Σάββατο, 28 Δεκεμβρίου 2013

ΜΑΝΤΕΛΛΑ, ΜΑΚΑΡΙΟΣ, ΓΡΙΒΑΣ ΚΑΙ ..’’ ΟΛΒΙΟΣ ΟΣΤΙΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΣΧΕ ΜΑΘΗΣΙΝ’’...


"During my lifetime I have dedicated myself to this struggle of the African
people. I have fought against white domination, and I have fought against
black domination. I have cherished the ideal of a democratic and free
society in which all persons live together in harmony and with equal
opportunities. It is an ideal which I hope to live for and to achieve. But
if needs be, it is an ideal for which I am prepared to die." - statement to
the court during the Rivonia trial, April, 20, 1964. NELSON MANDELA
.

Διαβάζοντας τά πιό πάνω λόγια του ΝΕΛΣΟΝ ΜΑΝΤΕΛΑ οι πολίτες πού σκέπτονται καί πέραν  από τήν μπανανιακή λαικίστικη περιρρεόυσα συμφωνούν ότι άν είχαμε  ηγέτες του μεγέθους τού ΜΑΝΤΕΛΑ απο το 1955 και μετέπειτα  δέν θά παθαίναμε ότι εχουμε πάθει.
Η  Κύπρος πρέπει νά ενδοσκοπήσει τό παρελθόν γιά να διασώσει τό μέλλον.
Είναι ώρα  να διδαχθεί , μέ  ΠΛΗΡΗ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ,  Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ από το 1955 ως σήμερα. Νά αποδεχθούμε αυτά που όλοι γνωρίζουμε  κατ ιδιαν αλλά φοβούμαστε να πούμε δημόσια.

Η  ιστορία μας δέν είναι όπως τήν παρουσίαζαν και ακόμα τήν παρουσιάζουν  ωρισμένοι στενόμυαλοι  πολιτικοί  ,η Εκκλησία τής Κύπρου πού διαδραμάτισε ολέθριο ρόλο σάν Εθναρχία , η  στρεβλή εθνικιστική παιδεία και η διδασκαλία της, τα διάφορα συμφέροντα μαζί με ωρισμένα αισχρά έντυπα καί  ΜΜΕ  πού απομυζούσαν τόν πλούτο τής Πατριδας μας προσεταιριζόμενοι τούς εκάστοτε κρατούντες καθώς και αυτήν τήν ίδια τήν Εκκλησία.  

Ο Κυπριακός λαός πρέπει να πληροφορηθεί την αληθινή τραγική ιστορία του και τα λάθη  αυτών πού εξέλεγε και εκλέγει (πάντα με λαμπρές εξαιρέσεις ηγετών  πού όμως εχλευάζοντο και δέν εισακούοντο ) αντί να παραπληροφορείται γιά δεκαετίες οτι ταχατες συνομωτούν οι πάντες  εναντίον μας για να σκεπάζουν  ανεπαρκείς πολιτικοί τις τραγικές γκάφες και τα συμφέροντα τους για 60 χρόνια. Είναι απο το 1955 πού εξεκίνησε η τραγωδία της Κύπρου και τα δεινά της και οχι από το 1974. Καί ακόμα δέν ξέρουμε πού πάμε....Θα καταλήξουμε σέ νέα Αλεξανδρέττα η θα επιτρέψουν τα χωρίς πατρίδα ντόπια συμφέροντα να  σωθεί η Πατρίδα??..
. 
Ακόμα και σήμερα  αντί να διδαχθεί τήν αληθινή ιστορία του ο λοαός  ,συνεχίζονται  υποκριτικά οι  ύμνοι για  τούς  πρώτους ηγέτες, ανίδεους περί διεθνώνυποθέσεων και εθνικής στρατηγικής , τόν Αρχιεπισκοπο Μακάριο καί τον Στρατηγό Γρίβα  οι οποίοι στό όνομα τού  Ελληνισμού μέν αλλά εντελώς ανεπαρκείς στούς χειρισμούς  καί αδαείς περί τής σημασίας τού  όρου  ΄΄συναινεση ΄΄επέφεραν αυτά  τά δεινα στόν τόπο μας .( Η ,ίσως καί να ίσχυσε η ρήση ΄΄ ΕΝΟΣ ΛΑΘΟΥΣ ΔΟΘΕΝΤΟΣ, ΜΥΡΙΑ ΕΠΟΝΤΑΙ ΄΄) .  ΄Οτι και να συνέβηκε , εφθάσαμε εδώ πού εφθάσαμε ΄΄. Από τούς δύο αυτούς ηγέτες μεταφέρθηκε  κληρονομικά το  πείσμα καί ο ανταγωνιστικός  διχασμός στούς διαδόχους οι οποίοι ενεδύθησαν τόν μανδύα τών αγωνιστών από το 1955  ως σήμερα.   Οι δύο αυτοί ηγέτες αγνοώντας  ότι η έννοια του ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ δεν είναι συνώνυμη του Εθνικισμού  ,του Ελληνοκεντρισμού και του φανατισμού,  αλλά τού αρχαίου ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ  πνέυματος καί ήθους,  τής φιλο-σοφίας και της Δημοκρατίας (τού Σόλωνα, τού Σωκράτη, τού Πλάτωνα ,  τού Αριστοτέλη και τών Στωικών )  οδήγησαν τήν πατρίδα μας στόν εμφυλιοπολεμικό όλεθρο και στά νύχια τής Τουρκίας.  Ο  ΜΑΝΤΕΛΑ  εδίδαξε  στόν λαό του πολύ περισσότερα ιδεώδη του πραγματικού ήθους τού Ελληνισμού τά ίδια χρόνια πού μας εδίδαξαν  οι δικοί μας ηγέτες περί αντιπαράθεσης και συγκρουσιακού ανταγωνισμού.

Οι πραγματικοί ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ αποσύρονται όπως τόν ΚΙΓΚΙΝΑΤΟ καί τόν ΝΕΛΣΟΝ
ΜΑΝΤΕΛΑ
 καί ενεργούν  συμφιλιωτικά  καί ειρηνικά,  δίδοντας παραδείγματα  σεμνότητας ,συναινεσης μετριοπάθειας, και ταπεινοφροσύνης στούς λαούς. Αυτές είναι οι ΑΡΕΤΕΣ πού διακρίνουν ένα άνθρωπο, ένα  πραγματικό ΠΑΤΡΙΩΤΗ .
Αυτές πρεπει να συναποτελούν το παράδειγμα τού εθνικού μας  ΕλληνοΧριστιανικού  Ηθους  καί όχι τά συνθήματα καί οι λαικισμοι τών ψευδοπατριωτών.
Άν οι πρωτοι μας ηγέτες είχαν τήν συμφιλιωτική και συναινετική  προπαίδεια  ,  αν  δέν εκύρητταν  τόν ελληνοκεντρικό εθνοφανατισμό , ούτε ο φανατικός  Ντεκτάς η ο  Κιουτσουκ θα αναλάμβαναν τήν Τουρκοκυπριακή κοινότητα ούτε η Τουρκία θα έβρισκε αφορμή να κατακτήσει τήν Κύπρο.
Ατυχήσαμε διότι δέν είχαμε ένα ΜΑΝΤΕΛΑ η ένα ΚΙΓΚΙΝΑΤΟ
  
Τώρα , μέσα στά τόσα δεινά τού λαού μας ,  ένα-ένα τά προγονικά στοιχεία τών παππούδων μας , τα γονίδια  τού  εθνικού μας χαρακτήρα (NATIONAL IDENTITY / NATIONAL CHARACTER ) πρέπει να αναγεννηθούν  για να  αποβάλουμε τά εθνικά μας συμπλέγματα μεγαλομανίας, ανωτερότητας= κατωτερότητας ,έπαρσης , αυθάδειας και  αλαζωνείας (λ.χ η νεολαία μας σήμερα) καί να αντικατασταθούν από τίς   ΑΡΕΤΕΣ του ΜΑΝΤΕΛΑ και του ΚΙΓΚΙΝΑΤΟΥ .
Πρέπει να μάθει ο λαός τις ιστορικές αλήθειες για να μη επαναλάβει  ποτέ τα ιδια λάθη,
... ΚΑΙ,  ΟΛΒΙΟΣ ΟΣΤΙΣ  ΤΗΣ (ΑΛΗΘΙΝΗΣ ) ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΣΧΕ ΜΑΘΗΣΙΝ..
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ - ΑΚΗΣ ΛΟΡΔΟΣ  Υ.Γ  Ένας μεγάλος Αγιος Πνευματικός στό Αγιον Όρος απάντησε το 1991 σε ερώτηση καποιου γνωστού μου : ´´Πότε θα απελευθερωθούμε απο τούς Τούρκους Γέροντά´´? ¨ Όταν απελευθερωθείτε από τα πάθη σας¨  ήταν η απάντηση. Αυτός ήταν ο μ. Γέρων Παίσιος .




 
ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ


Οταν στην Ουάσιγκτον χαρακτηρίζουν την κατάσταση σε μία χώρα «επικίνδυνη» και τον ηγέτη της «απρόβλεπτο και αναξιόπιστο», τότε το πρόβλημα (της χώρας) είναι πολύ σοβαρό. Αυτή είναι η κεντρική ιδέα των αναλύσεων της αμερικανικής διπλωματίας για την Τουρκία και τον πρωθυπουργό της. Οι χώρες, λοιπόν, που αποτελούν τη γειτονιά της Ανατολικής Μεσογείου είναι λογικό να προβληματίζονται. Ιδιαίτερα η Κύπρος, όπου η Τουρκία διατηρεί παράνομα δυνάμεις κατοχής καταστρατηγώντας κάθε έννοια Διεθνούς Δικαίου, και η Ελλάδα, που απειλείται ακόμα και σήμερα, εν μέσω αυτής της άνευ προηγουμένου κρίσης που μαστίζει τη γειτονική χώρα.
Οταν μετά τη συνάντηση του Ταγίπ Ερντογάν με τον Πρόεδρο Μπάρακ Ομπάμα, στις 16 του περασμένου Μαϊου, είχα προβλέψει ότι η στενή σχέση των δύο ηγετών έχει πλέον ημερομηνία λήξης, μερικοί ξερόλες αναλυτές (στην Ελλάδα και την Κύπρο) αντιμετώπισαν την τοποθέτησή μου με σκεπτικισμό και ειρωνεία. Αποδεχόμενοι τις δημόσιες τοποθετήσεις του κ. Ερντογάν, υποστήριξαν ότι ως απόρροια εκείνης της συνάντησης, η Αθήνα και η Λευκωσία ήταν οι χαμένες του διπλωματικού παιγνιδιού. Ακολούθησε και το «φιάσκο» της μη επίσκεψης του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στο Λευκό Οίκο τον περασμένο Ιούνιο, και το γλυκό έδεσε γι’ αυτούς τους αναλυτές.
Σε μία συζήτηση που είχα με ανθρώπους του στενού περιβάλλοντος του Έλληνα Πρωθυπουργού αμφισβήτησαν με τη σειρά τους τις πληροφορίες μου, λέγοντας πως ο Πρόεδρος Ομπάμα πίστευε ότι ο Ερντογάν ήταν ένας ισχυρός και αξιόπιστος εταίρος του στον μουσουλμανικό κόσμο.
Και όμως. Όποιος έβλεπε τον Τούρκο πρωθυπουργό και τον Αμερικανό Πρόεδρο κάτω από τις ομπρέλες, εκείνο το πολύ ζεστό βροχερό μεσημέρι στους κήπους του Λευκού Οίκου, δεν είχε την παραμικρή αμφιβολία ότι η Αγκυρα και η Ουάσιγκτον επέλεγαν διαφορετικούς δρόμους. Ο Ερντογάν, που ήδη έβλεπε φαντάσματα να τον …καταδιώκουν, και ο Μπάρακ Ομπάμα που ήταν αποφασισμένος να κλείσει το κεφάλαιο των πολέμων για την Αμερική, ξανασυναντήθηκαν στην Αγία Πετρούπολη και συζήτησαν όρθιοι για 2-3 λεπτά, όσο για να βγει μία φωτογραφία που θα χρησιμοποιούσαν οι προσωπικοί προπαγανδιστές του ισλαμιστή ηγέτη στην Τουρκία. Στο μεταξύ, και χωρίς να έχουν σχέση τα τρία περιστατικά, ο κ. Ομπάμα κάλεσε τον Αύγουστο τον κ. Σαμαρά και ο αντιπρόεδρος Τζόζεφ Μπάιντεν τον Σεπτέμβρη τον πρόεδρο της Κύπρου, στο Λευκό Οίκο. Είχαν προηγηθεί τα γεγονότα στην Πλατεία Ταξίμ και η σκληρή στάση του υπουργού Εξωτερικών Τζον Κέρι, σε συνεννόηση με τον κ. Ομπάμα, που υποστήριξε ανοικτά το δικαίωμα των Τούρκων πολιτών να διαδηλώνουν ελεύθερα.
Οι Αμερικανοί γνώριζαν από πολύ παλιά ότι ο κ. Ερντογάν ήταν ένας «απρόβλεπτος και αναξιόπιστος» ηγέτης και δεν περίμεναν την απαράδεκτη στάση του έναντι του Ισραήλ για να το διαπιστώσουν. Τους πρόδωσε στον πόλεμο του Ιράκ το 2003, αν και του είχαν ετοιμάσει ειδικό πακέτο με δισεκατομμύρια δολάρια στο οποίο συμπερλαμβανόταν και η Κύπρος με τη μορφή του φιλοτουρκικού σχεδίου Ανάν. Ένα χρόνο μετά, είχαν λάβει και τα μηνύματα από τον πρέσβη τους στην Άγκυρα Έρικ Έντελμαν, ο οποίος είχε «αδιάψευστη πληροφόρηση» ότι η οικογένεια του πρωθυπουργού της Τουρκίας βρισκόταν στο επίκεντρο της διαφθοράς. Στα τηλεγραφήματά του, που έχω διαβάσει ο ίδιος, ενημέρωσε τον τότε υπουργό των Εξωτερικών των ΗΠΑ και για τους παχυλούς λογαριασμούς της οικογένειας στην Ελβετία, όπως και για τις ύποπτες σχέσεις του με συγκεκριμένους Τούρκους επιχειρηματίες, οι οποίοι πλήρωναν τα δίδακτρα και τα υπόλοιπα έξοδα των παιδιών του Ερντογάν στην Αμερική.
Τα τηλεγραφήματα βρίθουν με τις λεπτομέρειες των παρανομιών του πρωθυπουργού της Τουρκίας και του στενού πυρήνα των συνεργατών του. Παρά το γεγονός ότι η διαφθορά στην Ελλάδα άγγιζε όλους τους παράγοντες του πολιτικού κόσμου και του κράτους, μπροστά στον Ερντογάν οι δικοί μας είναι …μαθητούδια.
Γιατί, λοιπόν, ενώ γνώριζαν οι Αμερικανοί, ανέχθηκαν τόσα χρόνια τον Ερντογάν και την ψυχοπαθητική συμπεριφορά του, που ένοιωθε στο πετσί του και ο ίδιος ο Αμερικανός Πρόεδρος, όποτε έρχονταν προς συζήτηση τα θέματα της Χαμάς και του Ισραήλ; Όσοι παρακολουθούμε τον κ. Ομπάμα από κοντά, γνωρίζουμε πως «σπεύδει βραδέως»… Είναι δυστυχώς ένας αναποφάσιστος άνθρωπος, που λαμβάνει αποφάσεις όταν φτάσει ο κόμπος στο χτένι. Τώρα αντιλαμβάνεται όσα του κατήγγειλαν κατά καιρούς όχι μόνο οι Ισραηλινοί, αλλά και άλλοι γνήσιοι σύμμαχοί του, όπως οι στρατιωτικοί της Αιγύπτου. Η ανοχή που επέδειξε έναντι του προκλητικού και ασεβούς Ερντογάν έφτασε στα όρια του απαράδεκτου. Και αυτό εννοούσε ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου στον «εξάψαλμο» που επεφύλαξε στον κ. Ομπάμα, όταν ο τελευταίος του τηλεφώνησε για να τον ενημερώσει για τη συμφωνία με το Ιράν. Ηταν ένα μαρτυρικό μισάωρο για τον Αμερικανό ηγέτη και η λέξη Ερντογάν ακούστηκε αρκετές φορές.
Στα αμερικανικά τηλεγραφήματα περιλαμβάνεται και το ψυχογράφημα του κ. Ερντογάν, που ετοίμασαν από κοινού Αμερικανοί διπλωμάτες με αναλυτές των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ. Μέσα σ’ αυτό –και δεν επιδέχεται καμίας διάψευσης η πληροφορία- γίνεται ακριβής αναφορά για τα ψυχολογικά (και όχι μόνο) προβλήματα του Τούρκου πρωθυπουργού. Δεν είναι ότι δεν συγκρατεί τα νεύρα του. Είναι ότι τα νεύρα του καθοδηγούν τη γλώσσα του, γι’ αυτό και οι συχνές εκρήξεις εναντίον πραγματικών και φανταστικών αντιπάλων…
Επιστρέφοντας από το Πακιστάν, ο Ερντογάν δήλωσε ότι «όσοι εμπλέκονται σε δωροδοκίες θα λογοδοτήσουν στους πολίτες και στον νόμο». Οποία ειρωνεία… Ολοι αυτοί στους οποίους αναφέρεται είναι η ίδια του η οικογένεια, οι στενοί του συνεργάτες και οι φίλοι του. Ο κόσμος της διαφθοράς κινείται αποκλειστικά γύρω από τον ισλαμιστή ηγέτη, και ο αρχηγός του κυκλώματος είναι ο ίδιος. Πρόκειται για καταστάσεις που συναντά κανείς στις δικτατορίες και στα απολυταρχικά καθεστώτα της Μέσης Ανατολής, της Βορείου Αφρικής και της Ασίας. Ο τρόπος με τον οποίο κυβερνά, ο τρόπος με τον οποίο διάβρωσε με φανατικούς ισλαμιστές τον κρατικό μηχανισμό, θυμίζει τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ενωσης. Αυτός είναι ο πραγματικός Ερντογάν, και όχι αυτός που μας παρουσίασαν οι εγχώριοι αναλυτές, οι οποίοι για χρόνια τον αντιμετώπιζαν με δέος, ενώ τώρα σπεύδουν πρώτοι να προλάβουν να τον αποδομήσουν.
Παρά το γεγονός ότι τάισε μέχρι σκασμού τον σκληρό πυρήνα του κόμματός του και το φανατικό ισλάμ, το τέλος του Ερντογάν θα είναι άσχημο. Ο κυριότερος αντίπαλος του δεν είναι η κεμαλική αντιπολίτευση, που ήταν βουτηγμένη και αυτή στη διαφθορά όταν κυβερνούσε, αλλά ο ευεργέτης του κ. Ερντογάν, ο σκληροτράχηλος ιμάμης Γκιουλέν, ο άνθρωπος που τον ανέβασε και τον διατήρησε στην εξουσία. Η πτώση του Ερντογάν, όποτε και αν γίνει, θα κάνει πάταγο και οι αντίπαλοί του θα τον στείλουν ξανά στη φυλακή, αν δεν εγκαταλείψει έγκαιρα την Τουρκία. Θα σημάνει, όμως, και την έναρξη μεγάλων αλλαγών που θα αφορούν και εμάς, καθώς ο Γκιουλέν –εάν είναι ο νικητής της σύγκρουσης- θα προχωρήσει στην άμεση αποκατάσταση των σχέσεων με το Ισραήλ, και θα παρουσιάσει εντελώς αδιάλλακτες θέσεις στο Κυπριακό, στο Αιγαίο και στο Κουρδικό.
Βεβαίως, ο κ. Ερντογάν δεν είχε διαφορετικές θέσεις στα θέματα που ενδιαφέρουν την Αθήνα και τη Λευκωσία. Ομως, αποδείχθηκε ο μεγαλύτερος σύμμαχος της Ελλάδας και της Κύπρου με την απόφασή του να αναδείξει το Ισραήλ στον ύψιστο εχθρό του. Το μίσος του για το Εβραϊκό Κράτος γέννησε μία μεγάλη συμμαχία στην Ουάσιγκτον, και κάθε μέρα που περνά αλλάζουν δραματικά τα πράγματα για τα συμφέροντα του Ελληνισμού… Γι’ αυτό πρέπει να προσευχόμαστε να παραμείνει στην εξουσία…*Follow on twitter: @mignatiou
http://omirosalexandrou.blogspot.com.

 

Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2013

ΕΠΙΔΟΜΑ ΕΥΘΥΝΗΣ ΚΑΙ ΣΕ ΑΝΕΥΘΥΝΟΥΣ

Επιταγές σε απατεώνες, σε μη δικαιούχους αλλοδαπούς και σε πεθαμένους
Υπερπληρωμές €30 εκατ. σε συντάξεις και επιδόματα
 
Στον δημόσιο τομέα συνεχίζεται να καταβάλλεται ακόμη το λεγόμενο επίδομα ευθύνης. Για τους ανεύθυνους, όμως, του δημόσιου τομέα, καμία πρόνοια από την κυβέρνηση Αναστασιάδη. Έτσι λοιπόν, συνεχίζουν να βρίσκονται στο απυρόβλητο οι δημόσιοι υπάλληλοι που με τις πράξεις, τις αποφάσεις, τις παραλείψεις και την αδιαφορία τους, ζημιώνουν το κράτος. Το υποχρεώνουν να βάλει το χέρι βαθιά στην τσέπη και να πληρώσει εξ υπαιτιότητάς τους, χωρίς βεβαίως, οι ίδιοι να λογοδοτούν. Και όταν έλθουν στο φως τα κατορθώματά τους, έχουν έτοιμη τη δικαιολογία: Δεν φταίνε οι υπάλληλοι, αλλά το…σύστημα.
 
Στην ετήσια έκθεσή της για το 2012, η γενική ελέγκτρια Χρυστάλλα Γιωρκάτζη αναφέρεται σε αρκετές τέτοιες περιπτώσεις δημοσίων υπαλλήλων. Χαρακτηριστικότερη ίσως όλων, η περίπτωση υπαλλήλων του υπουργείου Εργασίας με τις υπερπληρωμές σε συντάξεις, δημόσια βοηθήματα και παροχές του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων, οι οποίες έφτασαν σήμερα τα €30 εκατ. Με πολύ σοβαρό το ενδεχόμενο να απολεσθεί ένα σημαντικό ποσό από τις υπερπληρωμές που καταβλήθηκαν λόγω της παρέλευσης σημαντικού χρόνου από τη διαπίστωσή τους αλλά και της μη έγκαιρης λήψης δραστικών και νομικών μέτρων.

Το τρύπιο σύστημα ελέγχου που λειτουργεί σ’ αυτές τις νευραλγικές υπηρεσίες του κράτους επιτρέπει ακόμη και σε απατεώνες να το εκμεταλλευτούν, εξασφαλίζοντας επιδόματα με ψευδείς παραστάσεις. Στην έκθεση της κ. Γιωρκάτζη καταγράφονται με πάσα λεπτομέρεια οι υπερπληρωμές που έγιναν, όχι όμως και τα ονόματα των δημοσίων υπαλλήλων στους οποίους επιρρίπτει την ευθύνη. Αρκεί να αναφέρουμε ότι το κράτος έχει ήδη απολέσει ένα ποσό της τάξης των €3 εκατ. περίπου από πρόσωπα που έτυχαν υπερπληρωμών, αλλά μέχρι να τους ανακαλύψουν αποδήμησαν εις Κύριον!

Ειδικότερα, στις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων εκκρεμούσαν μέχρι τις 27/5/2013 υπερπληρωμές κοινωνικής σύνταξης ύψους €618.929 (€580.824 στις 29/5/2012) εκ των οποίων τα €308.409 (€253.740 στις 29.5.2012) αφορά υπερπληρωμές σε άτομα που στο μεταξύ έχουν αποβιώσει. Από σχετικό έλεγχο που διενήργησε η υπηρεσία της κ. Γιωρκάτζη, προέκυψε ότι οι βασικοί
λόγοι δημιουργίας των υπερπληρωμών είναι η απόκρυψη από τους αιτητές, κατά την υποβολή της αίτησής τους για εξέταση, πληροφοριών για τυχόν απουσία τους εκτός Κύπρου και για τυχόν λήψη σύνταξης ή άλλης παρόμοιας πληρωμής από οποιαδήποτε πηγή καθώς και η μη διερεύνηση από λειτουργούς των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων της διαμονής τους στην Κύπρο. Παρατηρήθηκε, επίσης ότι ο αρμόδιος κλάδος δεν παρακολουθεί τις υπερπληρωμές πάνω σε συστηματική βάση, ούτε και φαίνεται να λαμβάνει έγκαιρα και δραστικά μέτρα για την ανάκτησή τους. Επιπρόσθετα, διαπιστώθηκε ότι πρόσωπα έλαβαν παράνομα κοινωνική σύνταξη είτε με ψευδείς παραστάσεις είτε με την αποσιώπηση ουσιωδών γεγονότων.

Όσο αφορά το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, μέχρι τον Μάιο του 2013 εκκρεμούσαν υπερπληρωμές συνολικού ύψους €7,3 εκατ., οι οποίες αφορούσαν σε διάφορες παροχές του ΤΚΑ (γήρατος, ανικανότητας, ανεργίας, χηρείας, ασθενείας κ.ά.), από τις οποίες ποσό ύψους €2,1 εκατ. αφορούσε σε υπόλοιπο υπερπληρωμών από άτομα που απεβίωσαν. Όπως επισημαίνει στην ετήσια έκθεσή της η κ. Γιωρκάτζη, η δημιουργία των υπερπληρωμών οφείλεται κυρίως στη μη έγκαιρη ενημέρωση των ΥΚΑ ή και απόκρυψη για αλλαγές στα δεδομένα ατόμων και των εξαρτωμένων τους που λαμβάνουν παροχή, σε συνδυασμό με τη μη διερεύνηση από μέρους των λειτουργών του ΥΚΑ για τυχόν ανάληψη εργασίας, με αποτέλεσμα τη συνέχιση της καταβολής της παροχής και τη δημιουργία υπερπληρωμής.

Στις πιο πάνω υπερπληρωμές περιλαμβάνονται και ορισμένες περιπτώσεις πλασματικών υπερπληρωμών, όπως, για παράδειγμα, έκδοση επιταγών σε άτομα που απεβίωσαν προ καιρού, οι οποίες δεν εξαργυρώθηκαν. Διαπιστώθηκε, επίσης, αδυναμία στην ανάκτηση των οφειλόμενων ποσών λόγω συνήθως της παρέλευσης σημαντικού χρόνου μέχρι τον εντοπισμό της υπερπληρωμής, καθώς και λόγω της μη λήψης δραστικών και έγκαιρων μέτρων.

Υπερπληρωμές διαπιστώθηκαν και στο Κεντρικό Ταμείο Αδειών. Στις 27/5/2013 εκκρεμούσαν υπερπληρωμές πληρωθεισών απολαβών αδειών συνολικού ύψους €333.178, από τις οποίες ποσό ύψους €8.650 αφορούσε σε υπερπληρωμές σε άτομα που απεβίωσαν.
Νομικά μέτρα για να εισπράξουν ό,τι εισπράττεται

Όπως μας λέχθηκε από το υπουργείο Εργασίας, το θέμα των υπερπληρωμών τυγχάνει ενδελεχούς μελέτης και παρακολούθησης σε συνεργασία με το Γενικό Λογιστήριο και άλλες Υπηρεσίες με στόχο την πρόληψη δημιουργίας τους και την ορθή διαχείρισή τους, ώστε να είναι δυνατή η ανάκτησή τους. Για παρακολούθηση και έλεγχο των υπερπληρωμών έχει ήδη οριστεί υπεύθυνος λειτουργός σε κάθε Υπηρεσία και εκεί όπου διαπιστώνεται υπερπληρωμή αποστέλλεται αμέσως επιστολή για επιστροφή του ποσού. Σε περίπτωση μη επιστροφής του, το ποσό παρακρατείται από μελλοντικές πληρωμές κοινωνικής σύνταξης. Εκεί και όπου διαπιστώνεται ότι πρόσωπα έλαβαν κοινωνική σύνταξη με ψευδείς παραστάσεις ή με αποσιώπηση ουσιωδών γεγονότων, τότε, λαμβάνονται μέτρα, συμπεριλαμβανομένων και νομικών μέτρων για επιστροφή της υπερπληρωμής στο κρατικό ταμείο.
€21,3 εκατ. επιπλέον σε δημόσια βοηθήματα

Σύμφωνα με τη μηχανογραφημένη έκθεση καθυστερημένων εσόδων των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας (ΥΚΕ) τα καθυστερημένα έσοδα κατά τις 31/12/2012 τα οποία αφορούν κυρίως σε υπερπληρωμές σε λήπτες δημόσιου βοηθήματος ανέρχονταν σε €21,3 εκατ. σε σύγκριση με €12,4 εκατ. στις 31/12/2011. Δηλαδή, σημειώθηκε αύξηση €8,9 εκατ. ή ποσοστό 71,8%. Αρκεί και μόνο να αναφέρουμε ότι κατά τη διαχείριση και επαναξιολόγηση των περιπτώσεων ληπτών δημόσιου βοηθήματος με την ιδιότητα του μονογονιού, στη βάση οδηγιών της διευθύντριας των ΥΚΕ, εντοπίστηκαν κατά το 2012 και καταχωρήθηκαν στο μηχανογραφημένο σύστημα, υπερπληρωμές, ύψους €3.613.092. Από σχετικό δειγματοληπτικό έλεγχο που διενήργησε η Ελεγκτική Υπηρεσία, διαπιστώθηκε ότι η δημιουργία υπερπληρωμών οφείλεται σε διάφορους λόγους, οι κυριότεροι εκ των οποίων είναι οι ακόλουθοι:

1) Απόκρυψη στοιχείων από τους αιτητές.
2) Η μη έγκαιρη ενημέρωση των ΥΚΕ από αιτητές για αλλαγές στα δεδομένα τους, βάσει των οποίων υπολογίζεται το δημόσιο βοήθημα.
3) Η μη διενέργεια ή και η αδυναμία από μέρους των ΥΚΕ να διεξάγουν τις αναγκαίες επί τόπου επισκέψεις σε λήπτες δημόσιου βοηθήματος.
4) Στην έλλειψη συντονισμού μεταξύ των εμπλεκομένων Υπηρεσιών / Τμημάτων.
5) Στους λανθασμένους χειρισμούς ή και παραλείψεις των λειτουργών των ΥΚΕ. Διαπιστώθηκε, επίσης, ότι η ανάκτηση των υπερπληρωμών είναι ευθύνη των λειτουργών των ΥΚΕ που χειρίζονται την κάθε περίπτωση, οι οποίοι, όμως, είναι επιφορτισμένοι και με πολλά άλλα καθήκοντα.
 
ΕΚΕΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ


Στη Μεγάλη Βρετανία και Ισλανδία φυλακίζουν πολιτικούς και τραπεζίτες, Πώς; διαβάστε τα πιο κάτω. Στην Κυπριακή Μπανανία αυτά αποτελούν ψηλά γράμματα, γιατί όπως έχει γράψει και ο αγαπητός Νίκος Τσιάκκας, εδώ βιώνουμε την Δημοκρατική Δικτατορία, τον Κοινοβουλευτικό Φασισμό και τον Κομματικό Ολοκληρωτισμό. Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον η Δικαιοσύνη είναι δυστυχώς χειραγωγημένη και ανύπαρκτη. Αυτό μου εκμυστηρεύτηκε και ο πρώην Γενικός Εισαγγελέας, αείμνηστος Σόλων Νικήτας (Τον εξανάγκασε ο Τ. Παπαδόπουλος και Δ. Χριστόφιας σε παραίτηση) σε κατ’ ιδίαν συνάντηση που είχα μαζί του, προσθέτοντας χαρακτηριστικά: ‘’ H Δικαιοσύνη, από Πεμπτουσία της Δημοκρατίας που όφειλε να είναι, έχει μετατραπεί δυστυχώς ο ‘’Yes Man’’ της εκτελεστικής εξουσίας’’.

Μέσα στην απόλυτη καταστροφή και ατιμωρησία που βιώνουμε σήμερα, άρχισα πλέον να προβληματίζουμε και ν’ αναρωτιέμαι, πότε και αν πρέπει η όχι, αυτός ο λαός να πάρει την δικαιοσύνη στα χέρια του και να τιμωρήσει αυτά τα ελεεινά υποκείμενα που έφεραν την Κύπρο σε αυτό το απίστευτο χάλι;

Σας εύχομαι ολόψυχα, όσο γίνεται, χαρούμενα Χριστούγεννα και ευτυχισμένο τον καινούργιο χρόνο.

Όμηρος Αλεξάνδρου

Μεγάλη Βρετανία
‘’Ο βρετανός πρώην υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Ντένις Μακσέιν καταδικάστηκε σε φυλάκιση έξι μηνών, εκ των οποίων οι τρεις άνευ αναστολής, μετά την παραδοχή του ότι παρουσίασε εικονικές δαπάνες ύψους περίπου 13.000 στερλινών.

Το πρώην μέλος της κυβέρνησης των Εργατικών του Τόνι Μπλερ παραδέχθηκε στο δικαστήριο ότι είχε πλαστογραφήσει 19 τιμολόγια μεταξύ του 2005 και του 2008 συνολικού ύψους περίπου 15.000 ευρώ.

Ο 65χρονος Μακσέιν χρησιμοποίησε τα χρήματα αυτά για να χρηματοδοτήσει ταξίδια του, κυρίως για να μετάσχει στην κριτική επιτροπή ενός λογοτεχνικού βραβείου στο Παρίσι.

"Τι έκπληξη", δήλωσε ο Μακσέιν στα γαλλικά όταν έμαθε την ποινή που του επιβλήθηκε από το δικαστήριο του Ολντ Μπέιλι στο Λονδίνο.

"Μπορείτε να τα βάλετε μόνον με τον εαυτό σας"
, σημείωσε ο δικαστής Νάιτζελ Σουίνι, επισημαίνοντας ότι επρόκειτο για μια απάτη που και "σημαντική" ήταν και "επαναλαμβανόταν για μια μακρά περίοδο".

Ο Μακσέιν, πρώην δημοσιογράφος του
BBC με σπουδές στην Οξφόρδη, ο οποίος είχε διατελέσει για τρία χρόνια υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και για 18 βουλευτής για το Ρότερχαμ, παραιτήθηκε από το βουλευτικό του αξίωμα τον Νοέμβριο του 2012, μετά τη διεξαγωγή κοινοβουλευτικής έρευνας για τις δαπάνες του.

Κατηγορίες του απαγγέλθηκαν επισήμως τον περασμένο Μάιο.

Πρόκειται για τον πέμπτο βουλευτή που φυλακίζεται σε σχέση με το σκάνδαλο που είχε ξεσπάσει το 2009
όσον αφορά τις δαπάνες των βουλευτών, το οποίο είχε εξοργίσει τον κόσμο και είχε ζημιώσει την εμπιστοσύνη στο βρετανικό κοινοβούλιο.

Εκείνη την χρονιά, ανεξάρτητη έρευνα αποκάλυψε ότι περισσότεροι από τους μισούς βουλευτές του προηγούμενου νομοθετικού σώματος είχαν διαπράξει παρατυπίες στην κάλυψη δαπανών τους και όφειλαν να αποπληρώσουν περισσότερα από ένα εκατομμύριο ευρώ συνολικά.
Ιδιαίτερη αίσθηση είχε προκαλέσει εξάλλου η αποκάλυψη ότι ορισμένοι από τους βουλευτές ζητούσαν την κάλυψη εξόδων για ο,τιδήποτε από πορνογραφικές ταινίες ως την επισκευή γηπέδων του τένις, την αγορά τροφής για σκύλους, ακόμη και σπίρτων’’

Ισλανδία 
  
‘’Σε ποινή φυλάκισης τριών έως πέντε ετών καταδικάστηκαν από την ισλανδική Δικαιοσύνη τέσσερις πρώην διευθυντές της τράπεζας Kaupthing, καθώς κρίθηκαν ένοχοι για απόκρυψη του γεγονότος ότι επενδυτής από το Κατάρ αγόρασε μερίδιο στο ίδρυμα με χρήματα που δανείστηκε -παράνομα- από την ίδια την τράπεζα εν μέσω της οικονομικής κρίσης του 2008.
Η τράπεζα Kaupthing κατέρρευσε το ίδιο έτος υπό το βάρος τεράστιων χρεών. Ήταν την εποχή εκείνη η μεγαλύτερη τράπεζα της Ισλανδίας.
Οι καταδικασθέντες είναι ο πρώην γενικός διευθυντής του τραπεζικού ιδρύματος Χράινταρ Μαρ Σίγκουρντσον, ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου, ένας εκ των βασικών μετόχων και ο εκτελεστικός διευθυντής του παραρτήματος της τράπεζας στο Λουξεμβούργο.
Επί σειρά ετών η Kaupthing και άλλες ισλανδικές τράπεζας επεδίωκαν την επιθετική επέκτασή τους στο εξωτερικό, όμως όταν τέθηκαν υπό δημόσιο έλεγχο γονάτισαν την ισλανδική οικονομία.
Λίγες εβδομάδες πριν την κατάρρευση, η Kaupthing ανακοίνωσε ότι ο σεϊχης Μοχάμεντ Μπιν Χαλίφα Μπιν Χαμάντ αλ-Θανί είχε αγοράσει ποσοστό 5,1% κάτα τη διάρκεια της κρίσης του 2008. Η κίνηση είχε θεωρηθεί ως «ένεση» εμπιστοσύνης προς την τράπεζα.
Οι ποινές που επιβλήθηκαν στα τέσσερα πρώην διευθυντικά στελέχη είναι οι βαρύτερες για οικονομική απάτη στην ιστορία της Ισλανδίας.’’

 

Παρασκευή, 20 Δεκεμβρίου 2013

Γνωστική ασυμφωνία και αγιοποίηση πολιτικών ηγετών



Χρήστος Ιακώβου
Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών

Το 1956 ο αμερικανός καθηγητής ψυχολογίας Λέον Φέστινγκερ ανέπτυξε στο περίφημο πλέον βιβλίο του When Prophecy Fails (Όταν η Προφητεία Διαψεύδεται), τη θεωρία της «γνωστικής ασυμφωνίας» (cognitive dissonance), στην οποία επικεντρώθηκε στο πως οι άνθρωποι πασχίζουν να διατηρήσουν την εσωτερική τους συνοχή. Όταν η διαταραχή αυτής της εσωτερικής συνοχής, την οποία ο Φέστινγκερ ονομάζει «ασυμφωνία» (dissonance) γίνεται εμπειρία, η άνθρωποι στην πλειοψηφία τους δυσφορούν, θλίβονται, ταλανίζονται. Στην ουσία ο Φέστινγκερ απέδειξε ότι οι άνθρωποι όταν έρχονται αντιμέτωποι με στοιχεία που διαψεύδουν τις πεποιθήσεις τους, αντί να προσαρμόζουν τη συμπεριφορά και την αντίληψη τους σύμφωνα με τα νέα δεδομένα προσπαθούν να προσαρμόσουν τις πεποιθήσεις τους έτσι ώστε να ταιριάζουν με τη δική τους συμπεριφορά και τη δική τους ερμηνεία της πραγματικότητας, έστω και αν αυτό γίνεται με προκρούστεια λογική, δηλαδή ενάντια στην ορθολογική αντίληψη των πραγμάτων.

Πολλές φορές συναντούμε ανθρώπους, οι οποίοι θεωρούν ότι η βασική τους πεποίθηση για ένα πολιτικό ηγέτη είναι τόσο ισχυρή που μετατρέπεται σε απόλυτη γνώση και κρίση γι' αυτόν. Όταν τους παρουσιάζονται στοιχεία τα οποία λειτουργούν ανατρεπτικώς προς αυτήν την πεποίθηση, τα νέα αυτά στοιχεία τούς προκαλούν ιδιαίτερα δυσάρεστη αίσθηση, όσο ισχυρά όμως και να είναι δεν τα κάνουν αποδεκτά, είναι εκ προοιμίου απορριπτέα. Είναι πάντοτε άνθρωποι, οι οποίοι ταυτίζουν την ιδεολογία τους ή την αντίληψη που έχουν για τις πολιτικές εξελίξεις, όχι με ορθολογικές πολιτικές θέσεις αλλά με πολιτικά πρόσωπα, με αποτέλεσμα στη σκέψη τους και στις πολιτικές τους επιλογές, ο πολιτικός ηγέτης να προτεραιοποιείται και να ταυτίζεται απολύτως με την ιστορική εποχή του, γινόμενος η βάση επί της οποίας αντιλαμβάνονται την ιστορία.

Εκεί που οι πεποιθήσεις τους θα έπρεπε να ήταν το βασικό στήριγμα για την ανεξαρτησία τους, μετατρέπονται σε βασικό στήριγμα της εξάρτησής και του αυτοεγκλωβισμού της σκέψης τους, με συνέπεια να διακατέχονται από ένα μονίμως υπολανθάνοντα φόβο έναντι της ορθολογικής αλήθειας, διότι η αλήθεια ανατρέπει τις ψευδαισθήσεις τους. Έτσι βιώνουν μία κατάσταση σύμφωνα με την οποία η πραγματικότητα αντιφάσκει με τις βασικές πεποιθήσεις μέσω των οποίων κατανοούν το πολιτικό τους περιβάλλον αλλά και την πολιτική εν γένει.

Δεν είναι λίγες οι φορές που σε απλές συζητήσεις πολιτικού περιεχομένου με ανθρώπους που είναι έντονα τοποθετημένοι υπέρ κάποιου πολιτικού προσώπου, το οποίο δεν χάνουν την ευκαιρία να το αγιολογούν, τούς παρουσιάζεις γεγονότα που αποδεικνύουν, έστω και εμμέσως, ότι ο «πολιτικός τους άγιος» έκανε ένα πολύ μικρό λάθος. Τότε βλέπεις τη γνωστική ασυμφωνία να εκδηλώνεται ως άμυνα. Όταν το αντιληφθούν αρχίζουν να βιώνουν μία δυσάρεστη κατάσταση την οποία προσπαθούν απεγνωσμένα να αλλάξουν, εισάγοντας νέα γνωστικά στοιχεία ή στρεβλώνοντας την αφήγηση των γεγονότων, με τα οποία πριν από λίγο συμφωνούσαν, ούτως ώστε να επανέλθουν στην πρότερη ισορροπία. «Ξέρεις...τον ηγέτη τον πίεσαν άλλοι για να πάρει την απόφαση επομένως δεν φέρει ευθύνη ή ότι την απόφαση την καθόρισαν με επιλογές τους οι προηγούμενοι», οι οποίοι στη σκέψη του είναι μονίμως μειοδότες έως προδότες...λες και οι μεγάλοι ηγέτες είναι μόνο για τις μικρές αποφάσεις ή οι μεγάλοι ηγέτες φέρουν ευθύνη μόνο για τις θετικές αποφάσεις. Άλλοι πάλι καταφεύγουν στη γνωστή επωδό των πολιτικών συζητήσεων: «Ο ηγέτης είχε κακούς συμβούλους, οι οποίοι τον παρέσυραν»...λες τις τελικές αποφάσεις των μεγάλων ηγετών τις λαμβάνουν οι σύμβουλοί τους. Το ίδιο βεβαίως ισχύει και γι' αυτούς που προσπαθούν να ερμηνεύσουν την ιστορία και την πολιτική δαιμονοποιώντας μονίμως κάποιο πολιτικό. Αν νομίζουν αυτοί ότι εξαιρούνται από την ερμηνεία της γνωστικής ασυμφωνίας, πλανώνται πλάνην οικτράν.

Η γνωστική ασυμφωνία λειτουργεί ως άλλοθι για να επιτρέπει στους ανθρώπους να πείθουν εαυτούς ότι δεν υπάρχει κανένα λάθος με τις πεποιθήσεις τους και ότι αυτό που πιστεύουν είναι δόγμα, αφού μόνο η σκέψη για την προοπτική αλλαγής είναι ανησυχητική έως καταστροφική. Η αλλαγή πολιτικών πεποιθήσεων και πιο ειδικά η αλλαγή της αντίληψης για ένα πολιτικό ηγέτη, είναι πάντοτε δύσκολη καθώς οι άνθρωποι από τη φύση τους αντιστέκονται στην αλλαγή. Η αποφυγή του διανοητικού και ψυχολογικού πόνου και η συντήρηση της πνευματικής ενέργειας επί των εδραίων αντιλήψεων αποτελούν μέρη του μηχανισμού της πολιτικής και διανοητικής τους επιβίωσης. Γι΄αυτό και οι άνθρωποι αναστατώνονται, θεωρώντας ότι χάνεται το έδαφος κάτω από τα πόδια τους όταν αμφισβητείς αυτά που πιστεύουν, όταν, με άλλα λόγια, τους αναιρείς τα ερείσματα που τους δικαιώνουν στα ίδιά τους τα μάτια, και ειδικά αν αυτά τα ερείσματα είναι αγιοποιημένα στη σκέψη τους πολιτικά πρόσωπα. Γι' αυτό και συντηρούνται οι πολιτικοί μύθοι στη πολιτική κονίστρα. Γι' αυτό πολλοί μετατρέπουν την ερμηνεία της ιστορίας και της τρέχουσας πολιτικής, με πρωταγωνιστές πάντοτε τους ηγέτες που λατρεύουν, σε δικαστήριο που δικαιώνει τις πεποιθήσεις, τις εμμονές και τις ψυχώσεις τους. 

Αλήθεια, πόσους ανθρώπους, και ειδικά νέους, δεν είδα να στρατολογούνται και να σύρονται σαν λέοντες επιβρομούντες στην υπηρεσία τυχοδιωκτών πολιτικών, μόνο και μόνο γιατί τους γέμισαν τον εγκέφαλο με κούφια συνθήματα. Νέοι, ο οποίοι επεστρατεύθησαν με την ηθική της εθελούσιας αυτοπροσφοράς, αφιερωμένοι σε «υψηλά ιδανικά» και έχοντας πάντοτε συνοδοιπόρο την ελπίδα ότι ο πολιτικός στον οποίο εκχώρησαν οικειοθελώς την προσωπικότητά τους θα τους δημιουργήσει το μέλλον. Όταν όμως, λίγοι εξ αυτών, αντελήφθησαν τη φενάκη, ότι δηλαδή αφιέρωσαν ένα μέρος της ζωής τους σε ένα πουκάμισο αδειανό, προσπαθούν ακόμη να λυτρωθούν από το παρελθόν τους.  
 
Η αλήθεια στην πολιτική σκέψη είναι σύνθετη και μπορείς να αποδεχτείς τον όρο αλήθεια μόνο αν θέσεις τον εαυτό σου πέρα από αυτό που τα κόμματα υποκειμενικώς θεωρούν καλό και κακό, και ακόμη περισσότερο πέρα από την όποια ταύτιση της αλήθειας με υποτιθέμενους μεγάλους πολιτικούς. Μεγάλοι πολιτικοί υπάρχουν μόνο στις πολιτικές αγιογραφίες και στα ιστορικά παραμύθια. Αυτό που υπάρχει στην ορθολογική πολιτική σκέψη είναι μεγάλες και μικρές στιγμές για ένα πολιτικό ηγέτη και συνεπώς κανείς πολιτικός ηγέτης δεν ξεφεύγει του βεληνεκούς της ανθρώπινης κριτικής.



 

Τρίτη, 17 Δεκεμβρίου 2013

Έτσι «ψεκάζουν» τους Έλληνες

 

 

 

Όσοι αφελείς εξακολουθούν να κοιτάζουν τον ουρανό για να δουν από που τους ψεκάζουν, καλύτερα να γυρίσουν το κεφάλι τους ίσια μπροστά στις οθόνες των τηλεοράσεων, στις οθόνες των υπολογιστών, στους ραδιοφωνικούς δέκτες και στις εφημερίδες του συστήματος. Το δηλητήριο δεν εισέρχεται στον οργανισμό από τη μύτη, αλλά από τα μάτια και τα αυτιά.

Όσοι απορούν για ποιο λόγο έχουν αδρανοποιηθεί Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριοι στον καναπέ τους, παρά την...ολοφάνερη εξαθλίωση των ίδιων και του ξεπουλήματος της πατρίδας τους, θα πρέπει επειγόντως να ανοίξουν ένα βιβλίο προπαγάνδας και να ανατρέξουν στο κεφάλαιο για τον «πόλεμο νεύρων».
Εκεί θα μάθουν ότι το νευροψυχικό σύστημα του ανθρώπου έχει δύο πόλους, έναν θετικό και έναν αρνητικό. Ο θετικός πόλος κυριαρχείται από θετικά συναισθήματα (αυτοπεποίθηση, αισιοδοξία, χαρά, διάθεση για δράση, ικανοποίηση κ.λ.π.). Ο αρνητικός πόλος κυριαρχείται από αρνητικά συναισθήματα (απελπισία, απαισιοδοξία, λύπη, κατάπτωση, απογοήτευση κ.λ.π.). Σε ένα φυσιολογικό άτομο, μεταξύ αυτών των δύο πόλων, υπάρχει σχετική ισορροπία, οπότε το άτομο βρίσκεται σε νευροψυχική ισορροπία. Αν όμως φορτίσουμε υπερβολικά τον έναν από τους δύο πόλους ή ακόμα χειρότερα, φορτίζουμε συνεχώς και εναλλάξ τους δύο πόλους (πόλεμος νεύρων), τότε έχουμε σπάσιμο της νευροψυχικής ισορροπίας και το άτομο καταρρέει. Αυτή η κατάρρευση συνεπάγεται αναστολή των φυσιολογικών ανακλαστικών του ατόμου και το άτομο περιέρχεται σε αδιαφορία και σε αδυναμία αντίστασης. Το άτομο κουράζεται, εξαντλείται και αποδέχεται χωρίς μάχη την ήττα του. Αποζητά δε τη λύτρωση, από τη διαταραχή που έχει υποστεί, είτε στην αυτοκτονία, είτε στην παράδοση άνευ όρων στον «δαμαστή» του.

Ο πόλεμος νεύρων είναι η πιο αποτελεσματική τεχνική της προπαγάνδας ενός καθεστώτος ή ενός επιτιθέμενου εχθρού για την εξουδετέρωση ενός ολόκληρου λαού. Αυτό ακριβώς είναι το «ψέκασμα» που μας κάνουν αυτή την περίοδο. Οι συνεχείς εναλλαγές μεταξύ τρόμου και εφησυχασμού έχουν σπάσει κυριολεκτικά τα νεύρα μας  και έχουν μετατρέψει το ψυχονευρωτικό τους σύστημα σε ένα συνεχές εκκρεμές, μεταξύ των δύο πόλων, μέχρι την πλήρη καθυπόταξη.

Σε αυτό εδώ το πειραματικό εργαστήρι της παγκοσμιοποίησης, τα ζούμε όλα. Ακούμε για κούρεμα καταθέσεων, για εκποίηση των σπιτιών και των περιουσιών μας που μας τρομάζει και μας πανικοβάλει και αμέσως μετά ακούμε καθησυχαστικές δηλώσεις που μας κάνουν να εφησυχάζουμε . Το ίδιο συμβαίνει με το νόμισμα, με τις απολύσεις, με τους μισθούς και τις συντάξεις, με τα διάφορα email της τρόϊκας, με την απόλυτη χρεοκοπία από το ένα μέρος και τα διάφορα «τούνελ αισιοδοξίας» από το άλλο και πάει λέγοντας

Με τις μεγάλες δόσεις τρόμου από το ένα μέρος και με τις δήθεν διαψεύσεις και τις καθησυχαστικές δηλώσεις από το άλλο, έχουν καταφέρει να σπάσουν το ψυχονευρωτικό μας σύστημα και να μας αδρανοποιήσουν. Και όλα αυτά δεν θα μπορούσαν να γίνουν αν το σύστημα δεν είχε στα χέρια του τα ΜΜΕ. Το ίδιο συμβαίνει και με το κατευθυνόμενο (και όχι το ελεύθερο) διαδίκτυο, όπου ρίχνεται από το καθεστώς μια δήθεν τρομακτική «είδηση» η οποία αφελέστατα πολλαπλασιάζεται από επιτήδειους και άσχετους με την επικοινωνία πολίτες, διευκολύνοντας την προπαγάνδα του καθεστώτος.

Στην προπαγάνδα του σπασίματος των νεύρων, που ακυρώνει τα άτομα, θα πρέπει να προστεθεί επιπλέον η τεχνική του «διαίρει και βασίλευε», με την οποία το καθεστώς στρέφει έντεχνα τη μια κοινωνική τάξη εναντίον της άλλης.

Είναι αδιανόητο, είναι εξωφρενικό και απίστευτο, οι πολίτες να εξακολουθούν να παραμένουν αδρανείς μπροστά σε όλα αυτά που συμβαίνουν σε Ελλάδα και Κύπρο. Έχουμε υποστεί την απόλυτη μετάλλαξη και πήραμε διαζύγιο από την ένδοξη ιστορία μας και τους ηρωικούς αγώνες των προγόνων μας. Με την αδράνεια μας είμαστε καταδικασμένοι να συνεχίσουμε να βιώνουμε την Δημοκρατική Δικτατορία, τον Κοινοβουλευτικό Φασισμό και τον Κομματικό Ολοκληρωτισμό και να οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια στην καθυπόταξη μας στα ξένα συμφέροντα. Ας ξυπνήσουμε επιτέλους, το χρωστάμε στους ήρωες μας, το χρωστάμε στα παιδιά μας που έχουν κάθε δικαίωμα να συνεχίσουν να ζουν στη γη των προγόνων τους.    

Τρίτη, 10 Δεκεμβρίου 2013

ΣΚΛΑΒΟΙ ΕΚ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΩΣ


Επανάσταση σημαίνει αναμφίβολα βαθιά επιθυμία για αλλαγή – ενώ ο J.J. Rousseau είχε πει πολύ σωστά ότι, δεν μπορεί κανείς να ανατρέψει ένα καθεστώς με δημοκρατικές μεθόδους, αφού αυτές δεν τηρούνται ποτέ από τις ολοκληρωτικές κυβερνήσεις.

Απλούστερα, όταν ένας δολοφόνος ή ληστής σε σημαδεύει με ένα οπλισμένο πιστόλι, είναι πολύ δύσκολο να κερδίσεις τη μάχη δημοκρατικά – εμπιστευόμενος την καλή του θέληση και ευχόμενος να μη σε σκοτώσει.

Επανάσταση  δεν σημαίνει βέβαια ότι απαιτείται η χρήση μη ειρηνικών τρόπων – το ακριβώς αντίθετο μάλιστα, ειδικά στην εποχή μας, όπου οι Πολίτες έχουν στη διάθεση τους πολλές εναλλακτικές λύσεις και άπειρες δυνατότητες για να εκφράσουν έμπρακτα τις αντιθέσεις τους, σε όλα όσα συμβαίνουν εις βάρος τους.

Οι σημερινοί Έλλαδίτες και Ελληνοκύπριοι όμως δεν επαναστατούν, όπως οι πρόγονοι τους στο παρελθόν, όταν απειλούταν να λεηλατηθούν, να εξαθλιωθούν ή/και να υποδουλωθούν. Έχω δε την εντύπωση ότι, εάν τους ζητούσε κανείς να πολεμήσουν στα σύνορα έναν «συμβατικό» εχθρό, όπως το 1940, η το 1955-59 με την Ε.Ο.Κ.Α, θα απαιτούσαν την ενυπόγραφη βεβαίωση ότι, δεν θα πέθαιναν στη μάχη – διαφορετικά θα προτιμούσαν να παρακολουθήσουν την εισβολή και την κατοχή άνετα από την τηλεόραση, ακούγοντας κάποιον δημοσιογράφο να βρίζει και να «καταριέται» την κυβέρνηση, την αντιπολίτευση και τους εχθρούς της πατρίδας τους, εφευρίσκοντας «ψεκασμούς» και θεωρίες συνωμοσίας.
Επομένως, πρόκειται για «σκλάβους εκ πεποιθήσεως», οι οποίοι δεν έχουν καμία επιθυμία για αλλαγή, αποδέχονται αναντίρρητα το όποιο καθεστώς, αποποιούνται τις προσωπικές ευθύνες, κοιτούν «ο καθένας τη δουλειά του», ενώ εγκρίνουν σιωπηλά τα μέτρα που επιβάλλονται.

Γιατί τότε παραπονιούνται για όλα όσα τους συμβαίνουν; Γιατί αλήθεια τοποθετούνται (λεκτικά βέβαια) εναντίον άλλων κρατών, όταν οι ξένοι «ηγεμόνες» προσπαθούν απλά να κερδίσουν από την τάση των σημερινών Ελλήνων για σκλαβιά και για εκμετάλλευση;
Αναμφίβολα, οι σημερινές κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου αποτελούν μία νομοτελειακή διαδοχή στην αλυσίδα όλων των προηγουμένων, οι οποίες οδηγούσαν ανέκαθεν Ελλάδα και Κύπρο σε οδυνηρά αδιέξοδα – ενώ η επόμενη, όποια και αν είναι αυτή, είμαστε σίγουροι πως θα συνεχίσει την «παράδοση», αφού κανένας Πολίτης δεν διαμαρτύρεται και δεν επαναστατεί.

Συμπεραίνεται λοιπόν ότι, δεν είναι τόσο η μειοψηφία των «κακών» ή ανίκανων ηγετών αυτή που οδηγεί  πανέμορφες, πάμπλουτες και μοναδικές χώρες στον πλανήτη, στη φτώχεια και στη σκλαβιά – αλλά η πλειοψηφία των ‘’καλών και ικανότατων’’ συμπατριωτών μας, η οποία αδρανεί απελπιστικά, κοιμάται τον ύπνο του δικαίου και αδιαφορεί για τα πάντα.

Η απίστευτη ατομικότητα και η ολοκληρωτική έλλειψη συλλογικότητας, η οποία εμφυτεύθηκε στους σημερινούς Έλληνες από τις «ξενόφερτες» πολιτικές τους ηγεσίες, παράλληλα με την έντεχνη αποκοπή τους από την ιστορία, από τον «θεϊκό» πολιτισμό και από τους προγόνους τους, είναι οι αιτίες που θα τους οδηγήσουν τελικά στα σκουπίδια της ιστορίας – ίσως επειδή έχουν μάθει πλέον να ζουν σε μία πλαστή, εικονική, ψεύτικη πραγματικότητα, οικοδομημένη στα θεμέλια ατελείωτων συμβιβασμών, με περιορισμένους ορίζοντες και χωρίς κανένα όραμα

Σάββατο, 7 Δεκεμβρίου 2013

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΡΗΞΗ ΣΤΟ ΜΑΡΙ ΣΤΗΝ ΕΚΡΗΞΗ ΠΟΛΥΒΙΟΥ


Σας μεταφέρω πιο κάτω τα όσα ο Πόλυς Πολυβίου δήλωσε στο SigmaLive (πατήστε εδώ για να δείτε το βίντεο) σε σχέση με την έκρηξη στο Μαρί και τον χρηματισμό κυπριακών κομμάτων από τον Ανδρέα Βγενόπουλο.

Ο Πόλυς Πολυβίου είναι ένας πανέξυπνος άνθρωπος και ένας διαπρεπής δικηγόρος ο οποίος θυμίζω, διορίστηκε από τον πρώην Πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια για να διεξάγει έρευνα και να βγάλει ένα Πόρισμα σε σχέση με την έκρηξη στο Μαρί που στοίχισε την ζωή σε 13 ανθρώπους και προκάλεσε ανεπανόρθωτη ζημιά στην κυπριακή οικονομία. Το πόρισμα του απέδιδε πολιτικές και προσωπικές ευθύνες τόσο στον Χριστόφια όσο και σε δύο υπουργούς του, αλλά ανέδειξε επίσης και κάποια βαθύτερα αίτια που μας οδήγησαν στην σημερινή θλιβερή κατάσταση και αυτά έχουν να κάνουν με την σήψη και διαφθορά που χαρακτηρίζει το κομματικό κατεστημένο. Σε αντίθεση με προηγούμενες Επιτροπές Διερεύνησης, οι οποίες κατά κανόνα αθώωναν το ελεεινό πολιτικοοικονομικό κατεστημένο, ο Πολύς Πολυβίου ενεργώντας με αντικειμενικότητα και παρρησία απέδωσε ευθύνες εκεί και όπου έπρεπε και τάραξε με αυτό τον τρόπο τα βρώμικα λιμνάζοντα νερά. Είναι για αυτό τον λόγο που εγώ προσωπικά, αλλά πιστεύω και η συντριπτική πλειοψηφία του κυπριακού λαού του είμαστε ευγνώμονες. Ο Πόλυς Πολυβίου στην παρέμβαση του στο sigmaLive, συνέχισε από εκεί που τελείωσε το πολυσέλιδο Πόρισμα του το καλοκαίρι του 2011, επισημαίνοντας δηλαδή ότι η άθλια κομματοκρατία ευθύνεται για όλα τα δεινά που βιώνει σήμερα ο τόπος. Κάλεσε επίσης τα κυπριακά κόμματα να δηλώσουν τις πηγές των εισοδημάτων τους και να επιστρέψουν στον κυπριακό λαό τα λεφτά με τα οποία τους δωροδόκησε ο Ανδρέας Βγενόπουλος.

Τα αμαρτωλά ΜΜΕ, που στο παρελθόν συγκάλυπταν, με το αζημίωτο βέβαια, όλες τις βρωμιές του πολιτικοοικονομικού κατεστημένου, το τελευταίο διάστημα, φοβούμενα το επικείμενο ξέσπασμα των αγανακτισμένων πολιτών, εμφανίζονται κάπως κριτικά στο σύστημα, αλλά από την άλλη μας προκαλούν οργή και αγανάκτηση με το να δίνουν το βήμα σε μοιραία και ανόητα ανθρωπάκια μεταξύ των οποίων και στον ανεκδιήγητο Χριστόφια. Τα ΜΜΕ οφείλουν να δώσουν το βήμα σε απλούς τίμιους και ικανούς ανθρώπους για να εκφράσουν τις απόψεις τους στο πώς βγαίνουμε από τα σημερινά τραγικά αδιέξοδα και όχι να συνεχίζουν να μας προκαλούν με το να συνεχίζουν να προβάλουν τους ελεεινούς εκπρόσωπους της άθλιας κομματοκρατίας.     

Η κομματοκρατία και οι ηγετίσκοι της δεν μπορεί πλέον να δώσουν λύσεις στα αδιέξοδα που η ίδια μας έχει οδηγήσει, γιατί απλά οι πολίτες δεν την εμπιστεύονται πια. Άνθρωποι όπως τον Πόλυ Πολυβίου πρέπει να βγουν μπροστά για να βοηθήσουν να γεννηθεί μια νέα πολιτική κίνηση συναποτελούμενη από ικανούς και τίμιους πατριώτες που δεν είχαν και δεν έχουν καμιά σχέση με το κομματικό κατεστημένο, άνθρωποι που να βάζουν τα συμφέροντα του τόπου και του λαού πάνω από τα δικά τους, μόνο έτσι θα γεννηθεί ξανά ελπίδα.

Όμηρος Αλεξάνδρου  
 <<Πράματα και θάματα ακούστηκαν στις Τομές στα Γεγονότα, με ανταλλαγές πυρών και σκληρών κατηγοριών ανάμεσα σε Πόλυ Πολυβίου και Άντρο Κυπριανού. Ο κ. Πολυβίου μίλησε για υπουργό του Δ. Χριστόφια ο οποίος "εισηγήθηκε στον τέως Πρόεδρο να παρουσιάσει τη έκρηξη σαν δολιοφθορά", αναφέρθηκε σε "χρηματισμό" του ΑΚΕΛ από τον Αντρέα Βγενόπουλο και είπε επίσης ότι "τρίζει" η καρέκλα του Α. Κυπριανού. Από την πλευρά του, ο ΓΓ του ΑΚΕΛ απάντησε ότι "φάνηκε ποιος πραγματικά έιναι ο κ. Πολυβίου ο οποίος αν είχε τη δυνατότητα θα μας έριχνε στους φούρνους" και ότι θα τα "πούνε έντονα" στα δικαστήρια.
Πολυβίου: Έκρηξη-δολιοφθορά εισηγήθηκε Υπουργός του Χριστόφια στον τέως Πρόεδρο
"Υπουργός του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια, εισηγήθηκε στον πρώην Πρόεδρο να παρουσιάσουν το θέμα της έκρηξης σαν δολιοφθορά", δήλωσε στις Τομές στα Γεγονότα ο Πόλυς Πολυβίου, προσθέτωντας ότι ο Δημήτρης Χριστόφιας απάντησε στον Υπουργό του: «για όνομα του θεού, μακάρι να ήταν αλλά δεν είναι».
Ο κ. Πολυβίου έκανε λόγο για φαντασιώσεις, "κουτσομπολιό, ανακρίβειες και ψεύδη" από πλευράς Δ. Χριστόφια.

«Δεν θα κατεβάσω το επίπεδο του Μαρί στο επίπεδο του κουτσομπολιού. Δεν είχα οποιαδήποτε επαφή με τον κ. Χριστόφια από τη μέρα του διορισμού μου μέχρι τη μέρα που παρέδωσα το πόρισμα. Μου τηλεφώνησε μόνο μια φορά για να με ευχαριστήσει για τις υπηρεσίες μου. Διεξήγαγα μια διαφανή διαδικασία και εξέδωσα πόρισμα 650 σελίδων. Αφήνω άλλους να κρίνουν το πόρισμα», είπε.

Ο νομικός διερωτήθηκε αν είναι δυνατόν, ο κ. Χριστόφιας, να ανοίγει το θέμα της δολιοφθοράς. "Αναφερόμενος στην Ατζυ Λουπέσκου αυτό είπε. Το πρώτο που εξέτασα ήταν το θέμα της δολιοφθοράς και το απέρριψα με βάση πόρισμα ξένων εμπειρογνωμόνων. Ο κ. Χριστόφιας μπορεί να μην το ξέρει", σημείωσε ο νομικός.
"Για όνομα του θεού, μακάρι να ήταν αλλά δεν είναι"
Πρόσθεσε ότι κάποιος από τους υπουργούς του, «του εισηγήθηκε να το περάσουμε σαν δολιοφθορά και ο πρόεδρος απάντησε για ΄΄όνομα του θεού, μακάρι να ήταν αλλά δεν είναι΄΄»

Σε ό,τι αφορά στους χειρισμούς του φονικού φορτίου και των φονικών εμπορευματοκιβωτίων, ο κ. Πολυβίου ανέφερε ότι «ο κ. Χριστόφιας μας είπε στη συνέντευξη του ότι η ιστορία με τον Άσαντ είναι ανόητη».

Η κυβέρνηση του κ. Χριστόφια αρνηθηκε βοήθεια από τους ξένους για τα εμπορευματοκιβώτια και αρνιόταν να τα χειριστεί, είπε ο κ. Πολυβίου. Παρουσίασε μάλιστα επίσημα έγγραφα για να τεκμηριώσει το λόγο του. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον νομικό, «υπάρχει πρακτικό ημερομηνίας 31 Αυγούστου του 2009 το οποίο  βρήκα σε συρτάρι του προεδρικού, στο οποίο ο Χριστόφιας λέει  ότι παρά τις πιέσεις αρκετών μεγάλων δυνάμεων για να κατασχεθεί το φορτίου και να τους παραδοθεί, η κυβέρνηση αποφάσισε να το κρατήσει μέχρις οτου το παραδώσει πίσω στον Άσαντ».

Σε άλλο έγγραφο, σύμφωνα με τον κ. Πολυβίου, αναφέρεται ότι «ο Άσαντ ζητησε από τον πρόεδρο Χριστόφια να βοηθήσει τη συριακή κυβέρνηση με το φορτίο και ο πρόεδρος Χριστόφιας αποφάσισε να μην παραδοθεί σε ξένους και να επιστραφεί στον Άσαντ. Άρα λέει ψέματα ο Χριστόφιας».

Ο κ Χριστόφιας, είπε ο κ. Πολυβίου, «έβαλε τα συμφέροντα του Άσαντ πάνω από τα συμφέροντα του κυπριακού λαού. Ο Άσαντ σχεδίαζε να τα χρησιμοποιήσει κατά του Ισραήλ. Δεν σκέφτηκε τα παιδιά της Εθνικής Φρουρας ο κ. Χριστόφιας, ο οποίος  οδηγήθηκε από αλλότριους σκοπούς με αποτέλεσμα να γίνει η έκρηξη. Με
βάση αυτά τα στοιχειά είναι υπεύθυνος».

Ο κ. Πολυβίου είπε επίσης ότι δεν διακατέχεται από αντιΑΚΕΛισμό. «Δεν έχω αντιακελισμο. είμαι ανεξάρτητος δικηγόρος. Από την ημέρα του πορίσματος δέχομαι καταιγισμό κριτικής, προπηλακισμών, επιθέσεων εναντίον της οικογένειας μου, του επαγγέλματος μου και εμένα προσωπικά, αλλά δεν με ενδιαφέρει. Έχω μια πικρία, μια απογοήτευση γιατί τα στελέχη του ΑΚΕΛ σε μια συγχορδία κινούνται εναντίον μου. Αυτά όμως είναι μικρά πράγματα για μένα».

Πρόσθεσε ότι «από την άλλη όμως υπάρχουν τα θύματα του Μαρί. Φανταστείτε τους διδύμους να τρέχουν προς το καθήκον , προς τη φωτιά , τους σκέφτομαι και παίρνω θάρρος. Όχι σαν κάποιους άλλους που έτρεξαν μακριά από το καθήκον».

Σε σχέση με το χρηματισμό κομμάτων από τον Αντρέα Βγενόπουλο, ο κ. Πολυβίου υποστήριξε ότι το ΑΚΕΛ πήρε χρήματα από τον κ. Βγενόπουλο.

«Είναι δυνατόν να μην γνωρίζει ο κ. Χριστόφιας, αν ο Βγενόπουλος έδωσε χρήματα στο ΑΚΕΛ;», διερωτήθηκε.

Κάλεσε παράλληλα τον «λαλίστατο» Γιώργο Λουκαίδη να απαντήσει αν πήρε χρήματα το ΑΚΕΛ.

«Το ΑΚΕΛ πηρέ χρήματα από τον Βγενόπουλο και τους καλώ να τα επιστρέψουν για τις ευπαθείς ομάδες. Έχω πληροφορίες που επιβεβαιωθήκαν χθες από την αγνοία του κ. Χριστόφια ο οποίος είπε ‘’μα που ξερώ εγώ αν πηρέ το ΑΚΕΛ χρήματα’’»

Όλα τα κόμματα να απαντήσουν ενόρκως αν πήραν χρήματα από τον Βγενόπουλο, είπε ο νομικός.
>>
 

Τετάρτη, 4 Δεκεμβρίου 2013

Ο  ΕΛΕΓΧΟΣ  ΤΩΝ  ΜΑΖΩΝ  


Η διαφορά μεταξύ της αληθινής εκπαίδευσης και της επαγγελματικής κατάρτισης έχει με έξυπνο τρόπο θολωθεί.
Ακολουθούν μερικές ιδέες για τον τρόπο με τον οποίο οι έξυπνοι – επιτήδειοι άνθρωποι μπορούν να ελέγξουν τους άλλους ανθρώπους: Αν κάτι από όλα αυτά σας φαίνεται γνώριμο, ε τότε είναι καιρός να ξυπνήσετε!

Το πιο σημαντικό στον έλεγχο των ανθρώπων είναι να μην το ξέρουν πως τους ελέγχεις. Εάν οι άνθρωποι ήξεραν, αυτή η γνώση θα έφερνε τη δυσαρέσκεια και ενδεχομένως την εξέγερση, κατάσταση που θα απαιτούσε  ωμή βία και τρόμο για να κατασταλεί και αυτό δεν θα βόλευε τους ελέγχοντες.

Είναι ευκολότερο από ό,τι νομίζετε να ελεγχθούν οι άνθρωποι έμμεσα, και να τους χειριζόσαστε έτσι ώστε να σκέφτονται αυτό που θέλετε να σκέφτονται, και να κάνουν αυτό που θέλετε να κάνουν.

Μια βασική τεχνική είναι να κρατηθούν ανίδεοι. Οι μορφωμένοι άνθρωποι δεν είναι το ίδιο εύκολοι να τους χειριστείς. Η κατάργηση της δημόσιας εκπαίδευσης ή ο περιορισμός της πρόσβασης στην εκπαίδευση θα ήταν η άμεση προσέγγιση. Αυτό όμως θα ήταν πολύ φανερό. Η έμμεση προσέγγιση είναι να ελεγχθεί η εκπαίδευση που λαμβάνουν.

Είναι δυνατό να είναι ένας Ph.D., γιατρός, δικηγόρος, επιχειρηματίας, δημοσιογράφος, ή λογιστής, για να δώσουμε μερικά μερικά παραδείγματα, και να είναι συγχρόνως ένα αμόρφωτο άτομο.

Η διαφορά μεταξύ της αληθινής εκπαίδευσης και της επαγγελματικής κατάρτισης έχει θολωθεί έξυπνα στην εποχή μας έτσι ώστε έχουμε τους ανθρώπους που ασκούν με επιτυχία τις ειδικότητές τους, ενώ συγχρόνως είναι τελείως ανίδεοι για τα μεγαλύτερα ζητήματα του κόσμου στον οποίο ζουν.
Το πιο προφανές σύμπτωμα είναι η απουσία της πρωτογενούς, αυθεντικής σκέψης. Αν τους υποβάλλετε μια ερώτηση, θα καταλήξουν να αναπαράγουν κάτι που σκέφτηκε κάποιος άλλος σαν απάντηση. Τι πιστεύουν οι ίδιοι όμως; Ε λοιπόν, αυτό δεν τους απασχολεί. Η εκπαίδευσή τους αποτελείται από την εκμάθηση του πώς να χρησιμοποιήσει τη βιβλιοθήκη και να αναφέρει τις πηγές.
Αυτό απλοποιεί πολύ τα πράγματα για αυτόν που θέλει να ελέγχει την σκέψη των άλλων, επειδή με αρκετά χρήματα, με τις χρηματοδοτήσεις των πανεπιστημίων, με τα ιδρύματα δωρεών, ιδρύματα επιχορηγήσεων, και μέσω της ιδιοκτησίας των μέσων ενημέρωσης, είναι σχετικά εύκολο να ελέγξεις ποιούς θα θεωρούν ως τις αυθεντίες που θα αναφέρουν, αντί να τους αφήσεις να σκεφτούν από μόνοι τους.

Μια άλλη τεχνική είναι να τους κρατάς πάντα διασκεδαζόμενους. Οι ρωμαίοι αυτοκράτορες οργάνωναν τσίρκα και μονομαχίες στις αρένες επειδή δεν είχαν την τηλεόραση. Εμείς έχουμε την τηλεόραση επειδή δεν έχουμε τσίρκα και μονομαχίες στις αρένες.
Με οποιοδήποτε τρόπο, ο σκοπός είναι να κρατηθεί η σκέψη των ανθρώπων στη ψυχαγωγία, τον αθλητισμό, και τα περιφερειακά πολιτικά θέματα. Με αυτό τον τρόπο δεν θα χρειαστεί να να ανησυχήσετε ότι κάποτε θα καταλάβουν τα πραγματικά ζητήματα και τον τρόπο με τον οποίο σας δίνουν την δυνατότητα να τους ελέγχετε.

Ακριβώς όπως ένα αληθινά μορφωμένο άτομο είναι δύσκολο να ελεγχθεί, το ίδιο ισχύει και για ένα οικονομικά ανεξάρτητο άτομο. Επομένως, θέλετε να δημιουργήσετε τις συνθήκες που θα παράγουν ανθρώπους που εργάζονται με μισθό, δεδομένου ότι οι μισθωτοί έχουν μόνο μικρό έλεγχο του οικονομικού πεπρωμένου τους. Θα θελήσετε επίσης να ελέγξετε το νομισματικό, το πιστωτικό και τραπεζικό σύστημα. Έτσι, και με τον πληθωρισμό του νομίσματος θα καταστεί σχεδόν αδύνατο για τους μισθωτούς να συσσωρεύσουν κεφάλαιο.
Μπορείτε επίσης με περιοδικές υποτιμήσεις να οδηγήσετε σε κατάρρευση τις οικογενειακές επιχειρήσεις, τους μικρούς αγρότες, και τους ανεξάρτητους επιχειρηματίες, συμπεριλαμβανομένων και των ανεξάρτητων κοινοτικών τραπεζών.

Για να κρατήσετε τα συνδικάτα υπό έλεγχο, προωθείτε ένα σχέδιο που επιτρέπει σε σας να μετατοπίζετε τις θέσεις εργασίας της παραγωγής εκτός της χώρας και μετά να επαναφέρετε τα προϊόντα αυτά ως εισαγωγές (free trade). Με αυτό τον τρόπο, θα απαλλαγείτε από τα συνδικάτα ή θα έχετε μόνο υπάκουα συνδικάτα.
Μια άλλη τεχνική είναι να...αγοράζονται αμφότερα τα πολιτικά κόμματα.., έτσι ώστε από μιά στιγμή και μετά οι άνθρωποι θα θεωρούν πως είτε ψηφίσουν για τον υποψήφιο Α είτε για τον υποψήφιο Β, αυτοί θα εφαρμόζουν τις ίδιες πολιτικές.
Αυτό θα δημιουργήσει μια μεγάλη απάθεια και μια πεποίθηση ότι η πολιτική διαδικασία είναι άχρηστη και δεν πρόκειται να φέρει πραγματική αλλαγή. Αρκετά σύντομα θα έχετε έναν πληθυσμό που αισθάνεται απολύτως ανίσχυρος, και που θα σκέφτεται ότι για όλα τα άσχημα πράγματα που του συμβαίνουν δεν φταίει κάποιος συγκεκριμένα, αλλά είναι ένα αποτέλεσμα παγκόσμιων δυνάμεων ή της "εξέλιξης" ή κάποια άλλη εξαϋλωμένη και αφηρημένη έννοια. Αν είναι απαραίτητο, μπορείτε να προσφέρετε και τους αποδιοπομπαίους τράγους.
Έτσι, θα μπορείτε να τους αφήνετε να αιμορραγούν μέχρι τελευταίας σταγόνας, χωρίς να έχετε να ανησυχείτε ότι ένας από αυτούς θα γλιστρήσει μέσα στο σπίτι σας μια νύχτα να σας κόψει το λαιμό. Αν τα κάνετε όλα σωστά και όπως πρέπει, δεν θα ξέρουν ούτε καν ποιανού λαιμό να κόψουν...

 
ΚΟΥΡΕΜΑ ΟΙΚΙΣΤΙΚΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ….ΚΑΙ ΟΙ ΖΟΠΠΟΒΟΡΤΟΙ


Σε συνέχεια του προηγούμενου άρθρου μου ‘’Κοινωνική αναταραχή και εκτροπή θα φέρουν οι εκποιήσεις’’, που είναι αναρτημένο στο Μπλοκ μου, νέα στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας σήμερα αναδεικνύουν την τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα δανειστικά χαρτοφυλάκια των κυπριακών πιστωτικών ιδρυμάτων σε ότι αφορά την καλπάζουσα αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων.
Τα συνεργατικά πιστωτικά ιδρύματα, που με βάση την ιδρυτική τους πράξη, θα έπρεπε να περιορίζοντο σε οικιστικά κυρίως δάνεια, επιδόθηκαν σε ένα φρενήρη ανταγωνισμό με τις εμπορικές τράπεζες στην παραχώρηση επιχειρηματικών δανείων και δανείων για άλλους σκοπούς. Μεταξύ των πελατών των συνεργατικών περιλαμβάνονται ακόμη και άνθρωποι του υποκόσμου που συνεργάζονται με πολιτικά πρόσωπα, όπως για παράδειγμα τα ‘’υποκοσμικά’’ δάνεια της σκανδαλώδους επένδυσης της Δρομολαξιάς, όπου ως γνωστό  άνθρωποι του υποκόσμου συνεργάστηκαν με κομματικά στελέχη του ΑΚΕΛ με όλα τα γνωστά παρατράγουδα.
Άλλη περίπτωση είναι η παραχώρηση επιχειρηματικού δανείου ύφους 11 εκ με ευνοϊκούς όρους στον τέως διευθυντή του Συνεργατισμού Ερωτόκριτο Χλωρακιότη ο οποίος δεν μπορεί να το αποπληρώσει και ταυτόχρονα μένει στο απυρόβλητο.
Μια άλλη σκανδαλώδης περίπτωση που αφορά και πάλιν τα συνεργατικά πιστωτικά ιδρύματα είναι ο δανεισμός 400 περίπου εκατομμυρίων στους χρεοκοπημένους Δήμους της Κύπρου, εν γνώση τους ότι αυτά τα δάνεια είναι προβληματικά, καθ’ ότι οι Δήμοι της Κύπρου λειτουργούσαν και λειτουργούν με αδιαφάνεια και καλπάζουσα διαφθορά. Είναι γνωστό σε όλους ότι οι Δήμοι της Κύπρου, όπως και τα συνεργατικά, αποτελούν φέουδα της ελεεινής κομματοκρατίας όπου ο κάθε πολιτικός διόριζε τον κολλητό του με αποτέλεσμα να έχουν υπεράριθμο προσωπικό με πολύ ψηλούς μισθούς και βασιλικά επιδόματα.
Σαν αποτέλεσμα της πιο πάνω κακοδιαχείρισης, 1 στα 2 δάνεια δεν εξυπηρετείται με αποτέλεσμα τα συνεργατικά ιδρύματα, τα οποία ήδη έχουν πτωχεύσει, να αναγκάσουν την Κυβέρνηση να τους παραχωρήσει 1500 εκ. από τα δανεικά της Τρόικα για να τα σώσει και να τα κρατικοποιήσει. Αντί τα συνεργατικά ιδρύματα να στραφούν στα επιχειρηματικά δάνεια και κυρίως σε αυτά που παραχώρησαν στον υπόκοσμο, στους αξιωματούχους τους και στους πολιτικούς και να προσπαθήσουν να τα ανακτήσουν, με διαιτητικές διαδικασίες παρωδίες κυνηγούν τους άνεργους και εξαθλιωμένους οικονομικά πολίτες για να τους πάρουν το σπίτι τους. Συνεργατισμός με το ανθρώπινο πρόσωπο ....όνομα τζιέ πράμαν...
Σήμερα διάβασα στο διαδύκτιο ότι η Βρετανική κυβέρνηση έκλεισε 100 περίπου τραπεζικούς λογαριασμούς που κύπριοι πολιτικοί και εταίροι τους μεγάλοι οικονομικοί παράγοντες διατηρούσαν σε βρετανικές τράπεζες καθ’ ότι υπήρχαν ισχυρότατες ενδείξεις ότι μέσω αυτών των λογαριασμών γινόταν μεγάλο ξέπλυμα βρώμικου χρήματος. Σαν επαγγελματίας Εγκεκριμένος Λογιστής – Ελεγκτής γνωρίζω ότι η Κύπρος έχει υπογράψει συμφωνία με την Μ. Βρετανία για την ‘’αποφυγή διπλής φορολογίας’’. Με βάση τις πρόνοιες της συμφωνίας αυτής το γραφείο Φόρου Εισοδήματος της Κύπρου έχει το δικαίωμα να ζητήσει και να πάρει όλες τις πληροφορίες που υπάρχουν στους τραπεζικούς λογαριασμούς που κάθε κύπριος διατηρεί στη χώρα αυτή. Να μια πιθανή πολύ καλή πηγή εσόδων από φόρους για το γραφείο Φόρου Εισοδήματος. Για να δούμε θα το κάνει, η επειδή εμπλέκονται πολιτικοί θα σφυρίξει αδιάφορα;
Πιο κάτω σας μεταφέρω αυτούσιο άρθρο που αφορά την δημοκρατία  της Ισλανδίας και το πώς αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει τους πολιτικούς και τους τραπεζίτες της που έπραξαν κάτι ανάλογο όπως στην Κυπριακή Μπανανιά. (στο Μπλοκ μου θα βρείτε αναρτημένο σχετικό άρθρο)
<<Ισλανδία: «Κούρεμα» στεγαστικών δανείων αποφάσισε η κυβέρνηση
Ρέικιαβικ: Σε «κούρεμα» του χρέους των νοικοκυριών προς τις τράπεζες -και ειδικότερα από στεγαστικά δάνεια, που είναι συνδεμένα με τον πληθωρισμό-, ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει η κυβέρνηση της Ισλανδίας.

Το «κούρεμα» αφορά στο ποσό των 928 εκατ. ευρώ, κάτι που μεταφράζεται σε περίπου 24.000 ευρώ για κάθε δανειολήπτη.

«Άμεσα θα επωφεληθεί σχεδόν το 80% των νοικοκυριών στην Ισλανδία, έμμεσα, όμως, όλοι θα κερδίσουν. Θα ενισχυθεί η ανάπτυξη και η αγοραστική δύναμη» δήλωσε σύμφωνα με το euronews ο πρωθυπουργός της χώρας, Σιγκμουντούρ Ντέιβιντ Γκιουνλογκσον.

Το «κούρεμα» των στεγαστικών αποτελούσε μία από τις βασικές προεκλογικές υποσχέσεις της ισλανδικής κυβέρνησης. Δεν έχει ακόμα, διευκρινιστεί πώς θα χρηματοδοτηθεί, ωστόσο το υπουργείο Οικονομικών διαβεβαιώνει ότι δεν θα επιβαρυνθεί ο κρατικός προϋπολογισμός.
>>

Η Ισλανδία έχει κλείσει στην φυλακή πολιτικούς και τραπεζίτες, κατάσχεσε τα χρήματα που είχαν κλέψει και εξαπέστειλε τους εξωτερικούς δανειστές της διαγράφοντας τις οφειλές της σε αυτούς, και  όπως διαβάσατε πιο πάνω προέβηκε σε κούρεμα οικιστικών δανείων προκειμένου να σώσει τα σπίτια των πολιτών της. Στην κυπριακή Μπανανία τίποτα από τα πιο πάνω δεν έχουν γίνει άλλα ούτε και κανενός από εμάς ιδρώνει το αυτί του για την ατιμωρησία που υπάρχει. Μέχρι πότε όμως το κυπριακό γαϊδούρι θα δείχνει την γαϊδουρινή αυτή υπομονή; Σε 2-3 μήνες όταν ο δικαστικός κλητήρας θα κτυπήσει πολλών από εμάς την πόρτα μας για να μας επιδώσει δικαστική απόφαση για πώληση της οικίας μας, θέλω να πιστεύω ότι η γαϊδουρινή μας υπομονή θα μετατραπεί σε γαιδουροκλωτσιά. Αν δεν γίνει ούτε και αυτό, τότε θα επαληθευτεί ο πρώην Δήμαρχος Λευκωσίας αείμνηστος Θεμιστοκλής Δέρβης που απεκάλεσε δημόσια τους κύπριους
ζοππόβορτους
Όμηρος Αλεξάνδρου