Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2014

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ κ. ΠΡΟΕΔΡΕ;


Τι ευκαιριακή συμπόρευση! Τι οβιδιακή μετάλλαξη! Και τι εκπληκτική προσχώρηση! Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης μιλά τώρα με γλώσσα ΑΚΕΛ και Χριστόφια! Υιοθετεί τη διαχρονική θέση τους πως, για τα δεινά της Κύπρου ευθύνονται ο σοβινισμός, ο εθνικισμός και ο ιμπεριαλισμός. Πιο συγκρατημένος, ο Πρόεδρος απέδωσε μόνο στον εθνικισμό των Ελλήνων και Τούρκων την ευθύνη του δήθεν διαχωρισμού της ε/κ πλειοψηφίας από την τ/κ μειοψηφία.
Μιλώντας στη Ρώμη και απαντώντας σε σχετική ερώτηση, είπε ότι η Κύπρος έχει προοπτικές να καταστεί χώρος διαθρησκευτικής συνύπαρξης. Και ότι αυτό μπορεί να γίνει, «αν λάβει κανείς υπόψη ότι ποτέ στην Κύπρο η θρησκεία δεν ήταν εκείνο που μας χώριζε από τους συμπατριώτες μας Τουρκοκυπρίους, αλλά, δυστυχώς, ο εθνικισμός είτε των μεν είτε των δε είτε και των δύο». Ώστε, λοιπόν, ο εθνικισμός χώριζε τους Τ/κ από τους Ε/κ και αυτός είναι, προφανώς, ο υπαίτιος για τα δεινά μας.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης εμφανίζει οσημέραι και πιο έντονα σημάδια πολιτικής ύβρεως και ιστορικής διαστρεβλώσεως. Επειδή αρέσκεται σε επικοινωνιακά παιγνίδια, δεν διστάζει να υιοθετήσει ένα διχαστικό σύνθημα του ΑΚΕΛ για να προϊδεάσει αφελείς. Η πιο πάνω θέση του είναι απαξιωτική προς τον κυπριακό Ελληνισμό και ειδικά προς τους συναγερμικούς! Αν δεχθούμε τον απαράδεκτο ισχυρισμό του Προέδρου, σημαίνει πως οι στρατιές των Ελλήνων, που ορκίζονταν στο ιερό Ευαγγέλιο πριν ενταχθούν στην ΕΟΚΑ, όπως και οι χιλιάδες των συλληφθέντων και βασανισθέντων, ήταν στην υπηρεσία του εθνικισμού.
Οι καταδικασθέντες εις θάνατον, που ανέβαιναν στο ικρίωμα με το όραμα της Ελλάδας και της Ένωσης, ήταν εθνικιστές. Ο 18χρονος Ευαγόρας Παλληκαρίδης, που ψαλμωδούσε την πανώρια πεντασύλλαβη κόρη και υμνωδούσε την Ελλάδα ήταν ένας εθνικιστής. Ο ήρωας μαθητής Πετράκης Γιάλλουρος, που με την ελληνική σημαία έπεσε από τις σφαίρες των Εγγλέζων, ήταν εθνικιστής.

Όταν ο Μάκης Γιωργάλλας, πριν πεθάνει, ψέλλισε στον Αυξεντίου: «Μάστρε, πεθαίνω. Ζήτω η Ελλάς», ήταν και αυτός ένας ανεκδιήγητος εθνικιστής. Όταν ο στρατηγός Γεώργιος Γρίβας Διγενής κήρυσσε τον αγώνα της ΕΟΚΑ για Ένωση με την Ελλάδα μας, ήταν ένας εθνικιστής. Όταν οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ πολεμούσαν τους Εγγλέζους δυνάστες για ελευθερία και Ένωση, διαχώριζαν τους Έλληνες από τους Τούρκους. Όταν ο Μακάριος διασάλπιζε, ακόμα και μετά την ανεξαρτησία, ότι ένας είναι ο στόχος μας, η Ένωση, ήταν εθνικιστής.
Όταν μέλη του ΑΚΕΛ διαδήλωναν με πανό όπου αναγραφόταν «Ένωση και μόνο Ένωση», ήταν και αυτοί εθνικιστές. Χιλιάδες σημερινά μέλη και φίλοι του ΔΗΣΥ, που αγωνίστηκαν στις τάξεις της ΕΟΚΑ, πολέμησαν κατά της τουρκοανταρσίας και κατά την τουρκική εισβολή, αυτοί και αν είναι εθνικιστές. Ο κυπριακός Ελληνισμός, που έδωσε αίμα και άφησε τα κόκκαλά του στους υπέρ ελευθερίας αγώνες, είναι εθνικιστής.

Οι Σύνδεσμοι Αγωνιστών, που κάθε χρόνο διοργανώνουν εκδηλώσεις για το έπος της ΕΟΚΑ, μας χωρίζουν από τα τ/κ αδέλφια του Προέδρου. Αλλ’ απορούμε: Εκείνες οι δεκάδες ελληνικές σημαίες, που ανέμιζαν κατά την εκλογή του, ήταν εθνικιστικό παραλήρημα; Οι ομιλίες που μόλις πρόσφατα έκανε σε μνημόσυνα ηρώων, ήταν απόδειξη άκρατου εθνικισμού; Ο Πρόεδρος και βουλευτές του ΔΗΣΥ, που εκφωνούν πατριωτικούς λόγους για τους ήρωές μας, είναι εθνικιστές;
Ο Πρόεδρος μπορεί να υιοθετήσει όποια θέση τον βολεύει. Όμως, είναι ο τελευταίος που δικαιούται να καθυβρίζει την ΕΟΚΑ, τους αγωνιστές, τους ήρωες, τους θυσιασθέντες και την ιστορία του τόπου στον βωμό των δικών του σχεδιασμών. Η ιστορία μας δεν αποδομείται ούτε τέμνεται στα μέτρα κανενός.




 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου