<<Τα πήραν «χοντρά» στα κόμματα, αλλά όχι απευθείας – Μας δουλεύουν κανονικά>>

Δεν πήγαν απευθείας τα χρήματα στα ταμεία των κομμάτων, αλλά μέσω τρίτων και πληρώθηκαν υποχρεώσεις, όπως για παράδειγμα μεταφορά φοιτητών του ΑΚΕΛ, αναφέρουν οι πληροφορίες για την κίνηση των λεφτών της Focus προς τα δύο μεγάλα κόμματα ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ. Και μπορεί ο ΔΗΣΥ να το έχει ήδη παραδεχτεί, μπορεί ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, τότε πρόεδρος ΔΗΣΥ να γνωρίζει πολλά, αλλά κανένας δεν τον κάλεσε να δώσει πληροφορίες. Στο ΑΚΕΛ όμως; Ακόμη και τώρα, με τη βεβαιότητα ότι δεν υπάρχει ποινικό αδίκημα στην όποια χρηματοδότηση, μας δουλεύουν κανονικά, επιμένοντας πολύ επιμελώς να παίζουν με τις λέξεις, ότι δεν πήρε λεφτά το ΑΚΕΛ. Μα, αυτό το ξέρουμε. Τα λεφτά πήγαν για πληρωμές υποχρεώσεων του κόμματος, κατόπιν συνεννόησης με το κόμμα και τον δικηγόρο του (και δικηγόρο της Ομόνοιας). Αυτή η προσέγγιση, η οποία προεκλογικά μετατρέπεται σε άμυνα σχετικά με τα ποσοστά από το κόμμα, είναι μια ακόμη πρόκληση της νοημοσύνης των πολιτών, συμπεριλαμβανομένων και των οπαδών του κόμματος. Κι ενώ μάθαμε ότι τα δύο μεγάλα κόμματα τα πήραν χοντρά, δεν μάθαμε τι έδωσαν σαν αντάλλαγμα στην παρέα του Βγενόπουλου. Διαβάστε περισσότερα και σχολιάστε πιο κάτω.

Και όχι μόνο αυτό, δεν μάθαμε από ποιους άλλους τα πήραν, Κύπριους και ξένους, και τι έδιναν τόσα χρόνια μέσω χαλαρώσεων, νόμων και κάνοντας τα στραβά μάτια.

Όμως πέρα από την υποκρισία του περίγυρου του Προέδρου Αναστασιάδη, ο οποίος... μιλά για διαφάνεια υπό το βάρος της Focus που διαχειρίστηκε προσωπικά, της Ryanair και του πελατολογίου του γραφείου του με το οποίο τόσα χρόνια δεν υπήρχε σύγκρουση συμφερόντων, έχουμε την προκλητική στάση του ΑΚΕΛ, το οποίο προσπαθεί να πείσει ακόμη και τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος ότι «δεν τρέχει τίποτα» με τη Focus, γιατί τα λεφτά δεν μπήκαν σε επίσημους λογαριασμούς το κόμματος. Λες και αν κάποιος χρηματιστεί, με μείωση των υποχρεώσεών του δεν μετρά σαν χρηματισμός.

Το πρόβλημα όμως δεν είναι ούτε ο ΔΗΣΥ ούτε το ΑΚΕΛ. Είναι οι ψηφοφόροι, εμείς, που τα χάφτουμε όλα όσα μας σερβίρουν ή απαξιούμε να ασχοληθούμε. Και στις δύο περιπτώσεις, κερδισμένοι είναι αυτοί που μας δουλεύουν. Γιατί αν δεν πάμε να ψηφίσουμε λόγω απαξίωσης, ανεβαίνουν τα ποσοστά των παλαιοκομματικών «κκελλέδων» που, όπως είδαμε από τα ψηφοδέλτια του ΑΚΕΛ, θα μας προσφέρουν μία από τα ίδια. Η αποχαύνωση των πολιτών είναι καταστροφική και μέσω των επερχόμενων εκλογών θα οδηγήσει σε μια Βουλή με σχεδόν ίδια άτομα βουλευτές, από την οποία δεν θα πρέπει να περιμένουμε απολύτως τίποτα. Αυτή η κοροϊδία πρέπει να σταματήσει. Μπορεί να μην είναι ποινικό αδίκημα ως κόμμα να είχες πάρει λεφτά από τον οποιονδήποτε. Είναι όμως ΗΘΙΚΟ ΑΔΙΚΗΜΑ. Και είναι καιρός εκεί στο ΑΚΕΛ, που κοιτάνε μόνο τις εκλογές του Μαΐου και τη «μεγάλη αντεπίθεση», όπως την ονομάζουν, να το αντιληφθούν.

Γράφει ο/η Ο Πίκρης 

<<ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΜΙΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ (ΚΑΙ Η ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΛΗΣΤΗ!)>>

Διαβάζω ότι εννέα αστυνομικοί και ένας γερανός κινητοποιήθηκαν για να επιβάλουν τον νόμο και την τάξη σε έναν καστανά της Θεσσαλονίκης -τελικά φώναξαν κι ένα ασθενοφόρο όταν λιποθύμησε από τις συστάσεις των Αρχών. Στη Λάρισα έβαλαν πρόστιμο 5.000 ευρώ σε μια γριούλα που πουλούσε λαχανικά σε μια γωνιά. Αν τα δημοσιεύματα είναι ακριβή, η Ελλάδα μπήκε για τα καλά στον δρόμο των μεταρρυθμίσεων και του εκσυγχρονισμού. Στη γωνία περιμένει η ανάπτυξη!

Σε μια χώρα όπου 200.000 παιδάκια του δημοτικού πεινάνε και τα νοσοκομεία στενάζουν, κάποιος στην κυβέρνηση ή, πιθανότερο, στο εξωτερικό αποφάσισε επίσης ότι αυτό που τώρα προέχει είναι να αλλάξουν οι Έλληνες όλες τις ταυτότητές τους εντός του επόμενου έτους! Φαντάζεται κανείς εύκολα τις προόδους του φακελώματος διά των νέων ταυτοτήτων.

Οι φωστήρες του υπουργείου Οικονομικών (με την ευγενή καθοδήγηση του διεθνούς παράγοντα) σκέφτηκαν επίσης να βάλουν όλους τους Έλληνες να δηλώσουν ακόμα και τα λεφτά που ενδεχομένως κρύβουν στο στρώμα τους, αφήνοντάς τους με τις εξής δύο νόμιμες επιλογές:

Να τα πάνε στην τράπεζα, διακινδυνεύοντας ένα πιθανότατο κούρεμα, ή να τα δηλώσουν, διακινδυνεύοντας να τους επισκεφθεί ο «ληστής της γειτονιάς» τους. Όλοι ξέρουν την ασφάλεια των στοιχείων που δηλώνονται στις Αρχές αυτής της χώρας και πώς αυτές κάνουν τη δουλειά τους.

Ποιος, εξάλλου, θα εκτιμήσει την αξία ενός πίνακα ή του σταυρού που δώρισε η γιαγιά στο εγγονάκι της; Νέο πεδίο δόξης λαμπρό για την κακοδιοίκηση, τη διαφθορά των υπαλλήλων, τον εκβιασμό και τον έλεγχο των πολιτών.

Είπαμε πριν «πιθανότατο ”κούρεμα”» για έναν απλούστατο λόγο. Όσο η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση εξυπηρέτησης μη βιώσιμου χρέους, και το ίδιο συμβαίνει και με πολλούς ιδιώτες και επιχειρήσεις, όταν δηλαδή καλούνται, πολίτες και κράτος, να πληρώσουν χρήματα που ούτε κατά διάνοια δεν μπορούν να βρουν, η κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων είναι αναπόφευκτη αργά ή γρήγορα, με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, δεν πάν’ να ορκίζονται οι πάντες ότι δεν θα γίνει.

Το τρίτο Μνημόνιο είναι το κατ’ εξοχήν «Μνημόνιο της ιδιοκτησίας», αφού οργανώνει τη μεταφορά της ελληνικής δημόσιας και ιδιωτικής ιδιοκτησίας στους ξένους τοκογλύφους, είτε άμεσα είτε μέσω των ευρωπαϊκών θεσμών και κυβερνήσεων.

Οργανώνει την κατάσχεση των υπαρχόντων του κακοπληρωτή, με τις ιδιωτικοποιήσεις -μπιρ παρά- των (υποθηκευμένων) κρατικών περιουσιακών στοιχείων μας, με την πώληση «κόκκινων δανείων» και το ΤΑΙΠΕΔ, με την καταχρηστική έως δημευτική φορολογία.

Όσο για το περίφημο Περιουσιολόγιο, τη νέα «Μεγάλη Ιδέα» ενός έθνους χωρίς στοιχειώδες μυαλό στο κεφάλι του, μόλις καταρτισθεί θα έρθουν οι φίλοι πιστωτές, θα αθροίσουν ό,τι βρουν εκεί μέσα και θα το μετατρέψουν σε ένα ακόμα επιχείρημα για τη συνέχιση του μνημονιακού προγράμματος υποδούλωσης και καταστροφής και για την αποτροπή οποιασδήποτε ιδέας «κουρέματος» του ελληνικού χρέους («κοιτάξτε πόσο πλούσιοι είναι οι Έλληνες!», είναι το επιχείρημα που λέγεται από καιρό διεθνώς).

Η φοροδιαφυγή, εισφοροδιαφυγή και παραοικονομία υπήρξε όντως κεντρικός οικονομικοπολιτικός μηχανισμός συγκρότησης και σταθεροποίησης του ελληνικού κλεπτοκρατικού καπιταλισμού. Η καταπολέμησή της θα έπρεπε να είναι κεντρικό σημείο οποιουδήποτε σοβαρού προγράμματος κοινωνικής – εθνικής αναγέννησης. Αλλά το εφαρμοζόμενο δεν είναι πρόγραμμα αναγέννησης. Είναι πρόγραμμα κοινωνικής – εθνικής αποσύνθεσης και διεθνούς, τοκογλυφικής λεηλασίας.

Υπό τις σημερινές συνθήκες, η κατά τα άλλα απολύτως αναγκαία καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και παραοικονομίας έχει δύο σοβαρές ανεπιθύμητες παρενέργειες. Αυξάνει τον εθνικό πλούτο που απάγεται από τη χώρα και οδηγεί σε κλείσιμο τις επιχειρήσεις και σε φτωχοποίηση τους ανθρώπους, που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις παράλογες και άδικες φορολογικές υποχρεώσεις τους.

Προτού άλλωστε επιδράμει κατά των εναπομεινάντων μκροαστικών στρωμάτων, γιατί το ελληνικό κράτος δεν ελέγχει αποτελεσματικά το πασίγνωστο λαθρεμπόριο καυσίμων, τον έλεγχο δεκάδων μαγαζιών της νύχτας, που ελέγχουν ελάχιστα άτομα σε όλη την Αθήνα, ακόμα και τις μεγάλες υποθέσεις λαθρεμπορίας ναρκωτικών, για τις οποίες τόσα λέγονται και γράφονται;

Τα περισσότερα από αυτά είναι δύο ημερών δουλειά και δεν χρειάζονται καμιά ρηξικέλευθη φορολογική μεταρρύθμιση; Εντάξει, να πιάσουμε τον φοροδιαφεύγοντα μπακάλη, αλλά τι θα γίνει με τις τριγωνικές συναλλαγές των μεγάλων αλυσίδων, που κανείς δεν αγγίζει; Ποια μύγα τσίμπησε ξαφνικά ένα κράτος, η Βουλή του οποίου ουκ ολίγες φορές συνεδρίασε για να νομιμοποιήσει φοροκλοπές των «νταβατζήδων»;

Ακόμα και θετικά, ορθολογικά κατά τα άλλα, μέτρα καταλήγουν να λειτουργούν τελείως ανορθολογικά μέσα στο “παραμορφωμένο” πλαίσιο του μνημονιακού «ζουρλομανδύα» που φοράει η χώρα. Για να λειτουργήσουν θετικά τα μέτρα θα έπρεπε το πλαίσιο να είναι αυτό ενός βιώσιμου κράτους, οικονομίας, χώρας, κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Και όχι το πλαίσιο ενός έθνους που καταστρέφεται για να υποδουλωθεί, υποδουλώνεται για να καταστραφεί.

Επιπλέον, πολλά από αυτά τα μέτρα (π.χ. δήλωση όλων των κινητών αξιών, γενίκευση του πλαστικού χρήματος) δεν είναι καν ορθλογικά, έχουν έναν καθαρά ολοκληρωτικό χαρακτήρα, μπορούν δηλαδή να χρησιμοποιηθούν για εντελώς διαφορετικούς σκοπούς.
Το ελληνικό κράτος είχε και έχει επαρκή νομοθεσία και όπλα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.

Αυτό που του έλειπε ήταν η πολιτική βούληση, αφού οι ίδιοι οι μεγάλοι φοροφυγάδες και ποικίλοι «νταβατζήδες» ήταν στην εξουσία διά των δύο μεγάλων κομμάτων (ολόκληρη η λίστα Λαγκάρντ ψήφισε «Ναι» στο δημοψήφισμα, την πολιτική δηλαδή που εφαρμόζει τώρα ο Τσίπρας).

Όχι μόνο τα στοιχεία της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής υπήρχαν άφθονα και διαθέσιμα (έως το 2010 επικρατούσε πλήρης ατιμωρησία και το 99% των παρανομούντων χρησιμοποιούσε τις τράπεζες χωρίς καμιά προφύλαξη) αλλά και οι ξένοι ήρθαν μόνοι τους και τα ‘δωσαν στο πιάτο στις ελληνικές αρχές με τις διάφορες λίστες που δεν ελέγχθηκαν.
Δεν χρειάζεται να νομοθετήσει η Ελλάδα μέτρα που δεν είχε εφαρμόσει ούτε ο Χίτλερ ή ο Στάλιν, όπως το να δηλώνουν οι πολίτες πόσα μετρητά έχουν σπίτι τους! Μπορεί να αντιμετωπίσει τη φοροδιαφυγή με τα συνήθη εργαλεία που διαθέτει και όπως την αντιμετωπίζουν όλες οι χώρες του κόσμου. Μπορεί να εφαρμόσει ό,τι γίνεται στην Αμερική ή τη Γερμανία. Γιατί χρειάζεται να πρωτοτυπήσει διεθνώς, με μόνο σίγουρο αποτέλεσμα την πρόκληση περαιτέρω απερίγραπτου χάους;

Το είπα αυτό μια μέρα σε μια τηλεοπτική εκπομπή και εξανέστη ο συντονιστής, εγκαλώντας με για υπερβολές. Ασφαλώς δεν έχουμε ούτε φούρνους ούτε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Ελλάδα (αν και κάτι μου λέει ότι ο νέος, μεταμοντέρνος ολοκληρωτισμός ενδέχεται να αποδειχθεί χειρότερος από τους παλιούς ολοκληρωτισμούς). Αλλά είναι ακριβές ότι ούτε οι Γερμανοί επί Χίτλερ ούτε οι Σοβιετικοί επί Στάλιν υποχρεώθηκαν να δηλώνουν στις αρχές πόσα μετρητά έχουν στο σπίτι τους!

Ούτε η γενίκευση του πλαστικού, ηλεκτρονικού χρήματος είναι τόσο αθώα όσο φαίνεται, όπως έχουν επισημάνει οι πιο σοβαροί και κοινωνικά πρωτοπόροι επιστήμονες διεθνώς, όπως η γνωστή οικονομολόγος Ellen Brown. Αντίθετα, εντάσσεται στην επιχείρηση επιβολής της τραπεζοκρατίας και ενός παγκόσμιου ολοκληρωτισμού.
Για να ξεκινήσουμε από το απλούστερο, οι τράπεζες χρεώνουν τις επιχειρήσεις που πληρώνονται με κάρτες με 1,2% έως 1,8% προμήθεια επί των συναλλαγών, ποσό που υπερβαίνει πάρα πολύ τα οποιαδήποτε εύλογα κόστη λειτουργίας του συστήματος. Πρόκειται ουσιαστικά για φόρο υπέρ των τραπεζών, που τείνουν να εξελιχθούν, εκ των πραγμάτων, σε παρασιτικό καρκίνο της οικονομίας, εδώ και διεθνώς, και είναι άμεσα υπεύθυνες και για την ελληνική και για την παγκόσμια κρίση μετά το 2008. Δεν βάζουμε φόρο για να βοηθήσουμε τα παιδάκια που πεινάνε και τους συνταξιούχους χωρίς περίθαλψη και φάρμακα, βάζουμε όμως υπέρ των ιδιωτών τραπεζιτών.

Αλλά υπάρχει και μια ακόμα πιο απειλητική πολιτική όψη σε αυτά τα μέτρα, που προφανώς εντάσσονται στην προσπάθεια πειραματισμού στην Ελλάδα με νέες, πιο αποτελεσματικές μορφές δικτατορίας και ολοκληρωτισμού, πολύ περισσότερο που η χώρα έχει τεράστια παράδοση επιλεκτικής εφαρμογής των νόμων. Ουσιαστικά, πρόκειται για εντατικοποίηση του παντοειδούς ελέγχου του πληθυσμού, που δεν σπρώχνεται βέβαια να είναι νομοταγής, αλλά να συναλλαγεί με τις αρχές. Παλιά, ερχόταν η Ασφάλεια στο σπίτι σου αν ήσουν ενοχλητικός. Τώρα θα ‘ρχεται όλο και πιο συχνά το ΣΔΟΕ και δεν θα μπορούν τα θύματα ούτε να διαμαρτυρηθούν. Θέλοντας και μη, τα μικροαστικά στρώματα θα αλυσοδεθούν ακόμα περισσότερο στο μνημονιακό καθεστώς, την ίδια ώρα που η οικονομική εξάντληση των χαμηλότερων στρωμάτων τα στερεί από τη δύναμη να αντιδράσουν και η απειλή της απόλυσης αρκεί για να βουλώσει τα στόματα.

Aυτό δεν αφορά μόνο τους “διαφωνούντες” και τους “αντάρτες” κάθε λογής. Αφορά τους πάντες, αφορά την κοινωνία στο σύνολό της, που έχει άλλωστε απελπιστικά ανάγκη από τέτοιους “διαφωνούντες” και “¨αντάρτες” για να σωθεί σε κρίσιμες στιγμές να ανανεώσει το πολιτικό της προσωπικό. Αν καταλήξει όλο το δυνάμει ηγετικό προσωπικό της χώρας, σε επίπεδο πολιτικής και σε επίπεδο ιδεών να ελέγχεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και να φιλτράρεται, υποκείμενο σε διάφορες μεθόδους πιέσεων και εκβιασμών, θα οδηγηθούμε στον πλήρη “αποκεφαλισμό” της κοινωνίας, ολοκλήρωση της αδυναμίας της να αντιδράσει προστατεύοντας στοιχειωδώς τον εαυτό της.

Αυτή ακριβώς ήταν και η μεγάλη καλοκαιρινή επιτυχία των διεθνών δυνάμεων που καθοδηγούν το ελληνικό πείραμα. Δεν μπορούσαν να συντρίψουν το μεγάλο κοινωνικό ρεύμα αντίστασης, κατάφεραν όμως να το αποκεφαλίσουν, αφήνοντας τον ελληνικό λαό, το ελληνικό έθνος, χωρίς έκφραση και ηγεσία.

Πάμε σε ένα καθεστώς όπου θα είναι συγκεντρωμένα και εύκολα προσβάσιμα από τις “ελληνικές” και ξένες υπηρεσίες όλα τα στοιχεία για τους ‘Ελληνες. Οικονομικά, συναλλαγές, επικοινωνίες, ταξίδια, πληροφορίες υγείας ή σεξουαλικές προτιμήσεις, από το τι βιβλία αγοράζουν μέχρι αν μένουν σε δίκλινο όταν ταξιδεύουν. Θα ωχριά στο τέλος η Στάζι με τους “χειροκίνητους” κατασκόπους της! Αν δεν αντιδράσουμε και αφήσουμε ένα τέτοιο καθεστώς να εμπεδωθεί θα καταπιεί τελικά ολάκερο τον Ελληνισμό, μαζί και τους ανόητους που νομίζουν ότι δεν τους αφορά.

<<Συνεχής η υποβάθμιση της ζωής των Αθηναίων>>

Ενας στους πέντε συμπολίτες μας στις υποβαθμισμένες γειτονιές της Αθήνας, γειτονιές που κάποτε αποτελούσαν το σήμα κατατεθέν του αστικού πληθυσμού της χώρας, και της Δυτικής Αττικής απευθύνεται πλέον σε χώρους κοινωνικών παροχών, όπως είναι τα συσσίτια και τα κοινωνικά παντοπωλεία. Τρεις στους δέκα δεν απολαμβάνουν πλήρως, παρόλο που ζουν στο κέντρο της πρωτεύουσας, τις παροχές σε θέρμανση ή ακόμη και σε ζεστό νερό, ενώ για το 23% όσων διαμένουν σε πολυκατοικία το καλοριφέρ έχει αποκτήσει διακοσμητικό χαρακτήρα, αφού έχει να λειτουργήσει από το 2010.

Ακόμη δε και αν η προσωπική οικονομική κατάσταση αρκετών δεν έχει πληγεί σημαντικά από την κρίση, οι κάτοικοι της πόλης αναγκάζονται να ζουν σ’ ένα ολοένα και πιο υποβαθμισμένο περιβάλλον με δρόμους γεμάτους σκουπίδια και λακκούβες, διαλυμένες παιδικές χώρες, σπασμένα πεζοδρόμια - παγίδες, αποτέλεσμα της ανεπάρκειας πόρων στο κράτος και την αυτοδιοίκηση για την υλοποίηση δημόσιων έργων και τη συντήρηση των υφιστάμενων υποδομών.

Οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στις υποβαθμισμένες αστικές περιοχές και στις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες αποτελούν το αντικείμενο επιτόπιας έρευνας που διενήργησε ο Συνήγορος του Πολίτη στην Κυψέλη, τα Ανω Πατήσια, τον Αγιο Παντελεήμονα, τη Νίκαια, το Πέραμα και την περιοχή του Ρέντη. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος «Αλληλεγγύη και κοινωνικός αποκλεισμός στην Ελλάδα», με πόρους του χρηματοδοτικού μηχανισμού 2009-2014 του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου.

Το μεγάλο πρόβλημα

Σύμφωνα με την έρευνα, το πιο επιβαρυντικό για την περιοχή πρόβλημα, όπως προκύπτει από τις απαντήσεις που έδωσαν οι ερωτηθέντες (24,2%), είναι οι ανεπαρκείς και συχνά μη συντηρημένοι ελεύθεροι δημόσιοι χώροι (πλατείες, πάρκα, παιδικές χαρές). Στη δεύτερη θέση, συγκεντρώνοντας ποσοστό 23,1%, ακολουθεί η παρουσία Ρομά, μεταναστών και αστέγων. Τρίτο σοβαρότερο πρόβλημα (18,9%) είναι οι προβληματικές υποδομές, όπως οι λακκούβες στους δρόμους και τα κακοσυντηρημένα πεζοδρόμια. «Αυτό δείχνει τη μεγάλη ανάγκη που υπάρχει για σημαντικές αναδιατάξεις στην αστική πολιτική και τη μετατόπιση από έργα - “ναυαρχίδες” σε μικρότερα έργα τοπικής σημασίας» επισημαίνει στην «Κ» ο Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη, αρμόδιος για τα θέματα ποιότητας ζωής κ. Γ. Σαγιάς.

Για το γεγονός, από την άλλη, ότι δεν αποτελεί η αυξημένη παρουσία των μεταναστών το μεγαλύτερο πρόβλημα -όπως ίσως θα ανέμενε κανείς να απαντήσουν πολίτες- ο κ. Βασ. Καρύδης, αναπληρωτής Συνήγορος του Πολίτη, αρμόδιος για τα θέματα των δικαιωμάτων του ανθρώπου, δίνει την ακόλουθη εξήγηση: «Το αίσθημα ανασφάλειας εξακολουθεί να υπάρχει και να αποδίδεται στους μετανάστες, κυρίως η μικροεγκληματικότητα. Την ίδια ώρα, ωστόσο, παρατηρείται συμφιλίωση με την ιδέα μιας πραγματικότητας που δεν θεωρείται αναστρέψιμη».

Και... εντός σπιτιού

Η υποβάθμιση της ποιότητας ζωής είναι μεν ορατή εκτός σπιτιού, γίνεται όμως πιο σκληρή όταν συνεχίζεται εντός σπιτιού και απουσιάζουν τα στοιχειώδη, όπως η θέρμανση και το ζεστό νερό. Το 17% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι διακόπηκε η ηλεκτροδότηση ή η υδροδότηση της οικίας τους λόγω ανεξόφλητων λογαριασμών. Μάλιστα, το 45,5% αυτών ανέφερε ότι η διακοπή πραγματοποιήθηκε τουλάχιστον δύο φορές. Επίσης, ένας στους τέσσερις ερωτηθέντες έχει αναγκαστεί να προβεί σε ρύθμιση ληξιπρόθεσμων οφειλών προς τη ΔΕΗ ή την ΕΥΔΑΠ.

Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες ζουν πολλοί συμπολίτες μας, όπως για παράδειγμα η απουσία πρόσβασης στο Διαδίκτυο και η ελλιπής ενημέρωση, εντείνει τον κοινωνικό αποκλεισμό και επιδεινώνει την ποιότητα ζωής. Ενδεικτικό του παραπάνω είναι ότι στα ερωτήματα για το αν έχουν απευθυνθεί για χρήση ιατρικών υπηρεσιών στο δίκτυο πρωτοβάθμιας υγειονομικής περίθαλψης ή στους αρμόδιους φορείς για την παροχή προνοιακών επιδομάτων, η συντριπτική πλειονότητα των συμμετεχόντων στην έρευνα δεν απάντησε.

Η ανεπάρκεια του κράτους να αντεπεξέλθει στην αντιμετώπιση των αυξημένων κοινωνικών αναγκών είχε ως συνέπεια την ανάπτυξη δικτύων κοινωνικής αλληλεγγύης, δίκτυα που συνέτειναν πέραν του προφανούς σκοπού τους στην απορρόφηση των κραδασμών και στη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής. Το 21,13% των ερωτηθέντων είπε ότι έχει απευθυνθεί σε τέτοιες πρωτοβουλίες -κυρίως σε συσσίτια της Εκκλησίας- και μάλιστα το 33,3% εξ αυτών σε καθημερινή βάση.

Β. Καρύδης: Τι μας έκανε εντύπωση

Αυτό που θα ανέμενε κάποιος είναι οι άνθρωποι να αισθάνονται ντροπή και να μην απαντούν, φοβούμενοι το στίγμα της φτώχειας. Ωστόσο, αυτό που αντιμετώπισαν οι ερευνητές ήταν ακριβώς το αντίθετο. «Δεν έδειχναν καθόλου ντροπή. Αντιθέτως, ήταν πρόθυμοι. Αισθάνονταν ότι είχαν επιτέλους κάπου να απευθυνθούν, κάπου να τα πουν. Σε πολλούς ανθρώπους αρκεί ότι έδωσε κάποιος σημασία» τονίζει ο κ. Β. Καρύδης και συνεχίζει: «Βεβαίως αυτοί που έχουν περισσότερο την ανάγκη του Συνηγόρου του Πολίτη έχουν τη μικρότερη γνώση και τον μεγαλύτερο δισταγμό».

Η ανάγκη για τους πολίτες «να πουν κάπου τον πόνο τους» -κατά το κοινώς λεγόμενο- προκύπτει, όπως επισημαίνει ο κ. Γ. Σαγιάς, από το γεγονός ότι οι κοινωνικές δομές και οι κρατικές πολιτικές, ακόμη και αν είναι επαρκώς ανεπτυγμένες, δεν έχουν την απαιτούμενη διείσδυση σε αυτούς που τις έχουν πραγματικά ανάγκη. «Ενα μεγάλο ποσοστό ατόμων σε ανάγκη, άτομα για παράδειγμα που είναι θύματα της ενεργειακής φτώχειας δεν έχουν γνώση των κοινωνικών τιμολογίων της ΔΕΗ ή της δυνατότητας λήψης επιδόματος θέρμανσης» υπογραμμίζει.

Ποια είναι η κατάληξη; Οι πολίτες σε αυτές τις γειτονιές να βιώνουν μια πολυεπίπεδη στέρηση κοινωνικών και ιδιωτικών αγαθών από τον αποκλεισμό τους από την αγορά εργασίας έως τη διαμονή τους σε μία πόλη που εγκαταλείπεται.

<<Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΑΡΤΗ!>>


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΟΚ ΓΙΑ ΤΟ ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΓΕΝΝΗΣΕΩΝ ΘΑΝΑΤΩΝ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΧΩΡΑ – ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΘΑΥΜΑ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ!
Προς ολοταχώς στον αφανισμό οδεύει το Έθνος μας, όπως μαρτυρούν τα επίσημα στοιχεία. Η Ελλάδα κατέχει την τρίτη χαμηλότερη θέση στον ευρωπαϊκό δείκτη γεννήσεων και τον υψηλότερο ρυθμό γήρανσης του πληθυσμού!
Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχείων ληξιαρχικών πράξεων του 2015, πέθαναν 117.829 άνθρωποι και γεννήθηκαν μόλις 89.881 παιδιά!
Στοιχεία της Ελληνικής Γεροντολογικής και Γηριατρικής Εταιρείας για την χώρα μας – με τον χαμηλότερο δείκτη γεννήσεων στην ΕΕ (9%) – εκτιμούν ότι το 2060 ο πληθυσμός της χώρας δεν θα ξεπερνά τα 8,6 εκατομμύρια και ότι οι τέσσερις στους δέκα πολίτες της χώρας θα είναι ηλικίας άνω των 60 ετών!!!
Ήταν το 2013 όταν οι New York Times σε ένα συγκλονιστικό άρθρο ανέφεραν πως: «Οι θάνατοι είναι περισσότεροι από τις γεννήσεις, αρκετοί άνθρωποι φεύγουν από την χώρα και ο πληθυσμός γερνάει τόσο γρήγορα, κάτι που σημαίνει πως σε μερικές δεκαετίες η Ελλάδα μπορεί να μην μπορεί να παράξει αρκετό πλούτο για να φροντίσει τους ανθρώπους της και μπορεί να πάψει να είναι ένα βιώσιμο έθνος – κράτος».
Από τότε, δυστυχώς, τα πράγματα χειροτέρεψαν.
Στο πρόβλημα της υπογεννητικότητας στο οποίο έχει συμβάλλει… τα δέοντα η χρόνια απουσία δημογραφικής πολιτικής ήρθε ως φαίνεται να δώσει το τελειωτικό χτύπημα, η οικονομική κρίση, τα μνημόνια και η λυσσαλέα φορομπηχτική τακτική των κυβερνήσεων των τελευταίων έξι ετών.
«Η μετανάστευση των νέων Ελλήνων στο εξωτερικό, μειώνει τον αριθμό των νέων ζευγαριών που ζουν εντός των συνόρων, με αποτέλεσμα η φυγή αυτή των χιλιάδων Ελλήνων να έχει ως επακόλουθο τη μείωση των οικογενειών και άρα την ακόμη μεγαλύτερη συρρίκνωση του αριθμού των γεννήσεων. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα, είναι πολύ επικίνδυνο και θα μπορούσε να αποτελέσει μέχρι και απειλή, ως προς την φυσική επιβίωση του Ελληνικού στοιχείου», διαβάζουμε από μελέτη με τίτλο: «Το ελληνικό δημογραφικό πρόβλημα» (ΤΕΙ Πειραιά/ Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας/2014».
Τραγικά μερικά από τα συμπεράσματα της Μελέτης:
Ο ρυθμός γεννήσεων στην Ελλάδα βρίσκεται στο 1,31, τη στιγμή που το ελάχιστο όριο το οποίο εξασφαλίζει την συνέχιση της εθνοτικής ομάδας είναι στο 2,1.
Μεγάλη αύξηση του ρυθμού θνησιμότητας των Ελλήνων, κυρίως λόγω της οικονομικής κρίσης, που έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των καρδιαγγειακών νοσημάτων, αλλά και άλλων ασθενειών που οφείλονται στην αύξηση του άγχους και της πίεσης.
Ραγδαία μείωση του προσδόκιμου ζωής για πρώτα φορά τα τελευταία χρόνια.
ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΜΑΣΤΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ
Συγκλονιστικά είναι τα στοιχεία για το ισοζύγιο θανάτων και γεννήσεων το 2015 (μέχρι 21 Δεκεμβρίου).
Μέρα με την ημέρα, ολόκληρα χωριά εξαφανίζονται από τον χάρτη «συμπικνώνοντας» σταδιακά τον… γεωγραφικό χάρτη της Ελλάδας.
Δείτε τις περιοχές της Ελλάδα με τις ΜΗΔΕΝ γεννήσεις το 2015 (ο αριθμός της παρένθεσης αναφέρεται στους θανάτους):
Οινούσσες (6), Κάτω Νευροκόπι (137), Παρανέστι (112), Αστυπάλαια(7), Τήλο(3), Χάλκη(6), Ορεστιάδα (544), Σουφλί (189), Σκύρος (38), Ζαχάρω (154), Φαιστός (274), Σούλι (168), Δωδώνη (226), Ζαγόρι (314), Κόνιτσα (118), Νέστος (445), Παξοί (42), Ιθάκη (38), Ανάφη (2), Αμοργός (17), Άνδρος (100), Αντίπαρος (6), Θήρα (91), Κέα (18), Κίμωλος (10), Πάρος (111), Σέριφος (13), Σίκινος (5), Σίφνος (27), Φολέγανδρος (7), Ελαφόνησος (6), Ανατολική Μάνη (253), Φάρσαλα (275), Άγιος Ευστράτιος (7), Ψαρά (6), Αστυπάλαια (7), Κάρπαθος (64), Κάσος (9), Λειψοί (7), Νίσυρος (11), Πάτμος (27), Σύμη (24)
Στη Νάξο και τις Μικρές Κυκλάδες όλο το 2015 γεννήθηκε μόνον ένα παιδί! Στη Λέσβο καταγράφηκαν 1196 θάνατοι έναντι 532 γεννήσεων. Και στη Γαύδο δεν κατεγράφη ούτε θάνατος, ούτε και γέννηση…
Σε επίπεδο Ελληνικές Περιφέρειες, δύο περιοχές κάνουν την διαφορά με τον ρυθμό γεννήσεων να κινείται σε υψηλά επίπεδα. Η μία είναι η Κομοτηνή που το 2015 κατέγραψε 606 θανάτους, αλλά 526 γεννήσεις. Η άλλη είναι η Ξάνθη που βρίσκεται σε εξέλιξη ένα δημογραφικό θαύμα! Το 2015 πέθαναν 428 άνθρωποι και γεννήθηκαν 904 μωρά!!!
Τίποτα δεν είναι τυχαίο…
Θυμίζουμε τις δηλώσεις του πρώην Αρχηγού Εθνικής Άμυνας (υπηρεσιακός) και αρχηγού ΓΕΣ, Φράγκου Φραγκούλη: «Οι Τούρκοι προσπαθούν να αλλάξουν το status quo της εδαφικής ακεραιότητας στη Θράκη, Επιδιώκουν να περάσουν πάνω από το 50% στη Ροδόπη, τόσο σε πληθυσμιακό όσο και σε εδαφικό επίπεδο, για να εγείρουν θέμα αυτονομίας» (Εφημερίδα Νέα Εγνατία/2014).
Οι εντόπιοι πληθυσμοί μειώνονται επικίνδυνα.
Στις εσχατιές της ορεινής Ελλάδας, στα νησιά, στην καρδιά της Περιφέρειας.
Ερημώνουν χωριά και πόλεις.

Εάν δεν κινητοποιηθεί η Ελληνική Κυβέρνηση και τα κόμματα της αντιπολίτευσης για ένα Εθνικό Σχέδιο Σωτηρίας ώστε να ανατραπεί η σημερινή δραματική κατάσταση, η κατάσταση προβλέπεται δυσοίωνη…

<<Η ιδεοληψία συν τω χρόνω γίνεται εγκεφαλικός κάλος.>>

Σε πρόσφατο άρθρο του, με τίτλο » κίνδυνος εθνικής καταστροφής», ο γνωστός δημοσιογράφος Δ. Κωνσταντακόπουλος (ΔΚ), αναφέρει και, εμείς σχολιάζουμε:

1. Ο τ. υφυπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ Μπράιζα, «Παραθέτει τις μεγάλες ιδέες του που ουσιαστικά συμπυκνώνονται σε μία κεντρική: τη συμπερίληψη της Ελλάδας σε ενεργειακή-στρατηγική μεσογειακή ζώνη υπό τουρκο-ισραηλινή διεύθυνση και αντιρωσική κατεύθυνση, κάτω από την αμερικανική αιγίδα!». Ο ΔΚ, εδώ και σε ολόκληρο το άρθρο του δεν αναφέρει ούτε μία λέξη για το «Ισλαμικό Κράτος» (ΙΚ), για το ισλαμοφασιστικό κίνημα στις μουσουλμανικές χώρες, τις ενδοαραβικές συγκρούσεις. Αν δε το «ξεχνούσε» τότε θα έπρεπε να εξηγήσει πώς ο ισλαμοφασίστας νεοθωμανός Ερντογάν και η Τουρκία που τον ακολουθεί, στην ηγεμονική επιδίωξή του ανασύστασης της οθωμανικής αυτοκρατορίας, μπορεί να συμπλεύσουν και συνυπάρξουν στρατηγικά με το Ισραήλ; Συνωμοσιολογεί με αντιλήψεις αντιαμερικανικές και αντιεβραϊκές του 1960. Δεν αναγνωρίζει πως η Τουρκία αλλά και το Ισραήλ έχουν πολλές φορές αυτονομηθεί από τις ΗΠΑ, δεν αναγνωρίζει πως οι ΗΠΑ και η Δύση δεν έχουν ούτε την ισχύ ούτε την μεταξύ τους συνοχή του 1990 ή του «ψυχρού πολέμου».
2. Ο ΔΚ αποκρύπτει απόλυτα την ανάδυση του ηρωικού κουρδικού έθνους, που φυσικά ούτε αμερικανοκίνητο είναι ούτε ταιριάζει στην αμερικανόπνευστη  «τουρκοϊσραηλινή συμμαχία» που φαντασιώνεται ο ίδιος. Και το κουρδικό απελευθερωτικό κίνημα, αφαιμάζει στρατιωτικά-οικονομικά-πολιτικά-ηθικά το τουρκικό γενοκτόνο καθεστώς. Το οποίο έχει υποστεί στρατηγική ήττα στην Συρία, ύστερα από την απώλεια της συμμάχου Αιγύπτου.
3. Ο ΔΚ πουθενά αναφέρεται στις επιπτώσεις στην περιοχή μας από την αναβαθμισμένη ρωσική στρατιωτικοπολιτική παρουσία, την αγνοεί και αυτήν απολύτως όσον αφορά στα δικά μας εθνικά συμφέροντα. Ούτε αναφέρεται στην ενισχυμένη παρέμβαση του Ιράν, δυνητικού αντιπάλου της Τουρκίας, εχθρού ασίγαστου του Ισραήλ, που ένεκα του τρομοκρατικού Ι.Κ. έγινε αποδεκτό από τις ΗΠΑ.
4. «Ο δεύτερος τρόπος για να δοθεί η χαριστική βολή στους Έλληνες είναι η προβοκάτσια. Μια ελληνοτουρκική κρίση δηλαδή, ιδέα που παίζει στο “βαθύ παρασκήνιο” από την αρχή των Μνημονίων.Στο στενό περιβάλλον του Γιώργου Παπανδρέου, λίγο πριν την πτώση του, “κυκλοφόρησαν” τέτοιες ιδέες! Κάποιοι σκέφτηκαν ότι, προκαλώντας επεισόδιο “αντι-‘Ιμια” στις κυπριακές θάλασσες, που θα κατέληγε σε κατίσχυση επί της Τουρκίας, θα οδηγούσαν ίσως το ΠΑΣΟΚ επιτυχώς σε εκλογικό θρίαμβο. Ευτυχώς, η ψυχραιμία επικράτησε.» Δε διευκρινίζει ο ΔΚ τι εστί «προβοκάτσια». Για παράδειγμα η υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας με την κατάρριψη πχ τουρκικών πολεμικών α/φ που παρά-βιάζουν τα εναέρια σύνορα είναι «προβοκάτσια»; Στο Αιγαίο ο ΔΚ έχει την ιδέα πως η Ελλάδα «προκαλεί» ή θα ήταν οποτεδήποτε «προκλητική»; Ή μήπως στην κυπριακή ΑΟΖ η Κύπρος πρέπει να μείνει παράλυτη στις τουρκικές εισβολές;
5. «Μετά, λανσαρίστηκε η νέα “μεγάλη ιδέα” του έθνους, μια καραμπινάτη ανοησία και προβοκάτσια, όπου παρασύρθηκαν δυστυχώς και κάμποσοι τίμιοι, αλλά  ακατατόπιστοι πατριώτες, η ιδέα ανακήρυξης ΑΟΖ, που δεν θα βοηθούσε σε τίποτα την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων, θα μπορούσε όμως να προκαλέσει ελληνοτουρκική κρίση, στη χειρότερη δυνατή στιγμή και με τον χειρότερο δυνατό συσχετισμό δυνάμεων στην ελληνική ιστορία.» Ο ΔΚ αδυνατεί -ή δε θέλει- να αντιληφθεί την πολιτική διάσταση της ανακήρυξης της ελλαδικής ΑΟΖ. που αναβαθμίζει άμεσα την αξία της χώρας μας σε κάθε διαπραγμάτευσή της. Είναι ακατατόπιστος καθώς δε γνωρίζει πως ουδέν δικαίωμα προκύπτει για την Ελλάδα εάν δεν οριοθετηθεί η ΑΟΖ εκεί όπου γειτνιάζει με άλλων κρατών, οπότε άδικα πανικοβάλλεται ενόψει της Τουρκίας. Και ούτε γνωρίζει πως η άμεση οικονομική εκμετάλλευση των όποιων κοιτασμάτων είναι χρονοβόρα αλλά η τιτλοποίησή τους είναι τάχιστα προσοδοφόρος. Αγνοεί την ανακοίνωση της Deutsche Bank το Νοέμβριο 2012 πως εκτιμά την ύπαρξη κοιτασμάτων φυσικού αερίου αξίας (τότε) 423 δις δολαρίων. Αγνοεί και την εργασία του χρηματοοικονομικού τμήματος του Παν/μίου της Οξφόρδης που κατέθεσαν στην Βουλή οι ΑΝΕΛ τον ίδιο μήνα και η οποία αποτιμούσε πως εδύνατο η Ελλάδα να αποκομίσει, τον πρώτο χρόνο της τιτλοποίησής των κοιτασμάτων της ,15 δις δολάρια.

Και τελικά, ο ΔΚ καταλήγει σε καμία πρόταση διεξόδου για την πατρίδα μας. Επικαλείται τον φόβο από την Τουρκία, απαξιώνει αυθαίρετα και απόλυτα κάθε μέσο και διάθεση και υποχρέωση αντίστασης των Ελλήνων και των κρατών τους: «θα μπορούσε όμως να προκαλέσει ελληνοτουρκική κρίση, στη χειρότερη δυνατή στιγμή και με τον χειρότερο δυνατό συσχετισμό δυνάμεων στην ελληνική ιστορία.» Δεν αναγνωρίζει πως είναι η Τουρκία ιστορικά από συστάσεως του κεμαλικού κράτους, στην δυσμενέστερη, πιο επίφοβη για τον διαμελισμό της, πιο διεθνώς απομονωμένη,  θέση.  
Ανεξάρτητα από τις προθέσεις του, παρουσιάζεται επιπόλαιος, αμαθής, ιδεοληπτικός που ακόμη και αν είναι έντιμος καταλήγει σε φοβικό διασπαστή του δημοκρατικού πατριωτικού πολιτικού χώρου. Η αυτοκριτική ίσως να μη τον έβλαπτε.

<<“Μισταρκός” (δούλος) των ιδεοληψιών του, είναι ο Λουκαΐδης του ΑΚΕΛ>>

Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ

Η πρόσφατη τοποθέτηση του Γιώργου Λουκαΐδη, Εκπροσώπου Τύπου του ΑΚΕΛ, σε τηλεοπτική εκπομπή πως οι Έλληνες της Κύπρου είχαν τους Τούρκους “μισταρκούς” (υπηρέτες-δούλους ή στην καλύτερη περίπτωση μισθωτούς κολίγους) και πως σε κάποια φάση ακόμη και τους “έσφαζαν”- τις δεκαετίες 1950-60, υποθέτω, είναι δεικτική της ένδειας των επιχειρημάτων της επίσημης γραμμής του κόμματος. Η γενικότερη γραμμή του κόμματος, που επανειλημμένα και συνεχώς ακούγεται , από τον Γενικό Γραμματέα του κόμματος και κάτω, είναι πως “κάναμε τζιέ εμείς πολλά”.

Η επιχειρηματολογία με κλισέ χρησιμεύει πάντοτε ως υποκατάστατο της κριτικής σκέψης. Σου επιτρέπει να “δραπετεύσεις” όταν αδυνατείς να ορθώσεις τεκμηριωμένο αντίλογο. Αυτό συνέβη και στη συγκεκριμένη περίπτωση του εκπρόσωπου του ΑΚΕΛ. Και είναι αδικαιολόγητη και ιστορικά ατεκμηρίωτη μια τέτοια άγνοια των κοινωνικών συνθηκών την περίοδο της αγγλοκρατίας- διότι μόνο την περίοδο αυτή θα μπορούσε να συνέβαινε αυτό που ισχυρίζεται ο κ. Λουκαΐδης. Σίγουρα επί Τουρκοκρατίας οι Έλληνες δεν είχαν “μισταρκούς” τους Τούρκους. Μάλλον το αντίθετο συνέβαινε.

Επί αγγλοκρατίας, λοιπόν, ο Γιώργος Λουκαΐδης και το τμήμα έρευνας του κόμματος θα ήταν καλύτερα ενημερωμένοι αν έκαναν το κόπο να μελετήσουν το εμβληματικό πόνημα του N.C. Lanitis, “Rural indebtedness and agricultural cooperation in Cyprus”, Limassol, 1944, (278 σελίδες με στατιστικά, διαγράμματα κλπ) και το οποίο μεταφράστηκε και στα ελληνικά το 1946 από τον Χρ. Χριστοδούλου. Θα μάθαιναν κάτι περισσότερο από αυτά που τους επιβάλουν οι, εκ των υστέρων, ιδεοληπτικές τους θέσεις που χρησιμοποιούνται σήμερα για να εκλογικεύσουν την ανάγκη για την εσαεί παρουσία της Τουρκίας στην Κύπρο.

Θα μάθαιναν, για παράδειγμα, για την τραγική κατάσταση των αγροτών και τον καταστροφικό ρόλο της τοκογλυφίας. Η τοκογλυφία, που ήταν η μεγαλύτερη μάστιγα στον τόπο (και την οποία οι Εγγλέζοι περιόρισαν) δημιουργούσε, μεν, “μισταρκούς” αλλά αυτοί ήταν οι φτωχοί Έλληνες αγρότες που ούκ ολίγες φορές αναγκάζονταν να στέλνουν από τη επαρχία για να “ξεχρεώσουν”, ακόμη και τις κόρες ή τις γυναίκες τους, στα σπίτια και υποστατικά των Ελλήνων προύχοντων και των κεφαλαιοκρατών. Και όλοι γνωρίζουμε τι άλλο συνέβαινε για να “ξεπληρωθεί” το χρέος.

Υπήρχαν και Τούρκοι “μισταρκοί”; Αν υπήρχαν ήταν, συγκριτικά με του υπεράριθμους φτωχούς Έλληνες, πολύ λίγοι. Και ας μην ξεχνάμε πως οι Τούρκοι ήταν α) οι μεγάλοι γαιοκτήμονες, λόγω τουρκοκρατίας και β) η μουσουλμανική θρησκεία απαγορεύει ρητά την δούλεψη πιστού σε άπιστο.

Και να μην μπερδεύουν οι του ΑΚΕΛ κάποιους Τούρκους που δούλευαν ως “τσιράκια” σε σιδεράδες, επιπλοποιούς, παπλωματάδες κλπ, στα παζάρια των πόλεων, και να τους μετατρέπουν σε “μισταρκούς” των Ελλήνων. Διότι και πάλι υπήρχαν πολύ περισσότεροι Έλληνες “μισταρκοί” στην ίδια και χειρότερη κατάσταση.

Όσο για το άλλο “επιχείρημα” του κυρίου Εκπροσώπου, πως δηλαδή “τους σφάζαμε”, θα τον παραπέμψω και πάλι στο θρανίο. Ας διαβάσουν στο ΑΚΕΛ, αν βεβαίως γνωρίζουν την υπάρξή του, το έργο του του Richard A. Patrick, “Political Geography and the Cyprus Conflict, 1963-1971 (University of Waterloo, 1976, 486, σελ.) Το έργο αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο. Ο συγγραφέας του υπηρέτησε με το καναδικό ειρηνευτικό απόσπασμα από την αρχή της κρίσης, πήγε πίσω στον Καναδά, και εκπόνησε διδακτορική έρευνα βασισμένη σε πρωτογενή έρευνα πεδίου από την Κύπρο. Η μελέτη του είναι από μη φιλική ως εχθρική για τους Έλληνες και εκδόθηκε από το πανεπιστήμιο μετά που έφυγε από τη ζωή λόγω ασθένειας.

Ας μελετήσουν το έργο του Patrick όλοι αυτοί που με κάθε ευκαιρία βγάζουν τη γλώσσα τους περίπατο και φορτώνουν “όλες” τις αμαρτίες, αλλά και τις “εικαζόμενες”, στις πλάτες των Ελλήνων διότι αλλιώς θα καταρρεύσουν οι πολιτικοί τους μύθοι και τα ιδεοληπτικά τους κατασκευάσματα. Θα μάθουν και θα εκπλαγούν, π.χ., πόσοι αθώοι Τουρκοκύπριοι εκτελέσθηκαν μεταξύ 1963-67.

Και ναί, σε απόλυτους αριθμούς σκοτώθηκαν μεταξύ 1963-67 (διότι μετά και μέχρι την εισβολή υπήρξαν μηδέν εσκεμμένοι βίαιοι θάνατοι στην Κύπρο- κάτι που οι προπαγανδιστές αποκρύπτουν επιμελώς) περισσότεροι Τούρκοι από Έλληνες. Όμως συγκριτικά και αναλογικά αυτό δεν στέκει- το αντίθετο συνέβη. Σκοτώθηκαν αναλογικά περισσότεροι Έλληνες! Αντιλαμβάνομαι πως αυτές είναι μακάβριες συγκρίσεις και δεν είναι “πολιτικά ορθό” να γίνονται. Όχι όμως και “δαρμένοι και κερατωμένοι” οι Έλληνες της Κύπρου, επειδή κάποιες ιδεοληψίες έχουν ελληνοποιήσει την Τουρκική προπαγάνδα και έχουν υιοθετήσει και την εγγλέζικη, για τους “poor Turks”.

Υπάρχει βέβαια ένας πολύ εύκολος τρόπος να μάθουμε τον επακριβή αριθμό των θυμάτων της περιόδου 1963-67. Δύο μόνο ερευνητές χρειάζονται, που να γνωρίζουν τις δύο γλώσσες, ώστε να ερευνήσουν τα “κοινωνικά μέσα” της εποχής- εφημερίδες, ραδιοφωνικά αρχεία , ληξιαρχεία, κλπ., όπου αναπόφευκτα κάθε θάνατος είναι καταγραμμένος. Ας κάνουν την έρευνα αυτοί που υιοθετούν την τουρκική “αφήγηση” ώστε να γίνει η “αφήγηση” τους ιστορική πραγματικότητα και να αποστομώσουν τους επικριτές τους, μια και έξω.

Η αδυναμία της ιδεοληπτικής σκέψης είναι η “λογική” των κλισέ. Οι ιδεοληπτικοί υπεραπλουστεύουν τα πράγματα και έτσι αποφεύγουν να συγκρουστούν με την πραγματικότητα. Και συνεπώς ο αναστοχασμός, μια εκ των ων ούκ άνευ συνθήκη για να κατανοούμε το κόσμο γύρω μας, δεν έχει θέση μέσα στην ιδεοληπτική τους γυάλα.

<<ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ>>

Του Δημήτρη Κωνσταντόπουλου

Αυτή η μνημονιακή “κολώνια” δεν θα πάει μακριά. ‘Οχι μόνο προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί στη χώρα τεράστια οικονομικο-κοινωνική καταστροφή, αναμφισβήτητα την μεγαλύτερη στη μεταπολεμική, καπιταλιστική Ευρώπη. Κινδυνεύει να τελειώσει με αίμα και ανείπωτη τραγωδία, όχι μόνο εσωτερικά αλλά και “εξωτερικά”.

Δεν μπορούμε να γίνουμε μάντεις προβλέποντας επακριβώς το μέλλον. Κινδυνεύουμε να χαρακτηρισθούμε “Κασσάνδρες”¨, αλλά, όπως στα ομηρικά χρόνια, έτσι και στη σημερινή Ελλάδα οι “Κασσάνδρες” συστηματικά επιβεβαιώνονται.
Υπάρχουν δύο τρόποι που μπορεί η οικονομικο-κοινωνική “δίνη θανάτου” να περάσει, σύντομα και άμεσα, στη γεωπολιτική σφαίρα (χωρίς καν να συζητήσουμε τις προσφυγικές ροές). Δύο τρόποι φαινομενικά αντίθετοι μεταξύ τους, στην πραγματικότητα συμπληρωματικοί και εναλλάξ χρησιμοποιήσιμοι.

Κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας

Ο πρώτος τρόπος είναι να συγκατατεθούν ελλαδικές και κυπριακές ηγεσίες σε παραλλαγή του σχεδίου Ανάν, στερώντας τους ‘Ελληνες της Κύπρου από το κράτος τους. Μόνο τέτοια λύση μπορεί να προκύψει από τις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις και με το υπάρχον πολιτικό προσωπικό Ελλάδας και Κύπρου. Τέτοια “λύση” θα ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου για το σύνολο του ελληνισμού, θα δημιουργήσει, πρώτη φορά στην ιστορία, προϋποθέσεις “αναχώρησης” των Ελλήνων από την Κύπρο, καθιστώντας την Ελλάδα “όμηρο” των δυνάμεων που θα ελέγξουν το νησί, από τις οποίες και θα εξαρτάται η επιβίωση όσων απομείνουν. Θα βάλει την Τουρκία στην ΕΕ “από το παράθυρο” και τελικά και από την “πόρτα”, θα πλήξει ανεπανόρθωτα την ηθικο-ψυχολογική δυνατότητα του, ήδη βαριά πληγωμένου, ελληνικού λαού να υπερασπιστεί τα πιο στοιχειώδη δικαιώματα και το κράτος του.

Δεν υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ Μητσοτάκη, Καραμανλή και Τσίπρα, ως προς την ασκούμενη εσωτερική πολιτική, που προσδιορίζεται λεπτομερώς από το Κουαρτέτο, τις Δανειακές και τα Μνημόνια. Εκεί που ίσως υπάρχει διαφορά Καραμανλή και Μητσοτάκη, είναι στις “εθνικές ευαισθησίες” του πρώτου, που θα μπορούσαν να περιπλέξουν τη “λύση” του κυπριακού, ή και του “μακεδονικού”, σε αντίθεση με την απόλυτη ταύτιση του δεύτερου με τον “ευρωατλαντισμό”.

Για τους καχύποπτους, αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που ο “πανταχού παρών και τα πάντα πληρών” υπερατλαντικός παράγων ευνόησε την ανάδειξη του νέου ηγέτη της ΝΔ. Λέει πολλά και για την ποιότητα και τις εξαρτήσεις διάφορων δήθεν “εθνικοφρόνων οπλαρχηγών” της ΝΔ που τον υποστήριξαν.

Ταυτόχρονα, ο πρώην αμερικανός Υφυπουργός Εξωτερικών Μπράιζα “ξαναχτύπησε”. Είναι αυτός που, λέγεται, ενθάρρυνε τον Σαακασβίλι να ξεκινήσει πόλεμο με τη Ρωσία (εκεί κάπου ήταν και ο Ρόντος). Ηγήθηκε της επιτυχούς προσπάθειας να καταστραφούν τα σχέδια ελληνορωσικών αγωγών και συνολικά οι ελληνορωσικές σχέσεις. Αρχές του χρόνου, ο κ. Μπράιζα ζήτησε και έδωσε συνέντευξη στα “Επίκαιρα”. Επαινεί τον Τσίπρα που μεταβλήθηκε, όπως λέει, σε “μεγάλο ηγέτη” και υπενθυμίζει στην Αθήνα, εμμέσως πλην σαφώς, να μη χρονοτριβεί στη συμμόρφωσή της. Παραθέτει τις μεγάλες ιδέες του που ουσιαστικά συμπυκνώνονται σε μία κεντρική: τη συμπερίληψη της Ελλάδας σε ενεργειακή-στρατηγική μεσογειακή ζώνη υπό τουρκο-ισραηλινή διεύθυνση και αντιρωσική κατεύθυνση, κάτω από την αμερικανική αιγίδα! Κάτι τέτοιο προϋποθέτει όχι μόνο ελληνικές “εθνικές υποχωρήσεις” αλλά και την ολοκληρωτική κατάργηση της κυπριακής κρατικής κυριαρχίας, όπως προβλέπει το συζητούμενο νέο σχέδιο Ανάν!

Για λόγους που η ίδια γνωρίζει, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ αισθάνεται βαθειά υποχρεωμένη στην Ουάσιγκτων για την επίτευξη της συμφωνίας και ελπίζει (ακόμα!) στην αμερικανική συνηγορία για το χρέος. Ο κ. Δραγασάκης ευχαρίστησε δημόσια την αμερικανική κυβέρνηση για την επίτευξη της συμφωνίας του Ιουλίου. Οι Αμερικανοί μας βοήθησαν, όπως και τον Σημίτη στα ‘Ιμια, να συνθηκολογήσουμε!

Με αυτά που λένε και κάνουν οι ‘Έλληνες πολιτικοί, πλέον και της “αριστεράς”, ο σχολιαστής στέκεται περιδεής. Νοιώθει ότι και το πιο εύστοχο σχόλιο κινδυνεύει να αποδειχθεί υποδεέστερο της απίστευτης πραγματικότητας! Εκτός από τη χώρα του, θέλουν και ότι απέμεινε από το μυαλό μας.

Το σενάριο της προβοκάτσιας

Ο δεύτερος τρόπος για να δοθεί η χαριστική βολή στους ‘Ελληνες είναι η προβοκάτσια. Μια ελληνοτουρκική κρίση δηλαδή, ιδέα που παίζει στο “βαθύ παρασκήνιο” από την αρχή των Μνημονίων.

Στο στενό περιβάλλον του Γιώργου Παπανδρέου, λίγο πριν την πτώση του, “κυκλοφόρησαν” τέτοιες ιδέες! Κάποιοι σκέφτηκαν ότι, προκαλώντας επεισόδιο “αντι-‘Ιμια” στις κυπριακές θάλασσες, που θα κατέληγε σε κατίσχυση επί της Τουρκίας, θα οδηγούσαν ίσως το ΠΑΣΟΚ επιτυχώς σε εκλογικό θρίαμβο. Ευτυχώς, η ψυχραιμία επικράτησε.

Μετά, λανσαρίστηκε η νέα “μεγάλη ιδέα” του έθνους, μια καραμπινάτη ανοησία και προβοκάτσια, όπου παρασύρθηκαν δυστυχώς και κάμποσοι τίμιοι, αλλά ακατατόπιστοι πατριώτες, η ιδέα ανακήρυξης ΑΟΖ, που δεν θα βοηθούσε σε τίποτα την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων, θα μπορούσε όμως να προκαλέσει ελληνοτουρκική κρίση, στη χειρότερη δυνατή στιγμή και με τον χειρότερο δυνατό συσχετισμό δυνάμεων στην ελληνική ιστορία. Οι εξωτερικές δυνάμεις που, υποθέτουμε, βάζουν κατά καιρούς τέτοιες ιδέες, δεν εξαίρεσαν ούτε τον “αντιεθνικιστή” Τσίπρα από την προσπάθεια να “χώσουν” στο περιβάλλον του άτομα που θα μπορούσαν να ευνοήσουν σενάρια κρίσης.

Οι πιο πατενταρισμένοι “ενδοτικοί” και οι πιο έξαλλοι “εθνικόφρονες” καταλήγουν στο ίδιο σημείο, όχι μόνο γιατί αμφότεροι δεν έχουν μυαλό, αλλά και γιατί δεν υπάρχει πέτρα στην Ελλάδα χωρίς ξένη δύναμη από πίσω.

Τέτοια “προβοκάτσια” θα μπορούσε να εξυπηρετήσει πολλές σκοπιμότητες μαζί

– θα συγκέντρωνε το παγκόσμιο ενδιαφέρον από την καταστρεφόμενη από την Τρόικα Ελλάδα στην ελληνοτουρκική διένεξη. Μην ξεχνάμε ότι το “ελληνικό” δεν έχει πάει ακόμα σε οριστική “λύση”. Οι μεγάλες τράπεζες, Μέρκελ, Σόιμπλε, Κομισιόν, Λαγκάρντ έχουν τεράστιο συμφέρον να μην αποδοθεί σε αυτούς η πολιτική ευθύνη της τελικής ελληνικής καταστροφής

– να ενσωματώσει ακόμα καλύτερα Ελλάδα και Τουρκία στην υπό δημιουργία “μεσογειακή ζώνη”. Δείτε τι συνέβη με τον Ερντογάν. Τον έβαλαν πιθανώς να κάνει τον “ζόρικο” στη Ρωσία, αποτέλεσμα είναι τώρα να πέφτει “με χίλια” στην αγκαλιά ΗΠΑ και Ισραήλ.

Για την Ουάσιγκτων, ενόψει μεγάλων αλλαγών στην Ευρώπη και πιθανής κλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή και την πρ. ΕΣΣΔ, είναι επιτακτική ανάγκη οι “ελληνικές εκκρεμότητες” (κυπριακό, μακεδονικό) να λυθούν άμεσα, πριν από την επόμενη μεγάλη ελληνική ή/και ευρωπαϊκή κρίση και όσο διάστημα ο ελληνικός λαός παραμένει εξαιρετικά εξασθενημένος, με ηγεσίες απολύτως ανεπαρκείς και βαθιά εξαρτημένες, σε Αθήνα και Λευκωσία.

Με απολύτως διεστραμμένο τρόπο, αντεστραμμένη, μέσω των λογογράφων του – που υποθέτουμε τους επισκέπτεται τακτικά το “πνεύμα” της “αυτοκρατορίας” – η αλήθεια βρήκε το δρόμο της προς το στόμα του Πρωθυπουργού, με τις αισιόδοξες προβλέψεις του για την Ελλάδα το 2021, επέτειο των 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση.

Αυτό ακριβώς κρίνεται τώρα. Διακόσια χρόνια μετά το 1821, είναι το αποτέλεσμα της Ελληνικής Επανάστασης που απειλείται με οριστική ακύρωση και ο ελληνικός λαός με τη μοίρα των Εβραίων υπό τον αυτοκράτορα Τίτο. Να διαλυθεί ηθικά και να διασκορπιστεί στα πέρατα του κόσμου, αφήνοντας εδώ μιαν “Ελλάδα χωρίς ‘Ελληνες” (Μ. Θεοδωράκης)