Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2014

Το μαχαίρι του Βρούτου

Με τον Σενέρ Λεβέντ
08/10/2014


Μήπως δεν προτιμούσες τον Ερντογάν κύριε Αναστασιάδη; Νά τώρα, πάρε τον Ερντογάν. Αλλά τι είναι αυτό; Γιατί θίχτηκες τώρα; Μήπως σε απογοήτευσε; Αχ, αχ. Πολύ λυπάμαι. Εκνευρίστηκες. Τα νεύρα σου είναι σε ένταση. Είσαι σαν τον βοσκό που έχει χάσει τα πρόβατά του. Για να πω την αλήθεια, δεν είναι εσένα που λυπάμαι, αλλά αυτούς που σε πίστεψαν. Επιπλέον, εσύ είσαι πλούσιος. Ξοδεύεις όσο θέλεις. Δεν χάνεις το κέφι σου έτσι εύκολα. Με ένα διπλό ουίσκι κουνιέσαι ολόκληρος. Άργησες πολύ να απογοητευτείς κύριε Αναστασιάδη.

Μήπως δεν υπήρχαν λόγοι για κάτι τέτοιο; Υπήρχαν και μάλιστα πολλοί. Αλλά εσύ δεν μπόρεσες να τους δεις επειδή είσαι εξ αυτών που κοιτάνε και δεν βλέπουν. Πόσες φορές το έχω γράψει. Ούτε εμένα δεν με άκουσες. Αυτά τα μυαλά είναι μυαλά Οθωμανού κατακτητή, σου είπα. Παράτησε αυτό τον σεβντά. Δεν τον παράτησες. Είναι ζήτημα προτίμησης! Δηλαδή, όποιον αγαπάει η καρδιά. Δική σου είναι η επιλογή. Τότε τι είναι τούτη η κατάσταση τώρα; Γιατί θίχτηκες; Δεν θέλεις να παίξεις τώρα σε αυτή τη θάλασσα με την επιλογή σου; Κοίτα, επειδή ξέρει ότι τον αγαπάς πολύ, θα ξεκινήσει και θα έρθει στα πόδια σου με το Μπαρμπαρός. Με ένα κοτζάμ πλοίο. Τι άλλο θες; Κακό είναι που θέλησε να έρθει να ρωτήσει τι κάνεις λέγοντας «ας πάω να κοιτάξω λίγο τον Νίκο μου, να δούμε τι κάνει εκεί»; Θα πιεις έναν καφέ. Θα φας ένα παγωτό τριαντάφυλλο με τον σεβαστό μουσαφίρη σου. Μέσα στην τσάντα του σου φέρνει και ψεύτικους τίτλους ιδιοκτησίας. Ολοκλήρωσε τους τίτλους ιδιοκτησίας στην ξηρά. Τώρα είναι η σειρά των θαλασσών. 

Οι υποθέσεις τέλειωσαν στο Κτηματολόγιο. Τώρα είναι η ώρα του διαχωρισμού των οικοπέδων. Πόσο εύστοχη είναι η επιλογή σου κύριε Νίκο. Δεν τυγχάνει σε κάθε Ελληνοκύπριο το να προτιμά έναν κατοχικό αρχιδιοικητή που έχει διπλασιάσει τον πληθυσμό, διαμοίρασε το δεύτερο μεγάλο πλιάτσικο στο πράσινο κεφάλαιο και λέει ότι «δεν απέσυρα ούτε έναν στρατιώτη, δεν έδωσα έστω και μία πέτρα»! Το ελληνικό έθνος πρέπει να είναι περήφανο για σένα!

Ξέρω. Άμα έρθεις στο τσακίρ κέφι, έρχεσαι στο φουλ. Άμα αγαπήσεις αγαπάς ολοκληρωτικά. Γι’ αυτό ενσυνείδητα δεν έλαβες υπόψη σου την αγάπη του για τους σφαγείς του ISIS. Τον αγκάλιασες. Τι σε νοιάζει εσένα αν πήρε στην αγκαλιά του και το ISIS; Δεν λυπάμαι εσένα κύριε Αναστασιάδη. Λυπάμαι εκείνους που σε πίστεψαν, εκείνους που σε εξέλεξαν σε αυτόν τον θώκο. Τους έριξες και αυτούς στη φωτιά λόγω του δικού σου έρωτα. Και πάρα πολλοί δεν το αντιλαμβάνονται ακόμα αυτό. Δεν ξέρουν καν με τι πράγμα βρίσκονται αντιμέτωποι. Λέγοντας ότι προτιμάς τον Ερντογάν, σημαίνει ουσιαστικά ότι λες πως προτιμάς το ISIS. Κοίτα που έπεσε και η πόλη Κομπάνι. Χάρη στον δικό σου Ερντογάν το ISIS ύψωσε τη σημαία του στους λόφους της Κομπάνι. Μπήκε στην πόλη. Την ώρα που σου γράφω τούτες τις γραμμές διεξάγονται οδομαχίες εκεί. Όσοι πρόλαβαν έφυγαν, όσοι δεν μπόρεσαν να φύγουν θα αποκεφαλιστούν. Η Τουρκία κοχλάζει. Καίγεται από παντού η Τουρκία κύριε Αναστασιάδη. Πιάνει φωτιά παντού. Έφυγε, πάει η προτίμησή σου. Αν θες πήγαινε να τον σώσεις. Προσευχήσου στην εκκλησία!

Είπες πως «τέλειωσε το παιχνίδι»; Να σηκώσουμε το τραπέζι; Να το κάνουμε, τι σημασία έχει. Σάμπως τι καλό είδαμε εδώ και πενήντα χρόνια; Θα κλείσεις τα οδοφράγματα; Κλείσε τα να τελειώνουμε. Όμως πρόσεχε να μην εισχωρήσουν από το ενδιάμεσο εκείνοι οι τζιχαντιστές με τα καλυμμένα κεφάλια. Ποιος ξέρει; Οι απόστολοι από τα Ιεροσόλυμα πάντα έρχονταν σε εμάς. Αυτοί γιατί να μην μπορούν να έρθουν; Και μάλιστα αφού επικεφαλής διοικητής τους είναι ο Ταγίπ; Είναι διάπλατα ανοιχτές οι πόρτες του Χανιού του Πάντζιαρου…

08/10/2014

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου