Τούρκος, η συμπεριφορά της Τουρκίας εις το Αιγαίον πρέπει να είναι και δική του υπόθεση, διότι τα χρήματα που πετά η Άγκυρα εις την θάλασσα τα στερείται ο τουρκικός λαός. Θα ξέρει βεβαίως ο Μεχμέτ, ποία οικονομική κατάσταση επικρατεί εις την Τουρκία και πως ζει ο τουρκικός λαός. Δεν το ενδιαφέρει; Τον ενδιαφέρει! Είναι εντάξει άνθρωπος ο Μεχμέτ. Τον ενδιαφέρει και η οικονομική κατάσταση της Τουρκίας και η κατάσταση των  ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκεί και η κατάσταση εις τις τουρκικές φυλακές και ο ρόλος και των στρατηγών εις την τουρκική πολιτική.

Εδώ όμως αρχίζουν τα δύσκολα για τον Μεχμέτ. Όταν ο Γιάννης εργάτης εις την Γερμανία πληροφορούταν  επί δικτατορίας ότι βασανίζονταν  ένας ‘Έλληνας εις την Ελλάδα, έτρεχε εις την Ελληνική Πρεσβεία και τα Προξενεία, διαμαρτύρονταν και πετούσε πέτρες. Και ο Μεχμέτ στενοχωρείται όταν βλέπει όσα βλέπει εις την Τουρκία. Αλλά το Τουρκικό Κράτος, ευθύνη και του Ελληνικού, έχει δημιουργήσει τέτοια κατάσταση  μεταξύ της μειονότητας της Θράκης, που δεν του επιτρέπει όχι μόνον να διαμαρτυρηθεί για όσα συμβαίνουν εις την Τουρκία, αλλά ούτε και να ανησυχεί. Είναι υποχρεωμένος να συμπεριφέρεται επί των θεμάτων αυτών όπως θέλουν αυτοί που κατά παράβαση των συμφερόντων του, ως ανθρώπου και μέλους της μειονότητας, αλλά και καταπαντώντες τους νόμους του Ελληνικού Κράτους, τον καθοδηγούν. Τα γνωρίζει αυτά ο Μεχμέτ καλύτερα από τον Γιάννη…

Ούτε ο Γιάννης ούτε ο Μεχμέτ είναι βλάκες. Αλλά οι απεσταλμένοι της Αγκύρας του λέγουν ένα σωρό βλακείες και εκείνος νομίζει ότι είναι υποχρεωμένος να προσποιείται τουλάχιστον ότι τις πιστεύει, οπωσδήποτε όμως να συμπεριφέρεται όπως αυτοί θέλουν. Τι βλακείες; ‘Ότι π.χ. ο Μεχμέτ πρέπει να βοηθήσει να λυθεί το Κυπριακό όπως θέλει η Άγκυρα, και γι αυτό πρέπει να ασκεί δια πλαγίων μέσων πίεση εις την ελληνική κυβέρνηση, ότι η Τουρκία θα γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (ΕΕ) και τότε θα ενσωματωθεί ουσιαστικώς η Θράκη εις την Τουρκία κλπ. Ούτε το ένα ούτε το άλλο όμως πρόκειται να γίνει. Το Κυπριακό θα λυθεί είτε βάσει ενός Σχεδίου, είτε οι Τούρκοι της Κύπρου θα μείνουν εκτός της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Η Τουρκία δεν πρόκειται να γίνει μέλος της Ε.Ε. Θα πει τώρα ο Μεχμέτ, βρε Γιάννη, εγώ τι να πιστέψω; Εσένα ή την Γερμανίδα Καγκελάριο κ. Μέρκελ και  τον κ. Σαμαρά; Όχι! Να μη με πιστέψει. Αλλά υπάρχουν μέλη της μειονότητας, τα οποία ομιλούν Γερμανικά. Μεχμέτ, αγόρασε μία γερμανική εφημερίδα και διάβασέ την. Θα διαβάσεις, ότι λόγω της δράσεως των θρησκευτικών τουρκικών οργανώσεων εις την Γερμανία αλλά και των δραστηριοτήτων των εκεί Τουρκικών Προξενείων το κλίμα καθίσταται καθημερινώς και βαρύτερο δια τους Τούρκους. Και αν η κ. Μέρκελ επιμένει επί του θέματος, θα χάσει τις εκλογές του 2017.  Εκλογές εις την Ελλάδα θα έχομε το 2015. Εξάλλου ούτε η κ.Μέρκελ ούτε ο κ. Σαμαράς κάνουν ότι θέλουν εις την Ε.Ε. Υπάρχει και η Γαλλία και το Λουξεμβούργο και υπάρχουν και τα ευρωπαϊκά κοινοβούλια, τα οποία από κανένα παίρνουν  εντολές. Οι κυβερνήσεις μπορούν να υπογράφουν ότι συμφωνίες θέλουν, αν όμως δεν επικυρωθούν από το κοινοβούλιο κάθε χώρας είναι απλώς χαρτιά. Ένα κοινοβούλιο να τις απορρίψει, π.χ. του Λουξεμβούργου ή της Δανίας, αρκεί.

Του λέγουν και άλλα του Μεχμέτ: Ότι οι ξένοι και ιδιαιτέρως οι Αμερικανοί ενδιαφέρονται για  αυτόν κλπ. Εδώ τα πράγματα γίνονται δυσκολότερα για τον Μεχμέτ. Δεν τολμά να ερωτήσει τα κοράκια που τον επισκέπτονται εις το σπίτι του και συζητούν μαζί του, πόσα δολάρια πήραν φέτος, πόσα πέρυσι και πόσα πρόπερσι από τους πολιτικούς εις την Άγκυρα για να προμηθευτούν όπλα και να τα δείχνουν εις το Αιγαίο. Δεν τολμά ο Μεχμέτ να ερωτήσει τα κοράκια που έλυσαν μειονοτικά προβλήματα; Εις την Παλαιστίνη, εις την Βοσνία,  εις την Ουκρανία ή εις το Ιράκ;

Βεβαίως οι απεσταλμένοι της Αγκύρας του λέγουν, ότι η τυχόν αναγνώριση τουρκικής μειονότητας εις την Θράκη θα οφείλεται εις τις αμερικανικές πιέσεις. Αυτό είναι αλήθεια. Αλλά αυτό δεν γίνεται χάριν των συμφερόντων της μειονότητας, διότι η Αμερική θέλει να σύρει την Τουρκία εις το Ιράκ και την Συρία και κάνει όλα τα χατίρια του Προέδρου και των στρατηγών εις την Άγκυρα. Η Ελλάδα, προσηλωμένη εις την Συνθήκη της Λωζάνης, αναγνωρίζει μόνον μουσουλμανική μειονότητα. Επί του σημείου αυτού ο Μεχμέτ γίνεται ο πλέον ακραιφνής Έλληνας. Όταν ο Γιάννης του λέει:  Μεχμέτ, κοίταξε τι συμβαίνει με την ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινουπόλεως εν συγκρίσει με την μουσουλμανική εις την Θράκη, η απάντηση έρχεται αμέσως: «Τι με ενδιαφέρει εμένα τι γίνεται εις την Τουρκία –εδώ είναι Ελλάδα!» Ορθόν! Μόνον, φίλε Μεχμέτ, φρόντισε να μη πιάνεσαι κορόιδο.

Γεώργιος Εμ.Δημητράκης

 

ΚΥΠΡΟΣ  ΠΡΟΩΘΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ

Νέο βιβλίο εκ Λονδίνου για διχοτόμηση και δύο κράτη στην Κύπρο!

[Μετά το εκτενές άρθρο του τελευταίου τεύχους του περιοδικού Economist για το Κυπριακό, όπου υποστηρίζεται πως θα πρέπει να τεθεί επί τάπητος «η λύση της διχοτόμησης»... εάν «αποτύχουν οι συνομιλίες», έρχεται νέα πρόκληση εξ Αλβιώνος  για διχοτόμηση της Κύπρου. Σύμφωνα με το κυπριακό Sigmalive, το Economist σχολιάζει πως οι ελπίδες επίλυσης του προβλήματος αρχίζουν να μοιάζουν «μη ρεαλιστικές» και χαρακτηρίζονται οι ομοσπονδίες «εξαιρετικά δύσκολες», ιδίως σε περιπτώσεις όπως αυτή της Κύπρου.
Φαίνεται πως, πραγματικά, κάτι βαθύτερο συμβαίνει ... με αυτό τον ξαφνικό «έρωτα» πολλών και ετερόκλητων παραγόντων με την διχοτόμηση τού για χιλιάδες χρόνια Ελληνικού «χρυσοπράσινου φύλλου» της Ανατολικής Μεσογείου.
Το πιθανότερο είναι όλα αυτά να γίνονται για να μας φοβερίσουν να δεχθούμε Διζωνική-Δικοινοτική Ομοσπονδια, που ΔΕΝ θέλουμε, αλλά που είναι τελικά το ζητούμενο! Είναι προφανές ότι όλα αυτά είναι αγγλικές μεθοδεύσεις, ότι υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων εντός του κλάμπ των τοκογλύφων-νεοαποικιοκρατών κι ότι όσοι από τον πατριωτικό χώρο την «πατήσουν» είτε παρασυρόμενοι είτε αντιδρώντας  μόνο θυμικά, ενδέχεται να παίξουν το παιχνίδι τους]. Π.τ.Φ.

Τουρκία και Τουρκοκύπριοι δεν αναγνωρίζουμε την Κυπριακή Δημοκρατία, δήλωσε ο Τ/κ διαπραγματευτής

Το βράδυ της 27^ης Νοεμβρίου 2014  στο  London School of Economics έγινε παρουσίαση ενός νέου βιβλίου του Δρ. James  Ker-Lindsay (την οποία διοργάνωσε το Ελληνικό Παρατηρητήριο - Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου). Στη παρουσίαση παρευρέθηκε και ο Τουρκοκύπριος διαπραγματευτής Μουσταφά Ερκούν Ολγκούν, ο οποίος είχε και συμμετοχή στο βιβλίο. Τίτλος του: «Επιλύοντας το Κυπριακό: Νέες προσεγγίσεις για λύσεις διαφορών». Ξεκινώ με  δηλώσεις του τ/κ διαπραγματευτή. 

Η παρουσία του Τουρκοκύπριου διαπραγματευτή, ενώ απουσίαζε ο Ελληνοκύπριος διαπραγματευτής, δικαιολογήθηκε από τον συγγραφέα ότι αυτό οφείλεται στο ότι ο κ. Ολγκούν καλέστηκε να συνδράμει στο βιβλίο όταν δεν ήταν διαπραγματευτής. Μεταξύ  άλλων, ο κ. Ολγκούν είπε:

«Το 1963 οι  Ελληνοκύπριοι σφετερίστηκαν (hijacked ήταν η συγκεκριμένη λέξη που χρησιμοποίησε) την Κυπριακή Δημοκρατία, επομένως αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία και τους Τουρκοκύπριους θα σημαίνει νομιμοποίησή του (σφετερισμού). Αυτό δεν μπορεί να γίνει». Έτσι απάντησε σε ερώτηση γιατί η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία.

Απαντώντας σε ερώτηση αν οι συνομιλίες συνεχίζουν από εκεί που έμειναν,  είπε ότι οι συνομιλίες προχωρούν από εκεί που τις άφησαν και ότι αναμένουν τους Ελληνοκύπριους να προσέλθουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Επίσης υποστήριξε πως « Η νήσος της Κύπρου το 1960 έγινε ιδιοκτησία των δύο κοινοτήτων περιλαμβανομένων και των πόρων της, οι Τουρκοκύπριοι δεν εξουσιοδότησαν τους Ελληνοκύπριους να δρουν εν ονόματί τους για αυτούς τους πόρους».

Ο κ. Ολγκούν τόνισε ότι το στάτους κβο χρειάζεται αλλαγή. «Δεσμεύσαμε τους εαυτούς μας στο Κοινό Ανακοινωθέν της 11 Φεβρουαρίου 2014 για μοιρασιά της εξουσίας (power sharing).  Η μοιρασιά της εξουσίας εξυπακούει ότι θα ξεπεράσουμε τα όσα λέχθηκαν και έγιναν στο παρελθόν... Αναμένουμε σεβασμό στον όρκο που δόθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2014, την δέσμευση, γι' αυτό είναι που απαιτούμε να ενεργούμε μαζί», είπε .

Ο κ. Ολγκούν μίλησε και για αναγνώριση, για  λύση  εκτός της ειρηνευτικής διαδικασίας των συνομιλιών όταν αναφέρθηκε σε «thinking outside the box» για να παρέμβουν συμπατριώτες μας όπως ο κ. Θεόδωρος Θεοδώρου του Λόμπυ για την Κύπρο, και άλλοι, (που του τόνισαν ότι είναι παράνομοι) και να τον ρωτήσουν γιατί και εφόσον οι Τουρκοκύπριοι δεν αναγνωρίζουν την Κυπριακή Δημοκρατία ως κυρίαρχο κράτος, ενόσω η τελευταία τους προσφέρει όλα τα δικαιώματα νομίμων πολιτών, ελευθέρα διακίνηση, ιατρική περίθαλψη, διαβατήρια, ταυτότητες γιατί δεν επιστρέφουν τα διαβατήρια και  ταυτότητες που εξασφάλισαν από την Κ.Δ... κτλ.  Για να διακόψει τους δικούς μας ο συγγραφέας και προεδρεύων Δρ. James Ker-Lindsay ουσιαστικά προστατεύοντας τον Τ/κ Μουσταφά Ολγκούν. Η απάντηση του κ. Ολγκούν ήταν ότι το 1960 ιδρύθηκε μια δικοινοτική Δημοκρατία που δεν εξουσιοδοτεί τους Ελληνοκύπριους να διατηρούν όλα τα δικαιώματα πάνω από τους Τουρκοκύπριους, τα πράγματα άλλαξαν το 1964 μονομερώς, αλλά δεν ήθελε να επεκταθεί στις ερωτήσεις που του υπεβλήθησαν.

(Βέβαια οι θέσεις Ολγκούν δεν ευσταθούν και ανταποκρίνονται μόνο στην τουρκική προπαγάνδα και όχι στην ιστορική αλήθεια. ΄Ησαν οι ίδιοι οι Τουρκοκύπριοι και η ΄Αγκυρα που προσπάθησαν με πραξικόπημά τους το 1963/64 να διαλύσουν την Κυπριακή Δημοκρατία και να την αντικαταστήσουν με δύο ομόσπονδα κράτη, κάτι που ο ΟΗΕ αρνήθηκε να δεχθεί και με το ψήφισμα 186 του Μαρτίου 1964 αναγνώρισε ως τη νόμιμη και μόνιμη αρχή την Κυπριακή Δημοκρατία και τη κυβέρνησή της).

Το βιβλίο έχει ένα περίεργο περιεχόμενο. Αποτελείται από 30 κείμενα διαφόρων  ακαδημαϊκών Ελληνοκυπρίων και ξένων από πανεπιστήμια της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Ελλάδας και Βρετανίας, και Τουρκοκυπρίων από τα μη αναγνωρισμένα πανεπιστήμια στα κατεχόμενα, από άτομα του γνωστού ΠΡΙΟ Νορβηγίας (παράρτημα Κύπρου) και άλλων ξένων, που ο καθένας δίνει τη δική του θέση για το Κυπριακό από διάφορες σκοπιές αλλά επί τω πλείστον το θέμα καλύπτεται ως δικοινοτική διαφορά εξού και ο τίτλος του βιβλίου. Στην παρουσίαση παρευρέθηκαν ορισμένοι από τους συνδρομητές του βιβλίου. Σημειώνεται ότι ΚΑΝΕΝΑΣ από όσους παρευρέθηκαν, εκτός του Δρ. Κλέαρχου Κυριακίδη, δεν μίλησαν για την Τουρκία ή για το Κυπριακό ως θέμα εισβολής, κατοχής και παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ο Νεόφυτος Λοϊζίδης από το Πανεπιστήμιο του Κέντ (Lecturer in International Conflict Analysis at the University of Kent) αναφέρθηκε στις επιτυχίες συνεργασίας των δύο κοινοτήτων και ανέφερε ως παράδειγμα, μεταξύ ορισμένων άλλων, ως ...επιτυχία τη συνεργασία για το αποχετευτικό της Λευκωσίας μεταξύ Ακιντζί/Δημητριάδη πριν δεκαετίες υποβαθμίζοντας το Κυπριακό σε βοθρο - καθαρισμό. Αγνοώντας πλήρως τον ανθρώπινο παράγοντα στο Κυπριακό, δηλαδή τη προσφυγιά εκτός του ότι ούτε καν άγγιζε τον παράγοντα Τουρκία.

Η Emel Akcali, καθηγήτρια διεθνών σχέσεων από το Central European University της Βουδαπέστης (φοιτήσασα και στο τουρκικό Πανεπιστήριο Galatasaray της Κωνσταντινούπολης), μας σύστησε να κάνουμε μαθήματα καλής γειτονίας για να μάθουμε να ζούμε μαζί.

Ο Robert McDonald, συνεργάτης του Economist Intelligence/ δημοσιογράφος, υποστήριξε διχοτομική λύση δύο κρατών στην Κύπρο σε μια συνομοσπονδία, να αποχωρήσουν οι εγγυήτριες δυνάμεις και να αντικατασταθούν με εγγυήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να φύγουν οι βρετανικές βάσεις και να μετατραπούν σε ευρωπαϊκές, να αποζημιωθούν από τους Αμερικανούς με χρηματικές αποζημιώσεις οι πρόσφυγες αμφοτέρων των πλευρών, και κατηγόρησε το ΟΧΙ των Ελληνοκυπρίων ως«disgraceful» επαίσχυντο, και αφού εισέπραξε έντονες επιθέσεις, προσπάθησε να δικαιολογηθεί ότι εκείνο που εννοούσε ήταν ότι οι Ελληνοκύπριοι ακολούθησαν την υπόδειξη του Τ. Παπαδόπουλου. Κάνοντας ακόμα χειρότερη τη θέση του  εφόσον θεωρεί το λαό ως «πρόβατα» δίχως δική τους βούληση αγνοώντας ότι ο λαός είχε ήδη αποφασίσει το ΟΧΙ πριν το διάγγελμα του μ. Τ. Παπαδόπουλου. 

Σημειώνεται: 1) ότι ο συμπατριώτης μας Γεώργιος Σάββα, δημοτικός σύμβουλος Ένφιλτ, εξοργισμένος από τις δηλώσεις του Μάκτόναλτ και αφού τους είπε όσα ήθελε, τα βρόντησε και αποχώρησε και 2) Το Economist ήταν το πρώτο έντυπο στο Λονδίνο που στις 8 Μαρτίου 1975 δημοσίευσε χάρτη με δύο component parts για γεωγραφική ομοσπονδία).

Ο Robert Holland, ο γνωστός Βρετανός ιστορικός του King's College Λονδίνου, που θεωρείται παγκόσμια ηγετική φυσιογνωμία στην γνώση της ιστορίας της Μεσογείου, περιορίστηκε με αρκετή φιλολογία να καλύψει τη δική του εισαγωγή με γενικολογίες για την ιστορία της περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου και τον καταλυτικό ρόλο των περιφερειακών κρίσεων.

Ο Δρ. Κλέαρχος Κυριακίδης, Καθηγητής Νομικής στο Πανεπιστήμιο του Hertfordshire και μη εξασκούμενος δικηγόρος, μίλησε τελευταίος και ήταν ο μόνος που αναφέρθηκε στα πράγματα με τ' όνομά τους, με τίτλο της εισήγησής του « The Rule of Law» (Κράτος Δικαίου). Μια εισήγηση που όντως ενόχλησε όλους τους υπόλοιπους και τους έκανε να νοιώθουν άβολα  και παγωμένοι στις καρέκλες τους με κανένα να μην μπορεί να αντικρούσει τις επί του θέματος της παρανομίας της τουρκικής εισβολής αναφορές και νομικώς τεκμηριωμένες θέσεις του Δρ. Κυριακίδη.  

Το βιβλίο

Ο τίτλος του βιβλίου είναι «Resolving Cyprus: New Approaches to Conflict Resolution» (Επιλύοντας το Κυπριακό: Νέες προσεγγίσεις για λύσεις διαφορών) αλλά θα ταίριαζε καλύτερα αν ονομαζόταν «Dissolving Cyprus» (Διαλύοντας την Κύπρο), αν λάβουμε υπόψη τα όσα λέχθηκαν το βράδυ της 27^ης Νοεμβρίου 2014 στη παρουσίαση και δίχως να αδικούμε τους υπόλοιπους συνδρομητές που δεν παρευρέθηκαν και δεν διαβάσαμε τις εισηγήσεις τους.

Εισαγωγή

Στα λίγα  λόγια εισαγωγής που δημοσίευσε στο βιβλίο ο συγγραφέας, εξηγεί ότι και εφόσον απέτυχε η προσπάθεια έξι Γενικών Γραμματέων του ΟΗΕ να λύσουν το Κυπριακό με αποκορύφωμα το Σχέδιο Ανάν, που δέχθηκαν οι Τουρκοκύπριοι αλλά απέρριψαν οι Ελληνοκύπριοι, και αφού παρακολουθεί από κοντά το Κυπριακό για 20 χρόνια, έχει αμφιβολίες αν αυτό μπορεί να επιλυθεί. Μιλώντας, έγραψε, με άλλους ξέρει ότι η συντριπτική πλειοψηφία ανθρώπων, τόσο από το νησί όσο και διεθνώς, τώρα συμμερίζονται την ίδια άποψη. Ήταν αυτή η μεγάλη απελπισία που τον οδήγησε, έγραψε, να ρωτήσει τι ακριβώς είναι εκείνο που δεν αφήνει το Κυπριακό να επιλυθεί. Και είχε την ιδέα να συγκροτήσει το βιβλίο αυτό με διάφορες απόψεις. Παραδέχεται ότι υπήρξε έντονος σκεπτικισμός από τους διάφορους που προσέγγισε ως προς το πώς θα χρησιμοποιείτο το βιβλίο και το κείμενό τους. Και τους εξήγησε, έγραψε, ότι ήσαν ελεύθεροι να εκφραστούν όπως ήθελαν...

Θέσεις  συγγραφέα

Ο Δρ. James Ker-Lindsay, σε άρθρο  του στην Γκάρντιαν του Λονδίνου στις 3 Σεπτεμβρίου 2007, με έναυσμα τις τότε δηλώσεις του τότε ευρωβουλευτού Μάριου Ματσάκη ενώπιον της Ευρωβουλής για διχοτόμηση της Κύπρου, έκτισε πάνω στην ιδέα διχοτομικής λύσης δύο κρατών στην Κύπρο παρά διζωνικής δικοινοτικής λύσης. «As the status quo in Cyprus becomes untenable, perhaps the solution liesin a more radical option - partition».

Σε άλλο άρθρο του στις 23 Ιουλίου 2010 στην Ιντεπεντεντ του Λονδίνου ο συγγραφέας αναφερόμενος σε μια απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου για το Κόσοβο, ουσιαστικά ενεθάρρυνε αποσχιστικές ομάδες ανά τον κόσμο περιλαμβανομένων και των Τουρκοκυπρίων στα κατεχόμενα,  να  προχωρήσουν στην ανακήρυξη τους ως κράτη και να δοκιμάσουν την τύχη τους.

Ο εν λόγω συγγραφέας επίσης διαδραμάτισε και  κάποιο ρόλο στην Κύπρο, κατά την διάρκεια της προβολής του Σχεδίου Ανάν, το οποίο υποστήριζε. Οι πληροφορίες λένε ότι από το 2001 λειτουργούσε ένα λεγόμενο « think-tank» στη Λευκωσία, ονόματι Civilitas Research Ltd στη οδό Βασιλίσσης ΄Ολγας 13, μέσω του οποίου εξέφραζε απόψεις και γνώμες. Παρουσιαζόταν ως ειδικός  και τα σχόλιά του χρησιμοποιούνταν και από ξένα ΜΜΕ. Η ιστοσελίδα του οποίου («think-tank») έκλεισε λίγο μετά την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν. Σχετικοί οι δύο πιο κάτω σύνδεσμοι: 

Civilitas Research Ltd  - Nicosia  

Subject: CivilItasResearch.org

http://www.aboutus.org/CivilItasResearch.org

Subject: Civilitas Research - Southeast Europe Online 

http://www.southeasteurope.org/subpage.php?sub_site=15&expand=1&site_id=4923

Επανερχόμενος  στο Λονδίνο, έγραψε τα πιο πάνω άρθρα μεταξύ άλλων. Στην  παρουσίαση του βιβλίου, δήλωσε ότι η ιδέα για τη συγγραφή ξεκίνησε από το 2008 λόγω της έννοιας που είχε για το Κυπριακό.

Αλλαγή «στρατηγικής»

Μετά το φιάσκο τους με το Σχέδιο Ανάν, για την προώθηση του οποίου ξόδεψαν εκατοντάδες χιλιάδες λίρες για να μας το επιβάλουν και να εξαγοράσουν συνειδήσεις, οι δυτικές δυνάμεις, πρωτοστατούσης της εγγυήτριας Βρετανίας, σίγουρα έμαθαν το μάθημά τους. Εκ των πραγμάτων φαίνεται ότι άλλαξαν «στρατηγική». Το Φόρειν Όφις, κρατώντας μια απόσταση στη γωνία, ανοικτά υποστηρίζει το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να κάνει όπως θέλει με το φυσικό πλούτο του κράτους, ενώ πιέζει για ξεπάγωμα κεφαλαίων της Τουρκίας συνεχίζοντας αμείωτη τη σταθερή υποστήριξή του στην ενταξιακή της Τουρκίας, μια πορεία που ξεκίνησε από το Φόρειν ΄Οφις επι Υπ. Εξωτερικών Τζάκ Στρό το 2004. Το Στέιτ Ντεπάρτμεντ είναι όπως πάντα πιο ερασιτεχνικό. Ταυτόχρονα δουλεύουν  υιοθετώντας ένα πιο εξελιγμένο τρόπο με διάφορες παραμέτρους, στα πλαίσια του οποίου εμπλέκουν τώρα μέσα και  ακαδημαϊκούς, ενώ ταυτόχρονα προωθούν επισταμένα το θέμα των υδρογοναθράκων ως μέρος της διαδικασίας των συνομιλιών μέσω του νέου αντικαταστάτη του Αλ. Ντάουνερ, ειδικό σύμβουλο του ΓΓ του ΟΗΕ Εσπεν Μπαρθ Άιντα. Παράλληλα, λοιπόν,  βλέπουμε να προβάλλονται το ένα μετά το άλλο άρθρα, βιβλία (ξένων και δικών μας) και δηλώσεις υπέρ της διχοτόμησης και δύο κρατών με τα οποία προωθείται αναγνώριση ξεχωριστού κράτους για το 18% των Τουρκοκυπρίων, απο-ενοχοποίηση των τουρκικών εγκλημάτων, που όλα μαζί στοχεύουν  να εξασφαλίσουν  δικαιώματα της Τουρκίας  -μέσω των Τουρκοκυπρίων-  και επί των φυσικών πόρων της Κύπρου...

Φανούλα Αργυρού

Ερευνήτρια/συγγραφέας

Λονδίνο

 

Δεν «έριξε» το Watergate τον Νίξον, αλλά η στάση του για την Κύπρο

Της Μαρίας Ζαχαράκη

Ο Νίξον έφυγε εξαιτίας της Κύπρου, λέει ο Χαλίλ Σιβγκίν, που ήταν το δεξί χέρι του πρώην προέδρου της Τουρκίας, Οζάλ, επειδή αντιτάχθηκε στην «ειρηνευτική επιχείρηση στην Κύπρο».

Ο πρώην Υπουργός Υγείας, Χαλίλ Σιβγκίν, ήταν σύμβουλος του Οζάλ, και πήγαινε συχνά στις ΗΠΑ και παρακολουθούσε στενά τις εξελίξεις.

Σε δηλώσεις του στο τηλεοπτικό δίκτυο aHaber, είπε ότι ο Αμερικανός πρόεδρος Νίξον είχε χάσει τη θέση του επειδή είχε αντιταχθεί στο να γίνει απόβαση από τους Τούρκους στην Κύπρο και τόνισε ότι «Το σκάνδαλο Watergate προέκυψε εξαιτίας αυτής της σκληρής στάσης του Νίξον.

Εμείς, για να μπορέσουμε να επέμβουμε στην Κύπρο, χρειαζόταν η έγκριση των ΗΠΑ. Αλλά θεωρείτο βέβαιο ότι ο Νίξον δε θα δεχθεί κάτι τέτοιο. Το ίδιο και ο αντιπρόεδρος. Τότε ΥΠΕΞ ήταν ο Κίσινγκερ. Ο Νίξον έχασε τη θέση του, αλλά ο Κίσινγκερ παρέμεινε. Και εκείνος μας έδωσε τη δυνατότητα για την επέμβαση. Δηλαδή οι δυνάμεις, που έριξαν από τη θέση τους το Νίξον, διατήρησαν στη θέση του τον εβραϊκής καταγωγής Κίσινγκερ για να επέμβουμε στην Κύπρο».
Ο Σιβγκίν είπε ότι η δύναμη αυτή ήταν το εβραϊκό λόμπυ και συνέχισε ότι «Η Κύπρος για τους Εβραίους είναι πολύ σημαντική. Εάν η Κύπρος βρίσκεται στα χέρια της Ελλάδας, τότε οι ορθόδοξοι δεν θα έχουν καλές σχέσεις με το Ισραήλ. Οι πολιτικές Ελλάδας και Ισραήλ είναι αντίθετες μεταξύ τους.

Εμείς ως Τούρκοι δεν έχουμε κάποια εχθρότητα με τους Εβραίους. Η επιχείρηση αυτή θα παρεμπόδιζε το να περάσει η Κύπρος στα χέρια της Ελλάδας. Σε περίπτωση που περάσει στα χέρια της Ελλάδας μπορεί να δημιουργηθεί κίνδυνος για το Ισραήλ. Αυτούς τους υπολογισμούς έκαναν. Αν μη τι άλλο η Κύπρος χωρίζεται στα δύο. Εμείς φιλονικούμε με την Ελλάδα, αλλά σ’ αυτήν την περίπτωση δεν είναι απειλή για το Ισραήλ».

ΠΑΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΘΡΑΚΗ Ο ΝΤΑΒΟΥΤΟΓΛΟΥ

Αθήνα: Δεν υπάρχει επίσκεψη Νταβούτογλου στη Θράκη

ΝΕΑ ΕΞΕΛΙΞΗ: Να επισκεφθεί τη Θράκη ζήτησε ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου, ο οποίος θα βρίσκεται στην Ελλάδα στις 5 και 6 Δεκεμβρίου επικεφαλής της τουρκικής αντιπροσωπείας που θα συμμετάσχει στο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας.

Μάλιστα, ο κ. Νταβούτογλου υπέβαλε το αίτημά του αυτό με ρηματική διακοίνωση την οποία η τουρκική διπλωματία απέστειλε στις ελληνικές διπλωματικές αρχές το βράδυ της Δευτέρας. Με την κίνησή τους αυτή, οι Τούρκοι επιχειρούν να εγκλωβίσουν την Αθήνα, αφού πιθανή απόρριψη του αιτήματος Νταβύτογλου για επίσκεψη στη Θράκη θα επικοινωνηθεί διεθνώς ως στείρα άρνηση της ελληνικής πλευράς, ενώ σε περίπτωση θετικής ανταπόκρισης της ελληνικής κυβέρνησης, οι Τούρκοι θα επιχειρήσουν να στήσουν ξανά φιέστα στη Θράκη με κομπάρσους τα μέλη της μουσουλμανικής μειονότητας που η Άγκυρα επιμένει να αποκαλεί «τουρκική».

Η ελληνική πλευρά που μάλλον αιφνιδιάστηκε από την αξίωση Νταβούτογλου να επισκεφθεί τη Θράκη, απαντά ότι στο διήμερο πρόγραμμα της συνεδρίασης του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας δεν υπάρχει επίσκεψη στη Θράκη. «Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο στο πρόγραμμα», είπε στο protothema.gr πηγή του υπουργείου Εξωτερικών. 

Σύμφωνα με την άποψη της ελληνικής κυβέρνησης, πιθανή επίσκεψη του κ. Νταβούτογλου και των υπολοίπων Τούρκων υπουργών στη Θράκη θα αποδειχθεί απολύτως αντιπαραγωγική και θα τορπιλίσει την προσπάθεια επαναπροσέγγισης της ελληνικής με την τουρκική πλευρά. Και αυτό την ώρα που το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας, δηλαδή το κοινό υπουργικό συμβούλιο Ελλάδας-Τουρκίας συγκαλείται με σκοπό να αποκλιμακωθεί η ένταση που ξεκίνησε από την έξοδο του τουρκικού ερευνητικού πλοίου «Barbaros» στην κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη…

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΞΕΛΙΞΗ: Φιέστα στη Θράκη στήνει ο Νταβούτογλου

Πυροδοτεί το κλίμα η Αγκυρα, καθώς τέσσερα εικοσιτετράωρα πριν την άφιξη στην Αθήνα του τούρκου πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβουτογλου για την σύγκληση, το Σάββατο, του Ανώτατου Συμβούλιου Συνεργασίας υπό την προεδρία των δυο πρωθυπουργών, γνωστοποίησε με ρηματική διακοίνωσή της την πρόθεση μετάβασης του δεκαμελούς υπουργικού κλιμάκιου και της πολυμελούς αντιπροσωπείας υπό τον τούρκο πρωθυπουργό Αχμέτ Νταβούτολου στην Θράκη,το απόγευμα του Σαββάτου.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του συναδέλφου Νίκου Μελέτη στο ΕΘΝΟΣ (www.ethnos.gr), η τουρκική ρηματική διακοίνωση κοινοποιήθηκε το βράδυ τη Δευτέρας στο Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, προκαλώντας έντονο προβληματισμό για τις πραγματικές προθέσεις της Τουρκίας, καθώς η συνάντηση κορυφής Σαμαρά-Νταβουτογλου είχε ακριβώς σχεδιαστεί για να υπάρξει αποκλιμάκωση της έντασης που έχει προκαλέσει η Τουρκία με την αποστολή του ερευνητικού σκάφους Barbaros εντος της κυπριακής ΑΟΖ και την πλήρη αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Αντ’ αυτού τώρα η Αθήνα είναι αντιμέτωπη με μια προκλητική κίνηση που στρέφεται όχι πια εναντίον της Κύπρου αλλά της ίδιας της Ελλάδας σε ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο θέμα που αφορά την ελληνική μουσουλμανική μειονότητα.

Η τουρκική πλευρά λειτούργησε ως συνήθως εκβιαστικά και φρόντισε να γνωστοποιήσει την πρόθεση για επίσκεψη στην Θράκη ,ενώ είχε ήδη οριστικοποιηθεί η σύγκληση του ΑΣΣ, φέρνοντας έτσι σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση την Αθήνα ,η οποία μελετά την απάντηση στην τουρκική ρηματική διακοίνωση .

Η έγερση μειονοτικού ζητήματος στην Θράκη αποτελεί βασικό άξονα της πολιτικής του (ισλαμικού) καθεστώτος Ερντογαν στις σχέσεις με την Ελλάδα ,καθώς μάλιστα ο τούρκος ηγέτης εμφανίζει την χωρά του ως προστάτη όλων των μουσουλμανικών πληθυσμών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης ,ακόμη και μουσουλμάνων μεταναστών σε χώρες όπως η Ελλάδα.

Η επίσκεψη Νταβουτογλου με την ιδιότητα του πλέον ως πρωθυπουργού στην Θράκη θα σηματοδοτήσει την αναβίωση του νεοθωμανικου οράματος (του οποίου ο ίδιος είναι ο θεωρητικός εμπνευστής) και την αναβαθμισμένη πλέον επίσημη εμπλοκή της Τουρκίας στα εσωτερικά της χώρας μας. Σε μια περίοδο πολιτικών εξελίξεων μάλιστα που η χειραγώγηση της μειονοτικής ψήφου μπορεί να έχει σοβαρές πολιτικές και εθνικές συνέπειες , ενώ ταυτόχρονα η Θράκη θα χρησιμοποιείται ως μοχλός πίεσης και για άλλα θέματα όπως το Κυπριακό.

 

Ασπίδα και δόρυ: άμεση ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ.

 

Η Τουρκία στην κυπριακή ΑΟΖ εντείνει τις προκλήσεις της επιδιώκοντας να εγκαταστήσει εξέδρα υποθαλάσσιων γεωτρήσεων. Θέλει να εγκαταστήσει την παρουσία της, να «συγκυριαρχήσει» και ουσιαστικά -μη έχοντας η Κύπρος αντίστοιχη ναυτική και γενικά στρατιωτική ισχύ-  να καταλάβει την κυπριακή ΑΟΖ.
Η εξέδρα αυτή, εφόσον και εάν εγκατασταθεί αφενός θα αποτελέσει προηγούμενο για αντίστοιχη επιδίωξη στα χωρικά ύδατα του Καστελόριζου -όπου έχει ήδη εκδώσει δύο άδειες υποθαλάσσιων εξορύξεων η Άγκυρα προς την κρατική εταιρεία της Τουρκίας- και αφετέρου, επεκτεινόμενη θα χρησιμοποιείται ως αγκυροβόλιο του τουρκικού στόλου στη νότια Κύπρο.
Αυτές οι πράξεις της Τουρκίας καταλύουν την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και ακόλουθα, απειλούν την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας στο Αιγαίο. Αμφισβητούν το Διεθνές Δίκαιο αλλά και τα υπάρχοντα κρατικά σύνορα, όλες τις σχετικές διεθνείς συμβάσεις και συμφωνίες. Αποτελούν την έμπρακτη έναρξη εφαρμογής του επεκτατικού, αναθεωρητικού δόγματος ανασύστασης της οθωμανικής αυτοκρατορίας, όπως το εμπνεύστηκε και περιέγραψε ο σημερινός πρωθυπουργός της Τουρκίας, ως δόγμα του «στρατηγικού βάθους».
Οι κινήσεις της Τουρκίας, επιχειρούν να καλύψουν το κενό γεωπολιτικής ισχύος που αποκαλύπτεται στην ανατολική Μεσόγειο, καθώς ούτε οι ΗΠΑ ούτε η Ρωσία ή άλλη παγκόσμια δύναμη, μπορούν να ελέγξουν τις τοπικές εξελίξεις, ειδικά στον αραβικό κόσμο και ιδιαίτερα στη Μ. Ανατολή. Ταυτόχρονα, καθώς ισχυροποιείται η ανάδυση του κουρδικού έθνους που συνεπιφέρει και την εθνική αυτοδιάθεσή του, γίνεται ορατή η εκδοχή ευρύτατης αυτονόμησης μεγάλων τμημάτων της τουρκικής επικράτειας. Έτσι η Άγκυρα επιχειρεί κατά της μικρής και κατεχόμενης στο 40% Κύπρου, σε αντιστάθμισμα των όσων φοβάται. Και όχι μόνον.
Οι κινήσεις της Άγκυρας στις ελληνικές θάλασσες, συμπίπτοντας χρονικά με τις τεταμένες διενέξεις της Δυτικής Ευρώπης και της Ρωσίας στην Ουκρανία με αντικείμενο την ενεργειακή τροφοδοσία της Ευρώπης, διαμορφώνουν ένα άλλο πλαίσιο στην ενεργειακή διαμάχη: πριν η Κύπρος και η Ελλάδα αναδειχθούν στους κύριους ενεργειακούς τροφοδότες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου είναι ήδη μέλη, η Τουρκία, δια της στρατιωτικής βίας, επιχειρεί να τις υποκαταστήσει. Εκστρατεύει, καθώς η Ευρωζώνη έρπει στην ύφεση και οι εκάστοτε «τρόικες» τοκογλυφικά αφαιμάζουν  κράτη μέλη της, εξ αυτών μάλιστα την Ελλάδα και την Κύπρο, με τον τεράστιο διαθέσιμο ενεργειακό πλούτο τους, που μπορεί να διασφαλίσει την ενεργειακή ανεξαρτησία της ( της Ευρωζώνης ). Αντί παραγωγικά να επενδύουν και αναπτύσσουν, υλοποιώντας την «Κοινή Αγορά».
Ευρωπαϊκή Ένωση ( ΕΕ ) και ΗΠΑ συμπλέκονται με την Ρωσία και, η Τουρκία επιχειρεί την κατάληψη της κυπριακής Α.Ο.Ζ. και την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Έχει και δε και ανεπίσημο αλλά σίγουρο σύμμαχο το «ισλαμικό Χαλιφάτο». Με μοναδικό «επί του πεδίου» -προς το παρόν- αντίπαλό της το κουρδικό έθνος.
Υπ” αυτές τις συνθήκες, ξεκαθαρίζει πως προσχηματικά η Τουρκία διεκδικεί τα ενεργειακά κοιτάσματα της Κύπρου, επιδιώκοντας ουσιαστικά να αναδειχθεί σε ηγεμόνα της ανατολικής Μεσογείου και διαχειριστή των ενεργειακών διόδων προς την Ευρώπη. Για την Ελλάδα και τον ελληνισμό, πέραν από την άμεσα απειλούμενη με εξαΰλωση Κυπριακή Δημοκρατία, προβάλλει ζήτημα ύπαρξης. Πριν λοιπόν από την στρατιωτικοποίηση της όλης κρίσης, η άμεση ανακήρυξη της ελληνικής Α.Ο.Ζ. είναι η κίνηση που δηλώνει την παρουσία και θέληση με πυγμή και αποφασιστικότητα της Ελλάδας, τη συμπαράταξη με την Κύπρο και την πρόκληση στην Άγκυρα να αντιμετωπίσει ένα ενιαίο μέτωπο πολιτικό, οικονομικό, ίσως και στρατιωτικό, σε όλα τα δυτικά σύνορά της. Ταυτόχρονα με τη διεθνή απομόνωση, τις εσωτερικές εθνοτικές και θρησκευτικές και εξουσιαστικές διαμάχες της.
Το ΝΑΤΟ επίσης, όπως και η ΕΕ αλλά και η Ρωσία και η Κίνα, θα χρειαστεί να αναθεωρήσουν τις στρατηγικές τους. Αλλά και τα χρηματιστήρια, θα «τα χρειαστούν».
Επιτέλους, οι ηγέτες μας ας σκεφθούν όχι δουλικά ή ιδεοληπτικά αλλά λογικά και έξυπνα. Και ο λαός ας … σκεφτούμε, πιά.
Νίκος Καραβαζάκης.

Ξανά το ράθυμον τέρας του κατευνασμού

 

Αν χαθεί και τουρκοποιηθεί η Κύπρος, η Ελλάδα να αναμείνει την αρπαγή του Αιγαίου και της Δυτ. Θράκης
Να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους: Η κατοχική Τουρκία για τρίτη φορά εισέβαλε και κατέχει από τον περ. μήνα τεράστια έκταση της κυπριακής ΑΟΖ. Με τις έρευνες του «Μπαρμπαρός» παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο, το Δίκαιο της Θάλασσας, το κοινοτικό κεκτημένο και, προπάντων, αμφισβητεί και παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα, την ανεξαρτησία και την ελευθερία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Τουρκία είναι ένας αιμοσταγής πειρατής, που αξιώνει να ελέγξει τους υδρογονάνθρακες της Κύπρου.
Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, με την υποστήριξη όλων των κομμάτων και της Ελλάδας, αποφάσισε αναστολή της συμμετοχής μας στις συνομιλίες και σειρά πολιτικών, διπλωματικών, νομικών και άλλων μέτρων, για να προκαλέσει πολιτικό ή και οικονομικό κόστος στην Τουρκία. Ήρθε εδώ ο Έλληνας Πρωθυπουργός και διατρανώθηκε η αντίσταση στον τουρκικό επεκτατισμό. Το περ. Σάββατο συνομολογήθηκε μια σημαντική διακήρυξη στο Κάιρο μεταξύ της Ελλάδας, της Αιγύπτου και της Κύπρου, που προαναγγέλλει την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών τους.

Εξάλλου, πολύ προσεχώς, θα πραγματοποιηθεί και τριμερής συνάντηση Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ. Η Τουρκία, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, φαίνεται να απομονώνεται. Γι’ αυτό και οργίλη ήταν η αντίδρασή της για τη συμφωνία του Καΐρου.
Ενώ, λοιπόν, ο Ελληνισμός αναγάλλιασε μετά από χρόνια απογοήτευσης, αίφνης σημειώνονται δύο απίστευτα γεγονότα. Πρώτον, ανακοινώνεται πως στις αρχές Δεκεμβρίου θα πραγματοποιηθεί συνάντηση στην Αθήνα του Πρωθυπουργού Αντ. Σαμαρά με τον Τούρκο ομόλογό του Νταβούτογλου. Δεύτερον, φαίνεται πως ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, υποκύπτοντας σε ισχυρές πιέσεις των Αγγλοαμερικανών, περνά από την κλιμάκωση μέτρων κατά της Τουρκίας, στον -άκουσον! άκουσον!- κατευνασμό της!
Γιατί η Αθήνα δεν ανέβαλε τις από καιρό προγραμματισμένες συνομιλίες με την Τουρκία; Δεν κατανοεί πως στέλνει ευκρινές μήνυμα στην κατοχική Τουρκία ότι μπορεί να εισβάλλει στην κυπριακή ΑΟΖ και να κατέχει μέγα τμήμα της, αλλά… δεν τρέχει τίποτε στα ελληνικά γύφτικα; Πώς είναι δυνατόν, ο Σαμαράς στη Λευκωσία να διακηρύσσει πως η Ελλάδα είναι στο πλευρό της Κύπρου και ευθύς αμέσως να συναγελάζεται με τον ληστή, τον βιαστή και τον πειρατή του Ελληνισμού του νησιού;
Κι αυτά με τη συναίνεση του Ν. Αναστασιάδη και όλων σχεδόν των κυπριακών κομμάτων. Γιατί; Διότι εμφανίστηκαν δύο Δούρειοι Ίπποι: Ο ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ. Αμέσως μετά την εκδήλωση της τουρκικής εισβολής στην κυπριακή ΑΟΖ, υποστήριζαν ότι δεν πρέπει να παρατραβάμε το σχοινί, να χαμηλώσουμε τους τόνους. Σε μιαν ανεκδιήγητα υπονομευτική κίνηση, κάλεσαν τον Πρόεδρο να βρει τρόπους (!) να επιστρέψουμε στις συνομιλίες, ως εάν εμείς να ευθυνόμαστε για την κρίση.

Ποιοι υποκίνησαν τον ΔΗΣΥ σε αυτήν την αισχρή συμπεριφορά; Οι Βρετανοί. Τώρα αποκαλύπτεται πως και άλλα μέτρα, που η Κυβέρνηση οφείλει να πάρει, αναστέλλονται με αντίδραση του ΑΚΕΛ και συνεχή υπονόμευση του ΔΗΣΥ. Να δώσουμε «κίνητρα στην Τουρκία», λέγει το ΑΚΕΛ και συναινεί ο ΔΗΣΥ, για να επαναλάβουμε τις συνομιλίες επειδή, λέγει ο Αβ. Νεοφύτου, «αυτός είναι ο στρατηγικός στόχος μας». Και η τουρκική εισβολή στην ΑΟΖ μας;
Οι παράνομες έρευνες; Οι πολεμικές ενέργειες σε βάρος μας; Οι απειλές; Όλα να τα καταπιούμε; ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ μεταβάλλονται σε καλά βαποράκια του ράθυμου τέρατος του κατευνασμού του τουρκικού θηρίου και των ξένων, που διά του Ειδικού Συμβούλου του ΓΓ του ΟΗΕ υποβάλλουν, πονηρά, όπως και οι Τ/κ συμμετέχουν στις διαπραγματεύσεις για το φυσικό αέριο. Δηλ. οι υδρογονάνθρακες να καταστούν δικοινοτική διαφορά ή, με άλλα λόγια, να τους μοιραστούμε με την Τουρκία, αφού οι Τ/κ είναι υποτελείς σε αυτήν.

Η περίπτωση της Τσεχοσλοβακίας και η καταβρόχθισή της από το χιτλερικό τέρας υποβάλλει κάτι στους ηγέτες του ΑΚΕΛ και του ΔΗΣΥ; Οι Σουδήτες Γερμανοί ήταν ο Δούρειος Ίππος του Χίτλερ. Οι Τ/κ είναι ο Δούρειος Ίππος της Τουρκίας. Τότε οι Ευρωπαίοι έλεγαν: «Δώσατε εις το θηρίον την Πράγαν διά να σώσωμεν το κεφάλι μας». Οι δικοί μας πουρκουάδες και εθελόδουλοι υποβάλλουν: «Δώσατε κυπριακόν αέριο στην Τουρκία για να συναινέσει σε λύση».
Δεν καταλαβαίνουν, οι αφελείς, πως ο Αττίλας απαιτεί να καταβροχθίσει όλη την Κύπρο. Πιστεύουν ανοήτως πως ο κατευνασμός του τουρκικού θηρίου θα κορέσει τις ορέξεις του. Αγνοούν ότι μια επεκτεινόμενη δύναμη, όπως η Τουρκία, δεν χορταίνει. Αντίθετα, δύο παγκόσμιοι πόλεμοι έχουν καταδείξει ότι ένα υποχωρητικό περιβάλλον επενεργεί όπως το κενό αλλά και ως σταθερό και εντεινόμενο ερέθισμα, για περαιτέρω επέκταση, αφού δεν δίνεται στον επιτιθέμενο καμία ένδειξη μέχρι πού μπορεί να φτάσει, χωρίς να διακινδυνεύει μεγαλύτερη σύγκρουση.

Η Τουρκία γνωρίζει ότι Ελλάδα και Κύπρος ούτε θέλουν ούτε και μπορούν να την πολεμήσουν. Τουλάχιστον, όμως, να αντισταθούν! Να μην υποχωρήσουν. Κανένα δώρο. Κανένα κίνητρο. Τα δεδομένα άλλαξαν. Οι συγκυρίες μας ευνοούν. Ελλάδα και Κύπρος έχουν ισχυρά όπλα. Ιδιαίτερα στην Αθήνα να συνειδητοποιήσουν, επιτέλους, πως στην Κύπρο αρχίζει και τελειώνει η Ελλάδα. Αν χαθεί και τουρκοποιηθεί η Κύπρος, η Ελλάδα να αναμείνει την αρπαγή του Αιγαίου και της Δυτ. Θράκης.

Με υπογραφή εθνικοφρονούσης κυβέρνησης...

 

Κωστάκης Αντωνίου

Το ξεπούλημα της Κύπρου στους ξένους και η διαφαινόμενη λύση του Κυπριακού προδιαγράφουν και τη μοίρα του κυπριακού Ελληνισμού
Στη «Σημερινή της Κυριακής», 16 Νοεμβρίου, δημοσιεύσαμε στη στήλη, άρθρο υπό τον τίτλο «Κάποιοι θα φάνε καλά από τις ιδιωτικοποιήσεις», στο οποίο παραθέταμε απόψεις του Αμερικανού Νομπελίστα οικονομολόγου Πολ Κρούγκμαν για τις ιδιωτικοποιήσεις. Οι απόψεις περιλαμβάνονται σε έρευνα της γερμανικής εφημερίδας «Tagesspiegel», απόψεις και έρευνα που επιβεβαιώνουν πανηγυρικά τι πρόκειται να γίνει στις Κυπριακές Αερογραμμές και στους Ημικρατικούς Οργανισμούς.


Συναφώς, ο Αμερικανός Νομπελίστας αναφέρει ότι οι ιδιωτικοποιήσεις της Τρόικας ισοδυναμούν με ξεπούλημα χωρίς λόγο. Τα κέρδη, λέγει, ιδιωτικοποιούνται, ενώ οι κίνδυνοι και οι ζημιές επιβαρύνουν ολόκληρη την κοινωνία.

Ακόμη πιο παραστατική είναι η έρευνα της γερμανικής εφημερίδας, η οποία παρουσιάζει τις ιδιωτικοποιήσεις σαν παιγνίδι «Μονόπολη», παραφράζοντάς το σε «Europoly». Γράφει, σχετικά, μεταξύ άλλων: «Οι κανόνες του παιχνιδιού είναι συνοπτικά οι εξής: Ακίνητα με αξία δις ξεπουλιούνται, υπηρεσίες ύδρευσης περνούν στα χέρια ιδιωτών, τράπεζες πωλούνται σε αμφιλεγόμενους αγοράστες. Ολιγάρχες και επενδυτές παίζουν μία γιγαντιαία "Μονόπολη". Οι δανειστές άλλαξαν τους κανόνες του παιγνιδιού προς όφελος των καιροσκόπων. Σε αυτό το παιγνίδι "Europoly", είναι ξεκάθαρο ποιοι είναι οι χαμένοι».

Η εφημερίδα προσθέτει ότι οι επιπτώσεις αυτής της πολιτικής πλήττουν τους πολίτες, οι οποίοι πρέπει να υποστούν ακόμη σκληρότερη λιτότητα. Αναφέρει, μάλιστα, ως πιο τρανταχτό παράδειγμα ιδιωτικοποίησης, το αεροδρόμιο του Ελληνικού. Ο ελληνικής καταγωγής καθηγητής Πολεοδομίας στο Χάρβαρντ, Σπύρος Πολλάλης, υπολόγισε την αξία τού πρώην αεροδρομίου, σε τουλάχιστον €1.239 δις. Όμως, τελικά, τα έσοδα για το ελληνικό Δημόσιο από την επένδυση, θα είναι περίπου τα μισά, δηλαδή μόνο 577 εκ. ευρώ.

Κοιτάξτε, τώρα, τι γίνεται εδώ. Η αξία πώλησης της Αρχής Τηλεπικοινωνιών ορίστηκε μόλις στα 500 εκ. ευρώ. Θα ξεπουληθεί ακόμη πιο κάτω.
Η Κυβέρνηση, προσχεδιασμένα, άφησε τις Κυπριακές Αερογραμμές να χρεοκοπήσουν εντελώς, προκειμένου να τις ξεπουλήσει. Οι «τιμές» αγοράς του κρατικού αερομεταφορέα συγκλονίζουν. Ξεπουλιέται έναντι πινακίου φακής. Όπως αναφέρει αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του συναδέλφου Χρίστου Χαραλάμπους, στη χθεσινή έκδοση της «Σημερινής», ένας εκ των ενδιαφερομένων αγοραστών προσφέρει ως τίμημα αγοράς οκτώ εκ. ευρώ, ενώ ο άλλος, ένα εκ. ευρώ. Μάλιστα, ένας εκ των προσφοροδοτών πρότεινε ως αντίτιμο χρήσης του ονόματος του εθνικού αερομεταφορέα, χίλια ευρώ ετησίως! Και οι δύο προσφοροδότες έχουν ξεκαθαρίσει ότι δεν επιθυμούν να επωμιστούν το βάρος οποιωνδήποτε στοιχείων παθητικού της εταιρείας.

Να μην έχει κανένας αμφιβολία ότι την τύχη των Κυπριακών Αερογραμμών θα έχουν και η ΑΤΗΚ και η Αρχή Λιμένων και η ΑΗΚ. Το ίδιο θα γίνει και με την κρατική γη και ό,τι άλλο αποφασίσει να ξεπουλήσει αυτή η Κυβέρνηση. Τίποτε που να θυμίζει κυπριακό, δεν θα μείνει σε αυτόν τον τόπο. Θα βγει στο σφυρί και θα ξεπουληθεί όσα-όσα στους ξένους. Με πρωτεργάτες αυτής της μαζικής εκποίησης, τους Υπουργούς Οικονομικών και Συγκοινωνιών. Το κράτος θα εκποιηθεί ολόκληρο στους ξένους.

Προχθές η ΣΕΚ, συντεχνία η οποία υποστήριξε και στήριξε διαχρονικά όλες τις κυβερνήσεις του Δημοκρατικού Συναγερμού, εξέδωσε ανακοίνωση, στην οποία τονίζει, μεταξύ άλλων: «Όσοι επιδιώκουν το κλείσιμο των Κυπριακών Αερογραμμών, πρέπει να αντιληφθούν πως η ημικατεχόμενη Κύπρος, για λόγους ιστορικούς, εθνικούς, οικονομικούς, κοινωνικούς και άλλους, δεν μπορεί να αφήσει τη σύνδεσή της με τον υπόλοιπο κόσμο αποκλειστικά στα χέρια των ξένων...».

Επικεντρωνόμαστε στην αναφορά της ΣΕΚ στους «ιστορικούς και εθνικούς» λόγους. Και αποτελεί τραγική συγκυρία, το γεγονός ότι η Κυβέρνηση, το κόμμα της οποίας διαλαλεί στα εθνικά μνημόσυνα την εθνικοφροσύνη του, ξεπουλά την περιουσία του κυπριακού Ελληνισμού στους ξένους. Πού θα καταλήξει, τελικά, αυτή η χώρα; Σε μία περιοχή πλήρως τουρκοποιημένη, και στην άλλη περιοχή της, πλήρως υποδουλωμένη στους ξένους ολιγάρχες. Και βεβαίως η μοίρα του κυπριακού Ελληνισμού, στη βάση της πολιτικής λύσης που προδιαγράφεται στο Κυπριακό, και στη βάση της νέας οικονομικής πολιτικής που ακολουθείται, είναι προδιαγεγραμένη.

Με εθνικόφρονα, μάλιστα, υπογραφή...

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Οι κεραυνοί του Θεού
Εκπαραθυρώθηκε απ' όλες τις τράπεζες η Εκκλησία και σταματά να παίζει τον ρόλο του τραπεζίτη. «Έχουμε δαπανήσει αρκετά λεφτά στις τράπεζες και έχουμε υποστεί πολύ μεγάλη ζημία», δήλωσε ο Αρχιεπίσκοπος. Ήταν καιρός, ο Θεός να ρίξει τους κεραυνούς του σε μία Εκκλησία, η οποία αντί να αφοσιώνεται στο πνευματικό της έργο, έχει αφοσιωθεί στην εξυπηρέτηση του Μαμωνά.